Skocz do zawartości

Gregohr

Użytkownik
  • Zawartość

    432
  • Rejestracja

  • Wygrane w rankingu

    1

Ostatnia wygrana Gregohr w Rankingu w dniu 10 Październik 2017

Gregohr posiadał najczęściej polubioną zawartość!

Reputacja

49 Excellent

O Gregohr

  • Tytuł
    Wega

Profile Information

  • Płeć
    Mężczyzna
  • Zamieszkały
    Poznań

Ostatnie wizyty

Blok z ostatnimi odwiedzającymi dany profil jest wyłączony i nie jest wyświetlany użytkownikom.

  1. Instrument ESO znalazł najbliższą względem Ziemi czarną dziurę Zespół astronomów z Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO) i innych instytucji odkrył czarną dziurę znajdującą się zaledwie 1000 lat świetlnych od Ziemi. Czarna dziura jest bliżej Układu Słonecznego niż jakakolwiek znana do tej pory. Tworzy układ potrójny widoczny gołym okiem. Naukowcy znaleźli dowód na istnienie niewidocznego obiektu, gdy śledzili dwie towarzyszące mu gwiazdy przy pomocy 2,2-metrowego teleskopu MPG/ESO w Obserwatorium La Silla w Chile. Mówią, że ten system może być zaledwie czubkiem góry lodowej i wiele podobnych czarnych dziur zostanie odnalezionych w przyszłości. „Byliśmy całkowicie zaskoczeni, gdy uświadomiliśmy sobie, że to pierwszy system gwiazdowy z czarną dziurą, który można dostrzec nieuzbrojonym okiem” mówi Petr Hadrava, emerytowany naukowiec z Czeskiej Akademii Nauk w Pradze, współautor badań. System widoczny jest w konstelacji Teleskopu. Znajduje się tak blisko nas, że jego gwiazdy można dostrzec z południowej półkuli w trakcie ciemnej, bezchmurnej nocy, bez użycia lornetki lub teleskopu. „Ten system zawiera najbliższą względem Ziemi czarną dziurę, o której wiemy”, mówi Thomas Rivinius, naukowiec ESO, który kierował badaniami opublikowanymi dzisiaj w „Astronomy & Astrophysics”. Zespół obserwował układ zwany HR 6819, jako część badań układów podwójnych gwiazd. Jednak po analizie obserwacji naukowcy byli oszołomieni, gdy okazało się, że znaleźli trzecie, wcześniej niezidentyfikowanym ciało w HR 6819: czarną dziurę. Obserwacje przy pomocy spektrografu FEROS na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w La Silla pokazały, że jedna z dwóch widocznych gwiazd krąży wokół niewidocznego obiektu z okresem 40 dni, a druga znajduje się w dużej odległości od tej wewnętrznej pary. Dietrich Baade, emerytowany astronom w ESO w Garching, współautor badań, tłumaczy: „Obserwacje potrzebne do ustalenia okresu 40 dni musiały być rozciągnięte na kilka miesięcy. Było to możliwe tylko dzięki pionierskiemu trybowi obserwacji serwisowych w ESO, w ramach którego obserwacje są wykonywane przez pracowników ESO na zlecenie naukowców, którzy ich potrzebują.” Ukryta czarna dziura w HR 6819 jest jedną z pierwszych znalezionych czarnych dziur o masie gwiazdowej, które nie oddziałują gwałtownie ze swoim środowiskiem i dlatego wydaje się prawdziwie czarna. Ale zespół był w stanie dociec jej istnienia i obliczyć masę, badając orbitę gwiazdy w wewnętrznej parze. „Niewidoczny obiekt o masie co najmniej 4 razy większej od masy Słońca może być tylko czarną dziurą” podsumowuje Rivinius, pracujący w Chile. Astronomowie wykryli do tej pory zaledwie kilkadziesiąt czarnych dziur w naszej galaktyce, a prawie wszystkie z nich silnie oddziałują ze swoim otoczeniem i ujawniają swoje istnienie poprzez ujawnianie w tych oddziaływaniach potężnego promieniowania rentgenowskiego. Ale naukowcy szacują, że w czasie istnienia Drogi Mlecznej o wiele więcej gwiazd zapadło się do czarnych dziur, gdy kończyły swoją ewolucję. Odkrycie cichej, niewidocznej czarnej dziury w HR 6819 dostarcza wskazówek na temat tego, gdzie mogą znajdować się ukryte czarne dziury w Drodze Mlecznej: „Muszą tam istnieć setki milionów czarnych dziur, ale wiemy jedynie o bardzo niewielu z nich. Wiedza czego szukać stawia nas w lepszej pozycji w ich odnajdywaniu” mówi Rivinius. Baade dodaje, że odnalezienie czarnej dziury w układzie potrójnym położonym tak blisko wskazuje, że widzimy „czubek góry lodowej.” Astronomowie wierzą, że ich odkrycie może rzucić nowe światło także na drugi układ. „Ustaliliśmy, że drugi system, zwany LB-1, również może być potrójny, ale potrzebujemy więcej obserwacji, aby się upewnić” wskazuje Marianne Heida, stażystka w ESO, współautorka publikacji. „LB-1 znajduje się nieco dalej od Ziemi, ale nadal całkiem blisko w astronomicznych skalach odległości, co oznacza, że istnieje prawdopodobnie o wiele więcej takich systemów. Odnajdując i badając je możemy nauczyć się wiele o powstawaniu i ewolucji tych rzadkich gwiazd, które zaczynają swoje życie o masach ponad 8 razy większych niż masa Słońca, a kończę je w wybuchach supernowych, pozostawiając po sobie czarne dziury.” Odkrycia układów potrójnych z wewnętrzną parą i odległą gwiazdą mogą także dostarczyć wskazówek na temat gwałtownych kosmicznych merdżerów (mergerów), które wysyłają fale grawitacyjne wystarczająco potężne, aby wykryć je na Ziemi. Niektórzy astronomowie wierzą, że merdżery mogą zachodzić w systemach o konfiguracjach podobnych do HR 6819 lub LB-1, ale w sytuacjach, gdy wewnętrzna para składa się z dwóch czarnych dziur lub z czarnej dziury i gwiazdy neutronowej. Bardziej odległy, zewnętrzny obiekt, może grawitacyjnie wpływać na wewnętrzną parę w taki sposób, że wywołuje merdżera, a to uwalnia fale grawitacyjne. Pomimo, iż HR 6819 i LB-1 mają tylko po jednej czarnej dziurze i brak w nich gwiazd neutronowych, systemy te mogą pomóc naukowcom w zrozumieniu w jaki sposób zachodzą gwiezdne kolizje w układach potrójnych gwiazd. źródło: https://www.eso.org/public/poland/news/eso2007/
  2. jaki jest "zasięg" słońca pobocznego? oto zdjęcia z piątku (na szybko telefonem), wizualnie mocno widoczne kolory. Słońca zachodziło, kolorki wystąpiły na południowym wschodzie.
  3. wstawię tu tak wspominkowo- możecie popatrzeć kto jak się zmienił przez te lata... https://photos.app.goo.gl/togZxSSIi1bKKiG73 https://photos.app.goo.gl/7SgpdW4Pu0PVdimI2
  4. ewidentnie odblask... w jakiej fazie była Wenus tego dnia?
  5. a tu moja mozajika zaćmionka naszej supergwiazdy:
  6. byloby super- jakbys znalazl odezwij sie na priv
  7. wiem że to nie dział handlu obwoźnego, ale ciężko mi to u mieścić w dziale "kupię" w astro-sprzęcie. Tak więc: chętnie nabędę klisze z bajkami do rzutnika/projektora typu Ania/Jacek. Gdyby u kogoś z was gdzieś zakurzone w kartonie na strychu, w piwnicy, w barku za butelkami leżały takie zapomniane klisze- dajcie znać. Niestety moi rodzice na przełomie wieków sprzątali i wyrzucili karton ze stosem bajek, zostały mi tylko 4 sztuki- a moje dzieci bardzo polubiły takie nieruchome obrazki (tatuś chciał im jako ciekawostkę pokazać co oglądał jako bajtel, a teraz "tataaaaa, bajkę na suficie...").
  8. Waldku, dziękuję za odkopanie tematu. Co do tego czy to Airbus czy inny Boeing można by to sprawdzić na flightradar24.com niezależnie od tego co jakiś czas będę wrzucał tu moje "niesamowite" obserwacje- trochę satyry nie zaszkodzi (spójrz na dział w którym to wrzuciłem). No i zawsze złapie się ktoś kto potraktuje moje wrzutki z serioznym gniewem pozdrawiam
  9. ok, pociągnąłem kilka wektorów, ale wyszedł b. duży szum tła. Jak sobie z nim poradzić?
  10. przyznam, że w tym ujęciu Jupek wygląda jsk zamknięcie pojemnika na sól. Kontrast podciągnąłem żeby wyciągnąć WCP. Te kreski na b̶l̶a̶c̶i̶e̶ tle to dlatego, że to była długa ekspozycja-a że smartfon nie uwzględnia rotacji pola, więc to są pojechane gwiazdki.
  11. pewnie wielu z Was na początku swojej przygody z astronomią zastanawiało się, czy da się zrobić fajne zdjęcie planety smartfonem. Okazuje się, że przy użyciu odpowiedniego sprzętu dodatkiwego da się: oto moja fotka Jowisza strzelona przed chwilą:
  12. na tubę-tylko i wyłącznie. Co do tego drugiego- wyobraź sobie że bierzesz lupę i ogniskujesz światło słoneczne na filtrze. Co się stanie?
  13. patryjota tak nie pisze. Stany zjednoczone nie są nasze! A kolega Jacek nie pamięta naszych dysput zatomskich o tym czy Wenus to jeszcze planeta czy już gwiazda?
  14. widzieliście wczorajsze zjawisko? kometa chciała uderzyć w Wenusa! wieczorem usłyszałem huk na niebie, spojrzałem ku górze i oczom mym ukazał się las, a nad nim kometa goniąca Wenusa. Wysokość komety oceniam na bardzo wysoko. Kometa najwyraźniej chciała uderzyć w Wenusa, ale w ostatniej chwili gwiazda ta skręciła lekko w prawą górę i kometę ominęła (co widać na ostatnim zdjęciu, jak gwiazda się porusza). Dlaczego w Wiadomościach nic nie powiedzieli??? Zrobiłem kilka zdjęć na dowód tego kosmicznego pojedynku komety z gwiazdą Wenus, wyślę do TVN24 na hasło kontakt. Jak mnie zaproszą do studia to mam nadzieję na spotkanie z Karolem z centrum kosmicznego Kopiernik. A może Tomasz Rorzek umieściłby to w sondzie kwadrat? jak myślicie? i czy do takich kolizji często że kometa uderza w gwiazdę, bo nie zdążyła uciec?
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2019)