Welcome to Forum Astronomiczne

Zarejestruj się w naszej astronomicznej społeczności , aby uzyskać dostęp do wszystkich funkcji.

Po zarejestrowaniu i zalogowaniu się, będziesz mogła/mógł:

Tworzyć nowe tematy, pisać w istniejących, oceniać posty innych userów , wysyłać prywatne wiadomości, aktualizować statusy, korzystać z poczty, zarządzać swoim profilem i wiele, wiele więcej!

  1. Astronomia dla początkujących

    1. Uczymy się nieba

      Czyli o co najczęściej pytamy na początku przygody z astronomią?

      2301
      postów
    2. Pierwszy teleskop

      Na co należy uważać, by nie zostać nabitym w butelkę

      5332
      postów
    3. Szkoła astrofotografii

      Uczymy się fotografować Kosmos.

      6947
      postów
  2. Astrospołeczność

    1. 50
      postów
    2. 1279
      postów
    3. 2149
      postów
    4. 683
      postów
    5. 7658
      postów
    6. 8217
      postów
    7. Sprawy techniczne F.A.

      Wasze pytania i uwagi odnośnie funkcjonowania forum.

      4190
      postów
    8. 22800
      postów
    9. Blogernia

      Czytnik naszych blogów astronomicznych

      1008
      postów


  • Konkurs Henia

  • Posty

    • Lornetka czy Teleskop 350-400zł
      Przez polifikator · Napisano
      Witam Forumowiczów
      Jestem tu nowy,mam 16 lat, od jakiegoś czasu zainteresowałem się Astronomią, interesuje się co polecacie do obserwacji w mieście na śląsku(słaba przejżystość), w tym problem, że nie posiadam wystarczającą ilość środków na rozpoczęcie nowej pasji. Zastanawiam się nad zakupem lornetki bądź teleskopu ale raczej to pierwsze :). Zastanawiłem się nad lornetką 15x70 Delta Optical. Kiedyś posiadałem lornetkę 10x50 i z okna mojego mieszkania było widać mgławice w orionie i jowisza(widziełm na nim pasy i jego księżyce galileuszowe. Kwata którą dysponuje to 350-400zł więc bardzo mało. A drugie pytanie, czy będzie różnica między lornetką 10x50 i 15x70
      Z góry dzięki za odpowiedzi bądź odesłanie mnie do podobnych tematów na forum 
      Pozdrawiam cieplutko
    • Star adventurer modyfikacja L-ki i ustawienie na biegun.
      Przez gryf188 · Napisano
      Jeśli chodzi o nośność i sztywność to  z doświadczenia powiem ,że EQ3-2 jest o wiele sztywniejsze od SA . te 5 kg to chyba trochę na wyrost . Myslę że 3 max 4 kg to jakaś realna możliwość tego montażyku .
    • Galaktyka Wiatraczek M101
      Przez Andrzej F. · Napisano
      Autor: Andrzej Fijołek Miejsce: Stężnica w Bieszczadach Obiekt: Galaktyka Wiatraczek M101 Montaż: ASA DDM60pro Astrograf: ASA 10Nf3,6 Detektor: Sbig STL 11000M Ekspozycja: L-3x600s bin1, RGB-3x300s bin2 na  kanał Akwizycja: Autoslew, Sequence, Maxim DL Obróbka: PixInsight 1,8, PS CS6 Akceptuję regulamin konkursu
    • PRZYPOMNIENIE o Konkursie Szkiców Astronomicznych
      Przez towerfox · Napisano
      Ludzie nie odstawiajcie maniany... Nie wierzę, że nikt nic nie szkicował przez te 2 miechy.
    • Astronomiczne Wiadomości z Internetu
      Przez Paweł Baran · Napisano
      Sonda Juno coraz bliżej wejścia na orbitę wokół Jowisza
      Napisany przez Radosław Kosarzycki
      W dniu dzisiejszym, dokładnie o 0:57 i 48 sekund czasu warszawskiego sonda Juno znajdowała się 8,9 miliona kilometrów od miejsca, w którym 4 lipca rozpocznie się manewr wejścia na orbitę wokół Jowisza. W ciągu ostatnich dwóch tygodni, zespół misji Juno wykonał kilka kluczowych zadań niezbędnych dla powodzenia trwającego 35 minut włączenia silnika rakietowego, które pozwoli umieścić sondę na orbicie biegunowej wokół gazowego olbrzyma.
      „Mamy za sobą ponad pięć lat lotu międzyplanetarnego, a przed sobą jedynie 10 dni do wejścia na orbitę,” mówi Rick Nybakken, menedżer projektu Juno z NASA Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie w Kalifornii. „To wspaniałe uczucie móc zamknąć etap podróży międzyplanetarnej i skupić się na największej planecie Układu Słonecznego, która z dnia na dzień powiększa się przed nami.”
      11 czerwca br. sonda Juno rozpoczęła nadawanie i odbieranie danych z Ziemi 24/7. Stały kontakt pozwoli zespołowi misji monitorować stan sondy z zaledwie kilkudziesięciominutowym opóźnieniem. 20 czerwca br. otwarta została ochronna osłona, która chroniła główny silnik sondy Juno przed mikrometeorytami i pyłem międzygwiezdnym. Przy okazji naukowcy przesłali na pokład sondy oprogramowanie, które będzie odpowiedzialne za funkcjonowanie sondy podczas manewru wejścia na orbitę.
      Kolejnym istotnym krokiem będzie zwiększenie ciśnienia w układzie napędowym – do tego manewru dojdzie 28 czerwca. Następnego dnia wszystkie instrumenty nie biorące udział w procesie wejścia na orbitę zostaną wyłączone.
      „Każdy instrument, który nie bierze udziału w manewrze, zostanie wyłączony,” mówi Scott Bolton, główny badacz misji Juno z SwRI w San Antonio. „Ten manewr jest kluczowy dla powodzenia całej misji. I choć nie będziemy wykonywać zdjęć na samym podejściu do planety, to już mamy ciekawe zdjęcia planety i jej księżyców z odległości 9 milionów kilometrów.”
      Kamera JunoCam obserwująca Jowisza w zakresie optycznym 21 czerwca br wykonała zdjęcie Jowisza z odległości 10,9 mln km. Zdjęcie przedstawia Jowisza z jego charakterystycznymi pasami oraz jego cztery największe księżyce – Europę, Io, Kallisto i Ganimedesa. Sonda Juno zbliża się do Jowisza od strony bieguna północnego, co pozwala na unikalne spojrzenie na cały układ Jowisza i jego księżyców. Wcześniejsze misje, w ramach których wykonywano zdjęcia Jowisza podchodziły do niego w płaszczyźnie dużo bardziej równikowej.
      JunoCam to instrument przede wszystkim przeznaczony do popularyzacji nauki – celem zainstalowania tego instrumentu na pokładzie sondy było umożliwienie opinii publicznej udziału w misji. Układ optyczny kamery JunoCam został zaprojektowany tak, aby możliwe było uzyskiwanie wysokiej rozdzielczości zdjęć biegunów Jowisza, gdy sonda znajdzie się dużo bliżej planety. Sonda Juno znajdzie się bliżej wierzchołków chmur planety niż jakakolwiek inna misja w historii – dlatego też rozdzielczość wykonanych podczas tych zbliżeń zdjęć będzie najlepsza w historii.
      Wszystkie instrumenty zainstalowane na pokładzie sondy, włącznie z JunoCam, zostaną włączone około dwóch dni po wejściu sondy na orbitę. Zdjęcia wykonane za pomocą JunoCam zostaną przesłane na Ziemię pod koniec sierpnia lub na początku września.
      „To zdjęcie stanowi początek czegoś wyjątkowego,” mówi Bolton. „W przyszłości będziemy mili okazję spojrzeć na zorze na biegunach Jowisza z nowej perspektywy. Zobaczymy szczegóły pasów, pomarańczowe i białe obłoki, a nawet Wielką Czerwoną Plamę.”
      Sonda Juno została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną 5 sierpnia 2011 roku z Przylądka Canaveral na Florydzie.
      JPL zarządza misją Juno, której głównym badaczem jest Scott Bolton z SwRI w San Antonio. Misja Juno realizowana jest w ramach programu NASA o nazwie New Frontiers.
      Źródło: NASA
      http://www.pulskosmosu.pl/2016/06/25/sonda-juno-coraz-blizej-wejscia-orbite-wokol-jowisza/
    • Zdjęcia chmur
      Przez Perseus · Napisano
      Na szybko zdjęcie, bo Odrazu po moim przebudzeniu. Wczorajsze nadejście burzy:) I dwa zdjęcia z Hanau, Niemcy Wysłane z mojego SM-A500FU przy użyciu Tapatalka
    • Trąba Słonia - IC 1398 w Cefeuszu
      Przez BlackPitchPL · Napisano
      No powiem tak pięknie , mi niestety natura nienawidzi i nie udało mi się zebrać nawet 1 klatki :(. Czekam na pogodę w weekend to może coś nazbieram. 
    • MateuszW - 100 lat!!!
      Przez ignisdei · Napisano
      200 lat
    • Obiekt tygodnia 25.06.2016 NGC 6520 i Barnard 86
      Przez lukost · Napisano
      Cały czas jestem nakręcony afrykańskim niebem, dlatego w tym tygodniu na warsztat trafił obiekt (a nawet dwa) z dalekiego południa. Nie, nie zamierzam przeginać, serwując Omegę Centauri czy 47 Tuc - choć nie powiem, korciło mnie...  Mimo wszystko zejdziemy naprawdę nisko, prawie -27 stopni w deklinacji. Z tego też powodu obserwatorzy z północy Polski nie będą mieli łatwego zadania; z drugiej strony, sporo z Was w okresie wakacyjnym wybiera się w Bieszczady czy Tatry, że o wypadach do tak zwanych ciepłych krajów nie wspomnę. Chyba warto wykorzystać takie okazje, by spróbować wyłuskać obiekty niedostępne zwykle z miejscówek położonych w pobliżu domu.    
          Starhopping proponuję rozpocząć od Laguny (Messier 8), zjeżdżając trzy i pół stopnia w dół, znaczy na południe. Resztę wyjaśni nam mapka (wygenerowana z użyciem Stellarium):     "Engieca" numer 6520 odkrył William Herschel 24 maja 1784 roku. Gromada znajduje się w odległości szacowanej na 6  tys. lat świetlnych od Ziemi i jest stosunkowo młoda - ma około 150 milionów lat, zatem nie zdążyła się jeszcze rozleźć w przestrzeni. Wiki podpowiada mi, że jej jasność to 7.6 mag, a rozmiar 5'; z prawidłowym określeniem rozmiarów jest jednak mały problem, bo na zasobnym w gwiazdy tle ciężko odróżnić, które z nich (szczególnie słabsze) wchodzą w jej skład. Druga część duetu, czyli mgławica  B86 (alternatywnie skatalogowana jako LDN 93) została odkryta w 1905 r. przez Edwarda Emersona Barnarda; ciemnotka ma rozmiar 9 lat świetlnych, co na ziemskim niebie przekłada się na 5' (czyli tyle, ile towarzysząca jej otevřená hvězdokupa).  W sześciostopniowej skali nieprzezroczystości (gdzie szóstka to mgławice całkowicie nieprzezroczyste) Barnarda 86 oznaczono cyfrą 5. Nieliczne widoczne z Ziemi gwiazdy, dla których ta zimna i gęsta molekularna chmura stanowi tło, są umiejscowione pomiędzy nią a obserwatorem; światło gwiazd położonych za nią jest blokowane. Nie ma pewności, czy wewnątrz B86 zachodzą jeszcze jakieś procesy gwiazdotwórcze. Swą nazwę "Kleks" zawdzięcza samemu odkrywcy, który określił ją jako "a drop of ink on the luminous sky". 
      Co ciekawe, oba obiekty znajdują się w tej samej odległości i najprawdopodobniej mają wspólne pochodzenie. Przypuszcza się, że mgławica jest pozostałością po procesach gwiazdotwórczych, zakończonych uformowaniem słońc skupionych w gromadzie NGC 6520; wątpliwości może jednak wzbudzać fakt, że oszacowany wiek gwiazd skupionych w gromadzie niekoniecznie pozostaje w sensownej korelacji ze średnim czasem istnienia typowego ciemnego obłoku.     
      Tak to wygląda na zdjęciu:

      źródło: www.sky-map.org
          Jakoś nie miałem dotychczas okazji zerknąć na oba obiekty przez lornetkę 10x50; na szczęście jeden z forumowych kolegów (Blondas) i owszem. Oddaje mu zatem głos: "w lornetce 10x50 dobrze widać NGC 6520 jako drobną mgiełkę i na prawo od niej jest jasna gwiazda wyraźnie oddzielona ciemnym obszarem. Nie jest to jednak taki ewidentny kleks oddzielający się od mocno zagwieżdżonego obszaru wokół. Tu brakuje przede wszystkim powiększenia. Gromada z gwiazdą zajmują niewielką część pola widzenia". 
          Lornety 15x70 i 28x110, czyli wzrost powiększenie i apertury, zdecydowanie służą naszej parce, niemniej gromada cały czas pozostaje nierozdzieloną plamką, a Barnard – owalną, wypraną z gwiazd pustką.
          Duże apertury – to jest to! Doszliśmy ostatnio z Panasem do konsensu, że o ile większość ciemnotek lubi lorneciarzy, to jednak istnieją wyjątki – w kilku przypadkach górą będą obserwatorzy jednooczni; B 86 zdecydowanie zalicza się do tego grona. Pod ciemnym niebem RPA obiekty mieliśmy w zenicie, co przy dobrej przejrzystości powietrza (obserwowaliśmy na płaskowyżu, na wysokości, ok. 1700 m npm) sprawiło, że ośmiocalowy SCT pokazał je znacznie lepiej niż dwunastocalowy newton z Polski.  Z użyciem okularu 26 mm (pow. 77x, źrenica nieco ponad 2.5 mm) Kleks wyglądał faktycznie jak atramentowa plama – ostro odcięta od skrzącego się gwiazdami tła,  z mocno nieregularnymi krawędziami. Położona tuż obok gwiazda HD 164562 o jasności 6,7 mag (typ widmowy K4III) zdecydowanie wpada w kolor pomarańczowy, co świetnie kontrastowało z czernią mgławicy i biało – niebieskimi gwiazdami gromady otwartej. Sama NGC 6520 była okolona mgławicą z dwóch stron – prócz ewidentnego kleksa,  widać było jeszcze jedno, znacznie mniej wyraźne, subtelne wręcz pociemnienie. Dwadzieścia centymetrów lustra i powiększenie w okolicy 100x pozwala na rozbicie gromadki; w okularze wyskakiwało kilkanaście gęsto upakowanych gwiazd, a w tle błyszczała gwiezdna kaszka. Czy jednak były to inne przynależne jej słońca, czy może przypadkowe gwiazdy tła – któż to wie...   
      W zasobach sieci można odnaleźć świetny szkic tego rejonu  nieba:   źródło: www.perezmedia.net

      Z grubsza to samo widziałem w okularze mojego teleskopu. Pewnie to truizm, ale poświęcenie obiektowi kilku dodatkowych minut skutkuje dostrzeżeniem subtelnych struktur ciemnotki, które na pierwszy rzut oka nam umykają. Trochę żałuję, że w Afryce bardziej skupiłem się na zaliczaniu jak największej  liczby obiektów, a nie ich kontemplowaniu, ale cóż – czasu nie było zbyt wiele. Chyba trzeba będzie tam jeszcze wrócić... 
      Masz Strzelca na sensownej wysokości? No to olej chwilowo Messiery, spróbuj i daj znać, jak poszło!
    • Nowy typ teleskopu Newtona.
      Przez Virus · Napisano
      A może to taki ATM z trzecim lustrem gdzieś w rogu pokoju?
    • Fotki Księżyca
      Przez Piotruś · Napisano
      Dzisiejszy z godziny 3.00. N 200/1000,imx 249,gso red 10% z 2000 klatek.
    • Obserwujmy Cefeidy - S Sge
      Przez astrodamian27 · Napisano
      W czasie wakacji chciałbym zachęcić wszystkich miłośników astronomii do obserwacji ciekawej gwiazdy zmiennej cefeidy,gdyż mamy ciepłe noce można wykorzystać ten czas wolny w każdą pogodną noc i zająć się oceną gwiazdy zmiennej jaką jest mowa o S Sagittae (S Sge)  to gwiazda zmienna pulsująca,klasyczna cefeida w gwiazdozbiorze Strzała która należy do typu grup gwiazd pulsujących Delta Cephei. W 1885 roku wahania jej zmienności jako pierwszy odkrył Irlandzki astronom amator John Ellard Gore,a w latach 1903-1904 roku Ralph Hamilton Curtiss odkrył jej prędkość radialną. W ciągu dwóch lat w polskiej bazie dokonano tylko 52 oceny tej zmiennej i dlatego zachęcam do jej zwiększenia w obserwacjach! Gwiazda S Sge zmienia swoją jasność w zakresie od (5.24 do 6.04 V mag) w okresie 8.382d,czyli w ciągu (8 dni,9 godzin i 10 minut), jej typ widmowy waha się od F6Ib do G5Ib.
      S Sge jest gwiazdą żółto-biały nadolbrzymem,jej masa jest 7 razy masywniejsza i 5000 tysięcy jaśniejsza niż nasze słońce,a temperatura gwiazdy wynosi 5400k,promień gwiazdy jest 58 razy większy od słońca,więc sięgnie orbity Merkurego,wiek S Sge jest szacowany na około 43 milionów lat. W przyszłości gwiazda może zakończyć swój żywot w zamieniając się w białego karła. Gwiazda jest oddalona około 2000 tysiące lat świetlnych od słońca.  Co ciekawe S Sge posiada prawo podobnie towarzysza gwiazdę ciągu głównego o 676-dniowej orbity! Gwiazdę można odnaleźć w gwiazdozbiorze Strzała,jest położona 7* stopni na północny-zachód od gwiazdy Altair w Orle. Gwiazda zmienna jest dogodna do obserwacji po 22 godzinie już góruje nad południowym-wschodnim horyzontem między gwiazdozbiorami Orzeł i Liska. Gwiazdę można obserwować od letnich dni do końca listopada. Przeprowadziłem już kilka oceń tej gwiazdy jak widać na wykresie poniżej i bardzo mi się ta gwiazda zmienna spodobała,wystarczy lornetka,do obserwacji tej zmiennej,wykorzystuje swój sprzęt czyli Lornetka Celestron-SkyMaster 20x80 3.7* stopni pola widzenia, zawieszony na dużym żurawiu lornetkowym,w zasięgu jest kilka gwiazd aby ocenić z gwiazdami porównania które są w okolicy tej zmiennej gwiazd porównania dla S Sge. Gwiazdę należy oceniać raz na noc,ponieważ cefeidy są gwiazdami wolno-pulsującymi,bo wzrost jasności jest zawsze szybszy niż jej spadek do minimum. Obserwacje S Sge obserwuj systematycznie raz na noc o ile pogoda dopisze i swój wynik zanotuj w tym formacie na przykład: gwiazda zmienna,Data/UT,jasnośc gwiazdy zmiennej oraz dodatkowe informacje w czasie sesji. Swoje wyniki proszę przesyłać na adres: sswdob@poczta.onet.pl oraz do AAVSO "Amerykańskie Towarzystwo Obserwatorów Gwiazd Zmiennych" Dane z GCVS: [2000] RA:  19 56 01.3  DEC: +16 38 05
                                                      
      Amplituda: 5.24 - 6.04 mag (V)
       
      To =2442678.792;  P = 8.382086 d M-m = 31
           
      Typ widmowy: F6Ib-G5Ib
      Poniższy wykres z moimi obserwacjami S Sge. Wykres pobrany z bazy danych http://sogz-ptma.urania.edu.pl Polskie obserwacje S Sge: http://sswdob.republika.pl/obs_polskie/SSGE.htm Metodyka obserwacji: http://sswdob.republika.pl/metodyka.htm#stopnie Mapka: Stellarium,AAVSO  
    • AutoStakkert 2
      Przez Alien · Napisano
      AutoStakkert 2.6.8 AutoStakkert_2.6.8.zip 2.6.8 - June 23, 2016 - Perhaps one of the last 32-bit versions - bug fixing part 1
      - Fixed AP size interface bug
      - Fixed interface bug (sometimes cursor got stuck on alt-tab)
      - Fixed preview slow down when there were many lines in the FireCapture log file
      - Made AS!2 more robust when trying to read broken SER files (it now still tries to read all the frames that are available)
      - Improved interface feedback during sigma clipping
      - Fixed memory leak causing almost random hangs of AS!2
      - Fixed /expanding command line parameter to now correctly ignore first pre-expanded recording during processing (which essentially makes expanding surface recordings possible) - Fixed master frame creation bug

      2.6.6 - May 4, 2016 - Perhaps one of the last 32-bit versions
      - Fixed regression RGB align bug during saving a file

      2.6.5 - April 29, 2016 - Perhaps one of the last 32-bit versions
      - Added SSE2 support (most aligning and stacking functionality, as well as master (dark/flat) frame creation, improved performance.
      - Fixed memory leak when saving fit file.
      - Fixed normalize stack brightness (when 'missing' values were in the stack, it didn't normalize them properly)
      - Memory management changes - changed how and when memory was cleared in buffering mode and when not enough memory is available. Should be slightly more stable (revert to non-buffering mode if you encounter problems, and please report them!). 
      - Fixed buffering RGB vs Mono frames (would mess things up when main window memory buffering was disabled).
      - Width and height text boxes now select all on enter.
      - Fixed drizzling artefacts (slightly larger drizzle sizes to decrease blocky artefacts, especially for poorly tracked APs).
      - Fixed disable cancel button after calibration master frame creation.
      - Fixed VTR quality scaling (quality would show 0 when VTR enabled).
      - Added clickable links/logos in frame view boot screen.
      - Changed default gradient quality to 4.
      - Continued working on 64-bit version, slowly getting there.... not finished.
    • Nikon Action VII 10x50 CF
      Przez BODI · Napisano
      Cześć. Biorę  tę  lornetę.  Poszło pw. 
  • Najnowsze aktualizacje statusu

  • Nadchodzące wydarzenia