Nie dawno kupiłem mój drugi teleskop Sky-Watcher Synta N-130/900 EQ-2.

Chciałbym kupić pierwszą kamerę do tego teleskopu by popatrzeć na księżyc i jeśli uda się to też na Jowisza czy Saturna na ekranie monitora.

Zastanawiam się na dwoma modelami kamer.

Pierwszy to Svbony SV205 8 MP USB 3,0

Drugi to Svbony SC001 Wi-Fi

Proszę o szczerą opinie tych kamer i jaką polecacie.

WO Zenithstar II ED80 f/6.8, 0.8x FF/FR, iOptron CEM26, QHY247C, 80x2 minuty. Niebo podmiejskie, przejrzystość średnia.

I wersja bez gwiazd. Ten mały kłaczek na dole po prawej to UGC394 - Starnet++ nie dał się oszukać ?

Tradycyjnie, jak co roku, ruszamy z przygotowaniami do Kalendarza Astronomicznego Delta Optical 2027!

Szukamy Waszych najlepszych zdjęć astronomicznych, które mogłyby ozdobić karty nadchodzącego kalendarza. Chcielibyśmy, aby znalazły się w nim prace przedstawiające obiekty ze wszystkich kategorii.:

• Galaktyka
  np. M31, M33, M51, M81/M82, NGC 253
• Mgławica emisyjna
  np. Mgławica Oriona, Ameryka Północna, Rozeta, Laguna, Serce i Dusza
• Mgławica planetarna
  np. M27 Hantle, M57 Pierścień, NGC 2392, NGC 7293 Ślimak
• Gromada gwiazd
  otwarta lub kulista, np. Plejady, M13, M3, M45, M11, h i χ Persei
• Droga Mleczna / krajobraz nocny
  ujęcie szerokokątne z elementem krajobrazu
• Zorza polarna
  zdjęcie zjawiska zorzy, także z Polski lub północnej Europy
• Księżyc
  pełna tarcza, faza, detal powierzchni lub kompozycja krajobrazowa
• Słońce
  fotosfera, chromosfera, protuberancje, plamy słoneczne lub tranzyt
• Planeta Układu Słonecznego
  Jowisz, Saturn, tranzyt cienia na tarczy Jowisza itp.
• Kometa, meteor lub rój meteorów
  pojedynczy meteor, maksimum roju, kometa z warkoczem albo szerokie ujęcie nieba, bolid itp.
• Zaćmienie, koniunkcja lub inne rzadkie zjawisko astronomiczne
  np. zaćmienie Księżyca/Słońca, obłoki srebrzyste itp.

Jeśli masz zdjęcie, którym chcesz się podzielić – napisz do nas i prześlij swoje materiały (w najwyższej dostępnej rozdzielczości). Autorzy wybranych zdjęć, które trafią do kalendarza, otrzymają 5 egzemplarzy kalendarza jako podziękowanie od Delta Optical.

Zdjęcia możecie przesyłać na adres: info@deltaoptical.pl
W tytule maila wpiszcie: Kalendarz Delta Optical 2027
Prosimy o podanie imienia, nazwiska oraz nicku z forum.

Prosimy również w oddzielnym pliku tekstowym informacje o technikaliach wykonania zdjęcia, wypełniamy te, które nas dotyczą:

Autor: Nazwa obiektu: Teleskop: Kamera: Montaż: Filtry: Guiding: Akcesoria: Czasy naświetlania:

Ważna informacja, Prosimy o dopisanie w mailu:

Informacja prawna / Zgoda autora

Przesyłając fotografię na potrzeby kalendarza astronomicznego Delta Optical 2027, autor:

1. oświadcza, że jest autorem nadesłanej fotografii i przysługują mu pełne prawa autorskie do jej wykorzystania,

2. wyraża zgodę na bezpłatne wykorzystanie zdjęcia przez Delta Optical w celu publikacji w kalendarzu astronomicznym 2027 (zarówno w wersji drukowanej, jak i cyfrowej),

3. akceptuje, że kalendarz może być dystrybuowany komercyjnie (m.in. w sklepie Delta Optical),

4. zachowuje pełne prawa autorskie do swojej pracy, a w kalendarzu zostanie podane jego imię i nazwisko.

Akceptuję powyższe warunki – [Imię i nazwisko]

Fotografie, które nie będą miały powyższej klauzuli nie będą mogły znaleźć się w kalendarzu.

Czekamy na Wasze perełki!
Pozdrawiamy i dziękujemy!

Zespół Delta Optical

Zapraszam do komentowania i oglądania moich skromnych prac.

Jako pierwszy obiekt wypuszczam na światło dzienne gromadę otwartą Messier 34. Gromada leży w gwiazdozbiorze Perseusza i zawiera około 60 gwiazd.
Obiekt znajduje się w odległości około 1500 lat świetlnych, jego średnice ocenia się na 14 lat świetlnych, a wiek na 180 mln lat.

Dane sprzętowe:
NEQ6, OOCT8, Atik 383L

L1x120s

L10x120s

Opis

Mapka położenia.

Moje dokonania to 16 projektów, 226 godzin akwizycji. Cztery zdjęcia zostały wyróżnione Top Pics Astrobin, trzy otrzymały status Top Pics Nomination.

Canon 550D, Sigma 18-35, 18mm, 12 s, F1.8, ISO 1600

Tradycyjnie, jak co roku, ruszamy z przygotowaniami do Kalendarza Astronomicznego Delta Optical 2026!

Szukamy Waszych najlepszych zdjęć astronomicznych, które mogłyby ozdobić karty nadchodzącego kalendarza. Chcielibyśmy, aby znalazły się w nim prace przedstawiające obiekty ze wszystkich kategorii.:

- galaktyki, mgławice, gromady otwarte i kuliste,

- obiekty Układu Słonecznego (planety, Księżyc, Słońce),

- zjawiska astronomiczne (zaćmienia, koniunkcje, przeloty ISS itd.),

- coś wyjątkowego — w tym roku może np. zdjęcie startującej rakiety z naszym rodakiem lecącym w kosmos!

Jeśli masz zdjęcie, którym chcesz się podzielić – napisz do nas i prześlij swoje materiały (w najwyższej dostępnej rozdzielczości). Autorzy wybranych zdjęć, które trafią do kalendarza, otrzymają 5 egzemplarzy kalendarza jako podziękowanie od Delta Optical.

Zdjęcia możecie przesyłać na adres: info@deltaoptical.pl
W tytule maila wpiszcie: Kalendarz Delta Optical 2026
Prosimy o podanie imienia, nazwiska oraz nicku z forum.

Prosimy również w oddzielnym pliku tekstowym informacje o technikaliach wykonania zdjęcia, wypełniamy te, które nas dotyczą:

Autor: Nazwa obiektu: Teleskop: Kamera: Montaż: Filtry: Guiding: Akcesoria: Czasy naświetlania:

Ważna informacja, Prosimy o dopisanie w mailu:

Informacja prawna / Zgoda autora

Przesyłając fotografię na potrzeby kalendarza astronomicznego Delta Optical 2026, autor:

1. oświadcza, że jest autorem nadesłanej fotografii i przysługują mu pełne prawa autorskie do jej wykorzystania,

2. wyraża zgodę na bezpłatne wykorzystanie zdjęcia przez Delta Optical w celu publikacji w kalendarzu astronomicznym 2026 (zarówno w wersji drukowanej, jak i cyfrowej),

3. akceptuje, że kalendarz może być dystrybuowany komercyjnie (m.in. w sklepie Delta Optical),

4. zachowuje pełne prawa autorskie do swojej pracy, a w kalendarzu zostanie podane jego imię i nazwisko.

Akceptuję powyższe warunki – [Imię i nazwisko]

Fotografie, które nie będą miały powyższej klauzuli nie będą mogły znaleźć się w kalendarzu.

Czekamy na Wasze perełki!
Pozdrawiamy i dziękujemy!

Zespół Delta Optical

Na pierwszy rzut idzie kompozycja drogi mlecznej. 50x120s na górę i 1x60s na dół. Nikon Z6II+Sigma Art28mm, SWSA

"Breakdown on the Milky Way"

Rok 2023 zamykam sumą 21 wykonanych prac w czasie rejestracji netto 365 godzin. Jeden IoTD i jedna nominacja Top Pick Astrobin.

Cztery wspaniale spotkania z przyjaciółmi o podobnych zainteresowaniach to bezcenny dla mnie czas  ( dziękuję rodosowiczom i firmie Delta Optical).

Zapraszam forumowiczów do publikacji własnych podsumowań.

https://apod.nasa.gov/apod/ap231030.html

Zrobione aparatem Sony A7III z obiektywem Tamron 17-28/2.8. Każda klatka to 30s ISO1600. 

Milky Way above La Palma Observatory. Marcin Rosadziński.

'Co dzieje się na nocnym niebie? Aby się tego dowiedzieć, teleskopy na całym świecie będą skierowane w przestrzeń kosmiczną. Badania obejmą próbę zrozumienia wczesnego wszechświata, znalezienie i śledzenie asteroid zagrażających Ziemi, poszukiwanie planet, które mogą zawierać życie pozaziemskie, oraz monitorowanie gwiazd, aby pomóc lepiej zrozumieć nasze Słońce. Prezentowana kompozycja zawiera zdjęcia pierwszego planu i tła wykonane w kwietniu ze szczytu góry na wyspie La Palma na hiszpańskich Wyspach Kanaryjskich. Na zdjęciu kilka teleskopów z Obserwatorium Roque de los Muchachos na tle ciemnego nocnego nieba. Teleskopy na pierwszym planie to, od lewej do prawej, Magic 1, Galileo, Magic 2, Gran Canarian i LST. Atrakcje nieba w tle obejmują centralne pasmo naszej Galaktyki Drogi Mlecznej, gwiazdozbiory Strzelca, Wężownika i Skorpiona, świecące na czerwono mgławice Orzeł i Laguna oraz gwiazdy Alrami i Antares. Dzięki obserwatoriom takim jak to, ludzkość zrozumiała więcej o naszym nocnym niebie w ciągu ostatnich 100 lat niż kiedykolwiek wcześniej w całej historii ludzkości.'

https://apod.nasa.gov/apod/ap230718.html

Link do bardzo atrakcyjnego kolorystycznie zdjęcia - dzieje się 🙂

"https://apod.nasa.gov/apod/image/2307/MwLaPalma_Rosadzinski_2000.jpg"

A wczoraj:

Shells and Arcs around Star CW Leonis .
Co się dzieje wokół tej gwiazdy? Nikt nie jest pewien. CW Leonis jest najbliższą gwiazdą węglową, gwiazdą, która wydaje się pomarańczowa z powodu atmosferycznego węgla rozproszonego z wewnętrznej fuzji jądrowej. Ale CW Leonis wydaje się również pochłonięta przez gazową mgławicę bogatą w węgiel. Nie wiadomo, co powoduje złożoność mgławicy, ale jej geometria muszli i łuków jest z pewnością intrygująca. Prezentowane zdjęcie wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a przedstawia szczegóły tej złożoności. Niska grawitacja powierzchniowa gwiazd węglowych zwiększa ich zdolność do wyrzucania węgla i jego związków w przestrzeń kosmiczną. Część tego węgla kończy tworząc ciemny pył, który jest powszechnie widoczny w mgławicach młodych regionów gwiazdotwórczych i dyskach galaktyk. Ludzie i całe ziemskie życie oparte jest na węglu, a przynajmniej część naszego węgla prawdopodobnie krążyła kiedyś w atmosferach gwiazd bliskich śmierci, takich jak gwiazdy węglowe.

https://apod.nasa.gov/apod/ap230717.html

Siema
Wszystkie wszechświaty są wieczne

Wstęp, czyli jak ta cała historia się zaczęła

Teneryfa jest tym miejscem na Ziemi, które pokochałem, postanowiłem spędzać tam każdy urlop, a z czasem, jak los będzie łaskawy, przeprowadzić się na dłużej. Póki co jednak realizuję postanowienie w zakresie planów urlopowych, a ponieważ Teneryfa jest także nie najgorszym miejscem do rozwoju nowej pasji, jaką jest Astrofotografia, wszystko pięknie wpisuje się "inicjatywę", którą nazwałem AstroTene by AstroNorm. Wyjazdy plenerowe na Teneryfę są także punktami kontrolnymi w moim osobistym rozwoju w dziedzinie Astrofotografii, a ich efekty w postaci zdjęć, zapisem dokumentującym ww. rozwój. Stąd postanowiłem wprowadzić numerację oraz datowanie, zanim jednak do tego dojdziemy, poniżej krótki rys historyczny.

Korzenie AstroTene sięgają roku 2009 i pierwszego mojego pobytu na wyspie. Był to kolejny urlop, zorganizowany przez biuro podróży, w przypadkowym miejscu, jakim była wtedy dla mnie Teneryfa, ale wtedy dowiedziałem się, że mając do dyspozycji auto, warto wybrać się w nocy w góry, by u podnóża wulkanu Teide, spojrzeć w niebo, które w tym miejscu jest wyjątkowo gwieździste. Odkąd pamiętam, zawsze fascynowało mnie niebo, ale wtedy jeszcze nie na tyle, aby rezygnować z nocnej imprezy, więc wyżej wymienioną informację pozostawiłem sobie w pamięci, gdyż chyba przeczuwałem, że będą inne okazje, żeby doświadczyć tak niesamowitego widoku. 

Na wyspę wróciłem 7 lat później, tym razem na nieco dłuższy urlop, liczący cztery tygodnie. Wtedy byłem już całkiem świadomym obserwatorem nieba, co prawda jeszcze nieuzbrojonym okiem, ale wyposażony w aplikację SkyMap robiłem postoje podczas nocnych powrotów z południa na północ wyspy, gdzie wtedy mieszkałem, tylko po to, aby zorientować się w gwiazdozbiorach i planetach. Oczywiście pamiętałem i pojechałem zobaczyć wyjątkowo gwieździste niebo u podnóża Teide, gdzie otrzymałem upomnienie aby nie świecić białym światłem, gdyż na tym samym parkingu trwała sesja astrofotograficzna (dziś sam jestem tym upominającym). Ponieważ podczas pobytu mocno wzmocniłem swoją fascynację niebem, wykonałem też kilka zdjęć zachodzącego Słońca (np. na tle wyspy La Gomera, czy z plaży Diego Hernandez), a do tego zakochałem się w tej wyspie na dobre, zatem wypada zakwalifikować tamten wyjazd do cyklu, choć w nieco przewrotny sposób, czyli był to AstroTene 0 2016.

AstroTene 1 2019

Moja przygoda z Astronomią (uzbrojonym okiem) zaczęła się w połowie 2018 r. dzięki koledze Michałowi z Planetarium Kopernika, który wykazał się dużą cierpliwością w stosunku do mnie - natręta z ulicy, który błagał o skierowanie teleskopu na Saturna, po tym jak dopiero co po raz pierwszy spojrzałem przez teleskop (skierowany na Księżyc, gdyż było to podczas wydarzenia z okazji zaćmienia). Michał został moim Mentorem, dzięki jego fachowym poradom trafnie wytypowałem na swój pierwszy teleskop do obserwacji Newtona 8" na montażu paralaktycznym HEQ-5, udało mi się uniknąć wielu błędów, które można popełnić zdając się na intuicję żółtodzioba, ale mnie niemal od razu ciągnęło do Astrofotografii i jedyne czego się Michałowi nie udało to przekonać mnie, że na Astrofotografię przyjdzie odpowiedni czas. Ja chciałem od razu, zatem zacząłem "szaleć", więc i mój Mentor musiał się dostosować i z dystansu patrzeć jak średnio trafnie dobieram sprzęt (to w sumie trwa do dziś, z tym, że stopniowo maleje znaczenie słowa "średnio"). Niestety odkąd odebrałem przesyłkę zawierającą body Canona 450d, a z zaprzyjaźnionego (choć wtedy chyba jeszcze nie) sklepu, który wtedy siedzibę miał pod okazałym mostem (), przywiozłem do domu SW 80/400, miałem zaledwie kilka (może naście) nocy na zdobywanie od zera doświadczenia w Astrofotografii, bo potem niebo zakryło się chmurami i to aż do lutego 2019 roku, kiedy to wybrałem się ponownie na Teneryfę celem pogłębienia niewielkiego przecież doświadczenia i przywiezienia w końcu kilku fajnych fotek.

W bagaż rejestrowany upchałem pożyczonego AstroTrac'a oraz statyw fotograficzny, a w bagażu podręcznym przewiozłem ww. Sky-Watchera, Canona, osprzęt, obiektywy, dwa komputery, powerbank do zasilania AstroTrac'a oraz aktualne wydania Uranii i Astronomii (o ile dobrze pamiętam z pierwszym artykułem Taysona z cyklu Warsztaty Astrofotografii). Wybierając termin pobytu jeszcze nie celowałem w nów, więc nie był to najlepszy wybór. Podczas trzech tygodni pobytu mogłem obserwować na niebie jak Księżyc przyrasta od zera do pełni, potem jak go ubywa, a czasem i ten widok zakłócany był przez szalejącą Kalimę, dlatego aż tyle, ile planowałem, doświadczenia w Astrofotografii nie zdobyłem. Ponadto wybrałem miejscówkę zbyt blisko lotniska (w okolicy mojej ulubionej plaży La Tejita), a AstroTrac pozwalał tylko na focenie obiektów w okolicy osi północ - południe, z tym że północ należało wykluczyć ze względu na światła lotniska. Poza ww. osią tak jechał po gwiazdach, że musiałem się poddać i nawet nie pomagały wykombinowane przeciwwagi mocowane na widelcu  

Za to centralnie na południu elegancko prezentował się Orion, co można zauważyć analizując poniższe zdjęcia, ale około północy zachodził za budynek, a wtedy na osi focenia nie potrafiłem znaleźć nic ciekawego, więc moje sesje balkonowe nie były przesadnie długie, a z urlopu wróciłem ogólnie wyspany. Kilka razy wybrałem się w góry i tam, bez trackingu, z wykorzystaniem obiektywu 18 - 70 mm, wykonałem swoje pierwsze "szerokie kąty" (też Oriona - efekt poniżej) oraz ultra szerokie z wykorzystaniem rybiego oka (8mm), to zdjęcie jednak nie wyszło. 

Niemniej wróciłem zadowolony, spełniony, z jeszcze większą miłością do wyspy oraz... planami na powrót znacznie lepiej wyposażonym i doświadczonym i to jeszcze w tym samym roku, ale relację z AstroTene 2 2019 wraz z jej efektami zamieszczę w osobnym poście.

Exos2 po dłuższym czasie bezczynności został w końcu przeze mnie doprowadzony do stanu używalności. Nie obyło się bez wizyty w serwisie.. i ostatecznie wymiany gwarancyjnej na nowy.

Montaż został wyposażony w silniki nema14 z wbudowaną przekładnią planetarną 1:5. Sterowaniem zajmuje się komputerek Arduino z oprogramowaniem AstroEQ (https://www.astroeq.co.uk/tutorials.php)
Najciekawsze są uchwyty - drukowane metodą 3d i projektowane właściwie od zera przeze mnie. Nie jest to jeszcze finalna wersja, jednak spełnia już swoje minimalne założenie.
Pierwsze uruchomienie i pierwsze "światło" zostało wykonane na XVII Oficjalnym Zlocie w Zatomiu.

Kilka pierwszych zdjęć jakie udało mi się wykonać:

Mgławica Omega (którą oglądałem też naocznie):

Mgławica Laguna (Również oglądana tej samej nocy naocznie):

Jak widać po opisach zdecydowanie mało klatek i krótkie czasy. Okazało się, że ślimaki w montażu są zbyt ciasno spasowane....
Tydzień później na I mini Zlocie poprawiłem ten błąd. Tym razem czasy naświetlania i długość sesji zostały wydłużone.
 

Na początek wziąłem więc na tapetę wschodniego veila. Obiekt wszystkim obserwatorom dość dobrze znany, chociaż w mojej kolekcji jeszcze nie miałem tego obiektu:

W drugiej części nocy upolowałem upragnioną kometę 21P/Giacobini-Zinner :

Na początek z wczoraj (14.02.2015) coś mi się złapało na klatce, wygląda ciekawie więc pokazuję :)

Jesteśmy na etapie kompletowania astrofotografii do kalendarza Delta Optical na rok 2023.  Jak co roku liczymy na wkład forumowiczów w jego tworzenie. Laureatów konkursu jak i każdą osobę, która wyrazi chęć podzielenia się swoim zdjęciem, prosimy o przesłanie fotografii lub linka do niej pod adres email info@deltaoptical.pl z dopiskiem Kalendarz Delta Optical.

Zdjęcia muszą spełniać pewne wymagania: rozdzielczość minimum 4200 pikseli krótszego boku przy 300 DPI.

Czystego nieba!

TS-Optics 8" Ritchey-Chrétien Pro 203/1624, QHY268M, EQ6, 30x1 minuta filtr Baader L. Przejrzystość średnia, seeing dobry, Księżyc. 

To jako pierwszy obiekt galaktyka NGC2403. Wygląda bardzo podobnie do M33, tylko jest położona kilka razy dalej (około 8 milionów lat świetlnych) i znajdziemy ją w konstelacji Żyrafy. Znajduje się w niej  wiele obszarów HII, w których powstają nowe gwiazdy. Meade ACF 10" f/10, telekompresor CCDT67, QHY163M, EQ6, 50x3 minuty luminancji. Niebo podmiejskie, przejrzystość średnia, seeing średni.

Jak dla mnie to "chudy" rok - 16 tematów, od września praktycznie nic nowego. I raczej bez szans na nowe, dokończone zdjęcie do końca roku.

Dużo naświetlania.. jeden świetny zlot RODOS we wspaniałej kompanii !!!

Zero zmian w setupach.

Czekam na 2022, może będzie lepszy.

Samyang 135ED f/2@f2.8, QHY163M, iOptron Smart EQ Pro, LRGB 60:15:15:15 minut w klatkach po 30 sekund. Niebo podmiejsko-wiejskie, przejrzystość dobra. 

Poniżej wersja z opisem wygenerowanym w PixInsight oraz mapka regiony z CdC z zaznaczonymi LDNami:

Dziś pozamiatał Bartosz Wojczyński. Gratulacje !

Chyba nie było takiego wątku, poświeconego dla tych, którzy próbują wycisnąć maksimum ze swojego montażu EQ3-2. Na pierwszy ogień idzie NGC 224 wykonana z centrum Krakowa, przy niewyobrażalnie dużym zanieczyszczeniu świetlnym i smogowym.

Tak na prawdę powodem tej próby była chęć przetestowania zakurzonego obiektywu marki Pentacon 4/200 MC. Obiektyw średnio jasny ale niestety podatny na aberrację, co z resztą widać bardzo mocno.

Poniższy materiał to efekt 15 klatek x 120s, f/4, ISO 1600, 15 x dark,flat i bias, 200mm, filtr skyglow. Jeśli ktoś zna dobrą metodę usuwania aberracji powszechnie dostępnymi narzędziami do obróbki materiału, to chętnie skorzystam z doświadczenia :)

Łapszanka, 1100d plus Samyang 8 mm (fisheye).

Zakończył się Konkurs na Astrofotografię roku 2020 , przeprowadzony przez portal Polski APOD a sponsorowany przez firmę

Delta Optical oraz pracownię astrography.com.

W dniu 8 lutego o godz. 18:00 w Śródmiejskim Domu Kultury w Warszawie odbędzie się wernisaż wystawy prac finałowych połączony z wręczeniem nagrody głównej ufundowanej przez firmę Delta Optical Tomkowi Zwolińskiemu-zwycięzcy Konkursu.

Prace pokazywane na wystawie zostały wydrukowane w najwyższej jakości przez pracownię astrography.com.

Wystawie zdjęć finałowych towarzyszyć będzie wystawa prac młodej malarki Aleksandry Krzemień o tematyce inspirowanej  obrazami Kosmosu .

Rejestracja wernisażu i wystawa będzie dostępna on-line ze względu na obowiązujące ograniczenia.

Szczegółowe zaproszenie poniżej.

Leszek odszedł do gwiazd. Tylko żal, że tak młody.

Pokój jego duszy.