Skocz do zawartości

Wyszukaj

Wyświetlanie wyników dla tagów 'messier' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj za pomocą nazwy autora

Typ zawartości


Forum

  • Obserwujemy Wszechświat
    • Astronomia dla początkujących
    • Co obserwujemy?
    • Czym obserwujemy?
  • Utrwalamy Wszechświat
    • Astrofotografia
    • Astroszkice
  • Zaplecze sprzętowe
    • ATM
    • Sprzęt do foto
    • Testy i recenzje
    • Moje domowe obserwatorium
  • Astronomia teoretyczna i badanie kosmosu
    • Astronomia ogólna
    • Astriculus
    • Astronautyka
  • Astrospołeczność
    • Konkursy FA
    • Sprawy techniczne F.A.
    • Zloty astromiłośnicze
    • Astro-giełda
    • Serwisy i media partnerskie

Znajdź wyniki...

Znajdź wyniki które...


Data utworzenia

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Grupa podstawowa


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Zamieszkały


Interests


Miejsce zamieszkania

Znaleziono 16 wyników

  1. Po ostatniej walce z ustawieniem osiowości pająka, wyciągu, LW i kolimacji powoli wychodzę na prostą. Bardzo wymagający sprzęt pod tym względem W miedzy czasie będę sprawdzał który korektor lepiej się sprawdzi. MPCC czy RCC1. Standardowo jednoklatkowiec (lubię takie). 2018-06-09T23:08:38UT, NEQ6, OOUKCT8, Atik 383L+, L300s Czystego Nieba!
  2. Messier 106 (również M106, NGC 4258) – galaktyka spiralna znajdująca się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Została odkryta w lipcu 1781 roku przez francuskiego astronoma Pierre’a Méchaina. Messier 106 jest najjaśniejszą galaktyką grupy galaktyk M106. Jest galaktyką Seyferta typu 2. M106 nie znalazła się w opublikowanej wersji katalogu Messiera. Dodała ją Helen Sawyer Hogg w 1947 razem z M105 i M107. M106 znajduje się w odległości ok. 23 milionów lat świetlnych (ok. 7 mln parseków) od Ziemi. Odległość do galaktyki udało się obliczyć precyzyjniej niż za pomocą cefeid dzięki odkryciu kilkunastu maserów wodnych w dysku akrecyjnym znajdującym się w centrum galaktyki. Obecność maserów pozwoliła również na wykazanie, że w centrum galaktyki znajduje się supermasywna czarna dziura, której masę oszacowano na 40 milionów mas Słońca. Do tej pory w M106 zaobserwowano dwie supernowe: SN 1981K – odkryta w sierpniu 1981, osiągnęła maksymalną jasność 16m SN 2014bc – odkryta w maju 2014, miała wówczas jasność 14,8m. NEQ6, CT8, Atik 383L+, L300s Czystego Nieba!
  3. M3 to jedna z największych i najjaśniejszych gromad kulistych, składa się z około pół miliona gwiazd. Położona jest w odległości około 33900 lat świetlnych od Ziemi, a jej średnica to około 220 lat świetlnych. Jej wiek ocenia się na 8 miliardów lat, co czyni ją jedną z najstarszych formacji w naszej galaktyce. Gromada ta była już w połowie tego wieku, kiedy nasze Słońce się narodziło. NEQ6, CT8, Atik 383L+, L300s Pomimo faktu, że położona jest dalej od nas, niż od centrum Drogi Mlecznej, M3 jest widoczna nawet przez najmniejsze instrumenty. M3 zawiera 274 znane gwiazdy zmienne - to największa ilość odkryta do tej pory wśród gromad kulistych. Wśród nich jest są co najmniej 133 gwiazdy typu RR Lyrae, ale również zadziwiająco duża ilość Błękitnych Maruderów - błękitnych gwiazd ciągu głównego, które wydają się być młodymi obiektami. Ponieważ wszystkie gwiazdy w gromadach kulistych są w podobnym wieku, jest możliwe, że gwiazdy te odrzuciły swoje zewnętrzne warstwy podczas przemieszczania się przez zatłoczone centralne obszary gromady kulistej. Oddziaływanie M3 rozciąga się na około 760 lat świetlnych - wszystkie gwiazdy w tej odległości związane są z jej centrum. M3 zawiera też sporą ilość relatywnie ciężkich pierwiastków. Źródło: https://www.universetoday.com/31110/messier-3/ Tłumaczenie: jolo (dzięki) Czystego Nieba!
  4. To znowu z klasyką, jak to ktoś napisał bardzo znudzoną Wszyscy ją dobrze znają, więc zaczerpnąłem kawałek opisu z Wikipedii Galaktyka Wiatraczek (znana również jako Kółko Zębate, Messier 101, M101, NGC 5457 lub Arp 26) – galaktyka spiralna ze słabym jądrem i bardzo rozwiniętymi ramionami w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, 5,5° ponad ostatnią gwiazdą dyszla Wielkiego Wozu (Alkaid). 2018-04-22, NEQ6, CT8, Atik 383L+, 5x400s
  5. Póki co obiektów tematycznych nam dostatek i nie będę zakładał tematu o kolejnej M13 czy innym obiekcie. W temacie będę umieszczał swoje najprościej zarejestrowane i opracowane obiekty. Nie są to na razie arcydzieła konkursowo/apodowe, ale myślę że w miarę upływu czasy poziom się podniesie. Na początek wszystkim bardzo dobrze znana Gromada Kulista Messier 13 leżąca w gwiazdozbiorze Herkulesa. 2017-05-19T23:29:23UT, L33x100s, CT8, Atik 383L, NEQ6
  6. Fotka ze styczniowej sesji. Dwa obiekty Messiera mieszczące się w jednym kadrze. Niestety dopiero wczoraj znalazłem troszkę czasu aby obrobić to zdjęcie. Jak by nie patrzeć sezon galaktyczny rozpoczęty. Messier 95 Messier 96 Dane: Data 26-01-2017 Obiekty: Messier 95; Messier 96 Teleskop: SW 150/750 Detektor: ATIK 383L+ Mono Czas: L 27x360s
  7. To gromada otwarta w Hydrze położona około 1500 lat świetlnych od nas i zajmująca obszar nieba o średnicy 54 minut kątowych. Wiek gromady ocenia się na około 300 milionów lat, a więc to taki "średniak", a w jej skład wchodzi około 80 gwiazd. Została odkryta 19 lutego 1771 przez Messiera i opisana w jego notatkach, ale niestety jej pozycja została wtedy źle podana, przez co dopiero Oswald Thomas w roku 1934 i niezależnie T.F. Morris w roku 1959 przyporządkowali opis podany przez Charlesa Messiera właśnie do tej gromady o numerze 48. W opisywanym rejonie po prostu nie było żadnej innej, która by pasowała do notatek Messiera. Gromada gościła niedawno w cyklu Obiekt tygodnia http://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/9799-obiekt-tygodnia-11032016-%E2%80%93-m48-i-okolice/ To kolejny obiekt z programu "Gromady w świetle Księżyca" TS 130/910 0.79x, Atik383, Baader RGB 3x12x3 minuty, północ u góry. http://www.universetoday.com/35202/messier-48/
  8. Dziś chciałem wam pokazać jedno z pierwszych zdjęć wykonane po zmianie Canona na Atika. Jak widać nie wszystko jeszcze bangla jak powinno. Przyda się chyba kolimacja i sprawdzenie korektora komy. Poniżej dwa zdjęcia. Pierwsze z malutkim cropem oraz resize. Drugie to crop galaktyki. Dane: Obiekt: Messier 101 Data: 17-03-2016 Teleskop: SW 150/750 Detektor: Atik 383l+ Mono Czas: 34x600s
  9. W związku z brakiem pogody wracam do materiału z kwietnia 2015. M61 to nie obiekt na mój setup. Jak widzicie materiał kiepskiej jakości. Nie pamiętam warunków jakie wtedy panowały ale po tym jak wyszło i jak wyglądają surowe klatki to raczej za ciekawie nie było. Poniżej stack 39x300s ISO 800 Mały crop. Setup ten co zawsze. SW 150/750 Canon 450D Mod. I jeszcze Crop: Zobaczcie na gwiazdy. Naprawdę nie mam pojęcia dlaczego takie dwukolorowe mi powychodziły. Pozdrowionka dla wszystkich miłośników astronomii.
  10. Materiał zbierany kilka dni temu. Wbrew pozorom czystego nieba i widocznej gołym okiem mgławicy, syf latał po niebie i wzmagał delikatnie LP. Nie ma co się rozpisywać na temat pozycji 42 z katalogu Messiera, jest dobrze znana każdemu :) Heq5, SW150/750, eos 1100 mod 41x6min, 5x1min, 12x15sek - 800iso
  11. Siemka Przedstawiam Wam to co udało się zrobić z materiału zebranego kilka dni temu. Troszkę dałem d... z kadrem bo należało skorygować i w całości załapać widoczną na dole NGC. Pytanko do Was. Czy na tym etapie obróbki możemy w jakiś sposób wyrównać tło? Zobaczcie, że wyraźnie widać ciemniejsze okręgi. Po mojemu to chyba trzeba wykonać nowego flata i złożyć wszystko jeszcze raz. Dane: Obiekt M38 Teleskop: SW 150/750 Detektor: Canon 450D Mod. Czas: 48x120s ISO 800
  12. Wczoraj pogodne niebo pokazało się na chwilę, więc mało wymagająca gromadka otwarta M38 nie sprawiła większych problemów przy pełni księżyca. 21x2min 800iso Heq5, SW 150/750, eos 1100D_mod Była także okazja do przetestowania sprzętu po lekkich modernizacjach i kolimacji. Rewelacji nie ma, ale i tak jest tysiąc razy lepiej niż poprzednio. Wycinki z surowego raw-a po wyrównaniu tła.
  13. Mój ostatni wypad pod niebo miał miejsce w Marcu lub w Kwietniu, w sumie nie pamiętam, ale wiem, że było to dawno. Nie sądziłem, że następne obserwacje, co prawda krótkie, przeprowadzę podczas największej pełni w 2015 roku. Nie wiedząc, czego się spodziewać po zaćmieniu, notabene moim pierwszym ( 15.06.2011 roku niestety pogoda nie dopisała) ustawiłem budzik na 03:40. Całe szczęście myśl o zbliżającym się wydarzeniu nie dawała mi spać i obudziłem się kilka minut po trzeciej. Spojrzałem przez okno, na niebie szybko wiły się niskie chmury, trochę się zaniepokoiłem, ponieważ chmur miało przybywać. Na szczęście Księżycowi one nie przeszkadzały. Od razu rzuciła mi się w oczy lekko "nadgryziona" tarcza. Z zbiegiem czasu "łysy" coraz bardziej zatapiał się w cieniu Ziemi. Zabrałem lornetkę 10x50 i wybiegłem na dwór, Księżyc w około 70% był pochłonięty, takiego sierpa nie uświadczyłem jeszcze w swoim życiu. Chmury przeszły w mgłę, Księżyca ubywało, a na niebie pojawiało się coraz więcej gwiazd, które biły po oczach! Najbardziej emocjonującym momentem dla mnie było, gdy Naszego Satelity zostało raptem odrobinę, a reszta biła czerwienią. Nie dziwie się, że kiedyś przypisywano do tego wydarzenia kataklizmy, wojny i apokalipsę, bo sam tak się czułem :) Najlepsze natomiast przyszło, gdy łysy pogrążył się całkowicie w cieniu... Droga Mleczna sięgająca za Woźnicę, po prostu bajka. I tak rozpocząłem swoją wędrówkę po znanych, ale dawno nie odwiedzanych obiektach. Na pierwszy ogień oczywiście poszła M 42, królowa zimowych nocy, w lornetce prezentowała się dobrze, choć w głowie tkwił mi jej widok z 10 calowego teleskopu i Es`a 8.8 mm. Jak zimowo, to oczywiście i Bliźnięta i tu padła M 35. Następnie przeskoczyłem do Adromedy i tu obserwowałem dobrze widoczną gołym okiem galaktykę Adromedy. Prezentowała się wspaniale, tu na pewno wygrywa lornetka, zajmowała prawie pół pola widzenia, widoczne jasne jądro z obrzeżami. Zajrzałem jeszcze do chichotek, gromad otwartych w Woźnicy, Kasjopei. Długi czas patrzyłem na niebo gołym okiem, chcąc chyba chłonąć całym sobą tą chwilę. Co rusz mój wzrok wędrował do Księżyca, zachodzącego Łabędzia i wschodzącego Lwa wraz z iskrzącą się Wenus. Nie odkryłem dzisiaj Ameryki, ale dzisiejsze zaćmienie przypomniało mi co wspaniałego jest w naszym hobby. Przeprowadzić nawet tak drobne obserwacje, w takich okolicznościach... bezcenne :) Miłego!
  14. AstroHornet

    Obserwacje z ręki przez... 20x80

    W końcu ma się tę parę w łapach, nie? :D Na poważnie: mój statyw pod lornetę jest stabilny, ale to samoróbka i nie ma wysuwanej kolumny. Z tego powodu przy obserwacji obiektów w okolicach zenitu jestem skazany na klęczenie tudzież leżenie pod nim. Jako że podłoże jest zimne, nie miałem z sobą nic do podłożenia pod kolona i desperacja nie była wielka postanowiłem zdjąć lornetę ze statywu. Obserwacje przebiegały całkiem fajnie, choć pod koniec trochę czułem już ból w nadgarstkach. Pójdę po kolei gwiazdozbiorami: M51 – duża, jasna galaktyka. Bardzo dobrze się prezentowała, choć wiem że można wycisnąć więcej (widziałem w lecie podwójną strukturę, ale ze statywu). M63 – mniejsza kątowo i ciemniejsza od M51, choć także ładna. W odróżnieniu od okrągłego kształtu M51 wyraźnie podłużna. Widok oczywiście lepszy niż w refraktorku 80/400 i powerze 16x. M94 – mimo większej jasności wydawała się ciemniejsza od M63 (może z powodu wyższego położenia a tym samym większych drgań rąk). Wyraźnie zbliżona do okrągłego kształtu. M101 – olbrzymia, choć słaba galaktyka. Dopiero za drugim podejściem ją wyłuskałem, mimo że dojście do niej jest bardzo łatwe. Widok podobny jak w przypadku M51, choć Wiatraczek był większy i słabszy. M57 – pierścionek ewidentnie widoczny, choć przypominał bardziej gwiazdę niż tarczkę ;) M56 – wisząca w LP gromada kulista w Lutni była widoczna słabo, właściwie tylko za pomocą zerkania. M13 – sztandarowa gromada kulista naszego nieba. Widoczna bardzo dobrze. Mimo to, jej widok we wspomnianym refraktorku bardziej mi odpowiadał. M92 – kulka widoczna bardzo ładnie. Wyraźnie mniejsza i słabsza od pobliskiej M13. M53 – gromada kulista w rejonie obfitującym w galaktyki. Ładna, jasna choć mniejsza kątowo od opisanych wyżej. M104 – Galaktyka Sombrero widoczna bez problemów, choć dość marnie (pewnie z powodu niskiego położenia). W pobliżu oczywiście widoczne Szczęki i Gwiezdne Wrota. Przymierzałem się do także do Gromady w Pannie, ale po szybkim rozeznaniu sytuacji (lorneta już na statywie) stwierdziłem, że nie ma sensu. Nie obserwowałem oczywiście cały czas z ręki, robiłem przerwy. Sesję, choć krótką uważam za udaną :) Pozdrawiam!
  15. Witojcie:) Pare fotek z wczoraj,trochę wietrznie było,zimno bardzo odczuwalne chyba z minus coś tam,jestem ciekaw waszej opini wszystkie fotki robione Canonem 7d,bez guidingu jeszcze:),czasy i ISO podam przy fotkach,pare z nich zrobilem canonowskim obiektywem 50mm 1.8 II,reszta to 80 ED PRO APO Skywatchera,nie próbowalem jeszcze stackowania ,na razie poznaje rzemioslo,i fotografuje najbardziej widzialne obiekty,dodam jeszcze ze centrowalem ostatnio lunetke polarna w NEQ6,to jest pierwsza proba po tej akcji! Jowisz widziany w 50mm 34s,ISO 800,f 4 M13 przez edka czas 125s, ISO 800, M 37 przez edka czas125s , ISO 800 , M45,tu zagralem nietypowo,przymknalem canona do f8,czas to 102 s, ISO 1250 M51 Galaktyka Wir:) czas 185 s , ISO 800 przez Edka Triplet Lwa czas to 125 s, ISO 800 ED M81&82 czas 120s, ISO 800 przez ED Na zakończenie pas Oriona widzian przez obiektyw canona 50mm f 2,5, czas 61 s , ISO 640 Wszystkie klatki naswietlam w RAW ,potem je obrabiam w canonowskim programie Photo Professional cos tam,najwiecej problemow mam z balansem bieli,i ekspozycja ,ciagne to wszystko na oko jak mi sie zdjecie widzi ale wiem ze nie jest to idealna metoda,chce zaczac stackowac ,ale na razie duzo przyjemnosi sprawiaja mi obserwacje takze foce w tak zwanym miedzyczasie,kompletuje sprzet do guidingu:)Pozdrawiam wszystkich ze sloneczenego Surrey .
  16. Jacek 2

    M19

    Rodzaj obiektu-Gromada kulista Gwiazdozbiór-Wężownik Jasność-6,8 m Rozmiary kątowe-17' Nazwy obiektu-M19, NGC 6273 Odległość od Słońca 28 tyś. ly Najlepszy czas na obserwacje-początek czerwca koniec lipca Gromada kulista odkryta w 1764 roku przez Charlesa Messiera. Znajdująca się zaledwie 5200 ly od centrum naszej Galaktyki, z powodu dużych sił grawitacyjnych tego centrum jest jedną z najbardziej spłaszczonych Gromad Kulistych. M19 ma średnicę 140 lat świetlnych, znajdują się w niej cztery gwiazdy zmienne typu RR, obiekt oddala się od nas z prędkością 146 km/s. źródło http://wikipedia.org
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2018)