Skocz do zawartości

Newborn_Sailor B

Użytkownik
  • Zawartość

    58
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    1

Zawartość dodana przez Newborn_Sailor B

  1. Newborn_Sailor B

    Newborn_Sailor B

  2. Newborn_Sailor B

    CZYŻBY ASTRONOMIA MIAŁA STRACIĆ SWÓJ INDYWIDUALNY NAUKOWY STATUS?

    Tak to bywa w państwie wyznaniowym.
  3. Zapewne ktoś usłyszał o przebiegunowaniu magnetycznym, skojarzył to z fizyczną osią Ziemi i zrodziła się plotka łącząca jedno z drugim.
  4. Newborn_Sailor B

    Hydrozagadka

    Na razie pozostawię ring wolny, ale jeszcze odpowiem na nierozwiązaną zagadkę Jolo - to powyżej to Sh2 104 / DWB 14 w konstelacji Łabędzia (SIMBAD pod numerem Sh2 104 wskazuje na jakąś czarną chmurę obok M 29, dlatego dodałem oznaczenie z katalogu DWB).
  5. Newborn_Sailor B

    Hydrozagadka

    Simeis 147
  6. Newborn_Sailor B

    Hydrozagadka

    Bingo! Wykorzystałem fragment fotografii Boba Franke. Gromady gwiazd, o których wspomniałem to Teutsch 127 oraz SBB 2, a gwiazda to spektroskopowo podwójna WR 153ab. A zatem, Ciekawska, masz teraz prawo do własnej zagadki.
  7. Newborn_Sailor B

    Hydrozagadka

    Yyyy, nie. ☺️ To nie jest nawet NGC (ups, kolejna podpowiedź).
  8. Newborn_Sailor B

    Hydrozagadka

    Dla większości za chwilę weekend, więc dam prawdziwą podpowiedź: mgławica na naszym niebie obecnie z każdą nocą jest coraz wyżej, a pokazany wycinek ma około 7'x7'.
  9. Newborn_Sailor B

    10 cali od miasta - astrofotki od jolo

    Dzięki małemu polu widzenia nie widać tam motylków, łabądków, pacmanów, pelikanów i innych kontynentów, a przede wszystkim struktury! Też między gwiazdami jest więcej przestrzeni, dzięki czemu łatwiej odczuć ogrom tego wszystkiego. Nie chciałbym zostać źle zrozumiany - to nie jest krytyka mniejszej skali, tylko docenienie zalet większej.
  10. Newborn_Sailor B

    Hydrozagadka

    No dobrze, w takim razie nie ma sensu zwlekać. Co to za mgławica? Dam małą podpowiedź: na poniższym fragmencie widać dwie młode gromady gwiazd oraz gwiazdę Wolfa-Rayeta.
  11. Newborn_Sailor B

    Hydrozagadka

    Czasami, jak siedzę po nocach i nie mam co robić, opracowuję sobie takie tam różne rzeczy... Tylko w Simbadzie podejrzanie wyglądają współrzędne - są bardzo ogólne, bez sekund; miejsce na które wskazują jest raczej puste. Podane rozmiary kątowe (6'x6') pasują do tej ciemnej chmury po prawej, można chyba domniemywać, że to o nią chodzi. Może Panas wie coś więcej. "Teraz możesz sam zadać zagadkę, albo zostawić ring wolny" - tak to jest, jak się nie czyta regulaminu... Jeżeli to nie muszą być moje zdjęcia, to coś wymyślę.
  12. Newborn_Sailor B

    Hydrozagadka

    Jest to drobny, ale smakowity wycinek IC 1318, choć co poniektórzy mogliby powiedzieć, że to TGU H469 P2 ?
  13. Newborn_Sailor B

    Okular z krótką ogniskową vs soczewka barlowa

    Problem z Barlowem nie jest ten, że ściemnia obraz (to wynikowa mniejszej źrenicy wyjściowej), tylko jak będzie współpracował z konkretnym okularem. W zależności od Barlowa oraz od okularu, z którym ma współpracować, taki układ może być bardzo długi i ciężki, nie każdy to lubi. Może też sprawić problem z balansem teleskopu. Jeżeli chciałbyś częściej zmieniać powiększenia, dodatkowa obsługa związana z Barlowem może być z czasem irytująca. Najlepszy byłby dedykowany, dobrej jakości okular. Tutaj musisz sobie odpowiedzieć na pytanie, czy chcesz inwestować w niego pieniądze, biorąc pod uwagę, że być może będziesz z niego rzadko korzystał. To są rzeczy do przemyślenia.
  14. Newborn_Sailor B

    Obiekt tygodnia 7.05.2015, NGC 6210

    Hehe, poza potami to jeszcze mam od ostatniej nocy ból oka. Ale to dobrze, ono też wymaga treningu, a bardzo małe źrenice wyjściowe, kiedy nie widać nawet diafragmy, są w tym bardzo pomocne. Zmusza to oko do niezłego wysiłku, ale po tym większe źrenice (choć i tak małe) są już całkiem komfortowe i można więcej dostrzec. Niestety, kiedy ma się dłuższą przerwę w obserwacjach, trzeba tę formę odbudowywać. Staram się jak najczęściej używać HEQ-5 na balkonie w Poznaniu, ale podczas wyjazdów niestety mogę skorzystać tylko z EZ-Touch. Kolega, z którym jeżdżę w pole, ma na AZ-4 Newtona SW 150mm f/5. To wszystko na zwykłym aluminiowym statywie, ale ostatnio powkładał w nogi chyba jakieś deski czy kantówki, które skutecznie go usztywniły i taki zestaw jest bardzo sprawny. Jednak ED 120 to już dłuższy kawał rury (chociaż względnie lekki), który wymaga wyższego statywu lub bardziej wysuniętych nóg, co może być zabójcze. Jeżeli całość miałaby stać na twardszym podłożu, to polecam podkładki antywibracyjne. Swoje kupiłem już z osiem lat temu i do teraz uważam je za najefektywniej wydane 200 złotych (choć to dużo jak na takie syntetyczne coś i zastanawiam się, czy te trzykrotnie tańsze, które są dostępne od dłuższego czasu, są w czymś gorsze). Odnośnie mojego statywu UNI-18, to wczoraj zainstalowałem drugi zestaw klamer zaciskowych. Fabrycznie - jeżeli kupuje się statyw już z dwoma - druga para kończy się 10cm nad pierwszą, ja dodałem jeszcze dwa centymetry ze względu na spodziewany bonus sztywności. Odnośnie rezultatu, to krótko: kiedy zacząłem się pakować po zakończonych obserwacjach, dotarło do mnie, że ani razu nie zwróciłem uwagi na trzęsący się obraz, albo na kłopoty z wyostrzeniem (nawet w 450x).
  15. Newborn_Sailor B

    Obiekt tygodnia 7.05.2015, NGC 6210

    W końcu udało mi się jej właściwe przyjrzeć i to w całkiem przyzwoitych warunkach. Przejrzystość wczoraj była całkiem dobra, a seeing najczęściej bardzo dobry. Mgławica jest widoczna jak średnio jasna gwiazda, ale tak naprawdę nie ma problemu pomylenia jej z nimi. Patrząc na nią na wprost, stawała się praktycznie punktowa i odpowiadała gwieździe o jasności 10.75 (zaznaczyłem ją na szkicu), natomiast zerkaniem od razu stawała się większa, a jasnością odpowiadała już obu gwiazdom STF 2087 (patrząc na nie również zerkaniem), czyli zyskiwała błyskawicznie 2 magnitudo. Mgławica przy 176x i 204x nadal jest mała. W okular dający powiększenie 176x (Pentax XO 5.1mm) czasami miałem jeszcze wkręcony filtr UHC Lumicona. Szczegóły - o ile mogę użyć tego słowa - stawały się wtedy tylko minimalnie lepiej widoczne. Niestety nie mam filtra OIII w rozmiarze 1.25". Znacznie bardziej pomagały tutaj dwa razy większe powiększenia - 349x (Pentax XO 2.58mm) i 450x (Vixen HR 2.0mm). Zwłaszcza w tym ostatnim (które początkowo wydawało mi się absurdalne) obraz stawał się najbardziej szczegółowy i dodatkowo wypatrzyłem wtedy coś, co na szkicu zaznaczyłem znakiem zapytania. Brałem to za bardzo słabą gwiazdę, która mi co chwilę znikała. Zdjęcie DSS podpowiada, że jest tam najjaśniejsza część południowego farfocla. Zdjęcie SDSS pokazuje tam coś gwiazdopodobnego, chociaż sposób obróbki tamtego zdjęcia może wprowadzać w błąd. Zaznaczyłem to na grafice z oboma zdjęciami. Próbowałem dojrzeć różne szczegóły, o których kiedyś czytałem, widziałem różne niejednorodności, niestety nie potrafiłem ich porozdzielać. Przydałby się bardzo filtr OIII oraz - co może nawet ważniejsze - montaż paralaktyczny, dzięki któremu w pełni wykorzystałbym możliwości zarówno moje jak i sprzętu. Można by się wtedy pokusić o jeszcze większe powiększenia, mgławica by to wytrzymała. Nawiasem mówiąc, jestem pod coraz większym wrażeniem okularu HR 2.0. Mam z nim źrenicę wyjściową 0,267mm, a w porównaniu do XO 2.58 ze źrenicą 0,344, obraz jest zaledwie minimalnie ciemniejszy i nie widać żadnej dodatkowej degradacji, za to większa skala robi swoje. W pobliżu znajdują się dwie ciekawe gwiazdy podwójne (w zasadzie potrójne): STF 2087 - jasności: 8.88 + 8.90 + 12.52 separacje: AB 5.6" AC 12.52" STF 2094 - jasności: 7.48 + 7.87 + 11.70 separacje: AB 1.1" AC 24.70" STF 2087 AB była już bliska rozdzielenia w 26x, obie gwiazdy czysto widoczne były w 36x. C jest odległa i wizualnie nie wygląda jakby należała do rodziny. Zresztą wszystkie trzy skąłdniki są najpewniej optyczne. Z STF 2094, dzięki dobremu seeingowi, nie miałem żadnego problemu, w 176x i 204x były pięknie widoczne dwie minimalnie stykające się "tarczki' gwiazd. Być może 150x również by wystarczyło, ale bardziej chciałem się skupić na NGC 6210 i dlatego nie sprawdziłem. Gwiazda C w niskich powiększeniach efektownie próbuje się wybić z blasku jasnych A i B. Mała instrukcja czytania szkicu: na powiększoną NGC 6210 nie patrzcie na wprost i nie oceniajcie jej z tej perspektywy. Spróbujcie spojrzeć na nią zerkaniem, wtedy będziecie mieli właściwszy pogląd. To samo tyczy się szkiców innych obiektów DS, a nawet gwiazd podwójnych, kiedy piszę, że rozdzieliłem je zerkaniem. Jest tak np. w przypadku podwójnej HO 54 BC ze szkicu nr 4 znajdującego się pod linkiem.
  16. Newborn_Sailor B

    Abell 2218 - w poszukiwaniu soczewkowania

    Być może masz najjaśniejszą część ACO 2218 CC293, lepiej jest to widoczne, kiedy zdjęcie mocno się wyciągnie krzywymi, ale nadal jest mini-mini-minimalnie ponad szum.
  17. Newborn_Sailor B

    Krokodyl.

    Ja też widzę wystające ponad wodę oczy oraz nozdrza, jakby czyhał na ofiarę. Szkoda, że poza krokodylem, nie ma tam jeszcze Lindy Kozlowski, gromada byłaby znacznie ładniejsza. ?
  18. Newborn_Sailor B

    Nasz forumowy kolega odkrył supernową !!!

    Gratuluję! Ale, SN 2016bek czy SN 2018bek ?
  19. Poniżej krótko opisuję dziewięć galaktyk uwiecznionych na czterech szkicach. Pierwsze dwa wykonałem rok temu, pozostałe w ostatni weekend. Niestety w obu przypadkach miałem do czynienia z Księżycem - rok temu oświetlony był w 29% i znajdował się w gwiazdozbiorze Byka (w sumie już zachodził), a ostatnio 39% i świecił w Bliźniętach (przynajmniej dopisał seeing i ogólna przejrzystość powietrza). Nie są to wymarzone warunki, ale wobec kapryśnej pogody oraz moich ograniczeń czasowych, muszę je po prostu zaakceptować i nie marudzić. Ilościowo nie obserwuję wiele, więc cele muszę starannie dobierać. Mój teleskop jest mały (120mm) dlatego muszą to być jasne galaktyki. Postanowiłem też szukać ich w pobliżu gwiazd podwójnych. 1) NGC 4526 - jasność: 9.7 jasność powierzchniowa: 12.7 rozmiary kątowe [']: 7.2x2.4 typ: SAB(s)0° (dane z Deep Sky Field Guide do Uranometrii 2000.0) STF 1658 - jasności: 8.08 + 10.52 separacja: 2.9" Chyba najbardziej charakterystycznie położona galaktyka w Pannie, pomiędzy dwiema jasnymi gwiazdami. NGC 4526 jest jasna oraz całkiem duża, rozciągnięta z dobrze widocznym centralnym zgrubieniem. STF 1658 okazała się dość trudna przez różnicę jasności pomiędzy składnikami. Niestety nie zapisałem nic o użytych powiększeniach. Po powrocie do domu, kiedy już siedziałem przy komputerze, dowiedziałem się o jeszcze jednej podwójnej, która znalazła się w polu szkicu - TOK 149 (8.8 + 11, 19.5"). Podgląd w Aladin Lite: http://aladin.unistra.fr/AladinLite/?target=12 33 59.650%2B07 36 24.07&fov=1.79&survey=P%2FDSS2%2Fcolor 2) NGC 4754 - jasność: 10.6 jasność powierzchniowa: 13.1 rozmiary kątowe [']: 4.6x2.5 typ: SB(r)0- NGC 4762 - jasność: 10.3 jasność powierzchniowa: 13.1 rozmiary kątowe [']: 8.7x1.7 typ: SB(r)0°? sp STF 1689 - jasności: 7.11 + 9.13 separacja: 29.2" Galaktyki tutaj okazały się na tyle interesujące (no dobrze, przez 90% czasu uwagę przykuwa NGC 4762), że postanowiłem wykonać szkic w większym powiększeniu i usunąć STF 1689 poza szkic. Podwójna jest ładna ale szeroka i nie ma się żadnego problemu z jej odnalezieniem. To nawet jeden z punktów orientacyjnych tego fragmentu nieba. NGC 4754 pokazała mi tylko swoje koliste centrum o średnicy około 1', lecz stanowi atrakcyjne uzupełnienie kadru. NGC 4762 to piękne i bardzo wyraźnie wrzeciono. Na zdjęciach DSS najjaśniejsza widoczna część galaktyki ma rozmiary około 3.5'x20". Podgląd w Aladin Lite: http://aladin.unistra.fr/AladinLite/?target=12 53 32.398%2B11 20 22.98&fov=1.35&survey=P%2FDSS2%2Fcolor 3) NGC 4564 - jasność: 11.1 jasność powierzchniowa: 12.9 rozmiary kątowe [']: 3.5x1.5 typ: E NGC 4567 - jasność: 11.3 jasność powierzchniowa: 13.1 rozmiary kątowe [']: 3.0x2.0 typ: SA(rs)bc III NGC 4568 - jasność: 10.3 jasność powierzchniowa: 13.1 rozmiary kątowe [']: 4.6x2.0 typ: SA(rs)bc III NGC 4579 / M 58 - jasność: 9.7 jasność powierzchniowa: 13.1 rozmiary kątowe [']: 5.9x4.7 typ: SAB(rs)b II STF 1661 - jasności: 9.7 + 9.24 separacja: 2.3" Tutaj zacznę od gwiazdy podwójnej: STF 1661 rozdzieliłem z niewielką przerwą w 75x i bardzo wyraźnie w 100x. Po niej moją uwagę przyciągnęły Bliźnięta Syjamskie, czyli NGC 4567 i 4568. Obie galaktyki jako całość wydawały się największe w porównaniu do pozostałych dwóch, ale na całym swoim widocznym obszarze były jednakowo słabe. A były bardzo słabe (niebo rozświetlone przez wspomniany Księżyc). Najlepiej widoczne w powiększeniach 36x do 75x (źrenice wyjściowe 3,33mm do 1,6mm), ale nie znikały nawet przy powiększeniu 176x (ź. w. 0,68mm). Nie jawiły się osobno, ale raczej jako coś w kształcie orzecha nerkowca. NGC 4564 - najmniejsza, ale wydała się najciekawsza (do czasu, co wyjaśnię dalej). Najlepiej widoczne samo centrum, coś jak rozciągnięta nieostra gwiazda o jasności nieco słabszej od dwóch sąsiednich gwiazd. Bardzo zyskuje w większych powiększeniach - od 75x do 176x (nie próbowałem niczego mocniejszego), kiedy staje się coraz bardziej rozciągnięta i lepiej wyciągnięta z tła. Przy 50x jest po prostu za mała. M 58. Przyznam się, że ją po prostu zlekceważyłem. Taki podświadomy wpływ ma chyba na mnie katalog "M"... Pierwsze co w niej przykuwa uwagę to gwiazdowe jądro (jest to galaktyka aktywna), a następnie dość jasny owalny fragment wokół jądra, mocno upraszczając w osi wschód-zachód (PA około 60°). Po dłuższej chwili zerkania pojawia się najsłabsza część o mniej więcej kolistym kształcie. Na pożegnanie spojrzałem na galaktykę w powiększeniu 176x, po czym pożałowałem, że nie zrobiłem tego wcześniej - w jasnym owalu pojawiły się wyraźne niejednorodności, co ostatecznie sprawiło, że galaktyka stała się ciekawsza od NGC 4564. Czas mijał, miałem jeszcze dalsze plany do zrealizowania, ale obiecałem sobie, że jeszcze tu powrócę. Nie jestem zbyt wprawiony w obserwowaniu różnego rodzaju mgiełek i jeżeli coś nie bije po oczach swoim kątem pozycyjnym lub wyraźnym kształtem, to mam problem z ich określeniem, dlatego jestem wyjątkowo zadowolony z tego co udało mi się tutaj dojrzeć i ocenić. Podgląd w Aladin Lite: http://aladin.unistra.fr/AladinLite/?target=12 35 43.486%2B11 29 31.12&fov=2.37&survey=P%2FDSS2%2Fcolor 4) NGC 4596 - jasność: 10.4 jasność powierzchniowa: 13.0 rozmiary kątowe [']: 4.0x3.0 typ: SB(r)0+ NGC 4608 - jasność: 11.0 jasność powierzchniowa: 13.2 rozmiary kątowe [']: 3.2x2.7 typ: SB(r)0° HO 54 BC - jasności: 11.8 + 11.8 separacja: 2.3" Obie galaktyki łatwo dostrzec, ale ciężko ocenić ich PA. W końcu je naniosłem na szkic (nawet dość dobrze), ale w zapiskach mam, że to co widzę, równie dobrze może być złudzeniem. NGC 4608 jest odczuwalnie ciemniejsza. Obie najwyraźniejsze w 176x. Uwagę przyciągają również ciemne gwiazdy, które się przy nich znajdują. HO 54 BC doskonale pasuje do tych galaktyk - również ciemna i trudna do rozdzielenia. I też najlepsze rezultaty miałem w 176x - gwiazdy rozdzieliłem początkowo delikatnym zerkaniem, a następnie na wprost. W gorszym seeingu mogłyby być dla mnie nie do rozdzielenia. Podgląd w Aladin Lite: http://aladin.unistra.fr/AladinLite/?target=12 40 4.103%2B10 09 27.91&fov=2.37&survey=P%2FDSS2%2Fcolor Mam jeszcze kilka kandydatek w zanadrzu. Jeżeli szczęście dopisze, to jeszcze w tym roku coś dorzucę, jeżeli nie, to może w przyszłym.
  20. Nazwa, całkiem trafna.
  21. Ostatni weekend okazał się całkiem łaskawy, więc dorzucam kolejne dwa miejsca. Byłyby trzy, ale przez pierwszą godzinę przechodziły wysokie chmury, przez co z pierwszego obszaru wykonałem jedynie podstawowy szkic. Dokończę go najprawdopodobniej w przyszłym roku, ponieważ z mojej miejscówki, zachodni fragment Panny coraz bardziej wchodzi w poznańską łunę. Być może wysokie chmury były obecne i w trakcie kolejnych dwóch godzin, ale nie dało się tego odczuć. Atmosfera niestety była niestabilna, a Księżyc groził zza horyzontu. Na szczęście nie było aż tak źle, jak się mogło wydawać. 5) NGC 5338 - jasność: 12.4 jasność powierzchniowa: 12.9 rozmiary kątowe [']: 2 x 0.9 typ: SB0 NGC 5363 - jasność: 10.1 jasność powierzchniowa: 12.5 rozmiary kątowe [']: 4.1 x 2.6 typ: I0? (HyperLeda: S0-a) NGC 5364 - jasność: 10.5 jasność powierzchniowa: 14.1 rozmiary kątowe [']: 6.8 x 4.4 typ: SA(rs)bc pec I warto jeszcze wymienić: NGC 5348 - jasność: 13.1 jasność powierzchniowa: 13.6 rozmiary kątowe [']: 3.5 x 0.5 typ: SBbc: sp NGC 5356 - jasność: 12.6 jasność powierzchniowa: 13.6 rozmiary kątowe [']: 3.1 x 0.9 typ: SABbc: sp NGC 5360 - jasność: 13.3 jasność powierzchniowa: 12.8 rozmiary kątowe [']: 1.5 x 0.5 typ: I0 HJ 2690 - jasności: 10.25 + 11.03 separacja: 26" STT 273 - jasności: 8.69 + 8.80 separacja: 1" Pierwsze co się rzuca w oczy to jasna galaktyka NGC 5363. Widoczna od razu w małym powiększeniu. Odległa o niecałe 4' pobliska jasna podwójna STT 273 nie powoduje żadnych komplikacji. Widoczne niemal gwiezdne jądro, lekko eliptyczne centrum oraz delikatne halo. Początkowo wydaje się kolista, z czasem coraz wyraźniejsze staje się rozciągnięcie mniej więcej w osi NW-SE. Ciekawostka: w "Observing handbook and catalogue of deep-sky objects" wyczytałem, że około 6" od centrum galaktyki znajduje się gwiazda o jasności 12.1 mag. Gwiazda ładnie się ukrywa na jaśniejszym fragmencie galaktyki i łatwo ją wziąć za gwiezdne jądro. Na przepalonych zdjęciach DSS jej nie widać (ani 2MASS), ale na SDSS już tak. Na zdjęciach ładnie widoczne jest postrzępione pasmo pyłowe. Interesujący jest fakt, że galaktyka była widoczna praktycznie tak samo w powiększeniu 36x jak i w 204x (oraz w pośrednich). W niskich dodatkowo atrakcyjna była jej bliskość do jasnej gwiazdy, a w wysokich wielkość, ogólna prezencja oraz jednoczesny widok rozbitej (na ile pozwalała apertura oraz seeing) podwójnej STT 273. NGC 5364 na zdjęciach to duża i majestatyczna galaktyka spiralna, wizualnie to po prostu jednorodne pojaśnienie nieokreślonego kształtu (ale i niemałe), widoczne najlepiej w 75x. W większych powiększeniach zanikała. Na zachód od NGC 5364 znajduje się niewielka NGC 5360, której długo wypatrywałem. W końcu dostrzegłem coś w 204x, dwu lub trzykrotnie. Kiedy porównywałem szkic ze zdjęciami okazało się, że w pobliżu galaktyki jest ciemna gwiazda o jasności 14.583 i najpewniej ją udało mi się zarejestrować. Nie mogę też wykluczyć, że było to jedynie złudzenie. 46' na zachód od STT 273 widoczna jest szeroka ale atrakcyjna para gwiazd HJ 2690. 3.5' od niej leży galaktyka NGC 5338, również niewielka oraz trudna. Wypatrzyłem ją kilkukrotnie w powiększeniu 204x, co jakiś czas znikała, ale w momentach kiedy była widoczna, po pukaniu w kątówkę ładnie bujała się razem z gwiezdnym otoczeniem. Na zdjęciach widać w pobliżu liczną gromadę galaktyk Abell 1809. Przez krótki czas próbowałem szczęścia z NGC 5348 oraz NGC 5356, ale bez rezultatu. Do STT 273 podchodziłem kilkukrotnie, podczas spędzonych tutaj osiemdziesięciu minut. Jeżeli przez dłuższy czas seeing nie dawał żadnych chwil ulgi, to kierowałem uwagę na coś innego. Na szczęście im później, tym sytuacja się poprawiała. Po godzinie byłem już pewien osi w jakiej gwiazdy były ustawione i myślałem, że na tym poprzestanę. Zapisałem w notatkach godzinę zakończenia "1:05" i chciałem już skierować się dalej, ale pod wpływem impulsu, ponownie skorzystałem z mojego StarSplittera 4,4mm (204x), co było bardzo dobrą decyzją. Warunki poprawiły się na tyle, że dość często widoczne były dwie, przytulone do siebie gwiazdy i tak spędziłem tutaj kolejnych dwadzieścia minut. W międzyczasie zmniejszyłem powiększenie do 176x, również z powodzeniem. Separacja jest stała przynajmniej od 1981 roku i wynosi 1" (ostatni pomiar jest z roku 2017). W roku 2015 zmierzono 0.9" (taka wartość widnieje obecnie w StelleDoppie), ale to chyba jakaś anomalia pomiarowa, kąt pozycyjny z tamtego roku również wyraźnie odbiega od innych. Widok w Aladin Lite: http://aladin.unistra.fr/AladinLite/?target=13 54 13.167%2B05 09 8.40&fov=1.71&survey=P%2FDSS2%2Fcolor 6) NGC 5746 - jasność: 10.3 jasność powierzchniowa: 12.6 rozmiary kątowe [']: 7.4 x 1.3 typ: SAB(rs)b? sp III HJ 5486 - jasności: 11.05 + 12.31 separacja: 37.1" STF 1881 - jasności: 6.74 + 8.81 separacja: 3.5" Przez chwilę zastanawiałem się, czy w obliczu Księżyca, który lada chwila miał wyjść zza horyzontu, warto się jeszcze za coś zabierać, ale postanowiłem wykonać chociaż szkic do uzupełnienia w przyszłości. Okazało się, że nie będę musiał tego robić, ponieważ udało mi się tutaj zobaczyć wystarczająco dużo. NGC 5746 jest jasna oraz całkiem niemała. Łatwo widoczna od najmniejszych powiększeń (26x w moim przypadku), jest mocno rozciągnięta i ładnie położona w pobliżu dość cichych gwiazd (w tym nieszczególnie rzucającej się w oczy pary HJ 5486). STF 1881 dzięki różnicy jasności pomiędzy składnikami jest bardzo atrakcyjna. W 75x ciemniejszą gwiazdę przy nie najlepszym seeingu można łatwo by wziąć za jeszcze jeden poszarpany fragment pierścienia dyfrakcyjnego jaśniejszej gwiazdy, ale na takie numery już się nie nabieram i w 75x widok był dla mnie przedni. W 100x nikt nikogo już nie próbował zwodzić, gwiazdy były pięknie widoczne. Okolica nadaje się na okresowe bezstresowe odwiedziny gwarantujące świetne widoki oraz obserwacyjne odprężenie. 109 Vir ładnie uzupełnia kadr wprowadzając dodatkowy kontrast jasności. Ciekawostką tutaj jest gwiazda podwójna BU 1113 (6.82 + 13.2; 4.4"), która jest trochę zaniedbana (neglected) i jej ostatni pomiar pochodzi z 1922 roku. Widok w Aladin Lite: http://aladin.unistra.fr/AladinLite/?target=14 44 39.977%2B01 23 56.19&fov=5.24&survey=P%2FDSS2%2Fcolor
  22. Newborn_Sailor B

    10 cali od miasta - astrofotki od jolo

    Interesująca jest też ta najjaśniejsza i "potrójna" NGC 3550. Znalazłem ciekawy dokument o odkryciu w centralnej części gromady, w polu 3,4' x 3,4', około 1300 kandydatek na gromady kuliste jaśniejsze od 27,3 mag (z przypuszczeniem, że ciemniejszych jest drugie tyle), z czego większość ma międzygalaktyczną naturę. Niezła impreza. Kilka z nich ma jasność już minimalnie mniejszą od 23 mag, Jak dołożysz materiału to powinny się załapać (inna sprawa je odnaleźć, ale świadomość, że może się mieć na zdjęciu tak odległe gromady, to też chyba coś). "The globular cluster systems of Abell 1185" Poza tym piękne zdjęcie i jak dla mnie bardzo estetyczne.
  23. Newborn_Sailor B

    Atlas nieba

    W dziewiątym wpisie jest podany link do jakiegoś miejsca, ale nie sprawdzałem go i nie wiem czy tam jest wszystko.
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2018)