jolo

Bardzo fajne, bo to taki niezbyt łatwy obiekt w sumie 👌 To faktycznie materiał z 2024 - jak na fotce napisane? Czy jakaś pomyłka 🙃

Na stronie https://djlorenz.github.io/astronomy/lp/overlay/dark.html można m.in. wyświetlić sobie trend z lat 2013-2024 i pokazuje się taka dość ciekawa mapa Im bardziej czerwono - tym bardziej LP wzrosło. Im bardziej niebiesko, tym bardziej zmalało. Większość Polski niestety jest mocniej struta 😞 Trzeba poszukać jakiegoś lokum we Francji 🙂 🙂 Jeśli chodzi o zachmurzenie, to jest kilka stron gdzie można historyczne dane sprawdzić, np tutaj https://open-meteo.com/en/docs/historical-weather-api?utm_source=chatgpt.com&start_date=1985-01-23&hourly=cloud_cover&latitude=53.4289&longitude=14.553 - przez ostatnie 40 lat dla np Szczecina nic się nie zmieniło. Wydaje mi się, że głównym winowajcą jest jednak wzrost LP - bo lekki syf w powietrzu z dala od świateł nie będzie aż tak bolał, jak taki sam syf oświetlony latarniami. Jedynie chyba nie ma co narzekać na mróz w pogodne noce zimą, no bo to chyba tak musi być i zawsze było 🫠

Fajny rezultat, i patrząc na czas naświetlania - to w pełni uzasadniony 👌 Szczególnie Kijanki i ciemne farfocle pod nimi rozbudzają wyobraźnię 🙂 Jest jakiś specjalny powód, dla którego większość materiału naświetlałeś przez ALT-P? On przepuszcza tylko dwa pasma (chyba że chodzi o ich szerokość). Filtr Quad Band dodatkowo przepuszcza pasmo bliskiej podczerwieni NIR 750-925nm - to dodatkowy zysk dla obiektów szerokopasmowych (galaktyki, mgławice refleksyjne), ale też nieco pomaga w mgławicach emisyjnych. Tylko niestety żeby wykorzystać to pasmo musiałbyś (chyba) wymienić szybkę w kamerce, bo ta fabryczna w ASI2600MC nie przepuszcza NIR. Wiele innych kolorowych kamerek puszcza wszystko, ale niektóre modele nie.

Łopanie, no tożeś wynalazł - umknęło mi to jakoś 😎 Wg simbada to https://simbad.cds.unistra.fr/simbad/sim-id?Ident=%40499583&Name=LEDA 2816082 - Emission-line galaxy. Wklejone z GPT: Więc możliwe że ten zielony pochodzi z Oiii - trzeba by poszukać jakiś innych fotek.

Ze względu na swój kształt i orientację galaktyka M101 bywa nazywana Wiatraczkiem (ang. Pinwheel Galaxy). Pod ciemnym niebem to interesujący obiekt do obserwacji, a choć pod moim podmiejskim niebem nie prezentuje się już tak efektownie, to od czasu do czasu i tak wracam do tego obiektu, żeby nie zapomnieć, jak wygląda. Materiał do zdjęcia poniżej zebrałem w styczniu - na dość przewianym niebie, ale przejrzystość nie była idealna, stąd braki w słabiej świecących partiach. Mimo to w tle udało się zarejestrować dużą liczbę odległych galaktyk, z których większość znajduje się znacznie dalej niż sama M101. Jednym z wyjątków jest niebieskawy obiekt nieco na lewo od Wiatraczka (lepiej widoczny na powiększeniu) — to galaktyka karłowata NGC 5477, należąca do grupy M101. Jest to galaktyka magellaniczna, a więc obiekt podobny typem do Obłoków Magellana znanych z nieba południowego. W samej M101 widocznych jest wiele intensywnie zabarwionych obszarów H II — są to rejony aktywnego powstawania gwiazd, zawierające obłoki materii międzygwiazdowej i młode, gorące gwiazdy. Najbardziej znane z nich to NGC 5461 (zlokalizowany w pobliżu jądra galaktyki), NGC 5462 oraz NGC 5471. Nieco mniejsze obszary to m.in. NGC 5447, NGC 5455, NGC 5458 oraz NGC 5453. TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 480:130:120:120 minut. Niebo podmiejskie, warunki średnie-dobre, seeing średni, styczeń 2026.

To pytanie bardziej do adminów naszych @krs @ignisdei W podforum https://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/forum/28-sprzedam/ (a może i wszędzie) tematy starsze niż 3 miesiące nie mogą być przenoszone/ukrywane/blokowane - jedyne opcje to usunięcie i przypięcie. Dałoby się włączyć inne opcje, szczególnie w podforum giełdy, żeby tam zrobić porządeczek 🫠

Nauczyłem się czekać na przewiane niebo, zbierać więcej materialu, na pewno też czuła kamerka daje od siebie dużo. No i własny proces obróbki - bo to nie jest tak, że proces który doskonale działa na materiale zebranym pod niebem 21mag się sprawdzi u mnie bez żadnych zmian.

Zawsze można coś dodać od siebie, ale z tego co doczytałem, to tamta czerwień nie jest z wodoru, tylko z ekstynkcji światła gwiazd głęboko w pyłowej chmurze. Więc zostawiłem jak jest 👽 Poniżej kolejne kadry ze styczniowego wyżu. Trochę niezbyt widowiskowe, bez celebrytów, brakło w okolicy młodych, gorących gwiazd które by oświetliły te ciemne obłoki 🙂 Pierwszy kadr to Barnard 13, a kilka ciemnych glutow po lewej to Dobashi 4080. Jak ktoś się będzie długo wpatrywał to może znaleźć kilka galaktyczek PGC. Drugi kadr nieco ciekawszy - czerwonawa klucha to Sh2-187 otoczona przez ciemnotę LDN 1317. Zdjęcie przez filtry LRGB, więc Sh trochę blada - może dopalę trochę wodoru dla smaku do tego kadru. Oprócz tego też kilka galaktyczek PGC i nic więcej ze znanych obiektów. Barnard 13 - TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 400:150:140:140 minut. Niebo podmiejskie, warunki średnie-dobre, seeing średni, styczeń 2026. LDN 1317 - TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 460:80:60:60 minut. Niebo podmiejskie, warunki średnie-dobre, seeing średni, styczeń 2026.

Z tym duchem to dobrze mieć ciemne niebo i mniej agresywne filtry. Filtr dual band puszcza Ha i O3, tylko że O3 tam w Duchu malutko jest, to zostaje Ha. A kamerkę masz kolorową, więc tylko jeden na cztery piksele łapie Ha. No i stąd taki niedosyt pomimo 20 godzin.

Ano, dobrze że Słońce nie leży w takim obłoku, bo byśmy mieli slabe pojęcie o Wszechświecie pewnie 😄

Okolice NGC1333 fascynowały mnie od dawna, odkąd pierwszy raz zobaczyłem zdjęcia tego obszaru. Brakowało mi trochę odwagi, żeby je fotografować spod mojego podmiejskiego nieba, ale w końcu się przemogłem i przez kilka ostatnich nocek nałapałem materiału. Nie wyszło do końca tak jak chciałem, ale czuła kamerka i tak pozwoliła sięgnąć dość daleko jak na moje warunki - niebo 19.5, przejrzystość średnia-dobra, wszędzie jaśniejący śnieg, czasami zorza 😄 TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 480:120:100:100 minut. Niebo podmiejskie, warunki średnie-dobre, seeing średni, styczeń 2026.

Warto by było się wybrać z tą nową rurką na jakiś zlot, żeby popatrzeć przez różne okulary samemu. Na dzień dzisiejszy może się okazać, że przykładowo, przez nieplanetarny okular z polem widzenia ponad 70 stopni i długim odstępem źrenicy zobaczysz więcej, bo obserwacje przez 40 stopniowe ortoskopy z krótkim ER to będzie po prostu męka. Ale po kilku miesiącach doświadczenia obserwacyjnego może zostaniesz już fanem okularów ortoskopowych. Albo może nie zostaniesz, bo będziesz sobie wygodę obserwacji cenił bardziej i zamiast orto będą w walizce powoli lądowały XW. Obserwacje amatorskie mają wiele odcieni, a sama umiejętność obserwacji wymaga praktyki i ma wiele aspektów subiektywnych. Możemy Ci wskazać na co zwracać uwagę, ale czy obserwacje mają być dla Ciebie relaksem, czy wyzwaniem, czy też nauką - to musisz już ocenić sam.

Bardzo fajnie opracowane i, co najważniejsze, ze źródłami. Jeszcze z mojej strony dodałbym dla zainteresowanych taką pozycję, z której sam już dość dawno czerpałem wiedzę o obserwacjach wizualnych: Michael P. Borgia - Human Vision and The Night Sky: How to Improve Your Observing Skills

W fotografii planetarnej obie dadzą podobne rezultaty. Nowszy sensor 662 ( https://player-one-astronomy.com/product/mars-c-ii-usb3-0-color-camera-imx662/ ) lepiej się sprawdzi przy dłuższych ekspozycjach (obiekty DS, EAA, lucky imaging, live stacking) ze względu na większą pojemność piksela. Do osiągnięcia 100fps przy rozdzielczości HD i 16bitach będziesz również potrzebował w miarę szybkiego komputera i dysku, który będzie w stanie zapisać około 400 MB danych na sekundę (100 * 1920 * 1080 * 2 bajty na sekundę). Przy planetach to nie problem, bo będziesz pewnie używał ROI i tak, więc danych będzie mniej. Przy pełnej klatce (np Księżycu) w praktyce sporo komputerów polowych przy 400MB/s się przytka - ale to też nie problem, bo ekspozycję możesz ustawić bardzo krótką, a zapisywać np jedynie 30fps. Każdy fotografujący większą matrycą tak robi, bo i tak w praktyce wiele więcej niż 500MB/s się nie przepchnie przez samo USB3.0.

Nie ma takiej możliwości, stara miłość nie rdzewieje 🙂 Trzymam kciuki - pogodna nocka zimą warta sześciu letnich 🤩

Jakoś tydzień temu przez kilka nocek się trochę rozpogodziło i dzięki temu udało się zakończyć dwa "projekty" (tak się to teraz nazywa podobno). Zakończyć niestety nie z przytupem, bo planowałem więcej, ale część prognoz się nie sprawdziła i spowodowała wywalenie pewnej ilości klatek do kosza. A więc poniżej mamy M42 przez mgły, wysokie chmurki i obok latarni w palecie Foraxx - postanowiłem nie czekać z tym obiektem na zimę, bo ostatnimi laty czekałem i się nie doczekałem. I zbliżenie na Trapez. A jeszcze poniżej mamy M33 ze zbliżeniem na mgławice w jej wnętrzu. Szczególnie okazale ( 😄😝 ) prezentuje się NGC604, która jest chyba największą mgławicą emisyjną w katalogu NGC - jest około 2000 razy większa od np M42. M33 TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 280:40:40:40 minuty. Niebo podmiejskie, warunki dobre, listopad/grudzień 2025. M42 TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, HSO 240:240:240 minuty. Niebo podmiejskie, warunki średnie, listopad/grudzień 2025.

Zgodnie z regulaminem proszę do ogłoszenia dodać zdjęcia lub linki do zdjęć.

Zgodnie z regulaminem proszę do ogłoszenia dodać zdjęcia lub linki do zdjęć.

O super, trzymam kciuki 🙂 U mnie w porządku szopka, dach z roku na rok coraz ciężej chodzi - będę musiał pomyśleć o wymianie albo przynajmniej konserwacji wózków. Chociaż najchętniej bym wymienił na takie z oporowym kółkiem poziomym od razu.

Wyjrzałem wczoraj na taras i na mocno przewianym niebie oko mi zawisło na Trójkącie i sobie przypomniałem, że tam jest M33 i że moje ostatnie podejście do M33 mi się nie podobało (sprzed kilku lat z innego zestawu). Więc testowo wypaliłem 30 minut i tym razem moje oko widzi potencjał (a może wymagania z wiekiem spadają 🙂 ), więc mam w planach poświęcić tej galaktyce tak z 10 godzin w tym sezonie. O ile kierujący pogodą pozwolą... 🫠 TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, L 16x2 minuty. Niebo podmiejskie, warunki dobre, październik 2025.

I jeszcze jeden połów z Cypru. Przedstawiać nie trzeba, ale jakby ktoś zapomniał - mgławica Ślimak w Wodniku. Niestety przez zawirowania pogodowe udało się zebrać mniej niż połowę planowanego materiału 😞 Ale na szczęście obiekt jest na tyle okazały, że mimo tego końcowy efekt można pokazać bez większego wstydu 🙂 TS CF-APO 80/480, FF/FR 0.8x, QHY miniCAM8, AM3, RGBHO 30:30:30:60:30 minut, wybrzeże Cypru, warunki średnie, sierpień 2025

Widziałem go też, ale w myślach nazwałem go portalem 😄 🤩

No dobra, to już bez galaktyk. No, prawie bez 😄 LBN 534 - taką nosi nazwę ten worek pyłu w konstelacji Andromedy. To nieplanowany kadr, bo miałem na widelcu coś innego. Ale przez 3 nocki ładnie powiewało i dobra przejrzystość sprawiła, że z podmiejskiego podwórka miałem rzadko spotykane niebo lepsze niż 19.50. Niewiele lepsze, ale zawsze coś. No i na szybko znalazłem takiego gluta, który przez większość nocy był ładnie widoczny o tej porze roku. Kilka jasnych gwiazd oświetlających mgławicę nieco w dół i na prawo od środka to osobna gromada gwiazd Aveni-Hunter 1. A najjaśniejsza, refleksyjna część chmury pyłu znalazła swoje miejsce w katalogu van den Bergha pod numerem 158. TS Photoline 130/910, 0.8x FF/FR, EQ6, QHY268M, LRGB 900:120:100:120 minut. Niebo podmiejskie, warunki dobre, seeing średni, październik 2025. Poniżej powiększone wycinki z mgławicą planetarną PN K 1-20 i fajnym, okrągłym portalem z gwiazdek w lewej dolnej części kadru. I drugi fragmencik z kilkoma prześwitującymi galaktykami (a jednak 🙂 )

W Pixinsight. Szczerze mówiąc nie jest to ani łatwe, ani szybkie, ani tanie, ale tych komet tak mało fotografuję, że nie chce mi się uczyć tego robić w czymś nowym. No chyba, że się pojawi jakiś Easy AI Comet stacker, to na pewno się skuszę 🙂