Skocz do zawartości
ignisdei

Foto Challenge – obserwatorze rzuć wyzwanie fotografowi Edycja 2

Foto - Challange II , 1 etap, ankieta.  

28 użytkowników zagłosowało

Ta ankieta jest zamknięta
  1. 1. Który, Twoim zdaniem obiekt - wyzwanie, zgłoszony przez wizualowców, powinni uwiecznić astrofotografowie FA?

    • Gromada kulista Palomar 13 w Pegazie, wyzywający: Lukost
    • Mgławica planetarna Abell 72 w Delfinie, wyzywający: MichalKaczan
    • NGC 2233 i NGC 2537 w Rysiu, wyzywający: Mateusz K.
      0
    • Sh2-80 (M1-67), w której zanurzona jest Gwiazda Merilla (WR124), wyzywający:   Mateusz K.
    • Pease 1 w gromadzie M15, wyzywający: Setaarius
    • Markarian 205, wyzywająca: Ciekawska
    • Hickson 92 w Pegazie- Kwintet Stephana, wyzywający: Miron
    • NGC 1999 w gwiazdozbiorze Oriona, wyzywający: Lukasz83


Rekomendowane odpowiedzi

 

Proponuję II Edycję naszej zabawy 

.FCH.png

I Etap dla wizualowców!

1.      Do 3 Października -wizualowcy zgłaszają swój astro-obiekt jako wyzwanie dla fotografa

2.      Obiekt musi być położony przynajmniej te 15-20 stopni nad horyzontem i dostępny przez większą część nocy w Polsce!

3.      Nie może być to oklepany, często fotografowany ale unikalny, mało znany i trudny w obserwacjach oraz i nie dość-spektakularny z punktu widzenia astrofotografii. I tu wkracza powołane Jury, które dopuszcza lub odrzuca projekty. Jury składa się z zaawansowanych wizualowców Lukosta i Panasamarasa

4.      Panowie po zamknięciu zgłoszeń powiedzmy Oddzielą ziarno od plew zostawiając tylko najmniej „miodne” hardcory. Juror musi też uzasadnić swoją decyzję w wątku.

5.      Zgłaszający (I TU SEDNO) musi opisać zgłaszany obiekt oraz dać wytyczne dla fotografa – więc nie wystarczy losowo wskazać coś w katalogu NGC! Trza to i uzasadnić i plastycznie opisać! Nie muszą to być nasze wrażenia z obserwacji – ale dopuszczalna jest informacje zaczerpnięta np. z poradników i relacji Kolegów. Obiekt jednym słowem musi nas zachwycić i zadać męki fotografowi!

LICZYĆ SIĘ WIĘC, TEŻ BĘDZIE SPOSÓB OPISANIA.

6.      Obiekt będzie zgłaszany w tym wątku, do 3 października br. A   nie odsiane przez jury challenge  zostaną w postacie ankiety poddane głosowaniu forumowiczów by wybrać „Challenge września”

 

 

Naszym sponsorem po raz kolejny został:  Najlepszy, polski periodyk astronomiczny:

 

astroniomia.jpg

 

 

Za  pierwszy etap (dla obserwatora) pół roku prenumeraty "Astronomii"

Za  drugi etap (dla fotografa )  rok prenumeraty "Astronomii"

 

  • Like 7

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Zaczynamy zatem. Moja propozycja to

1. gromada kulista Palomar 13 w Pegazie

Czym jest katalog Palomar - z grubsza chyba wiadomo. Przypomnę, że to zestawienie piętnastu kulistych słabizn, cholernie odległych lub przesłoniętych przez galaktyczny pył. Numer 13 z tej listy to prawdziwe wizualne wyzwanie, któremu sprostałem tylko raz, obserwując niebo szesnastocalowym Columbusem pewnego kapitalnego październikowego wieczoru na Przełęczy Knurowskiej. Po zaliczeniu kilku mniej lub bardziej wymagających celów zanotowałem, że: " Gwoździem programu nie były jednak galaktyki czy mgławice, ale dwie kulki.* Kulki nie byle jakie, bo palomarskie. Zacząłem od Palomara numer 13 w Pegazie. W – nomen omen – trzynastu calach za nic nie mogłem go dorwać. Szesnaście na szczęście wystarczyło. Starhopping jest dość prosty – odbijamy nieco na północy wschód od jasnej galaktyki NGC 7479 (opisanej przez Pawła Trybusa jako Obiekt tygodnia TUTAJ) i odnajdujemy charakterystyczny wielokąt ułożony z kilku dość słabych gwiazdek. Obok jednej z nich znajdziemy – no właśnie, co? Ano, widoczne wyłącznie chwilami, zerkaniem, leciutkie pojaśnienie tła (jasność 13,8 mag, rozmiar ok. 2'). Nie wiem, czy to w ogóle możliwe, ale momentami miałem wrażenie, że coś tam „śnieżyło” - w sensie wyskakujących nadzwyczaj słabych, pojedynczych gwiazdek. Niewykluczone, że to oko płatało mi figle, bo w moich warunkach obiekt był na granicy detekcji szesnastocalowego lustra. Użyty okular to Delos 10 mm, z którym uzyskuję powiększenie 180 razy, przy źrenicy wyjściowej 2,2 mm."

* - drugą z upolowanych wówczas gromad była Palomar 2 w Woźnicy, zresztą znacznie łatwiejsza.  

PS do dziś się zastanawiam, czy faktycznie widziałem tam jakieś gwiazdki czy to złudzenie - zważywszy, że wielkość gwiazdowa najjaśniejszych słońc wchodzących w skład gromady to okolice 17mag. 

PS 2 w Taurusie 300/1500 obiekt jest już dla mnie nieosiągalny. 

 

  • Like 7

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach
 

Zaczynamy zatem. Moja propozycja to

1. gromada kulista Palomar 13 w Pegazie

Czym jest katalog Palomar - z grubsza chyba wiadomo. Przypomnę, że to zestawienie piętnastu kulistych słabizn, cholernie odległych lub przesłoniętych przez galaktyczny pył. Numer 13 z tej listy to prawdziwe wizualne wyzwanie, któremu sprostałem tylko raz, obserwując niebo szesnastocalowym Columbusem pewnego kapitalnego październikowego wieczoru na Przełęczy Knurowskiej. Po zaliczeniu kilku mniej lub bardziej wymagających celów zanotowałem, że: " Gwoździem programu nie były jednak galaktyki czy mgławice, ale dwie kulki.* Kulki nie byle jakie, bo palomarskie. Zacząłem od Palomara numer 13 w Pegazie. W – nomen omen – trzynastu calach za nic nie mogłem go dorwać. Szesnaście na szczęście wystarczyło. Starhopping jest dość prosty – odbijamy nieco na północy wschód od jasnej galaktyki NGC 7479 (opisanej przez Pawła Trybusa jako Obiekt tygodnia TUTAJ) i odnajdujemy charakterystyczny wielokąt ułożony z kilku dość słabych gwiazdek. Obok jednej z nich znajdziemy – no właśnie, co? Ano, widoczne wyłącznie chwilami, zerkaniem, leciutkie pojaśnienie tła (jasność 13,8 mag, rozmiar ok. 2'). Nie wiem, czy to w ogóle możliwe, ale momentami miałem wrażenie, że coś tam „śnieżyło” - w sensie wyskakujących nadzwyczaj słabych, pojedynczych gwiazdek. Niewykluczone, że to oko płatało mi figle, bo w moich warunkach obiekt był na granicy detekcji szesnastocalowego lustra. Użyty okular to Delos 10 mm, z którym uzyskuję powiększenie 180 razy, przy źrenicy wyjściowej 2,2 mm."

* - drugą z upolowanych wówczas gromad była Palomar 2 w Woźnicy, zresztą znacznie łatwiejsza.  

PS do dziś się zastanawiam, czy faktycznie widziałem tam jakieś gwiazdki czy to złudzenie - zważywszy, że wielkość gwiazdowa najjaśniejszych słońc wchodzących w skład gromady to okolice 17mag. 

PS 2 w Taurusie 300/1500 obiekt jest już dla mnie nieosiągalny. 

 

Aaaa też chciałem podrzucić coś z Palomarów😉 To może ja dorzucę szkic, który kiedyś znalazłem. Wykonany 16 calowym teleskopem pod niebem co najmniej SQM 21.90 mag./arc sec2 przez Uwe Glahn.

Pal13_NGC7479i.jpg

  • Like 1

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Moja propozycja : mgławica planetarna Abell 72 w Delfinie.

Wizualnie jest podobno w zasięgu teleskopu 120mm z filtrem OIII (http://www.faint-fuzzies.de/en/observations_abell_pn.html), jednak nawet w dużym teleskopie nie przypomina tego czym jest naprawdę. W 16" widać co prawda dwa półkoliste pojaśnienia, ale o delikatnych włóknach w środku i galaktyki stykającej się z krawędzią planetarki można zapomnieć.

 W necie jest sporo szkiców tego obiektu i zdjęć z dużych teleskopów. Nie ma natomiast fotografii w polskim wykonaniu, a szkoda.
Jest blisko  dwukrotnie większa niż często fotografowana M57, a deklinacja to +13 stopni, także góruje wysoko nad horyzontem.

  • Like 4

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Moja propozycja jest następująca:

 

IC 2233 i NGC 2537 w Rysiu

Dwie galaktyki w bardzo bliskim sąsiedztwie. IC 2233 to superpłaska galaktyka, której szerokość jest niemal 10 razy większa niż jej grubość! Lecz nie tylko szczupła figura czyni IC 2233 wyjątkową, bo w całkiem bliskim sąsiedztwie leży  NGC 2537, czyli galaktyka Łapa Niedźwiedzia. NGC 2537 jest również skatalogowana w Atlasie Osobliwych Galaktyk pod numerem 6. Jest osobliwa, bo ma bardzo ciekawy kształt oraz kolor i nie jest zwykłą galaktyką spiralną tylko piękną, turkusową, karłowatą galaktyką magellaniczną. IC 2233 także ma niebieskie zabarwienie z powodu intensywnych procesów gwiazdotwórczych! Ten duet z pazurem niestety pokonał mój skajłoczerowy duet, czyli SW 120/600 z pożyczonym ESem 6,7 mm i kitową kątówką, mimo pięknego wiejskiego nieba moich rodziców, gdzie nie mam latarni w promieniu prawie 2 km. Po wymianie optyki i doprowadzającego mnie do szału AZ3 na coś lepszego z pewnością wrócę do tego duetu...  Ciekawa jest również orientacja IC 2233 - "stoi" prawie, że na sztorc wskazując na NGC 2537.

Zdaje się być tylko jedno polskie zdjęcie na sąsiednim forum oraz kilka anglojęzycznych szkiców tych obiektów.

 

Niech pazur będzie z wami.

 

https://www.spacetelescope.org/images/potw1251a/

http://chippingdaleobservatory.com/blog/?p=779

http://www.pbase.com/jshuder/image/109787597/original

  • Like 5

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

I to są fajne propozycje! 

PS Przynależne Rysiowi galaktyczki opisał swego czasu Piotrek Guzik w "Astronomii" (wówczas chyba jeszcze Amatorskiej ;) ), a i ja je oglądałem.

Dawajcie tego więcej!

  • Like 1

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

No to ja jeszcze mogę zaproponować Sh2-80 (M1-67), w której zanurzona jest Gwiazda Merilla (WR124). 

 

Poniżej link do foty @jolo

https://astrojolo.com/astrophotography/other-nebulae/merrills-star-and-minkowski-1-67-nebula/

http://www.urania.edu.pl/wiadomosci/ognista-kula-hubblea-2437.html

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

No to ja proponuję obiekt w dogodnej lokalizacji, której odnalezienie nie będzie stanowiło wyzwania, a mianowicie Pease 1 w gromadzie M15. Świetny obiekt w dogodnym miejscu. Podobno niektórym udało się go zaobserwować w 10 calowych teleskopach, jednak nie wiem czy to możliwe. Warto się wspomóc podczas obserwacji filtrem UHC no i powiększenia potrzebne do tego idą w 400-600. A fotografom życzę powodzenia i trzymam kciuki za piękne zdjęcia.

http://www.messier.seds.org/more/m015_ps1fc.html

  • Like 4

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach
2 godziny temu, Setaarius napisał:

No to ja proponuję obiekt w dogodnej lokalizacji, której odnalezienie nie będzie stanowiło wyzwania, a mianowicie Pease 1 w gromadzie M15. Świetny obiekt w dogodnym miejscu.

Ło matko - ależ tę kulkę trzeba rozbić...

To.thumb.JPG.957882f8180538ac6a9025644b1c14c2.JPG

 

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach
2 minuty temu, Jacek E. napisał:

Ło matko - ależ tę kulkę trzeba rozbić...

To.thumb.JPG.f8dfbdb634f2845bcda45b204e907fc8.JPG

Trzeba lecieć starhoppingiem, ale po gwiazdach będących składowymi M15... miało być wyzwanie to jest 😉 

PeaseGJJC1.text.pdf

  • Like 1

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

No złapałem ją swego czasu (2013 rok) Taurusem T330 - to byl prawdziwy challenge. :) Zanotowałem wówczas, że "Plan na wczorajszą noc był ambitny (chyba nawet zbyt...) - dorwać mgławicę planetarną Pease 1. Część z Was wie co to za cudo, a dla tych co nie słyszeli krótkie info:
Pease 1 (Küstner 648) to mgławica planetarna znajdująca się w konstelacji Pegaza w odległości około 32 600 lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta w 1928 roku przez Francisa Pease'a. Pease 1 była pierwszą mgławicą planetarną odkrytą w gromadzie kulistej. Znajduje się wewnątrz gromady Messier 15. Wcześniej, w roku 1921, została skatalogowana jako gwiazda Küstner 648 przez Friedricha Küstnera. Jest to jedna spośród zaledwie 4 znanych mgławic planetarnych powiązanych z gromadą kulistą (cyt. za Wikipedią).
Do tematu podszedłem z należytą powagą  - lustro wychłodzone, mapki dojścia wydrukowane (zaczerpnięte stąd http://www.blackskies.org/peasefc.htm), w wyciągu Taurusa wylądował Delos 8 mm z barlowem TV x2 - ca dało powiększnie ok. 400x i źrenicę poniżej 1 mm. W odwodzie miałem filtr OIII Lumicona. 
I co? - sam nie wiem... Mgławiczka to maleństwo, nie ma mowy o dostrzeżeniu jej tarczki. Jedyny sposób by ją zidentyfikować to użycie filtra OIII, który przygasza znacznie liczne gwiazdy wchodzące w skład gromady, kontrastujac samą mgławicę. 
W miejscu gdzie powinna znajdować się Pease 1, czyli na północny wschód od centrum M15 coś majaczyło (zerkaniem) - to coś było nieco jaśniejsze od reszty gwiazd, ale nie była to bynajmniej różnica oczywista i widoczna na pierwszy rzut oka. Z drugiej strony do obiektu wracałem trzykrotnie w ciągu nocy i za każdym razem ów punkcik wyskakiwał w tym samym miejscu, zwracając na siebie uwagę (po dłuższym wpatrywaniu się w kulkę). 
Odhaczyć ją jako zaliczoną?
Ps. swoją drogą wczoraj był całkiem niezły seeing - widok M15 rozbitej przy pow. 400x - bezcenny. " 

  • Like 4

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

To może ja zaproponuję coś innego :) 

W gwiazdozbiorze Smoka, nieopodal galaktyki NGC 4319, a w zasadzie tuż tuż obok niej, znajduje się Markarian 205. Ta bliskość na niebie jest jednak bardzo pozorna - w rzeczywistości Mrk 205 znajduje się ponad 14 razy dalej niż engieec i mimo, że dzieli go od nas ok. 1 miliarda lat świetlnych, jest jednym z bliższych nam kwazarów. 

Jego jasność wizualna wynosi 15,2 mag. Nie jestem na odpowiednio wysokim poziomie wtajemniczenia, by mieć w swoim dorobku takie obiekty, jednak znalazłam kilka opisów obserwacji tego kwazara w Internecie. Został on nawet bohaterem Object of the Week na Deepskyforum - Reiner Vogel relacjonuje tam wyłapanie go już w 14-calowym teleskopie.
Udało mi się też znaleźć szkic autorstwa Jeffa Younga z 16" SCT przestawiający NGC 4319 i Mrk 205:

Mrk205_2011_04_07.jpg.6231c321c3739631372156e2ed1b4f65.jpg
Źródło: Cloudy Nights

W Internecie znajduje się niewiele amatorskich zdjęć tego kwazaru, przy czym chyba żadne z nich nie jest polskie.

Współrzędne:    12h 21m 43,967s    +75° 18′ 37,99″

  • Like 4

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach
9 godzin temu, Ciekawska napisał:

To może ja zaproponuję coś innego :) 

W gwiazdozbiorze Smoka, nieopodal galaktyki NGC 4319, a w zasadzie tuż tuż obok niej, znajduje się Markarian 205. Ta bliskość na niebie jest jednak bardzo pozorna - w rzeczywistości Mrk 205 znajduje się ponad 14 razy dalej niż engieec i mimo, że dzieli go od nas ok. 1 miliarda lat świetlnych, jest jednym z bliższych nam kwazarów. 

Jego jasność wizualna wynosi 15,2 mag. Nie jestem na odpowiednio wysokim poziomie wtajemniczenia, by mieć w swoim dorobku takie obiekty, jednak znalazłam kilka opisów obserwacji tego kwazara w Internecie. Został on nawet bohaterem Object of the Week na Deepskyforum - Reiner Vogel relacjonuje tam wyłapanie go już w 14-calowym teleskopie.
Udało mi się też znaleźć szkic autorstwa Jeffa Younga z 16" SCT przestawiający NGC 4319 i Mrk 205:

Mrk205_2011_04_07.jpg.6231c321c3739631372156e2ed1b4f65.jpg
Źródło: Cloudy Nights

W Internecie znajduje się niewiele amatorskich zdjęć tego kwazaru, przy czym chyba żadne z nich nie jest polskie.

Współrzędne:    12h 21m 43,967s    +75° 18′ 37,99″

Dość ciężkie obiekty, podobnie jak pulsary do obserwacji. Kiedyś planuję zapolować na pulsar w M1, ale będzie do tego potrzebna 20-tka kolegi😊

  • Like 1

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach
15 minut temu, lukost napisał:

Trzy godzinki jeszcze. To tyle?

Ja mam jeden fajny obiekt :) Pytanie tylko czy jeśli zgłoszę go teraz w etapie "wizualowców" to czy automatycznie wyeliminuje mnie to z etapu "fotografów" ?

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

To ja proponuję Hickson 92 w Pegazie.

Kwintet Stephana to fajna zwarta grupa galaktyk powiązanych ze sobą grawitacyjnie. Na FA zmierzył się z nią Alien:

Może warto wrócić?

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

No dobra :)

To ja wrzucam obiekt który zafascynował mnie jakieś dwa lata temu.  Wygląda jak ciemna mgławica ale nią nie jest. Jest "dziurą" w mgławicy refleksyjnej...
Mowa oczywiście o NGC 1999 w gwiazdozbiorze Oriona. Jest dość jasna (około 10mag) ale dość mała (około 2'x 2'_ więć do jej obserwacji potrzebujemy nieco większych powiększeń z zakresu 200-300x
Oczywiście samą plamkę mgławicy możemy rozpoznać już przy powiększeniach 30-50x ale charakterystyczny kształt dziurki od klucza pokaże dopiero większe lustro (>10'') i spore powiększenie.

Fotografii tego obiektu jest niewiele - głównie ze względu na mniejszy rozmiar. I rzeczywiście, centralna część NGC1999 jest dość mała ale całe obfite wodorowe otoczenie mgławicy jest dość spore.

Niemniej jednak najbardziej fascynujący jest właśnie ten centralny kształt czarnego klucza - zwłaszcza kiedy uswiadomimy sobie, że niejako zaglądamy przez okienko tej mikrej mgławicy na czarną pustkę Wszechświata ziejącą za nią w oddali :)

Poniżej zdjęcie z Obserwatorium na Mt Lemmon (za https://pl.wikipedia.org/wiki/NGC_1999) oraz szkic który popełniłem prawie 2 lata temu 16'' Newtonem :)

NGC1999_Nebula_from_the_Mount_Lemmon_Sky

post-8800-0-62195300-1485117459.jpg

 

  • Like 2

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Pierwszy etap konkursu zakończony. Proszę szanownych Kolegów z Jury o odrzucenie wszystkich miodnych propozycji (Jeżeli w waszym mniemaniu takowe istnieją) i zostawienie tylko tych, które spełniają warunki naszego konkursu :)

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach
19 minut temu, ignisdei napisał:

Zatem po zakończeniu ankiety Heńkowej ruszamy z naszą :)

Tylko pogodę Robercie załatw 😁

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach
19 minut temu, ignisdei napisał:

Zatem po zakończeniu ankiety Heńkowej ruszamy z naszą :)

No to jutro parę minutek po 9 banerek moze lądować na głównej i ankieta może się rozpocząć. W weekend najwięcej ludzisków na forum.

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników, przeglądających tę stronę.

×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2018)