Skocz do zawartości

Szarlej

Użytkownik
  • Zawartość

    14
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Zawartość dodana przez Szarlej

  1. Ten 20" ma 10 lat, ciekawe w jakim stanie są powłoki na zwierciadlach?...
  2. Szarlej

    [S] Miyauchi BR-141

    Obniżam cenę do 30 000 zł.
  3. W końcu, po prawie dwumiesięcznej przerwie, udało mi się wybrać na dwugodzinne obserwacje na moją najlepszą miejscówkę w Podłaziu k/Kielc. Niebo dopisało, dobra przejrzystość, SQM-L po północy wskazywał 20.94 mag/s2, po godzinie było jeszcze lepiej, 21.01 mag/s2. W użyciu był atlas Interstellarum oraz lorneta Miyauchi BR-141, szansę na pokazanie czegoś ciekawego na niebie dostała każda z par okularów (25x, 33x, 45x). A co obserwowałem? Poniżej fragmenty zapisków. Sesja 547. 02.07.2019 2320-0120. [...] Ponieważ ładnie wyglądały południowe fragmenty nieba, zrobiłem na rozgrzewkę szybką przebieżkę po jasnych DS-ach w Skorpionie i Strzelcu. Z okularami 45x namierzyłem M4 (widoczne pojedyncze gwiazdki) z sąsiednią bladą NGC 6144, M80, M62, M19, M6, M7 (niziutko, w polu widzenia lornety majaczyły źdźbła wysokich traw). Następnie skierowałem się ko Wężowi, by zapolować na najnowszy Obiekt Tygodnia, czyli gromadę kulistą Palomar 7 (IC 1276). Udało się zobaczyć blady, okrągły i dość spory duszek we właściwym miejscu. Po sąsiedzku wyłapałem jeszcze dwie "kulki" - bladą i dość dużą NGC 6539 oraz mniejszą i sporo łatwiejszą (mimo niższej jasności wizualnej) NGC 6517. Jeden Palomar to za mało, więc szybciutko przeskoczyłem do Strzelca, gdzie wyłapałem Palomara 8 (ok. 11 mag; 13.6') jako blade kółko, widoczne bez problemu na wprost. Do tego dołożyłem Palomara 9 (NGC 6717), który jest bardzo łatwy - widoczny jako wyraźna, jasna, mała kulka tuż pod jasną, żółtą gwiazdą. Pozostałem chwilkę dłużej w tej okolicy, wyłapałem niewielką gromadę otwartą NGC 6716 (7.5 mag; 10') a w niej kilkanaście słabych gwiazd. W pobliżu świeci dość słaba, ale wyraźna gromada kulista NGC 6440 (9.3 mag; 4.4') i w tym samym polu widzenia słynna mgławica planetarna NGC 6445 (11.2 mag; 0.7') znana również jako "The Box Nebula". W powiększeniu 45x to wyraźnie niegwiazdowa, dość blada mgiełka. Świetnie reaguje na filtry NBP DGM Optics (przepuszczają zakres OIII), po włożeniu okularów 33x uzbrojonych w owe filtry mgławiczka wyraźnie pojaśniała. Na pożegnanie z tym fragmentem nieba spojrzałem na dwie gromady otwarte: NGC 6507 (7', dość duże zgrupowanie słabych gwiazd) oraz podobnie prezentującą się NGC 6469 (8.2 mag; 8'). Gwiazda Barnarda - każdy z nas słyszał tę nazwę. To czerwony karzeł, leżący ok. 6 lat świetlnych od Ziemi i znany z tego, że na niebie szybko się przemieszcza. Każdy słyszał, ale ilu z Was faktycznie widziało (zidentyfikowało) Gwiazdę Barnarda na niebie? Ja też nie, więc postanowiłem zmienić ten stan rzeczy i posiłkując się dokładną mapką zamieszczoną na stronie 149 "Cosmic Challenge" Phila Harringtona namierzyłem ją bez problemu. Star hopping jest prosty. Wystarczy skierować lornetę na gwiazdę 66 Oph (która jest punktem odniesienia na ww mapce), następnie odszukać charakterystyczny asteryzm "grot strzały" ("the arrow head"), a ten mniej więcej pokazuje na najbliższe sąsiedztwo Gwiazdy Barnarda. A że w sąsiedztwie są tylko słabizny, podczas gdy nasza bohaterka świeci z jasnością ok.9.5 mag, identyfikacja jest formalnością. Co ciekawe, nie dopatrzyłem się czerwonego koloru. W pobliżu udało mi się jeszcze wyłapać dwie słabe galaktyki: NGC 6509 (12.5 mag, SB 13.1 mag; 1.6'x1.2', zerkaniem, ukośna smużka, trudna) oraz NGC 6384 (10.4 mag, SB 13.8 mag; 6.2'x4.1', duże, blade kółko, lekko jaśniejsze w centrum). Tak, tak - nawet w letnie noce lorneta 141mm jest w stanie pokazać galaktykę 12.5 mag 🙂 Zaliczyłem Gwiazdę Barnarda, to może spojrzeć po raz kolejny na Galaktykę Barnarda? Czemu nie? Szybko namierzyłem w szukaczu pogranicze Orła i Strzelca, gdzie świeci NGC 6822. W powiększeniu 45x to bardzo słaby, okrągły i spory duszek. Ładniej pokazały go okulary 33x. Zaliczyłem Gwiazdę Barnarda, Galaktykę Barnarda, to może spojrzeć po raz kolejny na ciemne mgławice "E Barnarda"? Czemu nie? Szybko zmieniłem okulary na 25x (pole 1.8 stopnia), namierzyłem biało-żółtego Altaira, a w pobliżu... O matko, ale pięknie! Czemu ja wcześniej nie spoglądałem na "E" z tymi okularami? Cudowny widok, ciemne smugi przecinają mrowie gwiazd, "E" jak na dłoni ze sporym zapasem nieba wokół! Można powiedzieć, że tej nocy na nowo odkryłem okulary 25x, traktowane póki co trochę po macoszemu. Oprócz "E" pięknie pokazały M31 z sąsiadkami (mimo niskiego położenia), Chichotki i przede wszystkim Obłok Gwiazdowy w Strzelcu (M24). Gdybym tak mógł je sprawdzić pod naprawdę ciemnym niebem... Resztę sesji poświęciłem na przyjemności. Okulary 33x wyposażone w filtry NBP pokazały świecące na czarnym tle nieba M16, M17, M8, M20, M27 (z wyraźnie zielonkawym kolorem), Veila (oba fragmenty i Trójkąt Pickeringa) i znalezionego z pamięci Crescenta. A na sam koniec okulary 45x rozbiły na pojedyncze gwiazdki M13, M92, śliczną M22, jasną M15. Saturn z pierścieniami oraz Jowisz z kompletem księżyców galileuszowych i dwoma głównymi pasami na tarczy również prezentowały się ślicznie. Było chłodno (11st), ale nie było rosy i nie cięły komary. Tak powinny wyglądać letnie noce. Czystego nieba! Paweł
  4. Podczas dzisiejszej sesji obserwacyjnej pod niebem SQM-L 21.01 mag/s2 (pomiary w okolicach zenitu) bez większego problemu namierzyłem Palomara 7 w lornecie 45x141 jako rozległy, blady, okrągły placek. W czasie dwóch godzin pod letnim niebem padł też Palomar 8 (łatwiejszy), Palomar 9 (znacznie łatwiejszy) i sporo innych ciekawych obiektów. Postaram się napisać relację w wolnej chwili.
  5. Szarlej

    [S] Miyauchi BR-141

    Owszem, lorneta ma przewagę nad teleskopem Newtona, ale uczciwie rzecz ujmując - tylko w niektórych obszarach. Jak już wspomniałem w ogłoszeniu, czynnikiem limitującym jest powiększenie 45x. Tu nie ma mocnych, większość galaktyk to małe kłaczki (za to te najjaśniejsze pięknie pokazują ramiona spiralne (M51, M33, M101), gromady kuliste z katalogu NGC to po prostu kółka lekko jaśniejsze w środku (za to M13, M15, M5, M92 pokazują pojedyncze gwiazdki). Po prostu - ta lorneta jest stworzona do innych celów. Chociażby po to, żeby pokazać Smocze Trio w całości (najsłabsza galaktyka ma 13.1 mag), delikatne maźnięcie po czarnym niebie (IC2574), postrzępione brzegi Miotły Wiedźmy (33x z filtrami), otwartą paszczę Pacmana (podobnie) i ... długo by wymieniać.
  6. Sprzedam doskonały zestaw do obserwacji wizualnych: - lorneta Miyauchi BR-141 z fluorytowymi obiektywami (producent: Canon), okulary osadzone pod kątem 45 stopni - dedykowany montaż widłowy i statyw Miyauchi - dedykowany wózek (trolley) dla statywu - 3 pary oryginalnych okularów Miyauchi: 25x, 33x, 45x - para filtrów mgławicowych w oprawie 1.25" DGM Optics NBP, przejściówki (wykonane przez ś.p. Janusza Płeszkę) pozwalają osadzić filtry w muszlach ocznych okularów 33x - świetny szukacz 7x50 Miyauchi - dedykowana walizka transportowa Miyauchi Lorneta jest u mnie od ponad czterech lat, spędziłem z nią kilkadziesiąt nocy obserwacyjnych. Widoki są spektakularne. Galaktyki do 12.5-13.0 mag (barierą jest powiększenie), ulotne mgławice (z filtrami NBP: Veil, Pacman, Kalifornia, Laguna, Orzeł, Crescent, Rosetta, a przede wszystkim Mgławica w Orionie zapierają dech), gromady gwiazd, komety. Wyobraź sobie spacer po letniej Drodze Mlecznej, rozparty na wygodnym krzesełku, z oczami przyklejonymi do okularów, z czarnym kapturem na głowie. W takich momentach jesteś Ty i Wszechświat - nic innego się nie liczy. Lorneta waży ok. 12 kg i doskonale współpracuje z montażem i statywem. To najbardziej przyjazny użytkownikowi sprzęt obserwacyjny, z jakim miałem do czynienia Cena 35 000 zł. Preferuję odbiór osobisty w Kielcach. W granicach rozsądku mogę podjechać samochodem do zainteresowanego Klienta. Kontakt: ptrybus99 at gmail com
  7. Skoro już mam coś napisać... zjadłem kiedyś kisiel agrestowy i dostałem sraczki. Pomyślałem sobie - to nic, inni mają gorzej. Gdy staną w szranki z Lukaszem83 w jakimś konkursie astrofotograficznym.
  8. Nie widziałem jeszcze Palomara 7. Spróbuję lornetą 45x141, jak wrócę z roboty.
  9. Widziałem "mercedesa" w teleskopach 13" i 18" - nie jest wcale taki trudny, jak się wie gdzie i czego wypatrywać. A tutaj ciekawy wątek poświęcony wizualnym obserwacjom M13 z bratniego forum, sprzed lat: http://www.astromaniak.pl/viewtopic.php?f=3&t=11959&hilit=zbig+m13
  10. W lornecie 45x141 to też ulotna mgiełka, bez szans na wyłuskanie pojedynczych gwiazd.
  11. Hehehehe, wiem że trochę wyprzedziłem dogodny czas na oglądanie tego fragmentu nieba. Ale jeżeli dało się początkiem maja po północy, da się i później. No, chyba że ktoś ma kompletnie zasłonięty kierunek wschodni.
  12. Katalog gromad otwartych King zawiera 27 obiektów, z których tylko jeden - King 3 alias NGC 609 - został odkryty wizualnie. Pozostałe wytropiono na kliszach i płytach fotograficznych w latach 1949 - 1966. To przeważnie gromady bogate w słabe gwiazdy i nawet w większych aperturach teleskopów rzadko pokazują pojedyncze składniki. Piękne opracowanie na temat katalogu King zamieścił na swojej stronie Uwe Glahn ( www.deepsky-visuell.de ), gdzie poza wrażeniami obserwacyjnymi każdą gromadę ilustruje zdjęcie z Deep Sky Survey. 11 "kingów" leży w Kasjopei, 4 w Cefeuszu, 3 w Woźnicy, po 2 w Perseuszu i w Orle i po 1 w Żyrafie, Jaszczurce, Małym Psie, Rufie i Lisku. Zbliżają się letnie noce, Cefeusz coraz wyżej wznosi się na wieczornym niebie i właśnie ku tej konstelacji proponuję skierować lornety i teleskopy, by zapolować na jasną i łatwą gromadę King 10. To niewielka gromadka, zajmująca na niebie raptem 4 minuty kątowe średnicy i zawierająca około 40 gwiazd odległych od nas o mniej więcej 11 000 lat świetlnych. Nie udało mi się znaleźć w sieci informacji o jasności wizualnej tej gromady, ale z własnych wrażeń obserwacyjnych dałbym jej ok. 10.0 mag. Poszukiwania na niebie warto rozpocząć od słynnej gwiazdy zmiennej Delta Cephei, która leży w wierzchołku trójkąta dopełnionego przez Epsilon i Zeta Cephei. Na przedłużeniu trójkąta szukamy sześciu dość jasnych gwiazd układających się w powichrowaną linię: Między pierwszą a drugą gwiazdką od prawej w tej linii świeci duża i luźna gromada otwarta NGC 7429 której nie znajdziecie w Stellarium, ale zaznaczona jest w Interstellarum Deep Sky Atlas: W dużej lornecie to luźne, trudne do odróżnienia od tła skupisko gwiazd. Teraz już blisko. Od NGC 7429 schodzimy "w dół" i szukamy fajnego asteryzmu - 5 gwiazd o jasności 8-9 mag układa się w równiutki i duży znak X. Od prawej górnej gwiazdki owego X odchodzi łuk 4 słabych gwiazdek i dalej widzimy kolejny ładny asteryzm - gwiazdki 9-10 mag układają się w kształt przypominający złożony wachlarz, 3 gwiazdki w środku tego wachlarza to taki mini pas Oriona. Gromada King 10 to ta mała, ulotna mgiełka leżąca pomiędzy ostatnią z wspomnianego łuku 4 gwiazd i tym mini pasem Oriona. Tak to wygląda na moim nieudolnym szkicu z obserwacji lornetą 45x141: Tak na szkicu Uwe Glahna z 4" bino (55x pod ciemnym niebem): http://www.deepsky-visuell.de/Zeichnungen/King10.htm - tutaj widać tylko część wspomnianego X, 3 gwiazdki Tak na zdjęciu DSS (tu z kolei nie widać w ogóle X, tylko 2 ostatnie gwiazdki z łuku 4, ale za to King 10 pięknie rozbita na pojedyncze gwiazdki): Na gromadę spoglądałem początkiem maja przez lornetę 45x141 pod przyzwoitym niebem SQM-L 21.19 mag /s2. Gromadka jest bardzo fajna, łatwa do zidentyfikowania, smaczku dodają opisane wyżej asteryzmy. Wybaczcie przepisywane z dziennika obserwacyjnego określenia typu "u góry", "na prawo" i podobne. Obserwuję lornetą, obraz mam nieodwrócony. Jeżeli skierujesz ku Cefeuszowi teleskop Newtona, kierunki się pomieszają. Ale w szukaczu 8x50 bez problemu powinieneś przejść przez proponowany wyżej star-hopping aż do namierzenia asteryzmu X, potem będzie już łatwo upolować Kinga 10 w okularze teleskopu. Przypuszczam, że użycie powiększenia 100x pozwoli rozbić gromadę na pojedyncze gwiazdki. Gromady otwarte to popularne cele obserwacyjne na letnie noce. Szczerze polecam wyjść poza katalogi Messiera i NGC. Gromada King 10 i jej otoczenie to naprawdę piękny kawałek nieba. Więc na najbliższą pogodną i bezksiężycową noc przygotuj sobie mapki, spróbuj i daj znać, jak poszło!
  13. - Co robi knur na zamku? - Penetruje lochy!
  14. Piękne zdjęcie. Pokażę je swojej drugiej połówce i powiem: - Chcę kupić sobie sprzęt aby podobne zdjęcia robić - A ile torebek bym sobie kupiła za kasę, którą wydasz na ten sprzęt? - Jedną (na Piątej Alei) albo cały stragan na bazarze przy Seminaryjskiej w Kielcach! - ???...
  15. Szarlej

    Szarlej

  16. 13. Izar - epsilon Bootis Proponuję szanownym astrofotografom podjąć próbę zebrania fotonów wysyłanych przez jedną z ciekawszych i trudniejszych do rozdzielenia wizuanie gwiazd podwójnych. Izar świeci wysoko na wiosennym niebie. Chciałbym, żeby zdjęcie pokazało wyraźnie kolory składników i ciemną przerwę między nimi. Cobyśmy wszyscy uwierzyli, że to rzeczywiście gwiazda podwójna 🙂 W moim poprzednim forumowym wcieleniu Izara opisałem cztery lata temu jako OT, więc nie będę się powtarzał. Spróbuj i daj znać.... ups, tym razem nie tak 🙂 Spróbuj i pokaż, co wyszło 🙂
  17. W dużej lornecie ramiona spiralne M101 wyglądają pięknie. Wielokrotnie widywałem je w BR-141, gdy galaktyka była w odpowiednim położeniu na niebie, wysoko, z dala od łun.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2019)