Patkall

Ja to bym na początek polecił jakiś fajny, niedrogi refraktorek na montażu AZ, żeby w ogóle zaznajomić się z podstawami obsługi teleskopu i obserwacji. Sprzęt zawsze można sprzedać i kupić lepszy. Sam zaczynałem od Maksutova 90/1500, który nie miał statywu ani żadnego prowadzenia, a był jedynie na mini-Dobsonie. Potem zrobiłem upgrade na Maksutova 127/1900 na EQ3 i, mając już podstawy, douczyłem się obsługi montażu paralaktycznego. Wraz z powiększeniem sprzętu zwiększyła się liczba jego elementów oraz czas rozkładania i chłodzenia, ale za to poprawiła się jakość obserwacji — większe lustro, wygodniejszy montaż, no i same mikroruchy robią robotę. Teraz kolejny upgrade, jaki planuję, to wymiana montażu na EQ3.2 z napędem w osi RA. Także polecam zaczynać przygodę małymi kroczkami.

Trochę mały obecnie ten Jowisz, bo tylko 33", ale cyknąłem mu fotkę przy okazji oglądania Księżyca. Robione telefonem przez okular 9mm.

W końcu po paru miesiącach polowania udało się uchwycić światło popielate.

Drobny lifting grafiki oraz kolejne zdjęcie Księżyca w pełni do kolekcji, tym razem robione budżetową lornetką, więc jakość trochę odstaje, ale nie miałem możliwości zabrać ze sobą większego sprzętu.

Z mojego researchu wynika, że wina raczej nie jest po stronie okularu, a samej konstrukcji teleskopu. Przy okularze 5mm twój teleskop powinien dawać powiększenie 120x i źrenicę wyjściową wielkości 1 mm, czyli jeszcze bardzo sensowną. Z tego co poczytałem sobie o tym modelu, to jest on raczej bardziej przystosowany do obiektów głębokiego nieba (mgławice, gromady itp.) niż planet, zresztą sam producent zaleca do planet nakładkę na obiektyw.

Widzę, że w całej Polsce były takie same warunki przy zaćmieniu.

Pięknie, to ja na visualu nie jestem w stanie dojrzeć Przerwy Cassiniego.

Drugi Księżyc mojego wyzwania, tym razem bardzo wyjątkowy, bo zaćmiony. Szkoda tylko, że chmury popsuły jakość, ale co poradzić.

Trochę się namęczyłem, żeby go zlokalizować, Księżyc definitywnie mi w tym nie pomagał, ale udało się. Myślałem, że będzie większy w 5". Gdybym nie wiedział, że to Uran, to pomyślałbym, że to jakaś zwykła gwiazda.

A sprawdzałeś może jak duże jest u Ciebie zanieczyszczenie świetlne w miejscu zamieszkania ? W Internecie są fajne mapki do tego. Bo w sumie to głównie od tego zależy to czy będziesz mógł oglądać obiekty głębokiego nieba. Z tego co widzę to jesteś z okolic Katowic, czyli jednej wielkiej świecącej plamy. Nawet jeśli budynki zasłaniają Ci latarnie uliczne, to i tak miasta emitują tyle światła, że gwiazdy są mocno przyćmione. Ja mam u siebie w domu Bortle 5.5 i widzę zarys Drogi Mlecznej przy ładnej pogodzie. Z kolei Galaktyka Andormedy jest ledwo widoczna, nawet przez teleskop.

Zdjęcie może i mało widowiskowe, ale o dziwo cokolwiek na nim widać.

Finalna wersja - zmieniona ciekawostka, bo o tym czym jest rozmiar kątowy jest już na pierwszej grafice oraz bardziej różnorodne grafiki Saturna (bo przecież pierścienie obserwujemy z różnej perspektywy).

Poprawiłem pierwszą grafikę, bo Saturn miał niepoprawnie zeskalowany rozmiar kątowy i był zbyt duży, teraz powinno być już w porządku. Jeśli chodzi o drugą grafikę, to dodałem tabelkę, która pokazuje ilokrotnie zmienia się średnica danej planety między apogeum i perygeum (o ile tak to można nazwać).

Zrobiłem drugą część mojej infografiki związanej z rozmiarem kątowym obiektów US. Co myślicie? Zostało trochę miejsca, co mógłbym tam dodać?

Ja nie mam jakiejś dużej wiedzy o niebie, a jednak mam teleskop i korzystam 😅