Widmo kwazara APM 08279+5255

[Esku1RES]

W wielu postach na różnych forach możemy przeczytać jak astroamatorzy stawiają sobie za cel zarejestrowanie bardzo odległego obiektu - kwazara. Pierwszym wyborem jest zwykle słynny 3C 273 - łatwy cel o jasności 12.9^m. Inne są słabsze, więc i trudniejsze.  Kwazary są dobrym poligonem dla ćwiczenia spektroskopii słabych obiektów. Oczywiście uzyskanie widma kwazara jest nieporównywalnie trudniejsze od "normalnego" zdjęcia, ale warto podejmować ten wysiłek. Oprócz waloru ćwiczebnego, możemy pokusić się o wyznaczenie silnego przesunięcia ku czerwieni dla danego kwazara. 

3C 273 zarejestrowałem już 2 lata temu za pomocą Star Analyser 100, ale pozostałe, słabsze kwazary musiałby poczekać, aż zbuduję spektroskop.

Dzisiejszej nocy moim celem był kwazar APM 08279+5255 o jasności 15.2^m. Wyniki tych obserwacji przedstawiam poniżej. Charakterystyczna linia widmowa N V (1241 A) pozwoliła mi na wyznaczenie przesunięcia ku czerwieni.

 

        ?1 - ?0
z = ???? 
            ?0   

Uzyskane maksimum dla linii N V (1241) zostało odczytane dla wartości 6021A, więc:

 

        6021 - 1241
z = ??????  = 3,8517
             1241 

 

Możemy też wyliczyć prędkość radialną:

 

                (z + 1)²   -   1
 Vr = c  x  ??????
                (z + 1)²   +  1

 

 

                (3,8517 + 1)²   -   1                                22,539?
Vr = c  x   ????????? = 299792.458  x ? ??? = 275358 [km/s]
                (3,8517 + 1)²   +  1                                ?24,539

 

Zarejestrowane przeze mnie widmo APM 8279-5255:

 

Obserwacje wykonałem za pomocą nieco zmodyfikowanego SN-Spec'a:

Czekając na nowe szkła do guidera zbudowałem inny moduł szczeliny - rozsuwaną (przerobiłem kupioną kiedyś w SurplusShed szczelinę regulowaną). Dodałem regulację za pomocą silniczka krokowego (zdalna praca) oraz wydrukowałem (na niebiesko) złączki (oryginalne były zupełnie niestandardowe i nie pasowały do niczego). 

 

 

 

 

[jolo]

No pięknie, ale identyfikacja linii 1241A z zakresu UV w zakresie widzialnym to już zupełnie nowy rodzaj wyzwań

Ja jakoś ogarnąłem tymczasowo temat guidera. Doszedłem do wniosku, że problemem jest nieosiowe ustawienie elementów w torze optycznym guidera. Każdy z nich musi być ustawiony idealnie pod dobrym kątem. Oprócz problematycznego mocowania soczewki guidera problematyczne jest też to małe lusterko. Cały tor ma sporo stopni swobody: ułożenie kamerki w mocowaniu, soczewki guidera w mocowaniu, lusterko, i regulacja całości przypomina nieco kolimację teleskopu newtona f/3 z lustrami w plastikowych celach  U mnie w końcu udało się uzyskać okrągłe i małe gwiazdki, ale obecnie szczelinę mam prawie w narożniku pola widzenia kamerki do guide. Ale w sumie w niczym to nie przeszkadza.

[Esku1RES]

26 minut temu, jolo napisał:

Ja jakoś ogarnąłem tymczasowo temat guidera. Doszedłem do wniosku, że problemem jest nieosiowe ustawienie elementów w torze optycznym guidera. Każdy z nich musi być ustawiony idealnie pod dobrym kątem. Oprócz problematycznego mocowania soczewki guidera problematyczne jest też to małe lusterko. Cały tor ma sporo stopni swobody: ułożenie kamerki w mocowaniu, soczewki guidera w mocowaniu, lusterko, i regulacja całości przypomina nieco kolimację teleskopu newtona f/3 z lustrami w plastikowych celach  U mnie w końcu udało się uzyskać okrągłe i małe gwiazdki, ale obecnie szczelinę mam prawie w narożniku pola widzenia kamerki do guide. Ale w sumie w niczym to nie przeszkadza.

Też zauważyłem, że np. ważna jest głębokość "posadowienia" lusterka. Może bowiem być tak, że plamka z lasera kolimatora na końcu jest w środku, a wiązka nie idzie równolegle i już jest problem. Tak, ta duża liczba stopni swobody utrudnia regulację.

Wiesz, jeszcze machnąłbym na to, że gwiazdki są kalafiorowate. PHD2 radził sobie z tym całkiem dobrze. Rzecz w tym, że miałem problem z zasięgiem w guiderze i ustawianiem słabych gwiazd w szczelinie. Trwało to zbyt długo. Czasami wokoło brakowało też jasnych gwiazd do guidowania. Dlatego wymyśliłem tymczasowo inne rozwiązanie z regulowaną szczeliną. Gdzie mogę ją otworzyć do 2.3 mm i wówczas widzę tyle gwiazd, że bez trudu znajduję nawet te słabe. Ustawiam sobie łatwo cel i płynnie zmniejszam szczelinę do dowolnej szerokości. Jest to bardzo wygodne. Guidowanie i platesolve za pomocą przerobionego szukacza (adapter też drukowałem w 3D). Myślałem, że będzie to rozwiązanie tymczasowe (wydruki zrobiłem w zwykłym PLA), ale po wczorajszej nocy, kiedy w 3 minuty ustawiłem w szczelinie kwazara 15.2^m, to nie wiem, czy przy tym pozostanę

 

[pavelm]

1 godzinę temu, Esku1RES napisał:

Charakterystyczna linia widmowa N V (1241 A) pozwoliła mi na wyznaczenie przesunięcia ku czerwieni.

Czyli N V (1241 A) to linia emisyjna azotu w ultrafiolecie?

Edytowane 22 Marca 2020 przez pavelm

[jolo]

54 minuty temu, Esku1RES napisał:

 Czasami wokoło brakowało też jasnych gwiazd do guidowania. 

No to jest problem Normalnie przy bezpośrednio podpiętej ASI290 w 8" w kilka sekund sięga się do 15mag. Tutaj ta sama kamerka w 10" potrzebuje 5s żeby guidować na gwiazdkach 12mag  

[Esku1RES]

Godzinę temu, pavelm napisał:

Czyli N V (1241 A) to linia emisyjna azotu w ultrafiolecie?

Tak jest. Oto szersze spojrzenie na widma i czego możemy się spodziewać w krótszych zakresach:

[Esku1RES]

W dniu 22.03.2020 o 17:01, jolo napisał:

No to jest problem Normalnie przy bezpośrednio podpiętej ASI290 w 8" w kilka sekund sięga się do 15mag. Tutaj ta sama kamerka w 10" potrzebuje 5s żeby guidować na gwiazdkach 12mag  

Właśnie tego nie rozumiem. Dlaczego taka degradacja zasięgu. Spójrz poniżej. Obraz z guidera Alpy. Szczelina taka sama jak u mnie i podobna pod względem jakości do OVIO. Kamera to też nie "demon czułości", a zobacz jakie gwiazdy rejestruje przy czasie 30 sekund.