Wenus i Jowisz w dzień.

[Alice]

Czas odświeżyć temat, ponieważ dziś ładna pogoda, a Wenus jest już wielkim sierpem i świetnie wygląda w lornetkach. Warto próbować, a tymczasem z samego rana oglądałem Syriusza aż do czasu, gdy Słońce było 5 stopni nad horyzontem (oczywiście przez lornetkę, bo gołym okiem przestał być widoczny wcześniej). Nawiązując do tematu na sąsiednim forum: https://astropolis.pl/topic/64437-dzienna-obserwacja-syriusza/

O 6:30 zaczaiłem się z lornetką 10x50 na Syriusza i śledziłem go do ok 7:10, gdy Słońce już było 5 stopni nad horyzontem. Przejrzystość powietrza była bardzo dobra. O godz. 6:30 Syriusz był jeszcze słabiutko widoczny gołym okiem, zaś w lornetce bez problemu bardzo jasny.

I coraz słabiej widoczny na zdjęciach z telefonu, ale w okularze lornetki bez problemu.

Z każdą chwilą był coraz bardziej punktowy i słabszy, ale jednak dosyć oczywisty. Myślę, że gdyby go śledzić aż Słońce będzie wysoko to nadal byłby widoczny w lornetce. Niestety telefon robi za słabe zdjęcia, żeby wyczuć taki mały kontrast na punkcie.

Wrzucam też film:

 

[pszemek123]

Brawo Mateusz! Widać, kto rano wstaje temu się udaje Po zlocie w Zatomiu miały być dzienne obserwacje Jowisza i Księżyca w koniunkcji ale wtedy pogoda nie pozwoliła.
PS. Były planety w dzień, ISS-ka, teraz Syriusz. Ciekawe co jeszcze wymyślisz

[Ciekawska]

Pamiętam, że na jesiennym zlocie w Zatomiu w 2015 roku razem z @Zielu i @ewa oglądaliśmy Wenus za dnia.

(Kiedy to było, 5 lat temu! ? Chociaż po Jacku i Ewie upływu czasu tak nie widać jak po mnie, haha! ? )

Jakoś od tego czasu nie próbowałam tego powtórzyć samodzielnie. Aż do dzisiaj.
Chyba zadziałały wczorajsze obserwacje Księżyca i Wenus, bo jakoś tak zaraz po wstaniu (czyli koło 12 ) stwierdziłam, że chyba spróbuję, a pogodne niebo wydawało się popierać moją myśl. Realizacji tego pomysłu próbowałam najpierw dokonać koło 14 z kuchennego okna, ale stwierdziłam, że to nie ma sensu, bo a) szyba, b) ściana. Nie było szans. Odłożyłam z powrotem lornetę i zajęłam się swoimi sprawami...
Do Wenus wróciłam po 16. Wyciągnęłam lornetę przed garaż, obok ustawiłam stare krzesło wyjęte z piwnicy. Bez problemu wcelowałam w Księżyc, który zauważyłam na niebie już wcześniej gołym okiem. Zawołałam tatę, żeby spojrzał, bo akurat robił coś przy domu. 

Dobra, Księżyc. To to była ta łatwa część. Odpaliłam SkySafari, by zerknąć na ustawienie Wenery w stosunku do młodego sierpa, i przesunęłam się nieco do góry i na prawo od niego. Nie ma. Ruszam lornetką to w jedną, to w drugą stronę, to w trzecią i czwartą. Nie ma. W patrzeniu na tak jasne niebo wcale nie pomagają ani męty, ani śnieg optyczny, którymi są obdarzone moje oczy, ani jeszcze jedno coś co widzę, a nie odkryłam jeszcze jak się nazywa. Wracam do Księżyca. Zrobimy to inaczej. Zerkam raz jeszcze na mapkę w telefonie, robiąc większe zbliżenie na interesujące mnie obiekty. Dobra, Wenus jest w zasadzie na przedłużeniu linii łączącej twa "różki" Munia. Odmierzam dystans palcami. Jakieś 9 tarcz Księżyca. Dobra, jedziemy. Przesuwam lornetę zgodnie z ustaleniami... JEST! Niemal z marszu! Gwiazda Wieczorna/Poranna, ale w dzień i z ładnie widoczną fazą. Z dumą pokazują ją tacie. Jeju, ale radość!  
A faza załapała się nawet delikatnie na zdjęciach z telefonu:

     

Edytowane 28 Marca 2020 przez Ciekawska

[Alice]

Po zdjęciu widzę, że obserwował też z Wami mój Nikon na Sherpie

[Hagen]

Spójrzcie dziś wieczorem na zachodni horyzont, bardzo ładnie widać jak Wenus i Jowisz mają się ku sobie! Pozdrawiam!!!

[polaris]

Dziś o 11.30 dostrzegłem sierp Wenus w 8x42, a po chwili wyhaczyłem ją gołym okiem. Jest całkiem dobrze widoczna. W 8x sierp jest zaskakująco duży i wyraźny.

[polaris]

A tym zdjęciem otwieramy oczy niedowiarkom 😀