Skocz do zawartości

Wyszukaj

Wyświetlanie wyników dla tagów 'm45' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj za pomocą nazwy autora

Typ zawartości


Forum

  • Obserwujemy Wszechświat
    • Astronomia dla początkujących
    • Co obserwujemy?
    • Czym obserwujemy?
  • Utrwalamy Wszechświat
    • Astrofotografia
    • Astroszkice
  • Zaplecze sprzętowe
    • ATM
    • Sprzęt do foto
    • Testy i recenzje
    • Moje domowe obserwatorium
  • Astronomia teoretyczna i badanie kosmosu
    • Astronomia ogólna
    • Astriculus
    • Astronautyka
  • Astrospołeczność
    • Konkursy FA
    • Sprawy techniczne F.A.
    • Zloty astromiłośnicze
    • Astro-giełda
    • Serwisy i media partnerskie

Znajdź wyniki...

Znajdź wyniki które...


Data utworzenia

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Grupa podstawowa


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Zamieszkały


Interests


Miejsce zamieszkania

Znaleziono 30 wyników

  1. Postanowiłem spróbować zawiesić sam aparat na montażu EQ3-2 i strzelić jakąś fotkę, jako że był to sylwestrowy wieczór czasu nie było za wiele ? wybór padł na najlepiej u mnie widoczne o tej porze plejady. M-45 Plejady, Nikon D5100, Nikkor 18-105 (ustawione 105mm), F-5,6 , ISO 1250, 30x1min, EQ3-2 z AstroEQ. Obróbka Sequator i LR.
  2. Taka fotka niespodzianka - wykonana ostatniej nocy październikowego wypadu... tego kadru miało nie być i nie wiem, czemu się na niego zdecydowałem...(wszak już taki miałem) - może dlatego, że nocka była mglista, a to był jedyny kawałek nieba, który wydawał się nie ulegać temu trendowi. Leżał sobie ten materiał półtora miesiąca nietkięty, aż okazało się,... "że cos tam mam, o czym nie wiedziałem, że mam". 75x120s Nikonem D610mod przez Samyanga 135mm na StarAdventurerze. Suwaczek też mi się omsknął... jak zwykle... i wersja z tutorialem:
  3. Podczas ostatniej wyprawy w Bieszczady, dałem się namówić by opuścić na chwilę swoją "strefę komfortu" i zdecydowałem się przypomnieć sobie trochę, jak to się fociło troszkę dłuższymi ogniskowymi. A wiadomo, jak już gdzieś "zoomować" to Siedem Sióstr wydawało się dobrym wyborem Zdjęcie zrobione w październiku w Roztokach. Łącznie 30x360s Nikonem D610 @iso1600 + Astrokrak/Lomo 80/480 + TV TRF-2008 x0.8 na HEQ5 guidowane szukaczem i QHY-5. Niestety musiałem zrobić crop mniej więcej do rozmiaru APS-C, a i tak rogi są, jakie są. Jakby ktoś miał do sprzedania Borg'a 7887, jestem zainteresowany i wersja z instrukcją obsługi:
  4. Howgh! Materiał z początku września, ale dopiero teraz do niego przysiadłem. Całość łącznie ze stakiem obrobiona w Astro Pixel Processor. Zebrałem klatki 50x60s i 38x180s i sam się zastanawiam, czy jest sens akwizycji materiału o różnych długościach ekspozycji? Jak i tak wszystko potem jest wrzucane do jednego wora... Setup: TS APO 86 SDQ, QHY168C, IDAS LPS-D1 Akwizycja: 50x60s + 38x180s + darki + flaty + biasy Oprogramowanie: APT + PHD, APP (kalibracja, stack, postprocess) Proszę o komentarz.
  5. Jak wielu wie, mam słabość, aby zeskrobywać z matrycy materiału do ostatniego fotonu, często wyciągając go przy tym aż do pisku i bólu... próbowałem się trochę samo-ocenzurować... ale słabości wzięły górę. Poniżej tegoroczna kolekcja 52x120s z Samyangiem 135mm/[email protected] i Nikona [email protected] Fotki zbierane w wakacje w Balatonbereny na Węgrzech. jedyne co mnie boli i zaskakuje w tym materiale, że w centralnej jego części nie załapał się na matrycy obszar Ha w okolicach IC348. Pozdrawiam iro
  6. Witam Plejady (w katalogu Messiera M45 lub Messier 45; inne nazwy: Baby, Kurczęta, Kokoszki, Siedem Sióstr, Kościół Masoński) – najbardziej znana gromada otwarta na niebie. Swoją popularność zawdzięczają głównie temu, że można je swobodnie podziwiać nawet nieuzbrojonym okiem. Gromada ta znajduje się w gwiazdozbiorze Byka i jest odległa od nas o około 444 lata świetlne (136 parseków). Ta młoda gromada – mająca około 100 mln lat – jest otoczona niebieską mgławicą. Pomimo że Plejady widać gołym okiem, lepszy efekt wizualny osiągniemy używając zwykłej lornetki. Plejady mają charakterystyczny kształt, który przypomina znacznie pomniejszony Wielki Wóz. Gromada zawiera kilkaset gwiazd, spośród których 10 najjaśniejszych ma indywidualne nazwy. Są to: Taygeta, Maja, Asterope, Sterope II, Merope, Plejone, Alkione, Atlas, Celaeno i Elektra. Większość spośród nich to błękitne olbrzymy typu widmowego B. Ich jasność wynosi od 3,0 do 5,9m. --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Plejady – w mitologii greckiej nimfy, siedem sióstr: Alkione, Elektra , Kelajno , Maja , Merope, Sterope, Tajgete Uchodziły za córki tytana Atlasa i Okeanidy Plejone oraz za siostry (według niektórych źródeł) Hiad i Hyasa. Według poematu Kallimacha nazywały się: Glaukia, Kokkymo, Lampado, Maja, Partenia, Protis, Stonychia i były córkami pewnej królowej Amazonek. Także Dione i Kalipso czasem zaliczano do Plejad. Plejady (jako towarzyszki bogini Artemidy) wraz z Plejone były ścigane przez Oriona, którego spotkały w Beocji. Na koniec Zeus przemienił je w gwiazdy. Inna wersja mitu mówi, że razem ze swymi siostrami, Hiadami, zostały przemienione w gwiazdy z żalu, po śmierci ich brata Hyasa, ukąszonego przez węża. [WIKI] newton 150/750, niemod. Canon 1200D, 2,5 h materiału Pozdrawiam
  7. Wczorajszy szkic gromady M45 czyli Plejad. Warunki nie były najlepsze, w powietrzu unosiło się pełno dymu, co nie pozwoliło na jakieś sensowne obserwacje. Szkic wykonany ołówkiem na białej kartce.
  8. Plejady (M-45) – najbardziej znana gromada otwarta na niebie. Swoją popularność zawdzięczają głównie temu, że można je swobodnie podziwiać nawet nieuzbrojonym okiem. Gromada ta znajduje się w gwiazdozbiorze Byka i jest odległa od nas o około 444 lata świetlne (136 parseków). Ta młoda gromada – mająca około 100 mln lat – jest otoczona niebieską mgławicą, która widoczna jest na zdjęciach wykonanych odpowiednią techniką. TS72APO / Atik428ex / HEQ5 / LRGB L45x600 RGB 12x300 / Rpi3 eKos / sesja zdalna.
  9. Kisiłem ten materiał prawie miesiąc dłubiąc przy nim od czasu do czasu i w końcu PS wypluł coś takiego DSy to nie mój fach więc wybaczcie niedociągnięcia obróbki. Na razie lepiej nie umiem - ale jakby ktoś miał uwagi to chętnie wysłucham co mógłbym poprawić i jak Zestaw zresztą też budżetowy: Canon 500D unmod + stary obiektyw Porst 50/1,7 przymknięty do f/4 + Vixen Polarie na statywie foto Czasy 30 x 6 minut, ISO 800 materiał zebrany podczas zlotu w Odernem. Poskładane w IRIS, obrobione w PS Kadr znany i lubiany - w roli głównej M45, Kalifornia i zestaw pyłów z gwiazdozbioru Byka.
  10. Jak w temacie: Plejady (M45) po raz kolejny. Taki wynik udało się osiągnąć wracając do tego obiektu po 3 latach. L=40*5min, RGB =10*5min/kanał hardware: TSAPO906+WOflatIV / f 5.3, Atik383+ mono, Atik Titan mono +StarGuider 50 , HEQ5Pro SynScan, niebo miejskie software: DSS, Fitswork, Nebulosity, Ps CS6
  11. Obiekt znany wszystkim, każdy pewnie choć raz do niego podchodził, więc ja też chciałem go zrobić. :Po długich walkach z materiałem udało mi się uzyskać taki efekt. Na razie L kolor jest już wypalony czeka na składanie i obróbkę L 48 x 600 sekund NEQ6, APO Omegon 126, SBIG STL-11000
  12. Aaa... niestety wciąż mono. Zebrany kolor, choć warunki wydawały się nie najgorsze, to nie nadawał się do niczego. Po miesiącu walki z gradientami odpuściłem - w tak ciasnym kadrze, gdzie brakuje punktów w których jednoznacznie można wskazać tło, nie udało mi się osiągnąć zadowalającego wyniku. Stąd na razie tylko wersja B/W TS 130/910 0.79x, Atik383, filtr L, 40x5 minut + 10x30 sekund
  13. Zima w tym roku nie rozpieszcza - przynajmniej na Dolnym Śląsku... w tym roku kalendarzowym udało mi się wyjechać w teren nocą raz - 8.01. - głównie będąc nastawionym na Catalinę... W ramach rozgrzewki - będąc w sumie zaskoczony, że w 50mm mieści się i Kalifornia i Plejady i Hiady - na miły początek - ustawiłem taki oto sobie kadr - zakładałem, że rosnące nad Tąpadłami LP i tak zmasakruje ujęcie - myliłem się - pierwsze 6 klatek zostało zmasakrowane przez chmury, które przyszły chwilę po tym, jak zalignowałem Astrowalkera i ustawiłem kadr... olałem temat i pozwoliłem Astrowalkerowi dojechać do końca, zajmując się w tym czasie wizualem... To co ujrzałem w domu, trochę mnie zaskoczyło - jak na 9 klatek po 4 minuty @ f/4.5 iso 1600 Nikon d90, pod takim niebem, wyszło całkiem znośnie - a cała ta Pyłlandia - to dla mnie prawdziwe zaskoczenie. Pozdr Iro
  14. M45 Najbardziej znana gromada otwarta, ponieważ widać ją gołym okiem (szarawa chmurka). Znajduje się w gwiazdozbiorze Byka. Jest otoczona niebieską mgławicą refleksyjną. Jej największe (imienne) gwiazdy to: - Alkione 2,86 mag - Atlas 3,62 mag - Elektra 3,70 mag - Maia 3,86 mag - Merope 4,17 mag - Taygeta 4,29 mag - Plejone 5,09 mag - Celaeno 5,44 mag - Asterope 5,76 mag - Sterope II 6,43 mag Gromada jest oddalona od Ziemii o ok. 444 lat świetlnych. Jasność całej gromady to 1,4 mag. Jej wielkość to ok 12 lat świetlnych. M45 znana również jako: - Plejady - Baby - Kurczęta - Kokoszki - Siedem Sióstr - Kościół Masoński
  15. 19 klatek po 2 min. iso 1600 Canon 300 D Było by więcej ale temp. -20*C mnie zniechęciła Sk 150/750 eq5 SynScan GoTo
  16. Witam Szkoda, że gwiazdki trochę pojechało i nie złapałem w kadr ogonka mgławicy u góry zdjęcia. Pracowałem tutaj nad kolorkiem gwiazdek.
  17. Od Autora: Zapraszam na ostatnie trzecie spotkanie z brunetem (trylogia bruneta? ;) ) Sesja obserwacyjna z 10 grudnia 2015 po ponad 2 miesiącach postu. Wszystkie źródła zdjęć i map wyszczególniono na końcu relacji. „Niespotykanie spokojny człowiek” Chmury, deszcz, śnieg, zimno, chmury, chmury, pogoda (pełnia), pogoda (pełnia)…. W polskim klimacie naprawdę łatwo o astronomicznego doła. Co kilka dni bruneta napadały „samobójcze” myśli w stylu wyprzedaj sprzęt, rzuć to w cholerę – zacznij wędkować, uprawiać bonsai, grać w szachy, cokolwiek – byle nie astronomia. Nawet Słońce nie wychodziło w dzień zza grubej zasłony chmur. A zresztą nawet jakby wyszło to co z tego – brunet wyjeżdżał do pracy w nocy i wracał też w nocy (znaczy po 16). Generalnie dno, muł i wodorosty. To była moja ostatnia relacja w tym roku. Dziękuję za uwagę i poświęcony czas. Dobra żartowałem ;) Jako niespotykanie spokojny człowiek postanowiłem stłamsić instynkty samozachowawcze i powalczyć jeszcze trochę z moim hobby. Po kilkudziesięciu dniach totalnej niepogody wreszcie 8 grudnia ICM pokazał prawdopodobną pogodną noc z 10 na 11 grudnia. Niestety była to czwartkowa noc a następnego dnia rano miałem wyjechać w podróż służbową (prawie 400km) więc postanowiłem obserwować tylko pomiędzy 21 a 23, czy jakoś tak ;) Przygotowałem sobie zatem skromny pakiet obserwacyjny: Czyli: 1) Mgławcię planetarną Jones 1 w Pegazie – z ciekawości czy i jak widać 2) Mgławicę M42 w Orionie – oklepany klasyk ku pokrzepieniu serc 3) Płomień i Koń przy Alnitaku (NGC2024 i B33) – jako rozgrzewkę przed głównym wyzwaniem obserwacyjny 4) Duch Merope – IC 349 – danie główne Po doprecyzowaniu planu pozostało tylko czekać na pogodną noc i rozpocząć obserwacje. A było to tak: Zbliżała się 21, brunet wystawił sprzęt na zewnątrz. Podłączył baterię do wiatraczka i zaczął składać kratownicę. Po 10 minut wszystko było gotowe. Brunet zerknął tylko na kolimację i upewniwszy się, że jest bardzo dobra wszedł do domu aby przygotować okulary i filtry. Plan na wieczór był zwięzły, ale w miarę ambitny. Kto z nas nie widział na zdjęciach Końskiego Łba czy tajemniczego poszarpanego welonu przy jednej z najjaśniejszych gwiazd Plejad. Jednak zobaczyć je na własne oczy to zupełnie inne doświadczenie. Brunet skierował szukacz w stronę kwadratu Pegaza, potem wymierzył połowę drogi pomiędzy Alpheraz (α And) i Scheat (β Peg) i skierował teleskop na gwiazdę 72 Peg. W szerokim polu Naglera 22mm szukał charakterystycznego „L” z gwiazd poniżej którego leży mgławica Jones 1. - Gdzie jesteś – mruknął do siebie po kilku minutach bezowocnych poszukiwań Niebo było zbyt jasne. Dopiero wtedy brunet zorientował się, że nie przykręcił do Naglera filtra OIII… - Szlag – przeklął brunet - stracone cenne minuty. Nałożył opaskę na prawe oko i zapalił czerwoną czołówkę po czym dokręcił filtr OIII Baadera na okular. Zerknął ponownie. Tło zrobiło się czarne. Przesunął mgławicę, a w sumie rejon w którym powinna być, z powrotem w pole widzenia. Na początku nic nie zobaczył. Dopiero po kilkunastu sekundach pojawiły się dwa pojaśnienia domykające się w kształt litery „C”. Brunet wpatrywał się jeszcze kilka minut ale żadne dodatkowe szczegóły się nie pojawiły – jedynie wnętrze mgławicy wydawało się nieco jaśniejsze od otoczenia. - Wyraźna i oczywista, ale grzywy nie urywa – ponarzekał brunet i przesunął teleskop w stronę Oriona i widocznej gołym okiem M42. Zimą nigdy nie omijał tego obszaru. Wielka Mgławica Oriona wraz z pięknie rozpościerającymi się ramionami i domkniętym pierścieniem wokół trapezu zawsze urzekała bruneta. Nad nią jaśniała mgławica NGC 1977 (Running Man). Brunet zawsze zachodził w głowę gdzie ktokolwiek widzi tam biegnącego człowieka… W okularze siedział niezawodny Nagler 22mm z filtrem Lumicon UHC. - No to teraz trochę w górę – mruknął brunet i jednym płynnym ruchem umieścił Alnitaka w polu widzenia Naglera. Płomień przebijał się niemrawo ulegając blaskowi zety Orionis. Brunet przesunął jasną gwiazdę poza pole widzenia aby nie przeszkadzała w obserwacjach. Kiedy to zrobił, Płomień pokazał swoje bardziej atrakcyjne oblicze z pięknym ciemnym pasem pyłowym i poszarpaną strukturą mgławicy. - Dobra, koniec tych wygód. Czas na poważne obserwacje – powiedział do siebie brunet sięgając po filtr H-Beta – pogromcę konia, tkacza kokonów i gubernatora Kalifornii. W pole widzenia wsunęła się jasna i oczywista NGC 2023. Dopiero po chwili brunet dostrzegł majaczące pojaśnienie IC434 z ciągnąca się grubszą smugą wodorowego gazu. Gdzieś pośrodku majaczył nieforemny jajowaty cień mgławicy B33 – Mgławicy Koński Łeb. Pomimo zacięcia i tym razem brunet nie był w stanie zobaczyć kształtu głowy konia. - Może kiedyś, w Bieszczadach, pod lepszym niebem – rozmarzył się i naciągnąwszy opaskę na oko rozpoczął przygotowania do obserwacji ostatniego obiektu tego wieczoru. IC349 – mgławica refleksyjna o jasności 13mag leżąca w bezpośrednim, fizycznym sąsiedztwie gwiazdy Merope w Plejadach. Właśnie przez bliskość i blask tej jasnej gwiazdy ta mała mgławica jest tak trudna w obserwacji. Brunet odnalazł Plejady i ustawił Merope w centrum pola widzenia Naglera. Później w wyciągu wylądował „magiczny” okular Antares Speers Waler Zoom 5-8mm dający powiększenia od 225x do 360x. W centrum pola ciągle widniała jasna gwiazda otoczona sześcioma jasnymi spajkami. Ale „Ducha Merope” nie było widać. Było już grubo po 23. Brunet przetarł oczy ze zmęczenia. - No to lipa, trzeba odpuścić – mruknął i postanowił spojrzeć jeszcze raz. Przytknął oko do okularu i zrozumiał. Spajki… a w sumie to jeden ze spajków zasłaniał mgławicę. Jedynym sposobem aby pozbyć się tego problemu było poczekać około godziny do półtorej aż zmienią one swój układ i pozwolą ją dostrzec. Niestety brunet nie miał czasu. - Szlag by to… - cmoknął niezadowolony. - Icek nie zając, nie ucieknie – pomyślał. Trzeba być cierpliwym i opanowanym. Jutro trzeba stać wcześnie. A pogoda jeszcze się trafi, chyba… W Polsce astronomia uczy pokory. Pokory, cierpliwości i spokoju. Ile to razy pogoda psuła się zaraz po rozstawieniu sprzętu, ile to razy zachmurzyło się nagle po zachodzie Słońca po pięknym słonecznym dniu, ile to razy spadła nam na głowy mgła gęsta jak śmietana, ile to razy… dobra koniec żali, w sumie nie było tak źle. -Szlag by to… >> KONIEC << Źródła: 1) https://www.noao.edu/image_gallery/images/d7/jones1-1500.jpg 2) Treasury Project Team - http://hubblesite.org 3) http://hubblesite.org/newscenter/newsdesk/archive/releases/2000/36/. 4) Mapy nieba - http://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/8577-obiekt-tygodnia-19092015-jones-1/ (Jones 1) 5) Mapa obszaru Oriona – Uranometria 2000.0 6) https://www.eso.org/public/outreach/eduoff/cas/cas2002/cas-projects/italy_pleiades_1/ (zdjęcie M45)
  18. Witajcie, Ze względu na pogodę, myślę że w tym roku nic więcej nie zwojuję z tym projektem. Pokazuję to co mam uzbierane i obrobione :D i czekam na pogodę. M45 21 x 600 L Sprzęt w stopce. Na zdjęciach samym L/Ha od dzisiaj postanowiłem dodawać warstwę ze zdjęciem Księżyca. Niech to będzie mój podpis (jako znak wodny:) Księżyc fotografowany z tego samego setupu więc można będzie sobie wyobrazić wielkość fotografowanego obiektu. Pozdrawiam Piotrek
  19. Szkoda było marnować takiej nocki jak dzisiaj więc na szybko wystawiłem sprzęt i pierwsze (udane) światło ujrzał SBIG ST-2000XCM. Dodam że jest to moja pierwsza styczność z chłodzoną kamerką ale nawet udało się ją opanować. Jest to stack z DSS 8x10 min RGB + 3 darki + 10 biasów. Obróba baaaardzo podstawowa. W zasadzie tylko wyciąganie i wyrównanie poziomów oraz lekkie odszumianie w PS. Można więcej ale na razie tylko na to znalazłem czas. Sprzęt jak ze stopki. Kamerka pracowała w 10*C bo mam problem z desykantem. A no i zapomniałem dodać że Plejadki nie w komplecie... Zabrakło w kadrze Plejone i Atlas bo nie chciało mi się szukać ibusa żeby obrócić kamerkę :)
  20. Dawno już nie pokazywałem coś ze swojego podwórka. Wczoraj trafiło mi się czyste niebo wiec postanowiłem przetestować swoją kamerę po zainstalowaniu nowych sterowników itd. gain offset. Padło na M 45 mimo bliskości księżyca. wykonałem 11 klatek 10 min w luminancji które to poskładałem i na szybko obrobiłem w PS. Jestem zaskoczony tym co zobaczyłem, komentarze mile widziane. Warunki wyły słabe FWHM miałem zaledwie na poziomie 2,20. Za skarby nie mogłem osiągnąć mniejszego, czasami zdarzało się 1.2 1,4.
  21. Tak jak w tytule napisałem, podchodziłem do tego materiału zebranego jeszcze w Zatomiu, dwa razy. Klatek light w obydwu fotkach jest tyle samo, czyli 30 x 300s. W pierwszym podejściu wykorzystałem darki i biasy, w drugim dorobiłem i dołożyłem flaty. Obydwa materiały stackowane w DSS i obrabiane w PS-ie. Podejście nr 1. Podejście nr 2. Materiał zbierałem (po raz pierwszy) przez FSQ106ED, kamerka QHY8L i to na montażu NEQ6pro oczywiście z guidingiem. Próbowałem również po raz pierwszy użyć w PS-ie GradientXTerminator'a i jak widać chyba nie wyszło.
  22. Witam Wydawało mi się, że 3 listopada pogoda w centrum Polski jest znośna do focenia. Od kilku dni mnie nosiło. Pomyślałem sobie, że może chociaż zobaczę jak to wygląda przy słabych warunkach. Zawsze jeździłem gdy było ok. Niestety po dojechaniu na miejsce, pojawiająca się mgła, prawie zmusiła mnie do powrotu. Ustawiłem teleskop na stoliczku i popatrzyłem na kilka obiektów. Już miałem wracać ale skoro przyjechałem to pomyślałem sobie, że spróbuję jakieś zdjęcie zrobić. Warunki były fatalne. Mgła i osadzający się szron. To tylko 17 minut materiału. Zarys mgławicy pewnie tak wygląda przez tę pogodę. I tu pojawił się problem. Po kilkunastu zdjęciach, które zrobiłem następne wyglądały tak jakbym im troszeczkę zmniejszał ISO. Następne ciemniejsze od poprzedniego i tak dalej. Aż focenie okazało się niemożliwe. Czy taki efekt jest spowodowany: uszkodzeniem canona? pogarszającymi się warunkami? postępującym zaszronieniem lustra gł i wt. ? Pozdrawiam
  23. Ostatnia sesje mialem pierwszego listopada. Do wczoraj. Nic nie zapowiadalo ,ze cokolwiek sie uda , a tymczasem az trzy godziny materialu :) Rozczarowanie. Tak to moge okreslic. Niestety moja miejscowka nie pozwoli na wiecej. Zastanawiam sie tylko czy dorzucenie kolejnych trzech godzin pozwolil na wydobycie wiecej mglawic? Szczerze w to watpie. ;) WO FLT 98 Apo, EQ6 pro, QHY8L, Idas LP, FF/R TV 0.8x 20x600sek.
  24. Witajcie. Pewnie powiecie łeee, znów M45!? Ale mimo to chcę go zaprezentować, ponieważ buduję dopiero bazę obiektów z grupy "must have" i chciałem się pochwalić nowym nabytkiem. Wcześniej robiłem próby lecz nie miałem szans na zrobienie zdjęć M45. Matryca w poprzedniej kamerze Atik 314E o wielkości 1/4 znaczka pocztowego wymagałaby mozaiki - to karkołomne zadanie :D Po zastosowaniu QHY9 w połączeniu z TSAPO65Q wyszło mi coś takiego: LRGB:24:5:5:5x600 Ponieważ nie mam już możliwości zebrania porządnych flatów, więc nic więcej już nie zmienię. Zostawiam tak jak jest. Muszę też popracować nad prostopadłością matrycy. Na surówkach dosyć mocno widać tego efekty. W przygotowaniu glaktyka Andromedy :D (więc znów będzie łeeeee....)
  25. Od wakacji kompletuję setup i cały czas ulepszam. Dotychczas popełniłem jedynie próby zrobienia zdjęć, cały czas Los rzucał kłody pod nogi. A to coś nie działało, a to nieba nie było widać, a jak pojawiło się trochę gwiazd to dmuchało >50 km/h. Większość ułomności wynikała jednak z winy ... operatora ;D Aż nastał czas świąt, trochę wolnego i pojawiło się niebo, czyste (w miarę) niebo. Jestem początkujący i jak każdy adept zaczyna od żelaznych punktów na liście M. W planie był Orion, na którego czaiłem się od kilku miesięcy. Rozstawienie sprzętu zabiera mi niestety jeszcze sporo czasu, dlatego zaczynałem za dnia ok. 15. Podłączyłem wszystko i czekając na Polarną poszedłem na obiadek. 1. na początek strzał w M31 - Andromedę (trzeba coś pokazać rodzince, która zjechała na święta), do tego tematu jeszcze wrócę, na razie tylko L 4+360 s 2. Czekając na Oriona skierowałem się na Plejady L 6*600s + R 3*360s [tutaj przypomniałem sobie, aby włączyć chłodzenie w kamerce]+GB 3*360s+ jako próbka, której nie wykorzystałem Ha 1*360s (będę się martwił później co z tym zrobić) 3. zaplanowany Orion L6*600s + RGB 3*360 + j.w. Ha 1*360s Zapomniałem dodać, że połapałem kilka darków 4*10 min i 3*6 min, Atik 383 zasilany zasilaczem Baader'a 12,8 V z uwagi na wrażliwość na napięcie Moje wypociny to wciąż testy sprzętu, oprogramowania i moich umiejętności. Widzę, że gwiazdki rozjeżdżają mi się na brzegach kadru w kierunku promienistym od centrum na zewnątrz. Muszę chyba zmienić ustawienia flattenera. Do obróbki wrócę pewnie nie raz. O ile Plejady podobają mi się i jestem zadowolony, to Oriona chyba pokaleczyłem za mocno. Wynik stackowania Andromedy zmusił mnie do obcięcia kadru. Najbardziej efektywny był z tego wszystkiego obiadek :D . Będę walczył dalej, ale teraz mam przynajmniej swoje własne próbki. Radek
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2019)