Skocz do zawartości

jolo

Moderator globalny
  • Zawartość

    7461
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    295

Zawartość dodana przez jolo

  1. jolo

    46P/Wirtanen

    17 stycznia 1948 roku Carl A. Wirtanen w Obserwatorium Licka w Kalifornii odkrył kometę nazwaną później 46P/Wirtanen. Początkowo obiekt ten poruszał się po wydłużonej orbicie z peryhelim w odległości ok. 1.6AU od Słońca z okresem obiegu 6.7 lat. Jednak dwa duże zbliżenia do Jowisza w latach 1972 i 1984 skróciły jej okres do 5.4 lat. Ostatecznie kometa zbliża się do Słońca na dystans 1.05AU a jej tegoroczny powrót będzie najbardziej korzystnym w blisko 70-letniej historii obserwacji. W tym roku zaledwie 4 dni po peryhelium kometa minie Ziemię w odległości 0.0776AU, czyli około 11 milionów kilometrów! Być może to będzie również jednocześnie jedyne tak znaczne zbliżenie komety do Ziemi, ponieważ według obliczeń w 2042 roku obiekt ten po raz kolejny minie Jowisza w niewielkiej odległości, co prawdopodobnie zmieni orbitę komety na bardziej oddaloną od orbity naszej planety. Na niebie szybko jaśniejącą kometę Wirtanena zobaczymy we wrześniu 2018 na wysokości około 20 stopni nad południowym horyzontem. Z 11 mag na początku września kometa pojaśnieje do 8 mag pod koniec października. Z końcem listopada powinna osiągnąć jasność 5-6 mag, a w połowie grudnia jej maksymalna jasność jest prognozowana na 3-4 mag. Podczas przelotu w połowie grudnia kometa będzie się poruszała po niebie z pozorną szybkością 10 minut kątowych na godzinę. Tutaj można wygodnie śledzić jej pozycję https://theskylive.com/46p-info Poniżej mapka przelotu komety w grudniu 2018: Czasu jeszcze sporo, ale warto pamiętać Na podstawie: Urania Postępy Astronomii 6/2017. Mapka: Cartes du Ciel
  2. Tak, to już kolejny rok za nami i znowu pora wziąć się za bary i zamówić album z najlepszymi zdjęciami z konkursu im. Heńka Kowalewskiego w roku 2018. Album najprawdopodobniej będzie zamówiony w firmie najlepszefoto (produkt - Fotoksiążka BASIC). Jak zwykle będzie w formacie poziomym A4 30x20cm. Jak wyglądały poprzednie albumy można zobaczyć w wątkach np: https://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/13890-album-konkursowy-2017/&page=1 https://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/5571-pamiątkowy-album-konkursowy-aktualizacja/&page=5&tab=comments#comment-92930 Przykładowa strona z albumu zeszłorocznego: Album AD2018 będzie utrzymany w podobnej cenie i objętości, czyli: cena albumu około 50zł przesyłka: kurier 17zł, paczkomat 12zł, odbiór na wiosennym zlocie w Zatomiu: 0zł Do albumu AD2018 zakwalifikowały się wszystkie zdjęcia, które otrzymały w miesięcznych głosowaniach 10 lub więcej głosów. Jest ich 108 (w zeszłym roku w albumie było 106 prac). Poniżej lista zdjęć kandydatów do albumu AD2018: Jeśli kogoś brakuje - proszę o kontakt. Po głosowaniu w finale rocznym zaczynam projektować album, około miesiąc później będę składał zamówienie. Mam nadzieję, że będzie wielu chętnych, bo to dla mnie sporo pracy 🌑🌒🌓🌔🌕🌖🌗🌘🌑Końcową dokładną cenę podam, jak będę miał gotowy projekt oraz będę znał w przybliżeniu liczbę chętnych. No to siup: jolo 3 szt. odbiór osobisty
  3. jolo

    Pytanie techniczne

    Tak, każdy osobno będzie skalibrowany przed wyrównaniem i złożeniem. Jak kalibrujesz stacki - to tak nie można robić Kalibruje się tylko surowe pliki z kamerki.
  4. jolo

    Pytanie techniczne

    Sigma Clip albo SD mask używaj w Maximie, o ile masz więcej niż kilka klatek - te ścieżki pochodzą ze składania metodą Average. Auto calibrate zaznaczone oznacza, że pliki które dodajesz do okienka Stack zostaną skalibrowane (czyli nie muszą być wcześniej kalibrowane) odpowiednimi klatkami z biblioteki Set calibration (o ile je tam masz umieszczone).
  5. jolo

    jolo

  6. 21 stycznia rano pierwsze w tym roku zaćmienie Księżyca. Mieszkańcy Polski załapią się na początek zaćmienia aż do zaćmienia całkowitego. Trzymajmy kciuki za pogodę! Więcej informacji na przykład tutaj https://www.timeanddate.com/eclipse/lunar/2019-january-21 albo https://en.wikipedia.org/wiki/January_2019_lunar_eclipse
  7. jolo

    Całkowite zaćmienie Księżyca 21.01.2019

    U mnie yr.no pokazuje słoneczko za chmurką. Ale to jeszcze za wcześnie na solidne prognozy raczej. Jutro pykną dwa miesiące odkąd ostatni raz szopkę otwierałem...
  8. jolo

    Astrofotograficzne podsumowanie 2018 roku

    Mały przegląd przez rok 2018 ode mnie. Przesiadka na większy kaliber, toteż obiekty trochę inne niż wcześniej.
  9. jolo

    Guiding z Eq3-2 :-)

    Jak masz montaż SynScan, którym sterujesz z komputera przez EQASCOM, to żadnych więcej kabelków nie potrzebujesz. Podłączasz kamerkę guidującą do komputera i resztę ustawiasz w PHD2. Jacek o którym pisał drugi Jacek miał montaż bez SynScana, dlatego trochę inaczej miał zestaw skonfigurowany.
  10. jolo

    opis parametrów matrycy

    Na szczęście w amatorskich kamerkach są bramki ABG (anti blooming gate), które te przelewające się piksele odsyłają w piach. Nie. 16803 też ma ABG. Choćby piksel miał pojemność miliona e-, to i tak na jasnej gwiazdce będzie blooming - o ile nie będzie ABG. Blooming jest ciężki do usunięcia. A informacja z zalanych pikseli jest nie do odzyskania.
  11. jolo

    opis parametrów matrycy

    Jest jeszcze jeden bardzo istotny parametr - czułość matrycy - QE (quantum efficiency). Wyrażona w procentach i zależna od długości fali, dla KAF8300 wygląda tak: Pisałem o tym więcej tutaj https://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/10816-zestaw-astrofoto-od-podszewki/&do=findComment&comment=144154 W praktyce analizując kamerkę pod względem sprawności patrzysz na QE, szum odczytu, pojemność piksela. Dodatkowo na wielkość piksela jeśli analizujesz również skalę zestawu. Reszta parametrów ma małe znaczenie. Szum termiczny to niewielki ułamek całego szumu w sygnale. Zakres dynamiczny wynika z pojemności piksela i szumu odczytu. Gain w kamerkach CCD nie ma wielkiego znaczenia, a w CMOSach jest regulowany. Dark current doubling dla matryc jest w przybliżeniu zawsze taki sam około 6*C. Charge transfer efficiency ma zastosowanie tylko do matryc CCD i we wszystkich współczesnych konstrukcjach jest na tyle bliski jedności, że nie wpływa na zdjęcie w zauważalny sposób. Jeśli chcesz analizować szum zebrany w pikselu nie zapomnij o szumie pochodzącym z zarejestrowanego sygnału (photon noise). To zazwyczaj największa część szumu.
  12. 4 Autor: Łukasz Socha Miejsce: Odargowo Data: sierpień 2018 Obiekt: IC1396 i Gwiazda Granat Instrument: Samyang 135/2 Detektor: QHY163M Montaż: iOptron SmartEQ Ekspozycja: LRGBHO 80:60:40:50 x 30 sek., 15:15 x 120 sek. Akwizycja: MaxIm DL Obróbka: PixInsight, PS CS5 Akceptuję regulamin konkursu.
  13. Z nowym rokiem będę robił mniej zdjęć pretendujących do miana "cieszących oko", dlatego zakładam osobny wątek, w którym będę umieszczał obiekty sfotografowane teleskopem Meade 10" ACF f/10. Teleskop ten nie chyba w naszym kraju zbyt popularny, brakuje mu wiele cech z definicji astrografu (niewielkie skorygowane pole, słaba światłosiła), ale spełnia moje fikuśne wymagania To jako pierwszy obiekt galaktyka NGC2403. Wygląda bardzo podobnie do M33, tylko jest położona kilka razy dalej (około 8 milionów lat świetlnych) i znajdziemy ją w konstelacji Żyrafy. Znajduje się w niej wiele obszarów HII, w których powstają nowe gwiazdy. Meade ACF 10" f/10, telekompresor CCDT67, QHY163M, EQ6, 50x3 minuty luminancji. Niebo podmiejskie, przejrzystość średnia, seeing średni.
  14. jolo

    10 cali od miasta - astrofotki od jolo

    Dzięki Jarek! Skracam reduktorem Astro Physics CCDT67 - "zwykły" f/6.3 podobno nie nadaje się do tubek ACF. Plate solve wylicza mi ogniskową 1760mm w moim zestawie.
  15. jolo

    10 cali od miasta - astrofotki od jolo

    Galaktykę M74 (Phantom Galaxy) odkrył w 1780 Pierre Méchain i następnie przekazał tę informację Charlesowi Messierowi, który umieścił ją w swoim katalogu. Niska jasność powierzchniowa galaktyki M74 sprawia, że jest to jeden z bardziej wymagających obiektów z katalogu Messiera jeśli chodzi o obserwacje wizualne. Jedynie galaktyka M101 charakteryzuje się jeszcze niższą jasnością powierzchniową. Niska jasność powierzchniowa M74 jest też pewnym utrudnieniem dla astrofotografów, szczególnie przy zbieraniu materiału pod niebem podmiejskim. Materiał stary, z początku października zeszłego roku, kiedy to trafiło się kilka pogodnych nocek, ale niestety żadna z nich nie rozpieszczała seeingiem, więc detalu niewiele się załapało. 10,14.10.2018, Meade ACF 10" f/10, AP CCDT67, EQ6, QHY163M, L 100x2 minuty, RGB 3x25x1 minuta, gain=100, niebo podmiejskie. Przejrzystość dobra, seeing średni.
  16. Tak trochę chciałbym pociągnąć za języki osoby coś wiedzące o takich montażach, ponieważ sam się powoli przymierzam do fotografii w szerszym kadrze. Już dość sporo osób używa takich urządzeń, niektórzy na pewno od dłuższego czasu - możecie napisać kilka słów o zaletach i wadach? Czy ustawianie na biegun jest szybkie i wygodne, jak długo urządzenie pracuje na komplecie baterii, jak długie klatki przy jakiej ogniskowej można uciągnąć. Jak wygląda Wasz wyjazdowy zestaw, ile zajmuje miejsca i ile czasu zajmuje jego ustawienie? Czy stosujecie jakiś standalone guider, albo może sterujecie całością z komputera? Na razie zidentyfikowałem kilka urządzeń, które można podpiąć pod astrofoto wyjazdowe: 1) oczywiście AstroTrak 2) Sky Watcher Adventurer i Adventurer Mini 3) iOptron SkyTracker 4) Vixen Polarie 5) I dwa trochę większe, ale wciąż turystyczne - iOptron SkyGuider 6) oraz iOptron SmartEQ - to właściwie już taki pełnoprawny, ale bardzo miniaturowy montaż paralaktyczny na baterie
  17. jolo

    10 cali od miasta - astrofotki od jolo

    W Lisku przy samej granicy z Łabędziem siedzą sobie mało znane (przynajmniej fotografom, bo obserwatorom - i owszem) mgławice refleksyjne IC4954 i 4955 otaczające niepozorną gromadę otwartą Roslund 4. Wiek gwiazd tej gromady szacowany jest na około 4 miliony lat. Cały kompleks oddalony jest od nas o około 6500 tysięcy lat świetlnych i jest miejscem narodzin nowych gwiazd. 10,14.10.2018, Meade ACF 10" f/10, AP CCDT67, EQ6, QHY163M, LRGB 160:40:30:40 x 60 sekund, gain=100, niebo podmiejskie. Przejrzystość dobra, seeing średni.
  18. jolo

    Kolimacja refraktora

    Możliwe że filtr, Oiii Baadera miały kiedyś taką serię, która dawała mocne halo i nawet można było wymieniać. Ale w środku kadru powinno być symetrycznie wg mnie.
  19. jolo

    Bresser Messier Dobson NT-130 130/650?

    Kupując używany teleskop na giełdzie forum astronomicznego ryzyko jest niewielkie. Z serwisowania newtona dochodzi jedynie kolimacja - kupując używany teleskop newtona od amatora astronomii jest spora szansa, że dostaniesz go lepiej skolimowany, niż prosto ze sklepu.
  20. jolo

    Bresser Messier Dobson NT-130 130/650?

    A sprzęt używany wchodzi w grę? (powinniśmy może to pytanie dodać do zestawu ) W takiej cenie powinieneś dostać 8" dobsona, który pokaże znacznie więcej, choć też swoje waży. Inna opcja z używanych to sprawdzona tubka newtona 150/750 plus montaż AZ4 - jedno w jedną rękę, drugie w drugą i można pomaszerować na obserwacje. Okular Plossla o ogniskowej 4mm nie będzie zbyt komfortowy do obserwacji - będzie trzeba oko przykładać praktycznie do soczewki. Któryś z serii TMB Planetary będzie dużo wygodniejszy https://teleskopy.pl/okulary TMB-cat-22_330.html
  21. jolo

    Kolimacja refraktora

    A to gwiazda dokładnie w środku kadru? Jeśli poza środkiem, to halo może być niesymetryczne nawet przy dobrej kolimacji.
  22. jolo

    Konkurs na najlepszą relację z obserwacji 2018

    I jeszcze na prośbę @DarX86 losowanie meteorytu NWA869 https://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/16068-ankieta-konkurs-na-najlepszą-relację-z-obserwacji-2018-r/&do=findComment&comment=203196 wśród jurorów, którzy oddali ważne głosy w ankiecie na najlepszą relację z obserwacji 2018. Lista jurorów: 1. Manieksky 2. Pemo77 3. Tayson.82 4. Waaland75 5. ivonia 6. Ciekawska 7. orzeszek1916 8. Jacek E. 9. miron 10. Hagen 11. dziki1 12. Przemek_K 13. kapral 14. towerfox 15. gryf188 16. lolak89 17. Damian P. 18. GKG 19. Poszukiwacz15 20. Lukost 21. esteon 22. MichalKaczan 23. MKonieczny 24. Lukasz83 25. piotrek_p 26. HasztakNajs 27. Prestoneq 28. Paweł Baran 29. Zielu 30. M.K. 31. wessel 32. marianowski 33. przemek123 34. Janko 35. Alice 36. Charon_X 37. SZKLARZ 38. Piotrcb 39. Prionus 40. Karol_C Do wylosowania zwycięzcy posłużą wyniki losowania Multi Multi nr 11402, które odbędzie się 03.01.2019 o godzinie 14.00 https://www.lotto.pl/multi-multi/wyniki-i-wygrane Nr zwycięzcy z listy powyżej zostanie określony z wyrażenia ((suma wylosowanych liczb) modulo 40) + 1 Powodzenia! AKTUALIZACJA: Losowanie nr 11402 już się odbyło i zwycięzcą jest nr 12, czyli kolega Przemek_K ((5+6+8+23+26+31+34+38+40+47+48+49+56+59+61+70+71+72+73+74) modulo 40) + 1 = 12
  23. jolo

    AstroEQ na CG4 (EQ3-2)

    AstroEQ (http://www.astroeq.co.uk/) to projekt spieszący z pomocą wszystkim, którzy chcą zmotoryzować swój montaż paralaktyczny. Montaż (czy to fabryczny, czy ATMowy) musi być wyposażony w przekładnię (ślimakową, cierną albo inną) umożliwiającą podłączenie do obu osi silnika krokowego bipolarnego. Wśród montaży fabrycznych do adaptacji będą się np nadawały EQ3-2, CG4, EQ5, CG5, HEQ5 standardowy albo syntrek, EQ6 standarowy albo syntrek, Losmandy G8, G11 i wiele innych. Od strony komputera za komunikację z AstroEQ odpowiada EQMOD, a więc mamy do dyspozycji bardzo przyzwoite GoTo, Pulse guiding, VPEC i wiele innych użytecznych funkcji. Kolega AstroLutek w innym wątku opisał zastosowanie AstroEQ do montażu G8 http://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/7635-losmandy-gm8-modyfikacja-nap%C4%99du-i-nie-tylko/ AstroEQ w swojej pierwotnej postaci to niewielkie pudełko (ok 2x8x10cm) wyposażone w gniazda do podłączenia silników krokowych 12V, ST4 oraz USB. Samo urządzenie można zakupić jako gotowe, lub np tylko same zaprogramowane procesory. Ale jest to projekt otwarty, więc można w całości wykonać go samemu z podzespołów i zaprogramować udostępnionym kodem. A dla osób niekoniecznie lubiących lutować i robić płytki PCB dobra wiadomość jest taka, że AstroEQ można złożyć praktycznie z trzech elementów - Arduino Mega oraz dwóch kontrolerów silników krokowych A4988 (1/16 kroku) albo DRV8825 (1/32 kroku). A więc koszt takiego GoTo to 40 zł za Arduino plus 20zł za sterowniki i do tego silczniki i przekładnie. Schemat poniżej: Ponieważ ostatnio z Arduino Mega jestem za pan brat, to wybrałem to ostatnie rozwiązanie. Ale nie po to, żeby modyfikować mojego poczciwego EQ6, który ma się bardzo dobrze. Kompletuję zestaw do szerokokątnego astrofoto wyjazdowego (takiego ok. 300mm) i choć najpierw planowałem jedynie dodać do zakupionego EQ3-2 silniczki umożliwiające prowadzenie i guiding, to w końcu zdecydowałem się na AstroEQ i pełne GoTo. A jeśli już mówimy o silniczkach, to do AstroEQ autor poleca silniki krokowe bipolarne o następujących parametrach: - prąd 1.2A lub mniejszy - napięcie - niższe jest lepsze, coś w okolicy 3-4V, nie zawsze jest podawane - indukcyjność - im niższa tym lepiej, poniżej 10mA na fazę. Niższa umożliwi osiągnięcie większych szybkości - krok: zazwyczaj 1.8 stopnia Ponieważ w EQ3-2 nie ma za dużo miejsca na montowanie przekładni paskowej czy zębatej, dla mojego rozwiązania wybrałem silnik ze zintegrowaną przekładnią planetarną 1:5.18 http://www.omc-stepperonline.com/gear-ratio-51-planetary-gearbox-dual-shaft-nema-11-stepper-11hs120674dpg5-p-248.html , który mam zamiar połączyć bezpośrednio ze ślimakami w montażu. Ze sterownikami DRV8825 1/32 kroku da mi to w osi RA rozdzielczość 0.3" na mikrokrok, w osi Dec 0.6" na mikrokrok, co dla zestawu do szerokich kadrów powinno być wystarczające. Tymczasem na próbę podłączyłem sterownik A4899 1/16 kroku i tak to działa (silnik osi RA): Jak widać układ jest mega prosty - Arduino, sterownik i tyle. Zanim podłączymy do urządzenia silnik, w sterowniku A4988 albo DRV musimy ustawić ogranicznik prądu podawanego na silnik. Regulujemy go maleńkim potencjometrem umieszczonym na sterowniku. Czasami na płytce jest pole lutownicze na którym możemy zmierzyć ustawione napięcie, a jeśli nie ma to należy je mierzyć pomiędzy minusem zasilania i suwakiem potencjometru. Prąd jest ograniczany do podwójnej wartości ustawionego napięcia, czyli jeśli mamy silnik np na 0.67A (jak wybrany przeze mnie) to ustawiamy tam napięcie 0.335V. Jeśli nasz silnik jest przewymiarowany i ma za duży moment, to można oczywiście ustawić mniej. . Silniczek Nema 11 ma przy prądzie 0.67A na tyle spory moment obrotowy, że chwytając za tylną ośkę nie potrafię go zatrzymać (ośka ma 4mm średnicy). Po przełożeniu 1:5.2 powinno starczyć do napędzania montażu EQ3-2. Dioda świecąca pokazuje status urządzenia, można ją oczywiście pominąć. Gniazdo ST4 jest opcjonalne i jeśli ktoś planuje guidować przy użyciu pulse guide jest niepotrzebne. Całość ruszyła od strzału bez żadnych problemów. Na początku włączamy program konfiguracyjny, gdzie wybieramy typ naszego urządzenia (u mnie Mega 2560), port szeregowy oraz wpisujemy przełożenia naszego zestawu i żądaną szybkość maksymalną GoTo. Potem do Arduino ładowany jest wsad oraz nasza konfiguracja i gotowe. Teraz trzeba znaleźć jakieś pudełko i zamocować silniczki do montażu Ciąg dalszy nastąpi...
  24. jolo

    Problem ze stroną główną FA

    Zdecydowanie szukajka działa już jak powinna - dzięki!
  25. 7 Autor: Łukasz Socha Miejsce: Odargowo Data: sierpień 2018 Obiekt: Zakurzona Kalifornia Instrument: Samyang 135/2 Detektor: QHY163M Montaż: iOptron Smart EQ Ekspozycja: LRGBH 180:60:40:50 x 30 s, 15 x 120 s Akwizycja: MaxIm DL Obróbka: PixInsight, PS CS5 Akceptuję regulamin konkursu.
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2018)