kai

Dokładnie tak jak piszesz, ograniczony czas jest główną przyczyną moich zachwytów Cedarem. Jeśli chodzi o świecenie ekranu to kluczowe dla adaptacji jest zastosowanie ekranu OLED, najlepiej starszej generacji , w Androidzie można też użyć aplikacji Launcher aktywności, lub innej tego typu , do obniżenia jasności ekranu poniżej standardowego progu z ustawień. Mierzyłem zużycie prądu i niewiele przekracza 0,5A , więc powerbank 2A wystarczy, byle by dawał napięcie zbliżone do 5V, Rasberry poniżej 4,65V może działać niestabilnie, przy gorszej jakości kablu i powerbanku dającym np. 4,8V można zejść poniżej tej wartości.

Mały wiatr nie ma wpływu na dokładność, Cedar aktualizuje pozycje kilkanaście razy na sekunde, drgania teleskopu są odwzorowane w SkySafari. Przy większym wietrze nie testowałem, tutaj mógłby być problem z początkowym wycentrowaniem obiektu na środku pola widzenia ale w takich warunkach obserwacje w dużych powiększeniach też raczej nie mają sensu 🙂

Ostatni weekend lata podarował mi całkiem niezłą nockę obserwacyjną - dobra przejrzystość i widoczny już na pierwszy rzut oka dobry seeing. Teleskop - 455/2000 + platforma paralaktyczna i szukacz Cedar + SkySafari. Po rozgrzewce w postaci kilku emek przeszedłem do bardziej egzotycznych obiektów. Na niebie jeszcze świecił księżyc, a SQM-L niewiele przekraczało 19mag, zacząłem więc od kulek w M31, dla których jasność nieba nie jest tak istotna, natomiast seeing i przejrzystość jak najbardziej. Wszystkie kulki oglądałem w 3,5mm, nawigował bezbłędnie Cedar, zmiana okularu nie była potrzebna Na pierwszy ogień poszła najjaśniejsza i najbardziej odległa od centrum - Mayall II(13,7mag). By zobaczyć ją w postaci mgiełki i wyraźnie oddzielić od 2 pobliskich gwiazd(15 i 14,7mag) najlepsze są duże powiększenia - ja zastosowałem okular 3,5mm (570x). Przy takim powiększeniu sąsiadujące gwiazdy są już mocno odsunięte i można wyraźnie zobaczyć punktowy środek gromady otoczony mgiełką. Kolejne zaliczone to: Mayal III(15,8mag) - wraz z galaktyką UGC330(14,9mag) - obie od razu widoczne, kawałek dalelej w kolejne galaktyki UG C338 i UGC 334 G33 (15,5mag) - może sprawiać trudność z powodu pobliskiej gwiazdki 15mag, zwłaszcza przy gorszym seeingu, przy powiększeniu 570x była już pięknie od niej oddzielona, widoczna w postaci gwiazdki G76 (14,3mag) - jedna w większych kulek w M31 - wygląda jak malutka rozmyta kuleczka G101 (16mag) - trudna, pobliska gwiazda 10 mag mocno przeszkadzała, najlepiej widoczna podczas delikatnych ruchow teleskopu G114 (16,1 mag) - bardzo trudna, widoczna tylko chwilami zerkaniem G93 (14,9) mag - jasna kulka leżąca na tle M110, ale należąca do M31 G108 (15,8mag) - łatwa - widoczna od razu G192 (16mag) - również łatwa Mayall VI (15,9mag) - bardzo trudna, przeszkadza odległa tylko o 75" gwiazda 9,4mag G185 (14,5mag) - położona tuż obok tuż obok centralnej części M31 , przez jasność tła jest trudna, udało mi się ją kiedyś wyzerkać z dużym trudem przy świetnym seeingu w 14", teraz również nie było łatwo G283 (16mag) - widoczna tylko zerkaniem Na koniec spojrzałem jeszcze na PGC2506 najjaśniejszą z galaktyk leżących na tle M31(15,2mag), w 285x widoczna jako wyraźna plamka, jest o tyle ciekawa że jej odległość to aż 1 mld lat świetlnych. Przy M31 można spędzić wiele godzin - samych kulek jaśniejszych od 16mag jest ponad 60, w 12'' zaliczyłem ich ponad 20, a mozna zacząć poszukiwaniu już w 10" :) Polecam zdjęcie ze strony: http://www.robgendlerastropics.com/M31NMmosaicglobs2.html - fajnie pokazuje ich rozłożenie Następnym celem była M33, a konkretnie jej najjaśniejsza gwiazda B 342 (15mag) znajdująca się w IC142. Próbowałem kiedyś ją dostrzec w 14", ale seeing był zbyt słaby i nie udało sie jej wyodrębnić z mgławicy. Tym razem przy powiększeniu 570x, B 342 pojawiła się wyraźnie na tle przygaszonej IC142. Nie zmieniając powiększenia zerknąłem jeszcze na NGC604 nakładając dla kontrastu filtr 18 nm - przy tym powiekszeniu mgławica wyglądała imponująco. Następnie zaliczyłem kilka planetarek, wcześniej nie przeze mnie nie oglądanych: Kohoutek 3-67 (13,7mag) w Perseuszu - punktowy zarówno w 285x jak i w 570x Minkowski 2-2 (14mag) w Żyrafie - w 570x z OIII 18nm - owalny kształt gasnący na obrzeżach Minkowski 2-53 (14,8 mag) w Jaszczurce - w 285x słabo widoczna plamka, OIII 18 nm znacznie poprawia widok Minkowski 1-5 (14,6mag) w Byku - punktowy w 570x A później kilkanaście już wielokrotnie oglądanych z których najciekawsze to : Jones 1 (12,1mag) w Pegazie - 2 części mgławicy świetnie widoczne w 12,5mm (160x) z OIII 18nm Minkowski 1-64 (12,9) w Lutni - jednorodna kulka fajnie widoczna w 285x Sh 2-188(Simeiz22) w Kasjopei - w okularze 23mm(87x) z OIII 12nm bardzo słabe pojaśnienie widoczne najlepiej widoczne zerkaniem NGC 7008 (11mag) w Łabędziu - okular 9mm(220x) z OIII 18nm - piękna planetarka z eliptycznym kształtem, wyraźnie widocznymi pociemnieniem i niejednorodną strukturą Na zakończenie zerknąłem jeszcze na Neptuna z Trytonem oraz 2 podwójne : 31 Tauri - 0,82" - 40 stopni nad horyzontem, 570x - rozdzielona, ale widok niezbyt ładny, gwiazdki trochę rozmyte 7 Tauri - 0,79" - 60 stopni nad horyzontem, 570x - widok znacznie lepszy, czarna przerwa pomiędzy składnikami dobrze widoczna

Wąż - Minkowski 4-9, 14,1mag, 63m minuty naświetlania z wbudowanym filtrem, niebo 21mag. Mało popularna planetarka, dość duża jak na katalog Minkowski - ponad 40" - łapie się już na Seestara 🙂 Wizualnie obserwowałem ja w 18" w 160x i 280x z OIII 12nm, świetnie widoczny owal, dobrze odcinający się od tła, próbowałem też bez filtra, ale bez powodzenia.

Dzięki @Krawat za ten wątek. Zbudowałem własnego Cedara i musze przyznać ze jest wart każdej wydanej na niego złotówki:). Użyłem kamerki którą poleciłeś i troszkę jaśniejszego obiektywu F1,8 z Aliexpress, do tego zmodyfikowałem obudowę by bardziej osłaniała obiektyw i odsłoniła porty USB, tak by można było również uruchamiać system z pendrive. Użyłem zmodowanego obrazu - Cypress, który dzięki zmienionemu algorytmowi plate solve osiąga około 3 krotnie większą ilość klatek na sekundę, w praktyce przy porównaniu z oryginalnym Cedarem, u mnie na Raspberry 4 płynność podczas ruchu i szybkość reakcji była zauważalnie szybsza. Można go stosować na słabszych/tańszych Raspberry(Pi3, Zero 2W) z dobrą wydajnością, a dodatkową zaletą jest to, że od razu rozpoznaje kamerkę. Pierwsze testy zrobiłem z miejskiego balkonu (standardowe SQM-L to około 18,6mag), podczas pełni księżyca, z SCT 8 z GOTO. Świetnie się tu sprawdził do korygowania błędów montażu. Ponieważ trafił się świetny seeing, zaliczyłem kilka podwójnych na granicy możliwości teleskopu - 0,7" i 0,6", w wyciągu był cały czas Svbony 3-8 ustawiony na 4mm, czyli powiększenie ponad 500x i pole widzenia około 6,5'. GOTO nie jest w stanie trafić w obiekty przy takim polu - dzięki Cedarowi nie trzeba było zmieniać okularu, za pomocą SkySafari naprowadzałem obiekt na środek pola widzenia. Testowo wrzuciłem powiększenie 800x, i przy polu poniżej 4' nadal nawigacja Cedarem nadal była skuteczna. Przetestowałem też GoTo Solver Bridge - programik dzięki któremu łączymy Cedara poprzez USB z montażem Celestrona i dostajemy GO-TO, które w oparciu o dane z Cedara automatycznie robi korekty błędów montażu, bez używania modułu wi-fi Celestrona. Program działa, ale jak dla mnie za wolno, pozostałem przy 2 telefonach - na jednym SkySafari z podpiętym GO-TO, a na drugim SkySafari + Cedar do sprawdzenia gdzie aktualnie celuje teleskop. Kolejny test pod ciemnym niebem z teleskopem 450/2000 również wypadł świetnie. Używam zwykle większych powiększeń - do tej pory schemat był taki: laser-szukacz-okular 160x-większe powiększenia, dzięki Cedarowi proces został skrócony : Cedar-okular 220x , albo Cedar-okular 290x. Jedyne ograniczenie to płynność dobsona. Laser do wstępnego namierzana okazał się zbędny. Czas wyszukiwania - 30 sekund, co przy obiektach nieoczywistych, z trudnym dojściem stanowi ogromne przyspieszenie. Zaliczyłem kilkanaście obiektów nie oglądanych od dawna, bo zniechęcał mnie do nich skomplikowany star-hopping:) . Podsumowując - żegnam się z szukaczem optycznym

Makemake - jasność 17,1mag , odległość 52 AU, również 3 dni pomiędzy zdjęciami, pierwsze 71 min, drugie 35 min. SQM-L około 21.1mag.

Haumea - jasność 17,2mag, odległość 48,9 AU, 3 dni pomiędzy zdjęciami, pierwsze 31 min, drugie 57 min. SQM-L około 21.1mag. Zasięg Seestara przy stosunkowo krótkich czasach naświetlania miło mnie zaskoczył - spokojnie można zidentyfikować obiekty 19mag, ciemniejsze też czasem wychodzą z szumu 🙂

Na FA są lepsi obserwatorzy niż na fejsie😆

Piękna maszynka, ciekawe jak by wypadł w użytkowaniu w porównaniu ze standardowymi 24'' np F3,3 - dłuższa ogniskowa vs mniejsza obstrukcja... Z tego co widzę obrócił ci się jeden większy trójkąt - lewy górny 😉

Przeliczyłem rachunki z moich zakupów w kyoei i w 2024 roku opłaty były dokładnie takie jak napisałem czyli (cena przeliczona po kursie bankowym)* 1,23*1,03 + parę złotych, pewnie wynikających z różnicy kursu w dniu zakupu i oclenia. Trzeba było wypełnić deklaracje i na tej podstawie naliczali opłaty. Natomiast w 2025 roku nic nie wypełniałem - sami naliczyli opłaty, ale było znacznie drożej - kwota vatu wyniosła 25% a cła 5,4%, za obsługę nadal nic nie naliczali.

Na szczęście nie jest tak źle, aktualnie przy zakupie optyki wychodzi jakieś 3-4%, tyle płaciłem, dokładną wartość ciężko podać bo zależy od tego jak przelicza kurs waluty

Mniej więcej tak : (cena bez podatku+ 6000 jenów przesyłka) * 1,23 vat * 1,03 cło. Z tego co pamiętam DHL nic nie dolicza za obsługę celną. Czas dostawy poniżej tygodnia od zamówienia.

Nowe, mimo wzrostu cen nadal https://www.kyoei-osaka.jp/ , z tym ze min zamówienie to 50000 jenów, używki pojawiają się czasem na giełdach - sensowna cena to 1100 - 1200PLN, Houdini 12 do niedawna był dostępny na astropolis za 1270, możesz spytać czy nadal jest. Aktualnie Nikon NAW HW, ale ze względu na aktualną cenę ciężko go polecić, chyba że przemycisz go z Japoni bez cła i vatu :) Reklamowany jako dwa okulary w jednym, ale dla mnie przykręcanie korektora w warunkach polowych jest niepraktyczne, używam go tylko jako 12,5mm. Wcześniej APM HI-FW 12,5 - świetna transmisja, ale trochę przeszkadzała mi krzywizna pola, której z racji wieku moje oko nie dało rady skorygować - gdybym dziś miał go zmieniać to na Houdini 12, którego zaletą, oprócz korekcji komy, jest płaskie pole.

Dla mnie wystarcza jeden - 12,5mm i jest on moim podstawowym okularem, do mniejszych powiększeń używam 23mm, do większych 7mm. Nigdy nie odczuwałem potrzeby użycia okularu w przedziale 13-19mm, mam jeszcze 20mm, ale praktycznie go nie używam - 23mm go wyeliminowało. Miałem też Nikona 10mm, ale go sprzedałem - zbyt rzadko był używany, kusi mnie zapowiadany Houdinii 9mm, ale bardziej z chęci przetestowania niż rzeczywistej potrzeby...

Gdybym teraz kompletował zestaw okularów (a mam teleskop F4,4) to na pewno w wyborze uwzględnił bym Houdini w wersjach 12 i 20, ze względu na korekcje komy i świetne recenzje na cloudy. Szkoda ze następna ogniskowa to 30mm bo przy tej światłosile jest już mało użyteczna, 25mm to byłby ideał... W krótszych ogniskowych podobnie jak @Erik68 polecam Nikony - mam 5 i 7mm i polecam. Przy polu 70 koma już tak bardzo nie przeszkadza, tylko przydała by się platforma paralaktyczna do komfortowych obserwacji. Ewentualnie można kupić Nikona 10 mm , 5mm i barlow EIC-16 (również ma świetne opinie, które potwierdzam) i mieć pełne pokrycie krótszych ogniskowych 10mm - 6,1mm - 5mm - 3,1mm.