Skocz do zawartości

Ranking użytkowników

Popularna zawartość

Zawartość, która uzyskała najwyższe oceny od 30.10.2022 uwzględniając wszystkie miejsca

  1. Kolejna ciemna mgławica to LDN673 i okoliczne przyległości w Orle. Dość detaliczna i wyrazista jak na swobodnie latającą ciemnotę, położona jest około 300-600 lat świetlnych od Ziemi. W obrębie tego obłoku można odnaleźć miejsca narodzin nowych gwiazd, takie jak RNO 109 czy obiekt Herbiga-Haro HH 32 (nieco na lewo od środka kadru). W załączonym PDFie można znaleźć więcej informacji o tym ciekawym zakątku Wszechświata AQUILA.pdf Tecnosky 90/540 Owl, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 150:70:30:45 minut. Niebo podmiejskie, przejrzystość dobra, Bortle 6, październik 2022.
    17 punktów
  2. 19.10.2022, Folwark Sulejewo - Mleko już wisi - napisał Polaris. Takim wstępem rozpoczęliśmy kolejne obserwacje na Folwarku zaledwie dwa dni po wcześniejszym spotkaniu. Po przeczytaniu wiadomości wiedziałem co mnie czeka na miejscu. Już w drodze na pole towarzyszył mi blask gwiazd aż po sam horyzont. Żadnych cirrusów ani zamgleń. Po prostu bezkres ciemnego nieba. Na Folwarku pojawiłem się jako ostatni i od razu przystąpiłem do obserwacji. Na polu zawsze można zauważyć brak jednej z kluczowych osób. Wtedy każdy z nas prowadzi obserwacje w samotności nie wyduszając z siebie ani słowa. Rzecz nie do pomyślenia, gdy Thomas ze swoim tabletem nadaje rytm nocy dla całej okolicy. Niestety nie tym razem : - ) Po zapoznaniu się z listą obiektów na Sky Safari wycelowałem lornetą APM 25x100 ED w gwiazdozbiór Koziorożca, aby namierzyć gromadę kulistą M30. Ta oczywiście wskoczyła w pole widzenia bez problemu jako delikatna plamka. Gorzej było z Helixem. NGC 7293, czyli Mgławica Ślimak widoczna była z filtrem w 8 calach Polarisa, ale u mnie owalny i bardzo delikatny kształt (praktycznie niewidoczny) wyskakiwał dopiero, gdy poruszałem lornetą w lewo/prawo. Udało się wówczas wyłapać, że coś w tym miejscu się znajduje, ale niskie położenie obiektu nie dawało szans na więcej. Pozostając w konstelacji Wodnika udałem się do M73. Gromada otwarta uznawana dziś jako asteryzm. W obserwacjach wizualnych po prostu kilka gwiazdek, które może nie są tak efektowne jak gromady w Woźnicy, ale i tak cieszą oko. Ciekawiej jest zaraz obok. Tutaj skrada się gromada kulista M72, która wraz z poprzedniczką mieści się w jednym polu widzenia lornety 25x100. Obiekt dość wyraźny, dostrzegalny jako puchata śnieżka. Skoro o gromadach mowa to lepiej przyjrzeć się M2. Zlokalizowana nieco wyżej pozwala na zupełnie inną jakość obserwacji. Obiekt bardziej wdzięczny, z większą łatwością ukazuje piękno gromady kulistej. Podobnie jest z M15 w Pegazie. Tutaj również dostrzeżemy wyraźną plamkę, która nie będzie stanowiła żadnego wyzwania. Po udanej wędrówce w południowej części nieba odbiłem do konstelacji Trójkąta, aby przyjrzeć się M33. Tej nocy galaktyka pokazała pazur. Jasne, wyraźnie świecące jądro, do tego charakterystyczny ukośny, czy też owalny kształt przechylony na jedną ze stron. Z każdą minutą wpatrywania się w obiekt można było dostrzec coraz więcej detalu. Widok robiący wrażenie, co tylko potwierdziło znakomite warunki na niebie tej nocy. Galaktyka Trójkąta zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie, w końcu coś więcej niż wyblakła plama. Po ostatniej udanej sesji w ramach „Grupy Lokalnej Galaktyk” postanowiłem raz jeszcze odwiedzić NGC 185. Skierowałem lornetę 25x100 w okolice zenitu, przez co omal nie połamałem karku, ale wysiłek okazał się warty ryzyka. Galaktyka i tym razem była widoczna jako delikatna chmurka zawieszona pomiędzy charakterystycznym układem gwiazd. Druga udana obserwacja z rzędu potwierdziła mi widoczność tego obiektu w lornecie, niestety NGC 147 nie dostrzegłem. Jak to często bywa nie można mieć wszystkiego. Za przepiękny widok nieba tej nocy musieliśmy zapłacić sporą dawką wilgoci. Nim się obejrzałem moja lorneta zaczęła taplać się w wilgoci. Zresztą nie tylko ja miałem problem, na około z luster w teleskopach zaczęła spływać woda, a żeby tego było mało z dolnej części pola zaczęła się skradać mgła. Szybko spakowałem swój główny sprzęt i czym prędzej na zakończenie wyciągnąłem dwie mniejsze lornetki. Pierwsza to Orion 2x54, w której mogłem podziwiać piękno całych konstelacji w jednym polu widzenia. Widok Perseusza, Kasjopei, czy też Woźnicy to kadr, którego trzeba zawsze zasmakować pod ciemnym niebem w tego typu sprzęcie. Chwilę później wypakowałem jeszcze APM 10x50 ED z filtrami Orion UltraBlock. Zaliczyłem Mgławicę Ameryka oraz cały kompleks Veila. Część zachodnia „Miotła Wiedźmy” rozciągała się niczym ogon komety, a zaraz obok dawał o sobie znać Trójkąt Pickeringa wraz ze wschodnią częścią Mgławicy Welon. I to niestety było na tyle. W końcu dopadła nas mgła, na tyle gęsta, że nawet w zenicie niewiele było widać. Na polu pozostał jedynie nasz lokalny miłośnik astrofotografii, który samotnie i cierpliwie łapał fotony do materiału z M33 w roli głównej. Jak się później okazało, mgła po wypędzeniu teleskopów i lornetek z pola wróciła znów w głąb pola. Jakby chciała na wyłączność tylko towarzystwa Piotra. Do następnego razu! Pozdrawiam, Paweł : - )
    14 punktów
  3. Po ciężkich bojach udało mi się w miarę poskładać i obrobić materiał zebrany podczas tych kilku podobnych godzin w Zwardoniu, zapodaję dwie wersje , jedna samo LRGB i druga z dodanym sygnałem HA ( niestety nie za dużo, ale zarejestrowało się go sporo ) Główna bohaterka to oczywiście M33 "Galaktyka Trójkąta" Łącznie około 4h materiału w klatkach po 60s na kolor i luminację oraz 180s HA.
    14 punktów
  4. Chciałabym Wam zaprezentować swój nowy największy obraz - mgławicę Carina z JWST malowaną akrylami na płótnie 140x100 cm. Zaczęłam go malować samiutkim końcem lipca i, z kilkoma przerwami po drodze, skończyłam wreszcie jakieś 2 tygodnie temu. Już za kilka dni trafi do nowego domu. 😄
    13 punktów
  5. Reszta materiału z tranzytu.
    12 punktów
  6. Posklejałem i obrobiłem na nowo com tam miał, znaczy dwa panele, na które składają się materiał RGB i zebrany z filtrem dualband. Obiekty dobrze znane - czyli Prosię (nie wiedzieć czemu zwane Duszą) i Kutas (niesłusznie zwany Sercem). 😉 Robione TS apo 65q i Canonem 6d mod.
    12 punktów
  7. Gwiazda Zeta Cephei (lewy dolny róg) to superolbrzym 3600 razy jaśniejszy od naszego Słońca. Jej okolice na niebie okupowane są przez południową część asocjacji Cepheus OB2, która rozciąga się na niebie na około 10 stopni, a powstała około 7-10 milionów lat temu najprawdopodobniej w wyniku wybuchów młodych masywnych gwiazd w niepozornej dziś gromadzie NGC7160 (poza kadrem). A w samym kadrze grupka Barnardów (169, 170, 171, 173, 174) i LDNów i nieco wodoru z ogromnego obłoku Sh2-134 plus kilka mniejszych kłaczków i chmurek, czasami bez wspomnienia w popularnych katalogach. Polowanie na ciemnoty na podmiejskim niebie to trochę robienie sobie na złość, ale czasami się trafi trochę przejrzystości i operując czułą kamerką można coś powalczyć 🙂 Tecnosky 90/540 Owl, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 180:40:20:30 x 2 minuty. Niebo podmiejskie, przejrzystość dobra, Bortle 6, październik 2022.
    12 punktów
  8. Cześć, Rok powoli dobiega końca, więc tym razem wcześniej niż zwykle publikujemy kalendarz astronomiczny w formie PDF na nadchodzący 2023 rok. Za jego opracowanie odpowiada Kuba z Astromatu. Pomysł na realizację tego typu kalendarza przyszedł końcem 2020 roku, gdy przygotowywał wpis na temat przeglądu nieba w 2021 roku. W miarę rozbudowy wpisu, nazbierało się sporo informacji, które ze względu na swoją obszerność postanowił umieścić w jednym miejscu. Tak powstał ponad 30-stronnicowy kalendarz na 2021 rok. Kalendarz na 2022 rok został rozbudowany o nowe treści w porównaniu z wydaniem poprzednim. Obecnie, tak jak poprzednie edycje, kalendarz zawiera najważniejsze informacje na temat wschodów i zachodów Słońca oraz Księżyca, zjawisk związanych z naturalnym satelitą Ziemi, ciekawych zjawisk z udziałem planet, w tym koniunkcji, opozycji, również zjawisk z udziałem mniejszych ciał niebieskich jakim są planetoidy i komet, a także rojów meteorów, które uatrakcyjniają nocne obserwacje. Treść kalendarza prezentuje się następująco: Najciekawsze zjawiska astronomiczne widoczne w Polsce w 2023 roku Wschody, zachody i momenty górowania Słońca oraz długość dnia Momenty równonocy i przesileń Wschody i zachody Księżyca Fazy Księżyca Perygea i apogea Księżyca Maksymalne i minimalne deklinacje Księżyca oraz węzły wstępujące i zstępujące Zestawienie dni z najlepszą widocznością sierpa Księżyca Zaćmienia Słońca i Księżyca Półcieniowe zaćmienie Księżyca 5 maja 2023 roku Częściowe zaćmienie Księżyca 28 października 2023 roku Planety Mapki z trasą ruchu Marsa, Jowisza, Saturna, Urana oraz Neptuna na tle gwiazdozbiorów w 2023 roku Wykresy parametrów obserwacyjnych planet i planety karłowatej Ceres w 2023 roku Koniunkcje i okultacje (zakrycia) pomiędzy Księżycem a planetami Koniunkcje między planetami Zakrycia gwiazd przez Księżyc Opozycje wybranych planetoid w 2023 roku Mapki z trasą ruchu planety karłowatej Ceres oraz planetoid Pallas i Vesta na tle gwiazdozbiorów w 2023 roku Komety, które w 2023 roku znajdą się w peryhelium Roje meteorów Mapki radiantów wybranych rojów meteorów Bibliografia Kalendarz dostępny jest do pobrania pod adresem: https://www.astromat.pl/kalendarz-astronomiczny-na-2023-rok/ Dajcie znać co sądzicie o kalendarzu, proszę również o podbicie postu żeby temat nie zaginął zbyt szybko na forum. Czystego nieba!
    11 punktów
  9. Moja 405 z ostatniego okienka pogodowego. Niecałe cztery godzinki w studwudziestosekundowych klatkach
    11 punktów
  10. Zawsze mnie korciło żeby wypróbować tę kamerę. 20 mpx żywej wagi zapowiadało się imponująco. W końcu skusiłem się, nabyłem w drodze kupna od kolegi z forum, którego palcem nie chcę wskazywać, bo nie wiem czy sobie życzy, ale któremu dziękuję za bardzo rzetelne i profesjonalne podejście do sprawy. Jeśli zechce, może sam się przyzna 🙂 Cóż tu powiedzieć po pierwszym dniu i pierwszych kotach-zapłotach? Może tak: ta kamerka uczy pokory. Oj uczy! Dała taką szkołę moim komputerkom, że długo chyba popamiętają dzień, w którym pojawiła się w Obserwatorium, w którym jestem Kierownikiem. Zebrałem trochę pierwszych wrażeń we wpisie na blogu - zainteresowanych zapraszam: https://astrostrona.pl/na-ziemi/graciarnia/zwo-asi-183-mc-pierwsze-swiatlo-i-prawdziwy-kolor-ksiezyca/ - a pozostałym, których nie chcę zanudzać pisaniną, dedykuję pierwsze zdjęcie z tej kamerki. Przedstawia ono Prawdziwy Kolor Księżyca. Tak przynajmniej mówię sobie na zakończenie dzisiejszego, mozolnego dnia. Dlaczego tak mówię - wyjaśniam we wpisie na blogu 🙂
    11 punktów
  11. Przepraszam szczerze i z głębin serca. Potraktowałem zdjęcie w sposób ordynarny i niedopuszczalny, powiększając je do rozmiaru 150% w stosunku do oryginału. Dlaczego zgrzeszyłem? Ano - stwierdziłem ciekawą rzecz: w wypadku Marsa takie teoretycznie niewnoszące żadnej dodatkowej informacji o detalu powiększenie, pozwala jednak wydobyć szczegóły niewidoczne w wersji natywnej. Tutaj na przykład wyraźnie widać stożek Olympus Mons na krawędzi terminatora. Próżno go szukać na zdjęciu w skali 1:1, nawet mocno wyostrzanym. Ohyda - ale jako dająca do myślenia ciekawostka się nada...
    11 punktów
  12. Tranzyt WCP, Ganimedesa i Europy 26 października 2022 20:30 -> 23:20 Astrofaktoria Newton 350/1400 + Tele Vue x3 + Baader RGB bez resize - skala natywna - do oglądania wrzucamy w osobne okienko 😉
    10 punktów
  13. Materiał zbierany w większości w marcu tego roku gdy obiekty były jeszcze nisko - między 20 a 55 stopniem. W efekcie trochę zgubił się detal a na filtrach O/S pojawiły się ciężkie do opanowania gradienty. Obiekty nie są specjalnie jasne ale warto poświęcić czas na rejestracje i myślę że jeszcze tu kiedyś wrócę Obróbka jak na mnie trochę nietypowa wiec chętnie wysłucham wszelkie uwagi. FSQ106 F5, G3-16200EC HaSHO: - RHaGB gdzie Deneb zaznaczył swoją obecność: - A gdyby ktoś szukał dobrej kamery to teoretycznie bohaterka ujęcia jest do wzięcia: https://astropolis.pl/topic/86833-s-kamera-mono-moravian-g3-16200ec-class-2/
    10 punktów
  14. 10 punktów
  15. Zapóźnienia w obróbce... 10 listopada:
    9 punktów
  16. To lecymy dalej z łabądkiem ,dzisiaj na deser Gamma Cygni i otaczające go mgły.To jeden z większych kompleksów naszego nieba.Zdecydowanie najwięcej pokaże filtr H-beta 5,5nm, i to niezależnie od rodzaju i średnicy sprzętu. Najlepszy efekt dają duże pola widzenia ,przynajmniej 3*. Nie identyfikowałem całej tej gawiedzi....nie chciało mi się... OBRAZ LUSTRZANY(KĄTÓWKA) Pozdrawiam Irek!
    9 punktów
  17. Jupiter z 31.10.2022. SCT11, ASI 148MM, RGB filtry Baader. Stack po 3000 klatek na każdy kanał.
    9 punktów
  18. Ocean Burz. Oj - musiało być burzliwie... To ostatnie ujęcie z tej sesji. Zabieram więc Celusia, obrazki i wracam do wątku Księżycowe Zakamarki
    9 punktów
  19. Po przerwie spowodowanej masakrą Księżyca przeprowadzoną przez Celusia, trzeba powrócić na łono wątku głównego. A zatem Tycho - czas stanąć twarzą w twarz z Błękitnym Okiem Południa 🙂
    9 punktów
  20. Nie jest to ostatnie słowo, taka wersja lajt, bo to tylko 2h materiału z kolorowej kamery 😉 [email protected]/6 / GEM45 / L-Ultimate / [email protected]°, gain 100, offset 50 / 25x300s Księżyc 70% APP/Pix/PS
    9 punktów
  21. 30.10.2022. Kolejny szkic Marsa z widocznymi daleko wysuniętymi na południe "morzami" Cimmerium oraz Sirenum. Na północy wyraźnie widoczny jaśniejszy obszar wyraźnie odcięty od reszty planety. Są to pozornie najmniej ciekawe rejony Marsa pozbawione szczegółów. Pamiętajmy jednak, że w tym rejonie na tarczy Czerwonej Planety możemy dostrzec największy wulkan w Układzie słonecznym - Olympus Mons. Niestety nie maiłem jaszcze możliwości zobaczenia go przez teleskop. Góra Olimp wznosi się na 21 287,4 m nad średni poziom planety i 26-27 km ponad otaczającą wulkan równinę. Mierzy 624 km średnicy u podstawy, wyraźnie zaznaczonej skarpami o wysokości dochodzącej do 6 km. Znajdujący się na wierzchołku krater ma długość 85 km, szerokość 60 km oraz głębokość 3 km. PS O godzinie 02:59 zerkałem na telefon i mogłem po raz pierwszy zobaczyć zjawisko, które jest "manipulacją czasem", a mianowicie wyświetlacz pokazał po 02:59 godzinę 02:00. Pozdrawiam Jarek
    9 punktów
  22. Tym razem klasyka że aż oczy bolą, no ale praktycznie co roku nie mogę się oprzeć temu rejonowi. Koń w płomieniach - trzy godzinki w paśmie wodoru. Najbardziej spektakularnie według mnie wygląda w podczerwieni https://esahubble.org/images/heic1307a/ , no ale to nie pod moim niebem 😄 Tecnosky 90/540 Owl, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, Ha 60x3 minuty. Niebo podmiejskie, przejrzystość średnia, Bortle 6, listopad 2022.
    8 punktów
  23. Uszatka z Kruszwicy. Nieopodal jeziora Gopło trafiłem z żonką na zimowisko tych ptaków - niestety jeszcze w trakcie poprzedniej zimy drzewa zostały solidnie przetrzebione a wystarszone ptaki na dobre zniknęły z zimowiska. W niedzielę wybraliśmy się z żonką, żeby sprawdzić czy uszatki wróciły - jak widać są 🙂 Dobrze je widzieć! Przy okazji mogłem przetestować jak sprawuje się mój EOS RP z pożyczonym Tamronem 150-600 G2
    8 punktów
  24. 10. Autor: Przemysław Ząbczyk Miejsce: Masłomiąca Data: 03.2022 Obiekt: Sh2-115, Sh2-112, Sh2-116 i piekne filamentowe mgławice LBN372, LBN375, LBN376 Montaż: EQ6-R Pro Teleskop: FSQ106 F5 Guiding: Lodestar Detektor: G3-16200EC Ekspozycja: S2 30×1200″(10h) bin 2×2, Ha 75×1200″(25h) bin 1×1, O3 33×1200″(11h) bin 2×2, R 34×120″(1h 8′) bin 2×2, G 34×120″(1h 8′) bin 2×2, B 33×180″(1h 39′) bin 2×2 Obróbka: Pixinsight, APP Akceptuję regulamin konkursu.
    8 punktów
  25. Obiekt oklepany, ale na czymś trzeba było wypróbować Askara FRA 400 bez reduktora, za to z filtrem dualband i bez niego. A tak się akurat złożyło, że kilka nocy temu Amelican znalazł się po przeciwnej stronie nieboskłonu niż wschodzący Łysy niedługo po pełni. Na fotkę składa się 4h materiału z filtrem duoband STC (klatki po 300s) i 2h RGB (klatki po 150s). Jako detektor posłużył Canon 6d mod. Koledzy na AP trochę kręcili nosem na nazbyt dominujące gwiazdki, ale mi się tak podoba. No cóż, one tam po prostu są, w dużej ilości w dodatku, więc niech se świecą. 😉
    8 punktów
  26. W 1946 roku w konstelacji Kasjopeja,zaobserwowano że blask gwiazdy z +4.5 mag gwałtownie spadło do +6.0 mag o (1.5 mag) i podczas spadku jasności z żółtej gwiazdy zmieniła się się na czerwonego olbrzyma typu widmowego M,a jej temperatura spadła z 7000 K do 3000 K,czyli szybko gwiazda ta zmieniła widmo F-G do M to świadczyło o erupcji gwiazdy i wyrzucenie dużej ilości materii i pyłu oraz tracąc dużą masę 😁 Co 20 i 50 lat dochodzi do wybuchu tej gwiazdy. Mamy do czynienia z gwiazdą zmienną (wybuchowa) z żółtym hiperolbrzymem oddalona około 8100 lat świetlnych od Ziemi. Jego typ widmowy wynosi G2Iae (F8pIa-K0pIa-0) Gwiazda jest jaśniejsza 500 000 i 400 razy od Słońca 😮J Jest gwiazdą nieregularną o temperaturze 7000 K i 5800 K. Jego blask wynosi +4.10 mag do +6.0 mag. G Gwiazda zaobserwowana dopiero w 1901 roku Patrząc przez lornetkę,gwiazda była bardzo jasna i żółtawa i pięknie świeci swoim blaskiem aż dech zapiera w piersiach 😁 Jak widzimy poniżej w krzywej jasności w AAVSO,to głębokie minimum spadku wyniosło aż +6.60 mag w 1946 roku a w 2000/1 roku wynosiła +5.90 mag 😃 Naprawdę warto obserwować gwiazdę przez lornetkę i być może w każdej chwili jej blask może gwałtownie ściemniać do nawet +6.0 mag 😉 VStar images.mp4
    8 punktów
  27. Rupcia Rekcia, Cassini Bright Spot, Tycho... - same księżycowe łakocie...
    8 punktów
  28. NGC 2537 Łapa niedźwiedzia 30xL10RGB 300s
    8 punktów
  29. Najlepsze z dzisiejszego balkonowego avikowania Jupitera. SCT11, ASI 178MM, HEQ5 mod, filtr Baader Ir-pass. Stack z około 5000 klatek. Obróbka: AS!3, Castrator, Registax5, FSI, PS7. Drizzle 1.5. Seeing 5/10
    8 punktów
  30. Świetne zdjęcia @lulu - Mars jest dla mnie najtrudniejszy, największy problem to biała otoczka na krawędzi pojawiająca się w miarę ostrzenia. Co prawda z 80mm nie ma co liczyć na cuda, na tej planecie wyłazi mi duża aberracja od barlowa 5x, na Jowiszu dokładnie w tej samej konfiguracji nie miałem z tym problemów. Przy okazji spróbuję jeszcze skrócić trochę dystans barlow-aparat i sprawdzić czy to coś zmieni w kwestii wyłażącego fioletu. Trzeba będzie spróbować kilku podejść z CC6 chociaż przy tych warunkach jakie miałem wczoraj gdzie Mars szalał nawet w 80mm ok. północy to w CC6 była by masakra. ED80+barlow 5x z C60D, 20% z ok. 6tys. klatek, PIPP, AS!3, GIMP:
    8 punktów
  31. 8 punktów
  32. Nadejszła wiekopomna chwiła prawdy. Czy da się skorzystać z tej wielkiej matrycy bezpośrednio w ognisku, bez Barlowa zawężającego pole widzenia i zmniejszającego w ten sposób pole rażenia komy? Mówimy o zwykłym newtonie 200/1000. Po pierwsze - przy ogniskowej 1000 mm cała tarcza Księżyca mieści się na matrycy! Prawie na styk - kadr który pokazuję ma sztucznie dorobione czarne tło. Po drugie - cudów nie ma, już zdjęcie M42 pokazało na gwiazdkach obecność komy i tutaj też jest widoczna w postaci pogorszenia ostrości, narastającego w kierunku lewej strony kadru. Pytanie na ile tego typu efekt jest do zniwelowania za pomocą kolimacji, bo takie kierunkowe narastanie nieostrości na zdrowy rozum sugeruje że coś nie jest całkiem osiowo ustawione. Zamiast teoretycznej kolimacji laserem, która jest o kant stołu rozbić gdy wyciąg obciążę ciężką kamerką, albo kamerką i jeszcze cięższym Barlowem, należałoby być może skolimować sobie z takim a nie innym "wsadem" w wyciągu i takiej a nie innej pozycji teleskopu - na jakiejś gwieździe, doprowadzając pierścienie dyfrakcyjne w okolicach ogniska do możliwie regularnego wyglądu...? Te próby i zabawy przede mną. A teraz pełna tarcza Księżyca - nareszcie za jednym strzałem, bez sklejania mozaiki!
    7 punktów
  33. Wersja zestackowana z drizzle 1,5x, doprowadzona do podobnej jak poprzednia skali. Widać że detal jest subtelniejszy i precyzyjniejszy, więc niewątpliwie gra warta jest świeczki, tyle że trzeba się nastawić na wielogodzinne mielenie. Po 9 godzinach mielenia przez AS! 440 klatek z drizzle 1,5x, licznik postępu generowania pierwszej wersji złożonej z 50% puli pokazuje 89%... Przy tej wielkości klatki nawet największe rozmiary pól kontrolnych - o wielkości ok. 300 - dają ok. 800 punktów kontrolnych... sprzęt: Intel(R) Core(TM) i7-8700 CPU @ 3.20GHz 3.19 GHz, RAM 32,0 GB
    7 punktów
  34. I przyległości z Zatoką Centralną na czele...
    7 punktów
  35. Sh2-132 Lew w Cefeuszu - czasami ciężko się nawet próbować zastanowić, skąd się wzięła nazwa jakiejś mgławicy. Ale Sh2-132 jako Lew wydaje mi się dość trafnie opisana. Przez kilka październikowych nocy zebrało się nieco wąskich pasm do tego kadru i w końcu udało mi się je połączyć w taką nieco cukierkowatą pracę. Błękitna kropeczka nieco z tyłu pod ogonem Lwa to mgławica planetarna G101.5-00.6 - świeci głównie w tlenie, a ten był trochę mocno wyciągany, stąd taki Lwi bobek się znalazł. Tecnosky 90/540 Owl, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, HSO 3x6h. Niebo podmiejskie, przejrzystość średnia-dobra, nieco Księżyca, Bortle 6, październik 2022.
    7 punktów
  36. Trochę szkiców mi się uzbierało. Zaczynam od łabądka . Sh2-119 rozległa mgławica(lub kompleks mgławic LBN)na wsch. od Mgławicy Ameryka. Rozmiarowo od niej nieco większa.Widoczna tylko przez filtr H-beta. Zalecane min. pole widzenia 3*. Myślę że przy użyciu filtrów ,można złowić lornetką 50?-70mm lub większą. Przy pow, 19x (3.8*) widać najlepiej,ale 25x , pokazało subtelne ,detale. Tutaj rozbita na poszczególne LBN OBRAZ LUSTRZANY(KĄTÓWKA) Pozdrawiam Irek
    7 punktów
  37. Jak w temacie, wklejajcie tu księżycowe "okrągłe buźki" 🙂 Refraktor Celestron 150/1200 na CGEM, 20 fotek z Canona 450D mod. Poskładane w Nebulosity i poprawione w Gimpie.
    7 punktów
  38. Witam Wszystkich. Pierwszy jakiś materiał od dłuższego czasu, bardziej chyba taki spontan bo to ani ogniskowa na ten obiekt.. No ale fajnie było chociaż gwiazdy zobaczyć a nie non stop chmury.. Pozdrawiam Newton 6" + ATR3-16000 3h w klatkach 180s
    7 punktów
  39. 7 punktów
  40. COSMIC CHALLENGE - IC 1613 Zapraszam do lektury i obserwacji.
    7 punktów
  41. Aż żal byłoby nie wykorzystać wczorajszej pogody. Więc wytargałem setup na taras, a że Księżyc dość mocno świecił, to zdecydowałem się na Ha. Wybór padł na NGC 7635. Udało mi się zebrać 71 klatek po 5 minut naświetlania. Qhy 163M Astronomik Ha 6 nm TS 115 na AZ EQ5-PRO Jeszcze krótki komentarz do tego zdjęcia. Gwiazdy mi się nie podobają. Ja już chyba nie będę miał ładnych gwiazdek, takich jakie mają niektórzy na forum. Nie mam pojęcia z czego to wynika. Czy refraktor ma wady, czy montaż nie daje rady. A może ja nieumiejętnie ustawiam, wyważam i itp... Przyznam się, że wczoraj otrzymałem komunikat od PHD2, że nie wolno mi kalibrować lunetki guidera w obszarze Casjopei, a ja oczywiście z braku czasu postanowiłem jedna na przekór zadziałać, więc może to jest przyczyna.masterLight_BIN-1_4656x3522_EXPOSURE-300.00s_FILTER-Filter5_mono.tif
    7 punktów
  42. Celuś się mnie nie słucha i znowu się zawziął na Jowisza. 27 października.
    7 punktów
  43. Powtórnie przeszedłem całą obróbkę ujęcia obejmującego Sinus Iridum aby upewnić się, że widoczne w jej okolicy tęczowe odcienie nie są wynikiem zbyt agresywnego operowania suwakami w Photoshopie. Jak bym nie suwał - okolica jest tęczowa, więc proszę nie oskarżać mnie o tę prowokację. Kto widzi ten efekt? Teraz rozumiem, skąd wzięła się nazwa Zatoki Tęcz 🙂
    7 punktów
  44. 6 punktów
  45. Dziś 20:40. Classic Cassegrain 6 " ( 1850mm) 10 % z 7000 x 3 ms kamera QHY163M z filtrem jasnoczerwonym #23A
    6 punktów
  46. Finalnie byliśmy w 4 osoby: @[email protected] @Michał Sz. i ja 🙂 Pomimo wschodzącego Księżyca i wiszącej mgły miło było popatrzeć na nocne niebo, po niecałych 2h pogoniła nas wilgoć 🙂
    6 punktów
  47. Pniemy się na północ - ku szczytom Apeninów i Kaukazu, po drodze mijając Mons Hadley i lądowisko dzielnej załogi Apollo 15...
    6 punktów
  48. W nawiązaniu do warunków (słabych) i nieudanego Irysa, to cztery dni wcześniej (26/27 października), w dziurach między chmurami (niestety sporo klatek z ich powodu trafiło do kosza) udało mi się pstryknąć dwa obiekty, które pomimo skandalicznie krótkiego czasu zbierania, prezentują się całkiem przyjemnie. M31 - klatek, które nadawały się do użycia było 19 po 120s, czyli niecałe 40 min. Filtr LP: Astronomik CLS CCD. NGC6960 - z niej nadało się 20 klatek po 300s, czyli raptem nieco ponad półtorej godziny. Filtr: Optolong L-Enhance (OIII, Hβ, Hα). Tuba, jak zwykle TS Hytergraph 6 f/2.8, kamera ASI-533 MC Pro.
    6 punktów
  49. Dzisiejszy Jupiterek. SCT11, HEQ5 mod, ASI 178mm, filtr Baader Ir-pass. Stack z 7000 klatek. Obróbka w AS3, Castrator, Registax5, FSI oraz PS7. Seeing 5/10.
    6 punktów
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.