Skocz do zawartości

PaperMoon

Użytkownik
  • Liczba zawartości

    18
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

O PaperMoon

  • Urodziny 21 Kwietnia

Profile Information

  • Płeć
    Kobieta
  • Zamieszkały
    Polska
  • Interests
    Muzyka, Sztuka

Ostatnie wizyty

3119 wyświetleń profilu

PaperMoon's Achievements

Aldebaran

Aldebaran (5/14)

  • Dedicated Rare
  • Reacting Well Rare
  • First Post
  • Collaborator
  • Week One Done

Recent Badges

69

Reputacja

  1. Cześć. Przedstawiam wam nieco inne, moje własne podejście do promowania astronomii i obserwacji. Projekt powstał w ramach zajęć uczelnianych i nie ziściłby się bez pomocy tutejszych forumowiczów. Oto mój skywatcher z bazaru. Nie wiem jaki model, nie ma ani okularu, ani nawet lustra. A jednak chowa w sobie możliwość oglądania obiektów przeróżnych. Tubus bowiem jest schowkiem na dwa tomy oprawionych w twardą okładkę książeczek artystycznych w formie harmonijki. Oba tomy mają inne założenia, więc opiszę je osobno. Pierwszą książką jest skromny zbiór moich własnych szkiców. Można czytać ją tradycyjnie lub oglądać jako planszę. Kształt ośmiokąta wyszedł z racji technicznej, ale w połączeniu z planszą tworzoną z ośmiu części symbolizuje nieskończoność. Sercem drugiej książki są prace wykonane przez @Erik68 i @Ciekawska. Dziękuję za waszą życzliwość. Dziękuję też wszystkim tym, którzy również wyrazili chęć pomocy, jednak nie udało się uwzględnić ich prac. Założeniem drugiego tomu jest pewna zabawa z formą książki. Wyjściem poza tradycyjne pojmowanie. Oglądać ją można na nieskończenie wiele sposobów, jako że zawsze ułoży się inaczej. Jest bardziej obiektem przestrzennym, może być instalacją. Puste miejsca między obiektami symbolizują ogromne odległości jakie je dzielą, ale są również zaproszeniem do dalszych przygód obserwacyjnych, pozostawiając miejsce na więcej szkiców. Projekt można obejrzeć od 30 maja do 3 czerwca 2022 na wystawie końcoworocznej studentów Laboratorium Papieru UAP w Poznaniu. Jeszcze raz dziękuję wszystkim za pomoc w moim zaliczeniu semestru i muszę powiedzieć, że profesorowie z entuzjazmem zareagowali na mój pomysł, dowiadując się o sposobie na astronomię, o którym nie słyszeli wcześniej. Być może zachęci to kogoś nowego do zainteresowania się tematem bardziej 🙂
  2. Cześć. Realizacja doszła do skutku. Chociaż gonił mnie czas i selekcja została wykonana tylko z pierwszych odpowiedzi, dziękuję wszystkim za odzew i chęć pomocy. Dodam cały projekt w osobnym poście, żeby lepiej go przedstawić (chyba, że moderacja poprosi mnie o złączenie wątków).
  3. Trochę wam zazdroszczę. 

    Odkąd przeprowadziłam się do dużego miasta, szanse na obserwacje sięgnęły zera, i to nie przez wiecznie zachmurzoną zimę. Nie jestem mobilna, nie mam możliwości wyjechania za miasto, a też nie powinnam się sama szwędać po terenie, którego nie znam, w środku nocy. W środku miasta przy zupełnie czystym niebie ledwo dostrzec można zarysy gwiazdozbiorów. Moja lornetka grzecznie czeka w rodzinnym mieście, wiedząc że tylko tam mam szanse na sensowne obserwacje. To już półtorej roku. Rzecz bolesna dla kogoś, kto największego ukojenia dostawał na odludziach, zdała od cywilizacji, wśród natury, gdzie ziemia łączy się z niebem. 

    Najwyraźniej będę musiała pogodzić się z tym, że obcowanie z głębokim kosmosem będę musiała odłożyć na jakiś czas i zadowalać się tylko wspaniałymi wspomnieniami. Może kiedyś przyjdzie lepszy czas. Lub jakiś osiągalny zlot. 

    No i na co mi te studiowanie było. 

    1. Pokaż poprzednie komentarze  4 więcej
    2. Bartek M.

      Bartek M.

      Jeżdżę ponad 40 km za Wrocław, bo spod bloku tylko kilkanaście gwiazd widzę. Znam ten ból.

      Nawiąż z kimś kontakt przez forum, tam gdzie mieszkasz. Na pewno ktoś się odezwie, a przy okazji można coś zobaczyć więcej przez czyjś teleskop:)

    3. Lunatyk_101

      Lunatyk_101

      Znam ten ból. Lata w Krakowie zrobiły swoje. Musisz się z kimś mobilnym dogadać. Zostaje też Ksieżyc, planety, plamy na Słońcu, ISS... Nawet w mieście coś tam się na niebie zawsze dzieje.  

    4. ufol

      ufol

      Jeśli wolisz samotne obserwacje to wyjazdy z kimś mogą już nie być tym samym co kiedyś.🐺

  4. Cześć, jestem studentką Uniwersytetu Artystycznego, jednym z moich zajęć jest laboratorium książki artystycznej i by zaliczyć semestr, moim zadaniem jest stworzenie książki na własny temat. Chcąc połączyć to z zainteresowaniem astronomią, chciałabym, żeby treść owej książki opierała się na szkicach astronomicznych. Niestety ilość mojego własnego materiału jest niewystarczająca, by wypełnić całą książkę, zatem chcę zwrócić się do obecnych tu rysowników. Czy byłby ktoś skłonny udzielić mi pozwolenia na użycie swoich szkiców do mojego projektu? Autor każdej pracy rzecz jasna będzie podpisany wraz z opisami. Przede wszystkim interesują mnie szkice gromad, galaktyk i obiektów mgławicowych. 🌚
  5. Z pamiętnika laika cz.2

    Ośmielona szkicem M24 sprzed paru dni, wyruszyłam ku dalszemu uwiecznianiu obiektów w Strzelcu. Zamierzałam zapuścić się nieco niżej, ku kadrowi Laguny i Koniczyny, jednak szybkie spojrzenie w tamtym kierunku pozbawiło mnie entuzjazmu. Obiekty rzecz jasna widać, nawet bardzo ładnie, ale ich sąsiedztwo było marne. Bardzo mało gwiazd widocznych, a zależało mi na jak największym wykorzystaniu aktualnej pogody. Rozglądałam się zatem dalej, aż zatrzymałam się na robiących duże wrażenie IC 4756 i NGC 6633. 

    I przeliczyłam swoje możliwości. Gwiazd tym razem było tak dużo, że nie potrafiłam dobrze uprościć ilości w taki sposób, żeby zdążyć przed pojaśnieniem i odmrożeniem, a jednocześnie uzyskać taki efekt wow, jaki wywołał we mnie obraz z lornetki. Zabrakło mi cierpliwości, szybko złapało mnie zdenerwowanie i bezradność. Choć efekt końcowy nie wygląda źle, nie sprawa mi satysfakcji. Zastanawiam się, czy wstawić go do swojego tematu.

    W takim wypadku szybko przerzuciłam się na visual, skacząc sobie między M22, M5, NGC 654 czy M80. Ale mojego humoru nie uratowały nawet obłoki srebrzyste.

  6. Przepraszam, moja odpowiedź niewiele wniesie do tego tematu, ale pan @pmochocki zasugerował, że soczewki nie korygują astygmatyzmu, na co ja jago astygmatyk muszę zareagować. Dla soczewek jak najbardziej są możliwe cylindry Osobiście mam wadę wzroku i na szybkie wypady nie musiałabym zakładać soczewek, tylko wyskoczyć w okularach, ale zdecydowanie wygodniej się obserwuje bez nich, więc może soczewki jednorazowe specjalnie na wypady to nie taka zła opcja, o ile lekarz nie zauważy żadnych przeciwwskazań. Wpadło mi jeszcze do głowy... jaki odstęp ma Nikon EX o mniejszym powiększeniu? 10x50 ma przecież możliwość regulacji osłonek i chodząc na obserwacje ze znajomymi w okularach nie narzekali specjalnie. Jeśli to samo jest w mniejszych powiększeniach, może to dobry wybór? Choć wciąż nie ma wątpliwości, że w soczewkach będzie przyjemniej.
  7. Wyborów trudne zagwozdki, czyli czysta, bezchmurna noc. Już będąc w połowie drogi zerkając co nie co nad głowę przeczuwałam, że tego dnia prawdopodobnie dane będzie mi ujrzeć drogę mleczną pierwszy raz od dłuuugiego czasu. I nie myliłam się. Mleko ładnie rozlało się po niebie, powoli odsłaniając swoje jądro. I tu zrodziło się pytanie: Co właściwie chcę narysować w tak ładną noc? Przecież tyle możliwości stoi przede mną otworem. Ale koniec końców po sprawdzeniu ilości widocznych księżyców Jowisza skierowałam się trochę bardziej na wschód. Oczom moim ukazało się kilka oczywistych mgieł i wcale to nie rozwiązało mojego problemu ''co narysować''. Ostatecznie poszłam na kompromis i w jednym kadrze złapałam M17, M18 i M24, z racji braku czasu na wszystkie obiekty po kolei. Mogę więc powiedzieć, że rzuciłam się z motyką na słońce. A może lepiej z motyką na jądro drogi mlecznej Najbardziej obfity obszar w noc z całkiem przyzwoitą widocznością? A jakże. Szkoda nie skorzystać z takiej okazji, nawet jeśli nie jestem jeszcze wprawiona w uwiecznianiu tak dużej ilości gwiazd. Muszę przyznać, że po półtorej godzinie stawiałam już kropki trzęsąc się z zimna, a od początku widząc ilość gwiazd jakie chcę uwiecznić podświadomie się poddałam i kropkowałam z myślą ''co będzie, to będzie'', stąd nie jest to najbardziej adekwatne dzieło, ale mogło być gorzej. Najtrudniej było pokonać swój perfekcjonizm i odczepić się od szczegółów, kiedy zamiast skupić się na głównych punktach widoku, od razu widząc ''o, a tam mi majaczy jakieś 5 ledwo widocznych gwiazd koło tej, którą właśnie narysowałam'', chciałam już klepać ten jeden małoznaczący obszar, pozbawiając się tym samym czasu na resztę. Przed 2, kiedy uznałam, że więcej dopatrywać już nie chcę, przerzuciłam się na szybki przegląd nieba i... akurat w tym momencie widoczność nagle się pogorszyła. Mgła? Mało co już mogłam dostrzec. Na tym zakończył się mój dzisiejszy wypad. Postanowiłam wstawić dzisiejszy efekt, żeby porównać go z innym podejściem, może nawet jeszcze w tym roku.
  8. Zapowiadają dziś bezchmurne, u mnie pierwszy raz od wielu dni. W dodatku w racjonalnych godzinach odsłonięty jest strzelec, aż nie mogę się zdecydować co rysować. Chyba się wzruszyłam.

  9. Nic mnie tak nie boli, jak fakt, że budzę się, wyglądam przez okno, a tam niebo kryształ, z tak pięknie odsłoniętym moim ulubionym regionem, a ja zamiast na obserwacje, muszę się szykować na maturę. 

    1. prestoneq

      prestoneq

      Tak piękne ostatnie nocki na pomorzu a ja o 23.00 idę spać aby na 5.00 do pracy sie obudzić ?

    2. Panasmaras

      Panasmaras

      Niebo zawsze kusi najbardziej wtedy, kiedy nie możemy zeń skorzystać.
      Spokojnie, jeśli tylko nie mieszkasz na dalekiej północy, za parę tygodni gwiazdy znów powinny dać szansę :) 

  10. Mam przyczepioną do szkicownika małą lampkę przeznaczoną do czytania. Jedną ręką trzymam szkicownik i jednocześnie zasłaniam światło tak, żeby mi nie przeszkadzało i tylko wystarczająco oświetlało kartkę. Nie jest to idealne rozwiązanie, ale działa:)
  11. W sumie całkiem schludnie wyszedł ten ostatni szkic, jakiś progress jednak zachodzi ?

  12. Choć księżyc 87% zaglądał mi przez ramię, szkoda było nie wykorzystać okna pogodowego. Wybyłam na szybkie szkicowanie. Położenie księżyca wskazało mi jasno (?) kierunek w którym mogłabym cokolwiek dostrzec. Zdecydowałam się na M36. Chciałam uwiecznić ją razem z M38 w jednym kadrze, ale nie mogłam tej drugiej wypatrzyć, choć była tuż obok. No cóż. Tym bardziej, że za chwilę na jakiś czas trzeba będzie się z tym obszarem pożegnać. Tym razem nie zwracałam specjalnie uwagi na dokładność, ale w porównaniu z poprzednimi szkicami nie jest tragicznie. Mgiełka była bardzo delikatna, ilość gwiazd które mogłam uwiecznić też nie zachwycała. Od ostatniego postu dorobiłam się skanera, mimo to edycja wciąż będzie szlifowana. ...a w piekarni którą mijam w drodze na miejscówkę tym razem były pieczone pączki i bułki maślane:)
  13. @Damian P. Ślicznie dziękuję za tą zabawę, miałam nawet sama prosić kogoś, by poświęcił trochę czasu żeby pokazać mi, że faktycznie się da to jakoś obrobić, ale wydawało mi się to zbyt zuchwałe, żeby zabierać komuś czas. Mógłbyś mi proszę wyjaśnić czym dokładnie ponaprawiałeś jakość mojego szkicu? @lukost Aż się czuję zaszczycona taką pochwałą ?
  14. Jakże ładna noc, łysego ni widu, ni słuchu, duża część pyłów i łun udała się na spoczynek, a więc ja wybyłam z domu ciesząc się z lepszej widoczności. Choć dała mi możliwości na obiekty, których nie było szans dostrzec poprzednio, zabrałam się za szkicowanie czegoś, na co często zwracam uwagę patrząc w tamte rejony. NGC 2301 zauroczyło mnie swoją obecnością w rzucającym się w oczy krzyżu. Ze smutkiem przyznaję, że moje testowanie białych kredek na tym obiekcie kiedy dostałam w ręce mój czarny szkicownik, wyszło zdecydowanie lepiej niż to ''poważniejsze'' posiedzenie. Wykrzywiłam skalę, krzyżyk jest za długi, pięciokąt pod nim zdecydowanie za mały i w innym kształcie niż powinien. Jedyne z czego jestem zadowolona, to że dzięki warunkom mogłam uwiecznić o wiele więcej gwiazd niż przy poprzednich szkicach. Lewa strona jest niedokończona. Kiedy przyszedł na nią czas, zdecydowałam, że czas się zwijać do domu, bo niestety nie czuję już kompletnie nóg, nie mogę rysować kiedy wszystko mi się trzęsie, a czapka cały czas spada mi na oczy. Okazuje się że 3 warstwy kurtek nie są wystarczające na siedzenie na polach przy -5 stopni (Co jest dosyć dziwne, bo dały radę rok temu na wyjściu przy -15 st.) Na pewno podejdę do tego jeszcze raz, kiedy zrobi się cieplej, a wtedy zobaczymy, czy udało mi się poprawić swoje umiejętności:D
  15. Na prośbę przenoszę swój profilowy status do tematu. Mimo kupienia czarnego szkicownika już jakiś czas temu, pogoda odebrała mi możliwość przetestowania go na długo. Dlatego kiedy tylko zobaczyłam możliwą dziurę chmurach, hop, już mnie w domu nie było. Chcąc zacząć od czegoś prostego, zdecydowałam się najpierw na M42. Choć podczas mojej pierwszej próby poległam, z racji problemów wynikłych podczas obróbki postanowiłam jednak podzielić się moimi bazgrołami w celu zasięgnięcia porady u bardziej doświadczonych. Gwiazdy szkicowane są od razu na czarnym papierze, zdradzającym delikatną fakturę, a więc trudno jest im zrobić zadowalające zdjęcie, które nada się pod obróbkę. Zdaje się, że jedynym rozwiązaniem w tym przypadku jest skaner, którego póki co nie posiadam. Lub techniki w programie, których nie znam. Obiekty obserwowane za pomocą lornetki 10x50. Jak bardzo chciałabym wam oszczędzić felernej M42, tak dobrze zobrazuje to borykanie się z problemami niedoświadczenia. Na pierwszym zdjęciu lekko podrasowana surówka, gdzie możemy zauważyć jak bardzo zwiększyłam skalę obiektu oraz jak próbowałam to odratować większym kołem, które i tak było za małe, ale nie mieściło się już na kartce:D Pardon jedną dodatkową gwiazdę, której zapomniałam wygumkować na dole. Następna fotka to poprawiona skala, przynajmniej na tyle ile pamiętałam rozmiar obiektu w okularze. Zablurowana stara obramówka i... w celu wyrównania kolorytu kartki gwiazdy ściemnione do takiego stopnia, że poza głównym obiektem ich nie widać. No cóż. Nie dając za wygraną podczas tej samej nocy postanowiłam narysować coś jeszcze. Hiady? Może plejady? Ale po zastanowieniu zabrałam się za Pas Oriona, ku ćwiczeniom skali. Zwraca to uwagę na potrzebę ćwiczenia rozmieszczenia gwiazd (jaśniejsze plamy powstały od gumkowania). Tutaj problemem jest samo zdjęcie. Światło odbijające się w górnej części, jakość.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2020)