Ranking użytkowników

Taki to kawałek Cefeusza sobie ustrzeliłem. W centrum dość znany kompleks B 169-171. Canon 6d, FRA 400, 60x3 minuty. Jest też kometa Tempel, ale dupy nie urywa, bo dość słaba i jednak nisko - w Koziorożcu, więc poprzestałem na jednej klatce 120 s. W lornetce 8x32, pod niebem Bortle 4 dla mnie niewidoczna. Fajna to była sesja, dawno nie fociłem w krótkich gaciach. 🙂 PS A zaczęło się od obłoków - niestety tylko z komórki, bo nie wziąłem krótkiego obiektywu.

Czas wystartować z materiałem z Namibii. Ten niezwykły taniec światła i pyłu w gwiazdozbiorze Korony Południowej to Mgławica Mrówkojad a raczej kompleks mgławic refleksyjnych NGC 6726, NGC 6727, NGC 6729 oraz IC 4812. Mgławice te świecą odbitym światłem młodych gorących gwiazd - stąd kolor niebieski. Obok nich rozciąga się ogromna, ciemna wstęga pyłu gwiezdnego blokującego światło gwiazd kryjących się wewnątrz oraz za obłokiem. Jest to jeden z najciekawszych obszarów formowania się gwiazd na południowym niebie. Poza wymienionymi mgławicami na zdjęciu można znaleźć także gromadę kulistą NGC 6723 oraz kilka obiektów Herbiga - Haro (HH). Są to fascynujące, świecące obiekty bezpośrednio powiązane z narodzinami gwiazd. Gdy rodzi się nowa gwiazda (tzw. protogwiazda), otacza ją wirujący dysk materii. Gwiazda wyrzuca część tej materii w przestrzeń kosmiczną w postaci potężnych strumieni (dżetów) poruszających się z bardzo dużą prędkością. Te strumienie gazu uderzają w otaczający obłok pyłu i gazu międzygwiazdowego. Zderzenie to wywołuje ogromne fale uderzeniowe, które rozgrzewają gaz do wysokich temperatur, powodując, że zaczyna on jasno świecić. Dodatkowo poza wspomnianymi na zdjęciu można znaleźć kilkadziesiąt galaktyk z katalogu PGC. 117x180s Askar FRA500+Reduktor x 0,7 ZWO ASI 2600MC PRO + ZWO ASI 120 (guiding) ZWO AM5 + ASI Air Pixinsight, Lightroom

Jeszcze sobotnie. Jakieś takie leniwe były : wyszły, ziewnęły i zgasły. Ledwo parę pstryków złapałem.

Zaległy szybki materiał testowy z przełomu stycznia/lutego. Nic dodać, nic ująć, sportowe foto 😜 Z oświetlonego ogródka pod niebem B4-4,5 AM5N, Askar FMA180pro, Asi533mcp, Optolong L-pro L-pro 48x300sek

Ha: 15g 40m OIII: 37g 45 m ASKAR 65 PHQ Pegasus astro NYX-88 Pegasus astro powerbox adv. v2 Player One Poseidon M-Pro Player one Phoenix Wheel 7x36mm Antlia Ha, OIII 3nm

To zdjęcie zostało dzisiejszym AAPOD2 🙂 https://www.aapod2.com/blog/squid-nebula-ou4

Czwartkowe podczas zlotu OZMA w Niedźwiadach.

Bałtyk, na północ od Jastarni, 18 lipca, ok. 22:45

Poniekąd jest. Napisałem przecież, że "w lornetce 8x32, pod niebem Bortle 4 dla mnie niewidoczna." 🙂

To jeszcze piękne i mądre myśli z zakończenia Czułego narratora (mowy z okazji otrzymania Nagrody Nobla): Czułość jest tą najskromniejszą odmianą miłości. To ten jej rodzaj, który nie pojawia się w pismach ani w ewangeliach, nikt na nią nie przysięga, nikt się nie powołuje. Nie ma swoich emblematów ani symboli, nie prowadzi do zbrodni ani zazdrości. Pojawia się tam, gdzie z uwagą i skupieniem zaglądamy w drugi byt, w to, co nie jest "ja". Czułość jest spontaniczna i bezinteresowna, wykracza daleko poza empatyczne współodczuwanie. Jest raczej świadomym, choć nieco melancholijnym współdzieleniem losu. Czułość jest głębokim przejęciem się drugim bytem, jego kruchością, niepowtarzalnością, jego nieodpornością na cierpienie i działanie czasu. Czułość dostrzega między nami więzi, podobieństwa i tożsamości. Jest tym trybem patrzenia, które ukazuje świat jako żywy, żyjący, powiązany ze sobą, współpracujący i współzależny... Kryzys klimatyczny i polityczny, w którym dzisiaj próbujemy się odnaleźć i któremu próbujemy się przeciwstawić, ratując świat, nie wziął się znikąd... Chciwość, brak szacunku do natury, egoizm, brak wyobraźni, niekończące się współzawodnictwo, brak odpowiedzialności sprowadziły świat do statusu przedmiotu, który można ciąć na kawałki, niszczyć, który można wykorzystywać. Dlatego wierzę, że muszę opowiadać tak, jakby świat był istotą żywą, nieustannie stającą się na naszych oczach jednością, a my jego - jednocześnie małą i potężną - częścią.

Jak już zboczyłem w tym wątku w stronę filozofujących cytatów, to dokładam jeszcze jeden (Olga Tokarczuk: Czuły narrator): ...uświadomienie sobie sytuacji, w jakiej się wszyscy znaleźliśmy, stawia nas pod ścianą, bo i nie ma nadziei, i wygląda na to, że świat nie został stworzony jako dobry, zaś jego fundamentem jest cierpienie, którego nie da się uniknąć. I chociaż nie wiemy, dlaczego tak jest, w tym ogromnym morzu beznadziejności należy zachowywać się godziwie - to właśnie czyni nas ludźmi, nie nasze DNA. Zachowywać się tak, jakby to.miało znaczenie, jakby istniały zasady i normy, jakby istniało jakieś zbawiające i ratujące nas dobro, które nada naszym uczynkom sens.