Skocz do zawartości

Rekomendowane odpowiedzi

  • 6 miesięcy później...
Napisano

Niedługo nowe opracowania zarejestrowanych komet i znalezionych na zdjęciach asteroid. Wszystko wykonane ciekawym programem Tycho Tracker przeznaczonym do astrometrii, fotometrii komet, asteroid, gwiazd zmiennych. Pozwala na wyszukiwanie nieznanych obiektów i wiele innych opcji. Na końcu analizy można wygenerować raport i wysyłać w zależności co się robi.

TychoTracker12.7.thumb.png.89d260997385313eedbff737fcaa5e7a.png

  • Like 1

Neptune-M, Mars-M, Atik 383L+, 314E, Eos 600D, Askar 80PHQ, CT8, ZWO: EAF, CAA, Takahashi EM-10
Event Horizon Observatory

 

  • 2 tygodnie później...
Napisano

Przed nami 15 opracowań archiwalnych danych. Czyli 15 znalezionych asteroid na archiwalnych zdjęciach pokazane każda osobno.

Zapraszam 

227 Philosophia (A882 PA)

Planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 220 dni w średniej odległości 3,15 j.a.
Została odkryta 12 sierpnia 1882 roku w Obserwatorium paryskim przez Paula Henry’ego.
Nazwa planetoidy pochodzi od filozofii. Jej średnica to 123.891km, a okres obrotu 26.468h.

Jet Propulsion Laboratory
Minor Planet Center

227Philosophia(A882PA).thumb.png.749bcd2b3e925a91d17f867fe3bd4a20.png

  • Like 1

Neptune-M, Mars-M, Atik 383L+, 314E, Eos 600D, Askar 80PHQ, CT8, ZWO: EAF, CAA, Takahashi EM-10
Event Horizon Observatory

 

  • 2 tygodnie później...
Napisano

Pomiędzy publikowaniem znalezionych asteroid dodatek: nowe opracowania archiwalnych komet.

 

2018-08-19 21P/Giacobini-Zinner

Kometa Giacobiniego–Zinnera (oficjalnie oznaczona jako 21P/Giacobini–Zinner) to kometa okresowa w Układzie Słonecznym. 
Została odkryta przez Michela Giacobiniego, który zaobserwował ją w gwiazdozbiorze Wodnika 20 grudnia 1900 roku. 
Została ponownie odkryta dwa lata później przez Ernsta Zinnera, który obserwował gwiazdy zmienne w pobliżu Beta Scuti 23 października 1913 roku.

Minie Jowisza w odległości 0,364 AU (54,5 miliona km) 14 lutego 2029 roku, a następnie przejdzie przez peryhelium 30 sierpnia 2031 roku w odległości 1,07 AU od Słońca, a następnie minie Ziemię w odległości 0,554 AU (82,9 miliona km) 3 września 2031 roku.

Szacuje się, że jądro komety ma średnicę 2,0 km. Podczas swoich powrotów kometa Giacobiniego–Zinnera może osiągać jasność około 7-8 magnitudo, ale w 1946 roku przeszła serię rozbłysków, które nadały jej jasność sięgającą 5 magnitudo. Jest ona ciałem macierzystym roju meteorów Giacobinidów (znanych również jako Drakonidy). Minimalna odległość przecięcia orbity komety z Ziemią wynosi obecnie 0,035 AU (5,2 miliona km).

Podczas powrotu w 2018 roku widma optyczne ujawniły, że kometa jest zubożona w cząsteczki łańcucha węglowego i dwutlenek węgla, co prawdopodobnie wskazuje na jej pochodzenie ze stosunkowo ciepłej części Układu Słonecznego. Kometa z rodziny Jowisza.

Giacobini-Zinner była celem sondy International Cometary Explorer, która przeszła przez jej ogon plazmowy w odległości 7800 km 11 września 1985 roku, stając się pierwszą kometą odwiedzoną w trakcie eksploracji kosmosu. Wcześniej w tym samym miesiącu kometę obserwowano przez sondę Pioneer Venus Orbiter. Ponadto japońscy urzędnicy ds. kosmosu rozważali przekierowanie sondy międzyplanetarnej Sakigake w kierunku spotkania z Giacobini-Zinnerem w 1998 roku, ale sonda nie miała paliwa do niezbędnych manewrów i projekt został zarzucony.

Jet Propulsion Laboratory
Minor Planet Center

21PGiacobini-Zinner1.thumb.png.55a6d172c3929be41916c7c181730e62.png      21PGiacobini-Zinner2.thumb.png.c8719c7ea846dbb43186f90ae6c4c5c3.png

  • Like 3

Neptune-M, Mars-M, Atik 383L+, 314E, Eos 600D, Askar 80PHQ, CT8, ZWO: EAF, CAA, Takahashi EM-10
Event Horizon Observatory

 

  • 3 tygodnie później...
Napisano

1527 Malmquista to skalista planetoida typu Florian, pochodząca z wewnętrznych rejonów pasa planetoid, o średnicy około 10 kilometrów.

Została odkryta 18 października 1939 roku w Obserwatorium Iso-Heikkilä w Turku przez Yrjö Väisälä. Nazwa planetoidy pochodzi od Gunnara Malmquista (1893-1982), szwedzkiego astronoma. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1527) 1939 UG.

Malmquista należy do rodziny planetoid Flora, jednej z największych rodzin skalistych planetoid w pasie głównym. Okrąża Słońce w wewnętrznym pasie głównym w odległości 1,8–2,7 AU raz na 3 lata i 4 miesiące (1214 dni). Jej orbita charakteryzuje się mimośrodem 0,20 i nachyleniem 5° względem ekliptyki. W 1909 roku została po raz pierwszy zaobserwowana w Obserwatorium w Heidelbergu jako A909 TC.

We wrześniu 2002 roku, dzięki obserwacjom fotometrycznym Stephena Brincata z Obserwatorium Flarestar na Malcie, uzyskano pierwszą krzywą blasku rotacyjnego Malmquisty. 
Analiza krzywej blasku wykazała dokładnie określony okres rotacji wynoszący 14,077 godziny ze zmianą jasności o 0,60 magnitudo (U=3). We wrześniu 2012 roku, obserwacje w Palomar Transient Factory w Kalifornii wykazały okres 14,044 godziny i amplitudę 0,42 magnitudo (U=2).

W 2013 roku w ramach międzynarodowego badania wymodelowano krzywą blasku o okresie 14,0591 godzin i ustalono, że oś obrotu wynosi (5,0°, 80,0°) we współrzędnych ekliptyki (λ, β) (U=n.a.).

Według badań przeprowadzonych przez sondę NASA Wide-field Infrared Survey Explorer, a następnie przez misję NEOWISE, średnica Malmquisty wynosi od 9,55 do 10,338 km, a albedo jej powierzchni wynosi od 0,220 do 0,307. W ramach projektu Collaborative Asteroid Lightcurve Link przyjęto albedo na poziomie 0,24 – na podstawie danych z 8 Flora, asteroidy typu S, będącej największym członkiem rodziny i jej imiennikiem – obliczono średnicę na 10,80 km przy jasności absolutnej 12,0.

Alternatywne oznaczenia:
1939 UG, 1929 TG, 1932 OB, 1972 TK, A909 TC

1527Malmquista(1939UG).thumb.png.6ce90aa9f4f6db570dca5e4eeb166dc5.png

 

Jet Propulsion Laboratory
Minor Planet Center
https://en.wikipedia.org

  • Like 4

Neptune-M, Mars-M, Atik 383L+, 314E, Eos 600D, Askar 80PHQ, CT8, ZWO: EAF, CAA, Takahashi EM-10
Event Horizon Observatory

 

  • 2 miesiące później...
  • 3 tygodnie później...
Napisano

4317 Garibaldi (1980 DA1) to duża planetoida z zewnętrznej części głównego pasa asteroid, okrążająca Słońce w ciągu prawie 8 lat (średnio 3,99 j.a.).
Została odkryta 19 lutego 1980 roku przez Zdenkę Vávrovą w obserwatorium Kleť. Obiekt ten jest klasyfikowany jako jedna z planetoid Hildy. 

Kluczowe informacje:

Odkrywca: Zdenka Vávrová (Obserwatorium Kleť).

Data odkrycia: 19 lutego 1980 r..

Okres obiegu: ~7 lat i 353 dni.

Półoś wielka: ~3,99 j.a..

Wielkość: ~ 38.606km

Rodzina: Grupa Hildy (rezonans 3:2 z Jowiszem). 

Planetoida nosi imię Giuseppe Garibaldiego, włoskiego rewolucjonisty i patrioty. 

4317Garibaldi(1980DA1).thumb.png.c2b118ccdf7a07cfbad0e081558ecc11.png

Jet Propulsion Laboratory
Minor Planet Center

Neptune-M, Mars-M, Atik 383L+, 314E, Eos 600D, Askar 80PHQ, CT8, ZWO: EAF, CAA, Takahashi EM-10
Event Horizon Observatory

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    • Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.