piotrfie

Do obserwacji wizualnych, jak ma być tanio i przyzwoicie - Dobson. I tak złożenie sensownego zestawu w tej cenie będzie zajęciem ekstremalnym. Składanie sprzętu do astrofoto w niskim budżecie w układzie montaż i jakaś tuba to lepiej między bajki włożyć. Można najwyżej wrzucić trochę pieniędzy, a potem przeklinać, że to nie działa, daje gwiazdy jak przecinki itp. Jeśli chcesz zacząć tanio i prosto (aby się nie zniechecić) z fotografią, to najtańszy byłby SeeStar albo Dwarf Mini. I tak przekracza budżet dwa do trzech razy. Nie ma sprzętu uniwersalnego, choć każdy początkujący chce, wbrew radom tych co już to przeszli, wierzyć, że on jednak złoży tani zestaw, który nadaje się doskonale i do obserwacji wizualnych i do astrofotografii 😉

Ukryta Galaktyka IC 342 (C 5) To nie jest materiał z SeeStara, tylko z TS15028/ASI533MC, ale może ktoś spróbuje się na to zamachnąć SeeStarem? Ja próbowałem tydzień temu z RedCata/ASI715, więc aperturą SeeStarową i kamerą niechłodzoną i 30 sek. klatkami, ale efekt był mało zadowalający (może dlatego, że niechłodzona kamera na południu Europy dokąd urwałem się na krótki urlop, to jednak trudne w użyciu stworzenie). Przeprosiłem się więc do większej apertury i poznańskiego balkonu 😉 i zrobiłem powtórkę, która pomimo gorszego nieba wyszła jednak dużo lepiej (-10C z chłodzenia i większa apertura). Zbierane z niedzieli na poniedziałek i z poniedziałku na wtorek - niecałe 15 godzin (284x180s), filtr Optolong L-Pro. Galaktyka niby niedaleka (ok. 10 mln lat świetlnych), ale wydłubać ją z tła i przesłaniającego ją pyłu Drogi Mecznej to swego rodzaju wyzwanie. Stąd odkryta została dopiero w 1892 roku (przez Williama Fredericka Denninga). Ma wielkość i strukturę podobną do Drogi Mlecznej. Należy do najbliższej naszej Grupie Lokalnej grupy Galaktyk Mafei. Widoczna jest w gwiazdozbiorze Żyrafy, czyli obecnie wysoko nad głową.

No właśnie cena hmmmm... DwarfLab wyrasta na poważnego konkurenta ZWO. Co model to technicznie ciekawszy. Tyle, że co model to solidnie drożej. Sądze, że celują w innego typu odbiorcę, choć cały czas to całkiem mobilny zestaw. Licząc obstrukcję wypada 80mm aktywnej apertury za 8600zł (SHO) w Astroshopie.

Cóż, pozostaje mi tylko pozdrowić z nieco deszczowego dziś Poznania i na pocieszenie wrzucić balkonową M106 z RedCata, czyli zestawu skrajnie niegalaktycznego 😉

Dzień wcześniej pogoda była całkiem dobra, a na Księzyc nie dała rady "Taki mamy klimat" 😉

Bałtyk, na północ od Jastarni, 18 lipca, ok. 22:45

W nocy wszystkie koty są szare. W oku są dwa rodzaje elementów reagujacych na światło. Pierwszy rodzaj, mniej czuły odpowiada za widzenie kolorowe. Drugi, bardziej czuły za widzenie czarno-białe. Przy słabym oświetleniu reagują tylko te drugie elementy. Kamery mają większą czułość niż oko, i zbierają światło przez kilka czy kilkanaście minut - znacznie dłużej niż ułamek sekundy przez który tworzy się w oku wrażenie wzrokowe.

Uważaj, abyś się nie zawiódł. Skoro pytałeś, czy zobaczysz coś takiego jak na zdjęciu, to odpowiedź twierdząca mogłaby wynikać wyłącznie z tego że link nie działa 😉 W teleskopie (nawet całkiem sporym) nie zobaczysz kolorów mgławic, a jedynie szarawe mgiełki. Kolorowo dla oka objawi się co najwyżej Księżyc (tyle, że on jest mało kolorowy) 😉 Jeśli chcesz coś takiego jak na zdjęciu, to pozostają zdjęcia. Czy da się robić zdjęcia sprzętem za 1600? Słabo. Ale trzy stówki więcej o już złapiesz najtańszą sensowną zabawkę do EAA (czyli obserwacji wspieranych elektronicznie), SeeStara S30. GoTo jest. Zdjęcia są (jak się je obrobi to całkiem ładne na początek). Tylko niestety nie ma tego uczucia patrzenia własnym okiem na skarby kosmosu. Masz obraz na ekranie tabletu czy telefonu i możesz to wydrukować. Nie wszystkim to pasuje.

https://goo.gl/maps/w8e7yPCtTdAA3pRHA

Cóż @polaris, chyba jednak zgodzić się z tym stwierdzeniem nie mogę. Oczywiście to moja osobista i zupełnie prywatna opinia, co zwalnia mnie z wszelkich dodatkowych wyjaśnień, przypisów i glos 😉. Trudno mi zaszufladkować Siril-a jako nieintuicyjnego - co, jak mniemam, miałoby być przeciwieństwem Pix-a. Moim zdaniem poziom intuicyjności w obu jest podobny. Nie wyróżniał bym żadnego z nich w tej kwestii. Oba są jednakowo intuicyjne, czy jak kto woli nieintuicyjne. Każdy w nieco inny sposób 😉 Co do ceny - licencja wieczysta Pix-a to jakieś 2/3 rocznego kosztu Photoshopa (i to ze zniżkami wszelkimi). Pix darmowy nie jest, ale też na tle graficznej komercyjnej "konkurencji", robi wrażenie prawie "przyjaźnie wycenionego" 😉.

W tym budżecie jeśli chodzi o obserwacje naoczne pewnie pozostaje Dobson 8”. Co do jego mobilności to oczywiście zależy od tego, jak definiujesz mobilność. Jeśli chodzi o przywiezienie na tylnej kanapie w samochodzie to mieści się i nie powinno być z tym problemu, jeśli chcesz go nosić na plecach, to jest wyraźnie za duży i za ciężki. Jeśli myślisz natomiast o EAA, to warto się przyjrzeć któremuś z SeeStar-ów. To takie dwie skrajności zależnie od tego do czego chcesz używać teleskopu.

Znacznie lepszym podejściem niż stackowanie w samym SeeStarze jest zebranie pojedynczych klatek i zestakowanie ich np. w Siril-u czy Pix-ie. Wtedy można powybierać tylko lepsze klatki czy to automatem czy ręcznie.

Z tego co pamiętam to S50 standardowo przychodził w zestawie ze statywem TC20, chyba, że się ostatnio coś zmieniło.

1. Nie poza jednym, który bezwzględnie warto mieć, a mianowicie klinem paralaktycznym, czyli np. głowicą TH10 lub czymś podobnym. Pozwoli na korzystanie z trybu paralaktycznego i uniknięciu w ten sposób rotacji pola przy dluższym zbieraniu materiału. 2. Wystarcza na kilka godzin. Czas zależy mi.in. od temperatury otoczenia. Powerbank może i warto mieć, ale wbudowana bateria na sesję powinna starczyć. 3. Oczywiście. Standardowa aplikacja to nie jest narzędzie do obróbki. Jeśli pobierasz dane w postaci np. kilkudziesięciu lub kilkuset klatek po 30s, to potem warto to że stackować i obrobić w czymś bardziej zaawansowanym. Z programów, których używam do obróbki polecam Siril (dostępny jako Wolne Oprogramowanie), lub Pix Insight (komercyjny). Oba bardzo dobre. Stąd warto spróbować właśnie Siril-a, bo bezpłatny i dobry. 4. Zawsze warto przeczytać instrukcję obsługi 😉. Sporo użytecznych materiałów jeśli chodzi o obróbkę można też znaleźć zarówno na tym forum jak i na Astropolis (https://astropolis.pl/)

A wyglądałoby jeszcze lepiej, gdyby to troszkę obrobić np. w Siril-u. Warto spróbować, zobaczysz co na prawdę da się z tego wyciągnąć. M42 jest tak jasna, że zawsze dobrze wychodzi. Przy części pozostałych prosi się o kalibrację kolorów (gwiazdy często zbyt czerwone) i choćby lekkie odszumienie. Co do stackowania, najlepiej zbierać osobne klatki i stackować w Siril-u i nie polegać na stackingu z SeeStara. Przy dłuższym czasie zbierania, a masz tu też czasy łączne po 2-3 godziny warto spróbować trybu ekwatorialnego. Przy azymutalnym widać już wpływ rotacji pola (kolorowa kaszka przy lewym dolnym i prawym górnym narożniku).