MateuszW

To jedna z tych nocy, kiedy nie idziesz spać - patrzysz z zapartym tchem na niesamowity spektakl, który dzieje się na niebie. Mijają godziny, a Ty otwierasz usta coraz szerzej, nie wierząc w to, co się dzieje. Najpierw szeroki pas, jak autostrada, z mnóstwem długich nici. Później wstęgo-zawijasy, na których ruchome klawisze odgrywają melodię. Na koniec całe niebo zaczyna migotać - zieleń materializuje się i znika w ciągu sekundy, migocząc tak szybko, że wydaje się to niemożliwe. Ubrany jak astronauta zastanawiasz się jakim cudem jeszcze nie zamarzłeś, aż tu nagle zaczyna świtać. A zorza? Zorza dalej tańczy, nie przejmując się zbliżającym dniem. Zainspirowany ostatnią zorzą widoczną z Polski postanowiłem przysiąść do materiału zebranego rok temu w Norwegii. A działo się tam tyle, że będzie z tego jeszcze jeden lub dwa filmy.

Zapraszam na mój najnowszy nocny film z wyprawy do Namibii. Niesamowita przyroda i krajobrazy, ogromne odległości, upał pustyni, spanie na dziko, kilka przebitych kół i ciągłe unikanie skorpionów - to tak w pigułce 🙂 W ciągu 2 tygodni udało się objechać prawie cały kraj. Jeden z najbardziej wyczerpujących, ale i pięknych wyjazdów na jakich byłem. Ostatnie noce chodziłem jak zombiee, ale nie mogłem odpuścić tego nieba 🙂 Praktycznie każde ujęcie to osobna historia do opowiedzenia.

Zapraszam na film z wyprawy do Australii przy okazji zaćmienia Słońca w 2023 roku.

To już ponad miesiąc, a ja dalej nie mogę uwierzyć, co widziałem! Zapraszam na film!

Widać go na zdjęciu z Suhory, można zobaczyć jaka to była długość na niebie (z prawej słabo widać, ale zaczął się na Drodze Mlecznej):

Niezwykła kometa C/2020 F3 NEOWISE już powoli opuszcza sąsiedztwo naszej planety, a emocje związane z jej obserwacjami opadają. Powróćmy jeszcze na chwilę do tych niesamowitych chwil z początku widoczności komety, kiedy to wielokrotnie mogliśmy ją obserwować nad ranem gołym okiem, zanurzoną we wstęgach obłoków srebrzystych. Zapraszam na film!

Mozaika 2x2 ogarnie całą tarczę, a przy mniejszej fazie wystarczą 2 kawałki. Do składania fragmentów polecam program ICE.

Generalnie prawie wszyscy robią mozaiki, jak chcą mieć pełną tarczę. Alternatywnie zakup kamery z większą matrycą. Te reduktory są do bani, a nawet jeśli na małej matrycy nie wprowadzą kolosalnych wad, to po prostu zostanie Ci z tego miniaturka Ksieżyca.

No tak, miniaturowa matryca to i małe pole widzenia.

Tak bym strzelał, że problemem może być separator dziesiętny. Spróbuj zmienić go w systemie na kropkę (w drugiej części tutaj to opisali: https://exceliadam.pl/excel/separator-dziesietny-kropka-przecinek-ustawienia-regionalne-daty-porada-286). Ale to może coś zupełnie innego, nie używałem tego pluginu.

A tak wyglądał bolid na kamerce allsky z Wieliczki

Pojechanie następuje tylko w osi RA (ustalone na podstawie M3, bo tych galaktyk nie znam nazw), co oznacza prawdopodobnie po prostu słabe prowadzenie. Jeśli prędkość śledzenia jest gwiazdowa no to problemem jest sam tracking. Może to być kwestia luzu i wiatr, od tego bym zaczął. A jak nie to pewnie trafiłeś na gorszy kawałek ślimacznicy i tyle. Tak generalnie, to spodziewałbym się, że wszystkie klatki 3 min powinny być tak pojechane na eq6 bez guidingu, bo ten montaż nie nadaje się do takiego zastosowania z powodu ogromnego PE. To że wcześniej byłeś w stanie robić takie zdjęcia traktuję w kategoriach cudu No ale przynajmniej część klatek 30s powinieneś mieć ładną, to jest już dziwne. Ale na 30s kreski są mniejsze czy podobne? Jeśli takie same, to może faktycznie luz i spory wiatr.

A ci dwaj prawie nie śpią, airglow im dale po oczach Mały ślizga się chwilę po horyzoncie, a Wielki ledwo w połowie za niego zachodzi. Biegun południowy jest gdzieś w pawiej części tego zdjęcia. 48x20s, ISO10000, f/3.5 Nikkor 18-70 ED @ 18 mm + Nikon D7500 Oczywiście również tutaj góra, odbicie i ląd są stackowane osobno. Jest to pierwsze zdjęcie, jakie alignowałem w Pixie - rewelacyjnie to robi. No i to jedno z nielicznych zdjęć, gdzie nie zdejmuję gradientów, tylko je wzmacniam

Bardzo dziękuję panowie Cieszę się, że się podoba. Zrobiłem lekką poprawkę, teraz wszystko idealnie zgrywa się z rzeczywistością, bo dół był troszkę przesunięty. Nie zwróciłem na to uwagi, ale teraz wszystko jest zgrane na podstawie bazowej pojedynczej klatki. Plus drobne poprawki jak uwydatnienie pofalowania wody na jasnych gwiazdach

Salar de Uyuni, czyli największe solnisko na świecie (ponad 100x100 km) to miejsce pozwalające na niezwykłe ujęcia. Warstwa soli jest idealnie równa, a wszelkie wystające elementy krajobrazu znajdują się bardzo daleko. Dodatkowo, okresowo jest ono pokryte bardzo cienką (rzędu 2-5 cm) warstwą wody, która prawie idealnie odbija światło. Gdy odwiedziłem to miejsce w lipcu, panowała akurat pora sucha, ale w niektórych miejscach znalazło się trochę wody. Miałem tylko jedną noc i tak na prawdę ok godzinę ciemnego nieba od zachodu Księżyca do końca nocy, ale to wystarczyło. Takie niezwykłe ułożenie centrum Drogi Mlecznej jest oczywiście zasługą odpowiedniej szerokości geograficznej. Pomarańczowa poświata na horyzoncie pochodzi od Księżyca tuż pod horyzontem. To zdjęcie wymagało bardzo specyficznego podejścia do obróbki. Jest to tak na prawdę 5 stacków. Góra to 3 stacki z różnej ilości zdjęć (20-100). "Średni" stack posłużył jako zdjęcie bazowe, które niestety z powodów geometrii obiektywu i braku prowadzenia rozjechał się w górnej części. Ten obszar uzupełniłem stackiem z mniejszej ilości klatek. Natomiast najdłuższy stack posłużył dla okolic pasa DM, przy czym został dopasowany geometrycznie do zdjęcia bazowego. Chodzi o to, że na zdjęciach widać bardzo wyraźną refrakcję i musiałem sprawić, aby stack obejmujący zdjęcia z nieco wyższego położenia DM pasował geometrycznie do jej rzeczywistego położenia. Dolna część była stackowana osobno z ok 30 klatek (ponieważ gwiazdy poruszają się w przeciwną stronę...), a ostatni stack ze 150 klatek był nieruchomy na potrzeby pierwszego planu. Każda ekspozycja to 13s f/2.8 ISO8000. Nikon D750 mod + Tokina 11-20 @ 16 mm Materiał użyty do tego zdjęcia to klatki robione z myślą o timelapse, który możecie zobaczyć w drugiej połowie mojego już publikowanego filmu: