Ranking użytkowników

Cienias z wtorku. Z dedykacją dla @Janko.

Okolice NGC1333 fascynowały mnie od dawna, odkąd pierwszy raz zobaczyłem zdjęcia tego obszaru. Brakowało mi trochę odwagi, żeby je fotografować spod mojego podmiejskiego nieba, ale w końcu się przemogłem i przez kilka ostatnich nocek nałapałem materiału. Nie wyszło do końca tak jak chciałem, ale czuła kamerka i tak pozwoliła sięgnąć dość daleko jak na moje warunki - niebo 19.5, przejrzystość średnia-dobra, wszędzie jaśniejący śnieg, czasami zorza 😄 TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 480:120:100:100 minut. Niebo podmiejskie, warunki średnie-dobre, seeing średni, styczeń 2026.

Ode mnie z okolic Szczecina ze wspólnego wypadu z @Koszy89 19tego się spóźniłem więc tylko taka panorama (3 zdjęcia) z Trzebieży. 20tego kilka fotek tylko wybranych, (w tym jeden meteor się załapał) a reszta w timelapse. Okolice Łoźnicy za Goleniowem. Na żywo widoki czasami lepsze niż na moich zdjęciach na timelapsie, filary niekiedy wyżej niż Polaris sięgające, świetny wizualny pokaz.

IC 443, 444. Canon 650d, TS 71/347, 10 h naświetlania z filtrem L-extreme z miasta.

Wychodzi, że tylko ja tu wrzucam foty 😄 Ale akurat testuję różne zestawy i złączki w TS 72 f/6 i szkoda nie dzielić się rezultatami. A wszystko, żeby mieć też różne opcje na tranzyty ISS. Tym razem pierwsze próby z NX1000 w ognisku głównym. Pierwsze zdjęcie tylko teleskop i NX, drugie z focal extenderem 3x, wyciągnięte do granic przyzwoitości bo wynikowo to f/18. Pobliska gwiazdka to SAO 146592 8,4mag. Tym razem z dedykacją dla @Stiopa za przejściówkę T2/NX.

We wtorek 27.01 będzie przejście Księżyca w fazie 69% przez Plejady.

No to kilka fotek ode mnie.

Zaciekawił mnie ten LSW - dobrze, że jest też na Linuxa. Ma trochę ciekawych opcji i narzędzi, powalczyłem na starszym lepszym materiale żeby sprawdzić czy zbliżę się do tego co miałem zrobione wcześniej. Po lewej po staremu: PIPP, AS2, WinJUPOS, Registax, GIMP - po prawej z LSW zamiast Registaxa. Po staremu ostrzę wstępnie w Registax i potem w GIMP + skalowanie i korekty, z LSW wszystko zrobiłem tam, w GIMP tylko końcowe skalowanie i minimalne ściemnienie na poziomach. Tradycyjnie SW ED80/600+barlow 3x+UV/IR Cut+Canon 60d:

@polaris żebyś nie czuł się osamotniony 😉 to i ja wrzucę zdjęcia Księżyca Cienias z 20.01.2026 i z 21.01.2026 Fot. Seestar

Warto było, chociaż te 45min poobserwować, szczególnie dla kraterów, na które się rzadko zwraca uwagę: Metius, Fabricius, Janssen dziś blisko terminatora.

Jeśli masz możliwość przetestowania sprzętu, a najlepiej jeszcze z użyciem filtrów, to świetnie. Ja wypowiadałem się wyłącznie na podstawie doboru odpowiednich parametrów pod obserwacje takich „duchów”. W kwestii znajomości lornetek jestem laikiem, natomiast jeśli interesują Cię obserwacje rozległych, słabych obiektów(niszowych), to warto celować przede wszystkim w EP na poziomie minimum 5,5 mm. Jeżeli natomiast chodzi o typowe, klasyczne widoki lornetkowe różnych DSO, to 15×70 sprawdzi się w tej roli idealnie.

Kontrowersyjne podejście do tematu. Ja tam nawet Plejad nie widzę.

Kiedyś o tym pisałem i pora to zmienić, jeśli chodzi o Konkurs Miesiąca o to mój pomysł. 1) Dodajemy zdjęcia tylko z tego miesiąca, co udało nam się zrobić zdjęcie. 2) Każda osoba dodaje tylko po jednym zdjęciu 3) Osoby, które wygrają 1,2.3 Miejsca nie biorą udziału kolejnym konkursie 4) Osoby mogą wziąć udział w konkursie, ale dopiero na trzeci miesiąc Nagradzanie osób 1) Lornetka 1 miejsce 2) Dyplom za udział w konkursie trzecie miejsce 3) Statuetka za drugie miejsce Nie robimy konkursu z ubiegłych lat astrofotografiami zdjęciami Każdy z nas ma zaległy sprzęt, który nie używa np. Okulary, filtry jakieś aparaty można by było to przeznaczyć na konkurs zamiast sprzedawać na giełdach astronomicznych. Co do nagrody? Można by było zrobić osobny temat, np. Przekazuję na Konkurs Astronomiczny, dana osoba, co ma do przekazania umieszcza zdjęcie w tym temacie i krótki opis, co chce przekazać, osoba, która wygra konkurs kontaktuje się z darczyńcą zaś ta osoba wysyła nagrodę do osoby, co zajęła miejsce 1 miejsce, są rzeczy, co niektóre osoby dają lub chcą się zamienić za darmo, można było by to wykorzystać zamiast komuś ma leżeć na półce nie używać, co myślicie o takim pomyśle. Konkurs ma zachęcać młodych do udziału a nie, co miesiąc oglądać te same imiona i nazwiska, że wygrał konkurs. Co do albumu ze zdjęciami dostają tylko te osoby, co zajmują 1,2,3 miejsca jako dodatek reszta może sobie kupić

Hej @Przemek_K u mnie wygląda to podobnie. Obraz z kamery jest pozbawiony kolorów i kontrastu. Tutaj masz przykładowy stack prosto z AS3! (obraz jest inny niż Twój, bo używam filtra UV/IR Cut, bez filtra obraz jest bardzo podobny do tego co zamieściłeś) Mój typowy workflow wygląda następująco: 1. WaveSharp2 (następca Registaxa) ustawiam Auto-balance (Auto Recalc) kolorów wstępnie rozciągam histogram zwiększam nasycenie kolorów Tak wygląda podgląd podgląd wyniku. 2. AstroSurface Tutaj przy okazji ostrzenia (np. za pomocą Wavelets) robię dalszą korektę: balansu bieli kontrastu, jasności oraz nasycenia, np. za pomocą HDR Tak wygląda podgląd podgląd wyniku. 3. Photoshop (opcjonalnie), tutaj czasami robię dalszą korektę. Teraz czas na fundamentalne pytanie 🙂 Czy te wszystkie kroki są potrzebne, nie da się tego uzyskać jednym narzędziem? Odpowiedź brzmi: oczywiście że tak, np. LSW łączy wszystkie funkcje i pozwala na uzyskanie podobnych rezultatów.

Animacja z ostatniej sesji. CC8" + ASI 462MC + Barlow 1.5x + UV/IR Cut + ADC AS3! → WINJUPOS → LSW7 38 x 25% z 10.000 klatek

Dzisiejszy. CC8" + ASI 462MC + Barlow 1.5x + UV/IR Cut + ADC AS3! → WINJUPOS → WaveSharp2 → AstroSurface → PS 38 x 25% z 10.000 klatek

Fajne Jowisze może dam rade do wiosny coś poavikować :)

- L: 1g 30m (90 × 60") - R: 58m (58 × 60") - G: 58m (58 × 60") - B: 58m (58 × 60") Askar 65PHQ Player One Poseidon-M Pro Pegasus Astro NYX-88 Harmonic Gear Mount Antlia V-Pro Blue 36 mm, Antlia V-Pro Green 36 mm, Antlia V-Pro Luminance 36 mm, Antlia V-Pro Red 36 mm Player One Phoenix Wheel 7x36mm

Bino zupełnie odpada bo rozdziela wiązkę na połowę po ok 50% na oko w zależności od jego (bino) transmisji .Dobre i b.dobre rezultaty daje w dużych i średnich aperturach przy b.malych i małych obiektach mgławicowych o wysokiej j.powierzchniowej ( j.mgł i j.mgl.planetarne)zwiększając możliwości czułości CSF, ale tylko te( bino) z najwyższą transmisja własną.

@polaris cieszę się, że pasuje. Udanego pstrykania 😄

Dziś coś się snuje po niebie. Ale przy tym wietrze może się rozejdzie. Ja właśnie w ogrodzie rozstawiłem sprzęt na Księżyc.

Zdecydowanie za mało materiału i za mocna próba wyciągnięcia tego wszystkiego. A gwiazdki w gromadzie M45 trochę coś przyciemniały i dziwne mają halo/aury. Spróbuj delikatniej podejść do obróbki a na pewno będzie przyjemniejszy odbiór dla oka. Pozdrawiam, Stefan

Się nie znam ,ale pyły? Jak dla mnie wspaniałe! Uwielbiam takie "zadymione" niebo, a że gwiazdą się dostało...cóż...

Nie miałem bezpośrednio do czynienia z tą lornetką, więc napiszę raczej ogólnie – na co warto zwrócić uwagę i dlaczego. Model 15×70 jest powszechnie uznawany za bardzo uniwersalny i sam przez długi czas zastanawiałem się nad jego zakupem (jeszcze przed ATM). Jednak po dokładnym przeglądzie lornetek przygotowanym przez Jiriego – mojego mentora w tym temacie – zrozumiałem, że źrenica wyjściowa (EP) jest absolutną podstawą. Oczywiście FOV( min 3*) również ma znaczenie, ale to właśnie EP okazuje się kluczowa. Dlaczego? Przy obserwacjach bardzo słabych obiektów zejście do EP ≈ 5 mm wyraźnie ogranicza możliwość detekcji takich „duchów”, a poniżej 5 mm wiele z nich staje się po prostu niewidocznych. Przerabiałem to osobiście wielokrotnie podczas obserwacji i w praktyce dokładnie tak to działa. Z tego powodu – jeśli zauważysz – wszystkie lornetki, które brałem pod uwagę, miały EP powyżej 5 mm. Dla porównania, 15×70 ma EP na poziomie ok. 4,7 mm, co już jest pewnym kompromisem. Gdybym kierował się wyłącznie „powerem” – bo faktycznie gromady przy 15× wyglądają ciekawiej niż przy 10×, a galaktyki zyskują na zasięgu – to raczej skłaniałbym się ku 15×85(EP-5.7mm/FOV 3.5*), z gwintami pod filtry(to podstawa). To już może trochę „kloc”, ale jednak daje większe możliwości. Trzeba też uczciwie powiedzieć jedno: 15×70 z ręki raczej się nie naoglądamy. Bez solidnego podparcia lub statywu potencjał tej lornetki zwyczajnie się marnuje.

Super. Filtr L'Extreme robi robotę. Fajnie to wygląda. Pozdrawiam

Fajnie ta meduza wyszła, też od niedzieli zbieram do niej materiał.

To jedna z tych nocy, kiedy nie idziesz spać - patrzysz z zapartym tchem na niesamowity spektakl, który dzieje się na niebie. Mijają godziny, a Ty otwierasz usta coraz szerzej, nie wierząc w to, co się dzieje. Najpierw szeroki pas, jak autostrada, z mnóstwem długich nici. Później wstęgo-zawijasy, na których ruchome klawisze odgrywają melodię. Na koniec całe niebo zaczyna migotać - zieleń materializuje się i znika w ciągu sekundy, migocząc tak szybko, że wydaje się to niemożliwe. Ubrany jak astronauta zastanawiasz się jakim cudem jeszcze nie zamarzłeś, aż tu nagle zaczyna świtać. A zorza? Zorza dalej tańczy, nie przejmując się zbliżającym dniem. Zainspirowany ostatnią zorzą widoczną z Polski postanowiłem przysiąść do materiału zebranego rok temu w Norwegii. A działo się tam tyle, że będzie z tego jeszcze jeden lub dwa filmy.

Co tu dużo pisać. Filmik super muzyczka też. Pozazdrościć warunków.

Dzięki! Ostatnio trochę walczyłem z kolimacją CC6 i stąd te próby ale póki co nie jestem w stanie sprawdzić na ile to naprawdę pomogło. Tzn. ten Jowisz z CC6 parę postów wyżej to i tak najlepszy Jowisz jaki uzyskałem z mojego CC6 ale tej zimy warunki są fatalne i nawet z EDa jest słabo. O wiele słabiej niż rok temu, warunki, przejrzystość to tragedia, wpływa nawet na kolor. Poniżej porównanie stacków z AS z zeszłego roku i teraz, bez dalszego wyostrzania i końcowej obróbki w GIMP, taki sam sprzęt - SW ED80/600 + barlow 3x + UV/IR Cut + Canon 60D ED80/600 ze stycznia 2025: PIPP->AS2 ED80/600 ze stycznia 2026: PIPP->AS2

Ja się przyszykowałem na najbliższe noce 😃 i wydrukowałem sobie mocowanie do powerbanka (ostatnio zaczął mi się okręcać przewód zasilający jak leżał na stoliku) i odrośnik na obiektyw (trochę mam bocznych świateł) - zobaczę jak się sprawują elementy i dam znać. Ps. Odrośnik ma wypustkę - podczas chowania optyki bezpiecznie odpada (jakby mi się zapomniało ściągnąć).

Andrzej, jak u Ciebie wygląda stack prosto z AS w sensie kolorów? U mnie z CC6 Jowisz jest kompletnie wyprany z kolorów, obraz zarejestrowany poczciwym Edkiem 80 wygląda o wiele lepiej kolorystycznie. Przy dalszej obróbce obrazka z CC6 musiałem ostro ciągnąć ogólne nasycenie w GIMP, przy obróbce z ED80 nigdy nie ruszam ogólnego nasycenia, jedyne co robię w kolorach to ściągam minimalnie kanał zielony w GIMP. Stack z AS, obraz z ED80/600: PIPP->AS2: Stack z AS, obraz z CC6: PIPP->AS2:

Cześć 🙂 Po szaleństwie poniedziałkowej nocy, ciężko było świadomie wybrać się ponownie na kilka godzin w teren 😉, dlatego wczoraj dałem radę ruszyć dopiero przed 21. Ominął mnie pierwszy substorm i w zasadzie do okolic 23 nie działo się wiele. Zieleń była widoczna na zdjęciach nisko nad horyzontem, jednak brakowało większej aktywności. Ok. 23:15 zaczął się taniec z filarami i kolorami - zorza zmieniała się bardzo dynamicznie i wyglądało to naprawdę spektakularnie. Momentami słupy światła sięgały zenitu 😄 Trwało to ok. 20 minut, po czym zorza przygasła. Cały czas rejestrowałem ją na zdjęciach aparatem. Zmotywowany tym pokazem postanowiłem poczekać do północy, a potem jeszcze kwadrans. Opłaciło się, bo wtedy zorza rozbłysła na nowo, choć z nieco mniejszą intensywnością. Doskonale było widać falujące filary, ale nie sięgały już tak wysoko jak jeszcze godzinę temu. Po kilkunastu minutach zorza zaczęła przygasać, przez kilka następnych minut łapałem ją na zdjęciach, po czym w ogóle zniknęła. To był doskonały moment by wracać i nadrobić kilka godzin snu po dwóch intensywnych nockach 😉 Zdjęcia z Canon R10 + Sigma 12mm (ISO 800, 5s, F1.6 - 2.0)

Hej. W ostatecznosci nadal sie nie wybralem. Wstepnie jest planowany czwartek bo kolega z kilkoma lornetkami byc moze dolaczy ale jak patrze po prognozie to chyba dzisiaj jest najlepsza szansa (od czwartku silne wiatry), wiec na pewno bym to rozwazyl. Model NL8x32.

Jowisz i jego Wielka Czerwona Plama. Zdjęcie wykonane EdgeHD 8" + Barlow 1,5x, kamerka Player - one Mars-c, Filtr Baader UV/IR Cut. 20% z 10000 klatek AutoStakkert, Registax

Wczorajsza próba z CC6, warunki ciągle słabe. Nagrałem kilka ujęć i na każdym wyszła mi taka ciemniejsza plama na środku tarczy, nie wiem czemu tak się stało. CC6+barlow 2x+UV/IR Cut+Canon 60D, 20% z 6tys. klatek, PIPP, AS2, Registax6, GIMP:

Przydało się zdecydowanie, głównie w kwestii napędu do dachu. Zastosowałem te same rozwiązanie. Super wygląda ta Twoja budka😉 Moja niestety mniej estetycznie bo na drzewie z odzysku, ale spełnia swoją funkcję. Na wiosnę planuje dodać jeszcze listewki na rogach i łączeniach aby przynajmniej z zewnątrz jako tako się prezentowała. Fajnie by było jeszcze tą klapkę jakoś zautomatyzować by sama wracała na swoje miejsce. Jak narazie zostawiłem otwór wentylacyjny😜 Tak są lokatorzy co roku😉 Powodzenia w realizacji, trzymam kciuki, wiadomo rodzina to priorytet, ale jak już jest materiał to zapewne za niedługo zobaczymy wpis o kolejnej astrobudce😉 A tak na marginesie, pierwsza sesja w warunkach roboczych zaliczona:

Dzisiejszy, kolejny wieczór ze słabym seeingiem, tym razem zorza wynagrodziła kiepskie warunki CC8" + ASI 462MC + Barlow 1.5x + UV/IR Cut + ADC AS3! → WINJUPOS → WaveSharp2 → AstroSurface → PS 24 x 25% z 10.000 klatek

U mnie podobnie, jak u @Przemek_K warunki bardzo słabe (mam wrażenie że na inne nie trafiam od jakiś kilku tygodni 🙂 ) Udało się jednak złapać Europę i jej cień. CC8" + ASI 462MC + ADC AS3! → WINJUPOS → WaveSharp2 → PS 8 x 25% z 10.000 klatek

Wszystkiego najlepszego z okazji Świeta Nowego Roku, samych pogodnych nocy w zdrowiu i szczęsciu.

Tak, to dokładnie moja lornetka, ale jeszcze ze starą regulacją ostrości. Do tego śrubki spinające całą konstrukcję były mocno poluzowane (podróżowała trochę po ludziach, zanim trafiła w Bieszczady). Kiedy wróciła, to prawie się „rozjeżdżała” w rękach — dobrze, że nie próbowaliście prowadzić obserwacji w takim stanie. Teraz, gdy wszystko jest podokręcane, trzyma kolimację nawet po kilku obserwacjach. Dlaczego takie ATM? Kiedy „odkryłem”, że do wielkich i ekstremalnych mgiełek dwuoczne patrzydło (lornetka) jest wręcz stworzone, zaczęły się dylematy. Jednego byłem pewny: EP 5,5–7 mm, jak największy FOV i gwinty pod filtry na okularach. Wzorując się nieco na moim „mentorze”, Jirim Gardavským, myślałem o 7×50, 11,5×70 i 15×85. Korciły mnie też 100 mm, ale tam EP i FOV są już mniejsze, chociaż taka TS Marine 20×110 to już całkiem, całkiem.Rzecz oczywista — jeżeli lubisz i bawisz się w gromady otwarte czy „kulki”, to średnica i power są podstawą, ale miało to służyć innym celom. Kątówki jakoś odrzuciłem — pomimo komfortu obserwacji w zenicie,chociaż.... EMS-y i binar z dwóch refraktorów 150 mm. Piękna sprawa: 2-calowe okulary z potężnym FOV, kątówka na srebrze… ale koszty są dosyć spore. Biorąc pod uwagę, że pod takiego kolosa trzeba zrobić jakiś porządny statyw ATM, dochodzą kolejne wydatki. Najbardziej obawiałem się filtrów montowanych na okularze, które — jak wielu pisało — obcinają FOV. Do tego jeździsz po nich rzęsami i za każdym razem musisz przekręcać z O III na H-beta czy inne… trochę koszmarnie. Krótko rzecz biorąc, idealnym rozwiązaniem byłaby lornetka na 2-calowe okulary z kołami filtrowymi. Na taki pomysł wpadł @MichalKaczan, a @Bartek M. wydrukował, zmontował i ulepszył całą konstrukcję. Można powiedzieć, że są to trzy lornetki w jednej: 7×50, 11,5×70 i 15×85… No, może przydałoby się jeszcze coś w okolicach 100 mm, ale nie można mieć wszystkiego. 😉 Ja widzę to inaczej: spróbuj. Jeśli się nie uda — spróbuj jeszcze raz. A jeżeli i wtedy będzie klapa, spróbuj ponownie… aż do skutku, czyli do sukcesu. SvB 30 mm (80°) to jedyne okulary o takich parametrach, które można tam zastosować — pomiędzy inne po prostu nie wcisnąłbyś nosa. To dokładny klon budżetowych APM 30/80. Mają bardzo dobry kontrast, ale czego można wymagać od okularów za 3–4 stówy? Korekcja brzegowa przy f/5 jest słaba i o ile przy zastosowaniu filtrów wąskopasmowych jest praktycznie niezauważalna, to przy obserwacjach bez filtrów daje się już mocno we znaki.

Wczoraj postanowiłem w końcu wykorzystać bezchmurną noc i poświęcić dłuższą chwilę na IC434 Koński Łeb. Wystawilem Seestara przed dom na skraju pola, żeby mieć czysty horyzont wschodnio-poludniowy. Sesję rozpocząłem o 20.20 skończyłem 23.15. Zebralem łącznie 110 min materiału w trybie EQ mozaika - 20sek klatki. Na niebie wisiał już Ksieżyc w pierwszej kwadrze. W końcu udało mi w jednym kadrze uchwycić Koński Łeb I mglawice płomień.

I jeszcze jeden połów z Cypru. Przedstawiać nie trzeba, ale jakby ktoś zapomniał - mgławica Ślimak w Wodniku. Niestety przez zawirowania pogodowe udało się zebrać mniej niż połowę planowanego materiału 😞 Ale na szczęście obiekt jest na tyle okazały, że mimo tego końcowy efekt można pokazać bez większego wstydu 🙂 TS CF-APO 80/480, FF/FR 0.8x, QHY miniCAM8, AM3, RGBHO 30:30:30:60:30 minut, wybrzeże Cypru, warunki średnie, sierpień 2025

No dobra, to już bez galaktyk. No, prawie bez 😄 LBN 534 - taką nosi nazwę ten worek pyłu w konstelacji Andromedy. To nieplanowany kadr, bo miałem na widelcu coś innego. Ale przez 3 nocki ładnie powiewało i dobra przejrzystość sprawiła, że z podmiejskiego podwórka miałem rzadko spotykane niebo lepsze niż 19.50. Niewiele lepsze, ale zawsze coś. No i na szybko znalazłem takiego gluta, który przez większość nocy był ładnie widoczny o tej porze roku. Kilka jasnych gwiazd oświetlających mgławicę nieco w dół i na prawo od środka to osobna gromada gwiazd Aveni-Hunter 1. A najjaśniejsza, refleksyjna część chmury pyłu znalazła swoje miejsce w katalogu van den Bergha pod numerem 158. TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 900:120:100:120 minut. Niebo podmiejskie, warunki dobre, seeing średni, październik 2025. Poniżej powiększone wycinki z mgławicą planetarną PN K 1-20 i fajnym, okrągłym portalem z gwiazdek w lewej dolnej części kadru. I drugi fragmencik z kilkoma prześwitującymi galaktykami (a jednak 🙂 )

Grupa NGC7331 z Kwintetem Stefana to dość klasyczny kadr, choć to zawsze będzie w jakimś stopniu kompromis pomiędzy rozdzielczością i polem widzenia. Przez kilka ostatnich nocek udało się zebrać podmiejską astroszopką trochę materiału, a ponieważ seeing był kiepski, więc jakby walka o dobrą rozdzielczość skazana była na niepowodzenie 😝 Ale kadr mi się podoba i na pewno tam wrócę przy okazji lepszych warunków, żeby gwiazdki w kadrze były mniej nachalne 🫠 I więcej materiału trzeba zebrać, bo tam w tej okolicy czai się IFN 😎 TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 300:110:70:70 minut. Niebo podmiejskie, warunki średnie, seeing słaby, wrzesień 2025.

Hej. Zdjęcia z 02.07.2025 - jeszcze na bardzo jasnym niebie. SCT C9.25, AS290MM, IR742, AS3!, Registax. Stacki po 20% z 2000 klatek, 10ms. Pozdrawiam