Radio Planet i Komet 2020-03-09.mp3

Ale temat drzemał, dzieciaki trochę urosły więc wczoraj kupiłem sobie podstawowy sprzęt (skywatcher bk909) i na ogródek w Warszawie.

Pierwszy cel szukam czegoś co najjaśniej świeci gołym okiem - nie mam ustawionego szukacza więc kręcę tubą póki nie trafię na to coś dużego. Nagle BAM coś wielkiego pojawia się w okularze, ustawiam ostrość, widzę dyskretnie oddzielone pasy atmosferyczne, znalazłem Jowisza! Albo Saturna, musiałem sprawdzić bo nie pamiętałem który to który. Ale pod samą planetą miałem też w okularze ciągle widoczne trzy małe kropki w równej linii..coś musi być z regulacją teleskopu, pewnie trzeba zrobić tę kolimację o której czytałem. Dobrze że wygoogl'owałem "trzy kropki pod Jowiszem w teleskopie" przed jego rozkręcaniem i "kolimowaniem". Okazuje się że widziałem księżyce.

Rewelacja, zobaczyłem obcą planetę i jej księżyce. Mam podstawowy podręcznik do prowadzenia obserwacji, widzę tam zadania na długie miesiące.

Rozmazana szara plama znaleziona gołym okiem dała mi o wiele ciekawsze doświadczenie niż zdjęcia odległych galaktyk z super-teleskopów albo jakiekolwiek inne publikacje w jakiejkolwiek formie:) i to chyba jedyna branża gdzie dosłownie prawdziwe jest stwierdzenie że możliwości są nieskończone:) 

Mam do dyspozycji dwie lokalizacje. 

Beznadziejna - Śląsk ale można by polować na planety,  księżyc (teoretycznie).

Dużo lepszą - Beskid Żywiecki teoretycznie w zasięgu DSO.

Obie od dobrych kilku miesięcy uniemożliwiają jednak jakiekolwiek obserwacje.

Powód oczywisty: rozświetlenie nieba (wszędzie, rosnące). Nawet na wsi. Nawet w górach. 

Powód oczywisty niezależny od człowieka: chmury. Jest ich stale coraz więcej, może mamy taki klimat, może coś się zmienia z atmosferą, ale po prostu nie ma nieba do obserwacji. Niemalże zawsze chmury. Niskie, średnie, wysokie. Albo mgiełka. Te ułamki chwil zabija seeing.

Powód mniej oczywisty: pył w atmosferze. Niebo jest stale lekko mleczne. Lub bardzo mleczne. Pył drastycznie gasi ostrość czy w ogóle możliwość obserwacji (zwłaszcza z lekkim nawet zaświetleniem nieba). 

O smogu/dymie nawet nie wspominam....

Wobec powyższych nawet planet nie da się oglądać w sposób zadowoalający. W ciągu 2 lat warunki do obserwacji np. Marsa miałem raz.

DSO może że trzy razy.

Reszta to desperacja, próba wyłuskania czegokolwiek.

Wobec powyższych, jest coraz mniej chwil na obserwację, coraz mniej widać, niezależnie od sprzętu.

Czy to traci sens? Czy będzie lepiej? Czy zawsze tak było?

Z nudów poszukuje (na google maps, a jak!) nowych miejscówek do obserwacji pod ciemnym niebem. Od jakiegoś czasu zastanawiam się nad przetestowaniem jednej lokalizacji, ale znajduje się ona na nadburzańskim wale przeciwpowodziowym. Otoczona łąkami i zagajnikami, z dobrym dojazdem, ale w pobliżu rzeki. Już same pola (prawdopodobnie podmokłe) stanowią ryzyko ścielenia się mgieł i wysokiej wilgotności powietrza, a bliskość Bugu pewnie nie poprawia sytuacji. Wał wznosi się na ok. 2,5-3m ponad otaczający teren. Pytanie do Was, czy obserwowaliście z podobnych miejscówek i czy takie mini wzniesienie cokolwiek pomoże na ewentualne mgły. Wiem że każde miejsce i aura są jednorazowe i nietypowe, ale może macie podobne doświadczenia i np. nauczeni doświadczeniem wiecie, że lepiej dać sobie spokój z tematem bo jest z góry przegrany.

Czy jest taka aplikacja?

Dziękuję i pozdrawiam.

Proszę o podpowiedz jak w temacie, wertuje forum już jakiś czas i nie znalazłam idealnego teleskopu a czas nagli. Ogólnie sprzęt dla początkującego, w tym i dla dzieci 8-10 lat (na początek pewnie obserwacja US), ale zawsze mnie to bardzo ciekawiło i coś więcej też bym chciała dostrzec. Lubię fotografie (sprzęt jakiś mam) także jakby miał parametry pod foto, to byłoby super, natomiast priorytetem jest sama obserwacja. Dom na wsi pod miastem, idealnie ciemno nie jest. Miłe widziane GO TO. Raczej nie będzie podróżował. 
Linków nie wrzucam, bo błądzę jak dziecko we mgle…
Pozdrawiam

Astrofotografia to dla mnie na razie zupełnie nowe, ale bardzo fascynujące hobby. Uwielbiam obserwować nocne niebo gołym okiem, a teraz chciałabym zrobić krok dalej i spróbować swoich sił w fotografii nieba.

Na ten moment mam ograniczony budżet – ok. 1000 zł, ewentualnie coś trochę więcej – więc wiem, że profesjonalny teleskop może być poza zasięgiem. Zastanawiam się, czy na początek nie lepszym wyborem byłaby dobra lornetka, a zdjęcia robiłabym iPhonem 14. Lubię też oglądać samoloty, ale nie wiem czy takie lornetki byłyby dobre. Obserwować na nocnym niebie chce… wszystko. Księżyc, gwiazdy i planety ;)

Dodam też, że poruszam się na wózku, a w pozycji siedzącej jestem dość niska, więc kwestia mobilności i dostępności sprzętu jest dla mnie bardzo ważna. Dlatego też chętnie usłyszę, czy teleskop w mojej sytuacji to dobry pomysł – a jeśli tak, to jaki model byłby najbardziej praktyczny.

Będę wdzięczna za wszelkie rady – od czego zacząć, co czytać, gdzie szukać wiedzy. Może polecacie jakieś strony, kanały lub książki dla osoby początkującej?

Z góry dziękuję za każde słowo i podpowiedź.