Janko
-
Liczba zawartości
2 002 -
Rejestracja
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
33
Odpowiedzi dodane przez Janko
-
-
40 minut temu, Erik68 napisał:
...„Starzy, doświadczeni wyjadacze DS-owi” to często goście po 70., a nawet po 80. roku życia. Człowiek ma jednak tendencję do wypalania się — każde hobby może się wypalić. Zależy to od tak wielu czynników, że trudno je wszystkie opisać. Sam przeszedłem taki etap w latach 2006–2019: astronomia poszła w kąt....
Nie ma rady, będę musiał znów złapać się za głowę (znaczy - Głowę Czarownicy) 🧙
-
1
-
-
Rodzice i opiekunowie! Chcecie wygodnie obserwować wraz z waszymi pociechami, wysupłajcie cztery bańki plus nieco na statyw, i voilà:
-
Tak, Uniwersał i teleskop to były dla mnie niemal synonimy. Przez długie lata widywałem reklamy ich teleskopów w czytanym przez 2/3 mojego życia miesięczniku "Wiedza i życie". Dziwiłem się, kogo to może interesować i kogo na to stać, choć przyznaję, że byłem zaintrygowany. Zaś na sąsiednich stronach była (i jest) comiesięczna mapa nieboskłonu. To jedno ze źródeł mojego późniejszego i życiowo późnego astrohobby. Innym źródłem było odwieczne zainteresowanie lornetkami. Nie licząc tej rozmontowanej we wczesnym dzieciństwie, moją pierwszą lornetką była PZO 6×30, kupiona po wiosennym pobycie w Jastarni w okresie ptasich przelotów. Nie doceniałem jej i po latach zmieniłem na jakąś badziewną plastikową, która wkrótce się rozpadła. Można więc powiedzieć, że pierwsze doświadczenia zdobywałem metodą prób i błędów. Jednak może dzięki temu, gdy już zainteresowałem się astronomią, to lornetki wybierałem w oparciu o testy forumowego wówczas kolegi Arka (pierwotnie @Orak), obecnie szanowanego profesora astronomii.
Przemku, wybacz dygresję, lecz łza mi się w oku zakręciła 😅
-
2
-
1
-
-
Jedyne co mogę powiedzieć na powyższe, to żebyś od razu myślał o statywie lub żurawiu do lornetki. Natomiast podstawową niewiadomą dla nas obu pozostaje to, czy i jak długo wytrwasz w astrohobby. Dlatego nie szukaj na razie sprzętu docelowego, lecz takiego, który przydać się może do różnych celów.
Poza tym nie wiem, czy znasz takie powiedzenie: pierwszy sprzęt kupuje się dla wroga, drugi - dla przyjaciela, dopiero trzeci - dla siebie. Proponuję ominąć punkt pierwszy 😀. O trzecim na razie nie warto myśleć.
-
1
-
-
2 minuty temu, mar85 napisał:
No to jest dylemat...
Niekoniecznie. Osobiście owych spajków nigdy nie widziałem.
-
1
-
-
20 minut temu, mar85 napisał:
@Janko jak byłbyś w mojej sytuacji to co byś wybrał?
Trudne pytanie. Ja przepuściłem przez ręce parędziesiąt lornetek a posiadałem paręnaście. Jestem więc starym wyjadaczem, dosłownie🧙♂️. Nie mam też pojęcia o Twoim stanie finansowym, wieku, miejscu zamieszkania itp. Jednak skoro pytasz - odpowiem intuicyjnie: DO Titanium 12×56 ROH. Ale może zanim to zrobisz, poczytaj sobie to:
-
1
-
-
1 godzinę temu, mar85 napisał:
Ok czyli 9x28 pentaxa.
15x56 co wtedy proponujesz?
To kwestia kasy. Zakładając "środkowy zakres stanów średnich" polecić można np.
https://sklep.deltaoptical.pl/lornetka-nikon-monarch-5-16x56
Z tańszych np.
Gdybyś wycofał się z zakupu dwoch lornetek, to polecałbym powiększenie 12×, nadal dość umiwersalne i ciekawe zarówno do astro jak i np. ornitologii czy turystyki nieekstremalnej. Tu ciekawa jest oferta Delty
-
1
-
-
No to wtedy wal w 15x56, lub nawet w siedemdziesiątkę. Tylko że ta ostatnia może być mało użyteczna, jeśli nie wytrwasz w astrohobby 😉
-
1
-
-
https://deltaoptical.pl/lornetka-delta-optical-chase-10x42-ed
Powiększenia 8× i 10× tylko nieznacznie różnią się ciężarem. Jednak faktem jest, że lornetka w góry powinna być lekka. No ale jeśli ma być także do astro, to trzeba wypośrodkować.
-
1
-
-
Niby dlaczego? No tak, pole widzenia będzie ciut mniejsze. Jednak patrzysz raczej na odległe szczegóły, nie na panoramy. To też rzecz gustu, ale nawet jako typową lornetkę turystyczną wybrałem Pentaxa 9x28, nie mniejszą 🙂
-
1
-
-
Obie propozycje są dobre i na pewno nadadzą się do astro i turystyki. Jednak z moich doświadczeń, powiększenie 10× da na niebie więcej frajdy. Coś tam na Księżycu da się rozpoznać, większe gromady kuliste będą kulkami a nie nieostrymi gwiazdkami, gromady otwarte urosną, itp. Wiem, to może być "rzecz gustu", jednak piszę to co myślę 😉
-
1
-
1
-
-
I to jest najlepsza odpowiedź na wątek "Czy obserwacje wizualne powoli tracą sens".
-
3
-
1
-
-
4 godziny temu, polaris napisał:
Zorza klasa.
Tylko dlaczego ten biedny Orion stoi na głowie?
Bo to widok z półkuli południowej 🥸
-
1
-
-
Jeździliśmy kiedyś wczesnym latem nad Narew do podwarszawskich Sikor i bywało fajnie. Jednak absolutnie odradzam późnym latem i jesienią, ze względu na niskie mgły i opary.
https://astropolis.pl/topic/31995-warszawskie-trolle-jedziemy-coś-polukać/page/2/
https://astropolis.pl/topic/31315-alert-przedwiosenny/#comment-383903
-
2
-
-
Zaś na Ziemi okrągłej, stojąc z różnych stron, powodują ruch obrotowy.
-
1
-
-
Godzinę temu, MichalKaczan napisał:
... jak będę stary, piękny i bogaty to se dołożę drugą😁.
Z mojego doświadczenia, tylko pierwsza z tych trzech rzeczy jest pewna 😪
-
1
-
1
-
-
Kochani,
Wszystkiego najlepszego na ten czas świąt i nie tylko. Cieszmy się z naszych rodzin , domów i codziennych zajęć. Cieszmy się światem, jaki by nie był. Cieszmy się nocnym niebem, naszym hobby i sobą nawzajem. Przecież jesteśmy taką zgraną społecznością połączoną pięknymi zainteresowaniami. A cóż piękniejszego nad niebo, które przecież ogarnia wszystko co piękne? ✨️🎑✨️
-
4
-
-
To dobre miejsce, trudno stamtąd uciec. Chyba, że ci "nie tylko" nie muszą oddychać.
A w jakim szpitalu siedzi ten żołnierz?
-
2 godziny temu, DamianN napisał:
... Sprzęt miał być przejściowy zanim dozbieram do 10" GSO na wiosnę, ale już widzę że da mi wiele radości. Więc chyba jednak nie będę za bardzo śpieszył się z zakupem teleskopu, bo teraz widzę jak na dłoni że w zakresie orientacji na niebie i odnajdywaniu obiektów mam jeszcze dużo, dużo do nauczenia się.
Wizual's Not Dead!😃
Oh, yes.
Wprawdzie pisaliśmy to już sto razy, jednak dopiero poczucie na własnej skórze dreszczu towarzyszącego nurkowaniu w otchłani kosmosu przokonuje, że lornetka to inna jakość obserwacji astroamatorskich.
-
3
-
-
Ależ zazdroszczę! Ostatnio byłem w tamtej okolicy w październiku - Prusów, Hala Boracza, Abrahamów, Słowianka - wszystko w deszczu, mgłach i wilgoci. Jednak widoku z Rysianki na Tatry z poprzednich wędrówek nigdy nie zapomnę. Zaś meteory w górach to zobaczę dopiero wtedy, gdy już będę w niebie (co bardzo wątpliwe😈).
-
1
-
-
Muszle oczne w lornetkach to temat zasługujący na osobny artykuł. Zadziwia mnie, jak w lornetkach skądinąd świetnej jakości ten element potrafi być spaprany. Tymczasem muszle nieergonomiczne, uwierające w oczodole, składające się pod naciskiem czy obcinające pole widzenia to raczej reguła niż wyjątek. Mogą zepsuć przyjemmość z użycia najlepszej optyki. W lornetce Swift Audubon 8,5×44, świetnej optycznie, o wielkim polu widzenia, wykręcane muszle są wąskie, kanciaste i twarde, co podczas obserwacji w leżącej pozycji jest udręką dla oczodołu. W Miyauchi 20×77 muszle z miękkiej gumy udało mi się wywinąć na zewnątrz, by nie zasłaniały 1/4 pola. W lornetce Vortex Kaibab 15×56, dopóki tego własnoręcznie nie naprawiłem, gumowa warstwa muszli odstawała i odlepiała się od warstwy metalowej a całość skręcała się pod naciskiem. W Kowie Prominar 12×56 jedna z wykręcanych muszli jest poluzowana i kolebie się przy dotknięciu. Mógłbym tak dalej wymieniać, bo rzadko byłem zadowolony z wygody j jakości wykonania muszli w lornetkach, które miałem w rękach. No, może poza Swarkami i Zeissami nowej generacji (tylko cóż z tego ? 😂).
-
4
-
1
-
-
W dniu 6.12.2025 o 12:56, mike10 napisał:
To raczej będzie pierwszy i ostatni zakup...
Oj, naiwny, naiwny
-
2
-
-
13 godzin temu, lukost napisał:
A mnie "klasyczne" relacje: widziałem to, później przeskoczyłem tam, zmarzł mi tyłek, nadeszły chmury, ale się rozeszły, wypiłem herbatkę i na pożegnanie wyzerkałem owo zupełnie przestały bawić...
I kto to mówi? Czyżby ten, który opisał najwięcej obserwowanych Obiektów tygodnia? 😘
-
Jeśli mąż już się tym interesuje i w dodatku jest uzdolniony technicznie, to kupowanie mu sprzętu bez porozumienia może być totalną klapą. Tak więc, ostrożnie! 😉
-
2
-
Niebo Homera, Safony i Owidiusza
w Astriculus
Napisano
Kolejny raz czytam "Przygody ze skałą, dziewczyną i śmiercią" autorstwa Jana Alfreda Szczepańskiego - pisarza i taternika. To literatura zupełnie odmienna od często spotykanych opisów wspinaczek czy wypraw, to jest poezja Tatr i sportu górskiego. Daję tu małą próbkę z nawiązaniem do astronomii:
Wreszcie jest próg. Nad drzewa wystrzela żebro. Z gęstwiny wznosi się żleb, w którym trawy. Barwą tych traw nie jest zieleń lecz ciemny granat lub słońce. Nietknięte stopą lub ręką kołyszą się w żlebie gencjany, górne paprocie i róże. Pachnie belladonna, pękają liście siwarów. Lato, lato – gorące, tropikalne, bujne, pełne i krótkie jak młodość Murzynki znad Nigru. Płożą się wierzby i świerczki, róża przekwita i kłuje, ze splotu malin w splot czernic przechodzę znacząc ślad. Cała roślinność Tatr zebrana tu u stóp skał, jak w doświadczalnym ogrodzie, na jednym okrawku ziemi...
Gdy mijam ostatnie limby, jestem jak po kąpieli w zieleni... Długo tego dnia będę spał snem znużonym w kolebie, a krzyż pięciogwiezdny Łabędzia i modra Wega w Lutni zejdą się we śnie.