Skocz do zawartości

Wyszukaj

Wyświetlanie wyników dla tagów 'mapa' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj za pomocą nazwy autora

Typ zawartości


Forum

  • Obserwujemy Wszechświat
    • Astronomia dla początkujących
    • Co obserwujemy?
    • Czym obserwujemy?
  • Utrwalamy Wszechświat
    • Astrofotografia
    • Astroszkice
  • Zaplecze sprzętowe
    • ATM
    • Sprzęt do foto
    • Testy i recenzje
    • Moje domowe obserwatorium
  • Astronomia teoretyczna i badanie kosmosu
    • Astronomia ogólna
    • Astriculus
    • Astronautyka
  • Astrospołeczność
    • Konkursy FA
    • Sprawy techniczne F.A.
    • Zloty astromiłośnicze
    • Astro-giełda
    • Serwisy i media partnerskie

Znajdź wyniki...

Znajdź wyniki które...


Data utworzenia

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Grupa podstawowa


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Zamieszkały


Interests


Miejsce zamieszkania

Znaleziono 73 wyników

  1. sferoida

    MaPa - najlepszego !!!

    Zdrowia i szczęścia w wymiarach tak szerokich jak Twoje kadry. Pięknych fotek, tylko nie zapomnij podzielić się z nami.
  2. Obłok Molekularny Perseusza. Bardzo ciekawy kompleks ciemnych mgławic rozjaśnianych artystycznie jasnymi gwiazdami rejonu. Posiada w zestawie kilka barwnych mgławic dobrze widocznych przy fotografiach z dużo większych ogniskowych. Cały praktycznie kadr jest wypełniony mniej lub bardziej gęstymi obłokami materii. Taki urok galaktyki w tamtym rejonie ale potrzeba dobrych warunków i trochę cierpliwości. Canon 6D, 200mm@f3.5 ~2h
  3. Jakiś czas temu zebrałem i obrobiłem materiał związany z małym projektem który popełniłem ad hoc. Prezentuję wersję opisaną, w której dzięki współpracy z Markiem ( panasmaras), znajdziecie oznaczenie ciemnych mgławic regionu na co pragnę zwrócić uwagę. Myślę, że szczególnie ta kategoria jest słabo opracowana w sieci a Kasjopea przeważnie kojarzy się z gromadami otwartymi. Technicznie to 4-ro panelowa mozaika 6Dmod/200mm. Wersja nieopisana to zobaczenia tutaj: ASTROMARCIN - Kasjopeja Panorama
  4. Powracam na domowe podwórko czyli niebo osiągalne z Polski Pierwotnie chciałem się skupić na ciemnych mgławicach okolic Altaira ale pomyślałem, że jest okazja do zrobienia fragmentu wielkiej szczeliny z ang. The Great Rift. Przy słabiej doświetlonych zdjęciach wychodzi dość ciemnawy obszar bez wyrazu. Ja ukazuje, że szczelina nie jest do końca ciemna a w niej są ciemniejsze mgławice. Canon 6D/200mm@3.5 ~1.5h
  5. W kolejnym szerokim kadrze (poprzedni można znaleźć na forum) przeskoczyłem na drugą stronę Skorpiona. Znajduje się tam cała plątanina ciemnych mgławic która wyraźnie wybija się poza płaszczyznę dysku Drogi Mlecznej. Gwiazdozbiory Wilka czy Centaura chodź częściowo widoczne z naszych szerokości uchodzą jednak a południowe. Kadr przecina niebo od Skorpiona do Centaura i bodajże w całości ujmuje mało znanego u nas Wilka. To w "północnej" części kadru. Południowa zahacza o kilka kolejnych gwiazdozbiorów jak to w szerokich kadrach Canon 6D, Sigma 50mmA, iso1600, ~1h, SkyTracker
  6. Przy okazji mozaiki Drogi Mlecznej, która powstała w ramach poprzedniej wyprawy do RPA, zwróciłem uwagę na jednak dość wyraźne pasmo ciemnych mgławic ciągnące się dla obserwatora z Polski od dołu gwiazdozbioru Orła aż praktycznie po górę Skorpiona ( lub odwrotnie ). Dodatkowo na zdjęciach w sieci zobaczyłem ogromną mgławicę wodorową skoncentrowaną wokół gwiazdy Zet Oph. Zanotowałem sobie aby wrócić do tego motywu tym bardziej, że niegdysiejsza panorama DM nie sięgała na tyle daleko od głównego pasa aby to dobrze ukazać. Obszar ten na tyle mnie przyciągnął tym razem, że zrobiłem te okolice w 2 lub 3 sesjach. Poniższy kadr chronologicznie jest pierwszy. Obszar jest dostępny z Polski ale raczej pomijany :raz że nisko, dwa główny pas drogi mlecznej najnormalniej w świecie przyciąga bardziej. Skorpion jest u góry, północ praktycznie na lewo, dla bardziej naturalnej orientacji zdjęcie można obrócić sobie o 90 st w prawo. Canon 6D, Sigma 50mmA, iso1600, ~1.5h, SkyTracker
  7. Mnie galaktyka przypomina lekko jajko sadzone ale jak się już dowiedziałem ta nazwa jest zarezerwowana dla innej galaktyki z katalogu NGC. To nic, M106 to przecież klasyk więc poszedł na cel kiedy wczesną wiosną rozgryzałem niuanse CT8 z FF tak więc jest to kolejna odsłona uzyskanych wyników. CT8/STL11k - LRGB 5h
  8. Rodzynek zimowego nieba. Trudny, nisko, ale większy od 'Hełmu Thora' więc bardzo dobrze pasuje do zastosowanego zestawu. Nie wiem czy nie wykorzystałem najlepszy warunków na jakie trafiłem zimą od stycznia tego roku. Materiał zebrany w jednaj sesji chodź planowałem dwie - niestety mewa odleciała już za horyzont. Obiekt wciąż mniej znany na forach więc może opis wskazany. IC 2177 – mgławica emisyjna znajdująca się w gwiazdozbiorze Jednorożca. Została odkryta w 1898 roku przez Isaaca Robertsa. Mgławica ta znajduje się w odległości około 3800 lat świetlnych od Ziemi.IC 2177 wspólnie z mgławicą NGC 2327 tworzy większą mgławicę nazywaną Mewa. Za wiki. NGC 2327 stanowi niejako jej głowę, a IC 2177 jej rozpostarte skrzydła i tułów. Rozciąga się ona na przestrzeni około 250 lat świetlnych FSQ/STL11k ~3h LRGB
  9. W czasie ostatniej wyprawy pod południowe niebo zdecydowałem, że naświetle obszar pozostałości po wybuchu supernowej canonem FF przez 135mm. Materiał zbierałem na 2 a nawet 3 sesje ostatecznie wybrałem klatki z jednej które wygrały jakościowo z innymi i ten materiał obrobiłem. Obszar jest bardzo interesujący i jeśli mam coś napisać o nim to gdyby z jakiś powodów górował u nas to co roku setki astro-fotografów celowałyby w te piękne struktury wodorowe nie mówiąc oczywiście o pozostałościach supernowej. To taki Veil południa, nieco trudniejszy i rozproszony. natomiast jest nałożony na bardzo gęste pole Drogi Mlecznej z bogatymi chmurami wodorowymi. Te porównałbym do tych otaczających Sadr. Canon 6D, 135mm RPA
  10. Zainstalowałem nowy dodatek pt. "Mapa użytkowników FA. Każdy zalogowany użytkownik może dodać się na mapie wpisując w odpowiedniej zakładce swoją miejscowość lub też ulice i dom....tu zostawiam dowolność. Pamiętaj jednak, że upubliczniając swój dokładny adres podajesz na tacy informacje o sobie. Zalecam podawanie więc samego miasta ewentualnie ulicy. Nie korzystajcie z IP bo wskaże Was jak naszego kolegę Jacka w Warszawie
  11. W drugiej części nocy pogorszyły się warunki. Seeing rozpoczął taniec a na niebie widać było przelatujące wysokie cirrusy. Roboczą sesję postanowiłem zakończyć jednak konkretnym akcentem. Ustawiłem M13 - nie było warunków na inne cele. CT8/STL11k - LRGB 1,5H Po kliknięciu w zdjęcie praktycznie pełny kadr.
  12. Kilka słów o widoczniej parce. To trochę jak spotkanie młodości z dojrzałością. M35 to spora gromada zajmująca prawie obszar Księżyca w pełni, oddalona o raptem 2800 l.sw. od Ziemi. Odkrycie przypisuję się dwóm panom: Philippe Loys de Chéseaux w roku 1745 oraz niezależnie przez John Bevis przed 1750. Wiek ocenia się na 100mln lat. NGC 2158 to gromada, której wiek wycenia się na 2 mld lat i jest 9000 l.sw dalej od M35.
  13. Polowanie na Oriona to ciężka sprawa głównie z uwagi na jego górowanie w okresie zimowym co przekłada się na specyficzne uwarunkowania w obszarach podgórskich. W tym roku upatrzyłem sobie taki kadr. Północ jest na lewo. Specjalnie nie stawiałem w pionie. Po prostu takie ujęcie mgławic bardziej mi pasuje w kadrze wraz z jego orientacją. Canon 6Dmod, c200@f.3.5 ~1.5h
  14. Małe wspomnienie z początków jesieni. Wtedy, wczesnym wieczorem jeszcze, gwiazdozbiór Łabędzia wisiał wysoko na niebie . Celem było naświetlenie gwiazdozbioru z 50mm ale z innym iso 800 tak aby zobaczyć jak się to sprawuje. Normalnie robię na 1600. Nie wystarczyło czasu na drugie iso ale pewnie powrócę do porównania kiedyś. Canon 6D, 50mm, ~1.5h
  15. Gwiazdozbiór Byka kadrowany na szeroko aby złapać trochę sąsiedztwa. Stosunkowo krótka sesja pod niebem które niestety trochę zawiodło. Zima to ciężki okres przy śniegu, mgiełce w mroźnym powietrzu oraz świecacych wyciągach. Nie mniej jednak widać sporo. Sporo się namęczyłem z jakimiś rożnymi gradientami. Canon 6Dmod, 50mm@ f3.5
  16. Kontynuacja szerokich panoram z obiektywu 50mm. Gwiazdozbiór Bliźniąt już zaczyna "odstawać" i jedynie jedną stroną sięga do pasa DM, słabego zresztą, bo w tamtym kierunku patrzymy już w zewnętrzne ramię galaktyki. Ciekawostka związana jest z łączeniem gwiazdek. Poniżej 2 wersje oraz trzecia najbardziej prosta - pod nią kryje się link do większej rozdzielczości.
  17. Przedstawiam wynik niedawnej sesji w której wycelowałem w wypust gwiazdozbiou Jednorożca wciskający się tutaj między Oriona i Małego Psa. "Ostatni" obszar wodorowy na tej wysokości w drodze gwiezdnego nieba za wschodu na zachód na następny wodór trzeba "czekać do lata" Północ jest na lewo w tych horyzontalnych wersjach. Miłośnicy ciemnotek będą zawiedzeni: mało zakurzony obszar, więc nie ma co zasłaniać gwiazdek Canon 6Dmod, 200mm iso1600
  18. Pas Oriona to niesamowite bogactwo mgławic schowane, a właściwie skąpane w blasku trzech bardzo jasnych gwiazd FSQ/STL1000
  19. Jeśli się celuje w Perseusza w mniejszych kadrach to jakoś ten pyłowy obszar ucieka. Nie piszę tutaj o znanych Okolicach Omi Per (Atik) które stanowią kanon tzw wymagającej astrofotografii. Dopiero na tak szerokim kadrze uwidacznia się mocno pyłowy charakter "centrum" gwiazdozbioru Perseusza. Obróbka nie jest łatwa. Nadmienię, że kiedy czytałem artykuł z serii 'obiekty tygodnia' to byłem zdziwiony istnieniem czegoś takiego jak Tokyo 994 ( ukłony ponowne dla autora za popularyzacje takich nieoczywistości nieba). Tutaj w szerszym kadrze prawie bije po oczach to chyba świadczy ile w Perseuszu tej materii jest. Canon 6Dmod, 50mmf3.2, iso1600, ~2h
  20. Przyszła mi do głowy taka panorama i zrobiłem ją z premedytacją. Pomyślałem, że na tym wycinku nieba są wszystkie możliwe rodzaje mgławic no ale ekspertem nie jestem Ciekawie wyszedł tez kontrast lewej i prawej strony a mam na myśli układ pyłowych mgławic: na tle kosmosu bez DM - tak trochę jakby świeciły w stosunku do tych które na tle gęstej DM wydają się być prawie czarne. Canon 6dmod/200mm - 2 panele
  21. Poza pyłowym warkoczem Korony Południowej to chyba drugi taki kadr gdzie bohaterem jest pyłek kosmiczny. Pomysłodawcą obiektu był kolega lukost który notabene próbował mi pokazać ten obiekt. Nie pamiętam wszakże czy w końcu potwierdziłem "widzenie" bo oczy naświetlałem co chwilkę tabletem tudzież wyświetlaczem aparatu ale cel ująłem, mam nadzieję, jakoś artystycznie. Canon 6Dmod/200mm ~1.5h [
  22. MaPa

    M33

    Taki jesienny klasyk. Już długo nie celowałem stąd w tym roku postanowiłem tam zaglądnąć tym bardziej że inny setup i kadr ma słuszną szerokość. FSQ/STL11k ~2h Wykorzystałem program AFA i wygenerowałem opisy. Sporo tego.
  23. W połowie roku odkryłem zapomniany materiał z końcówki ub roku. Nie rokował dobrze ale zebrałem go dość sporo więc postanowiłem obrobić. Przyznaję że pozytywnie o nim teraz myślę. Okazją do prezentacji jest ostanie "rękodzieło" w postaci opisu w którym starałem się utrzymać klimat z niedawno opisywanej Kasjopei. Canon 6Dmod/135mm ISO1600, ~2h
  24. IC4592 to rozległa refleksyjna mgławica w gwiazdozbiorze skorpiona która jest rozświetlana przez gwiazdę Nu Scopii. Została odkryta 23 marca 1895 roku przez Edwarda Barnarda. Kadr jest na tyle rozległy że obejmuje również kompleks IC4601. Do kompletu na zdjęciu mamy 3 wandenbergi. Canon 6Dmod/200mm iso1600 ~2h - RPA
  25. Na pewno jest mniej znany obiekt u nas więc postaram się go nieco przybliżyć. NGC 6752 zawiera ponad 100 000 gwiazd mieszczących się w sferze o średnicy 100 lat świetlnych. Wiek tej gromady szacuje się na ponad 10 miliardów lat. Znajduje się w gwiazdozbiorze Pawia. Została odkryta 30 czerwca 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Jest położona w odległości ok. 13,0 tys. lat świetlnych od Słońca oraz 17,0 tys. lat świetlnych od centrum Galaktyki. Uważana jest za trzecią najjaśniejszą po Omedze i 47 Tuc. W gromadzie NGC 6752 znajduje się duża liczba tzw błękitnych maruderów. Ponieważ spotkałem z tą nazwą pierwszy raz więc jak najbardziej odsyłam do wiki co i ja uczyniłem ( wersja angielska jest bogatsza): Wikipedia Blekitny Maruder Gwiazdy te wykazują właściwości gwiazd młodszych niż ich sąsiedzi, choć modele powstawania gromad kulistych wskazują, ze większość gwiazd w gromadach kulistych powinna uformować sie w zbliżonym czasie. Badania prowadzone w tej gromadzie dowodzą, ze bardzo duza liczba, bo aż do 38% gwiazd w centrum gromady powstawało w układach podwójnych. Kolizje pomiędzy gwiazdami w tym niespokojnym obszarze mogą wywołać tworzenie sie błękitnych maruderów powszechnych w tej gromadzie. st2000/Sky90f4.5 LRGB
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2018)