Skocz do zawartości

Szkice Marsa 2020


Rekomendowane odpowiedzi

"Zapychaj" częściej ;) bardzo lubię oglądać szkice, realnie widać obserwacje, dobra robota.

Wczoraj u mnie Mars się gotował, czapa jak przebiła to było święto. Szkicować nie umiem ale zdjęcia bardzo dobrze oddaja to co widzialem. Pierwszy Mars to jedna klatka avika w IR, potem stack i CalSky. Mars z lewej to wizualne wrażenia z wczoraj, czyli plama;) Przedwczoraj było dużo lepiej coś pomiędzy lewym a środkowym. Było widać pociemnienia i piękna czapę momentami odcięta bardzo ostro.

Mars_porownanie.jpg.62cab1d8fbb3e4de6aa77765b95e48ac.jpg.29ec70ec59c1adb0dba6aa37b52572b1.jpg

Edytowane przez Sebastian Ś.
  • Like 5
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

13 września 2020. Zamieszczam szkic, żeby zobrazować wpływ marnego seeingu (Antoniadi IV-V) na widoczność detali na powierzchni Marsa. Od lewej pociemnienie to Mare Erythraenum, w centrum Solis Lacus i wschodzące Mare Sirenum. Cóż, trzeba dalej próbować, tym bardziej, że było już lepiej moim MC150 z balkonu. Pozdrawiam

IMG_20200913_174920.jpg

  • Like 7
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Szukałem fajnej mapki do obserwacji wizualnych i ta wydaje mi się najlepsza i najlepiej oddająca to co faktycznie widać. Brakuje mi tam kilku nazw, jak chociażby "mórz" wokół bieguna południowego i północnego, ale można sobie je dopisać ;) . Swoja drogą na Calsky tez maja fajną symulację i dość dobrze oddającą  wizual.... mars_map2.jpg.91d9f71b9bddbd9f9369c45f3e69705c.jpg

 

W kwestii nazewnictwa, to... się zmienia. Ja lubię stare "historyczne" nazewnictwo, bo najlepiej mi pasuje do tego co widzę, zresztą ono było kiedyś właśnie ustalone  na podstawie ziemskich obserwacji wizualnych  :)

Bardziej poetycko brzmi dawne np. "Nix Olympica" (Nix to śnieg) niz obecne  "Olympus Mons"

 

Jak macie jakies inne fajne mapki pokazujące najlepiej to co widac przez teleskop, to prosze dajcie namiary.

 

PS

Dla mnie niesamowicie ekscytujące jest tez ustalanie sobie gdzie są łaziki i sondy marsjańskie na tarczy, którą właśnie widzę - na żywo -  na własne oczy, co powyższa mapka akurat ładnie pokazuje :)

Edytowane przez JSC
  • Like 3
  • Thanks 3
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Bardzo fajna i pomocna mapa. Mam nadzieję, że uda mi się wykonać jeszcze bardziej owocne obserwacje i wykorzystać zamieszczoną przez Ciebie grafikę. Jako szkicujący obserwator również wolę historyczne nazewnictwo. Spełnieniem obserwacyjnych marzeń będzie dla mnie wyłuskanie na Marsie struktur zamieszczonych na powyższej mapie. Obserwuję Marsa od lat i doświadczenie nauczyło mnie, że jest to bardzo trudne.

Pozdrawiam

Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Mars z 14-ego września. Zaczynam obserwację z BCO18. Na początku trudno stwierdzić, które struktury na powierzchni są widoczne. Jednak w chwilach z lepszym seeingiem udaje się zobaczyć Sinus Lacus otoczone delikatnym pół-pierścieniem wyraźnie oddzielonym od terminatora oraz wyraźnie ciemniejsze Mare Sirenum. Pozdrawiam

IMG_20200914_060617.jpg

  • Like 6
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

15 września 2020. Mars wschodzi coraz wcześniej. Daje to możliwość obserwacji o „przyzwoitej porze”. Obserwuję korzystając z Bino SW i parki BCO 18 mm. Pierwsze minuty obserwacji bez rewelacji ze względu na niskie położenie Planety. Około 23-ej seeing zaczyna się poprawiać i były dwa kilkusekundowe momenty, że „opadła mi szczęka”. Szkoda, że chwile spokoju nie trwały zbyt długo, co pozwoliłoby na dokładniejszy szkic. Nie opisuję widocznych struktur, ponieważ mam nadzieję, że zrobię to na odwzorowaniu Merkatora /po zakończonym sezonie obserwacyjnym/. Zresztą wystarczy spojrzeć na mapę zamieszczona przez JSC i wszystko wiadomo.

Pozdrawiam

Jarek

IMG_20200916_061726.jpg

Edytowane przez megrez23
  • Like 7
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Kolejne trzy szkice wykonane 20, 21 i 22 września mniej więcej o tej samej porze. Systematyczne obserwacje wyraźnie pokazują, że Mars kręci się wokół swojej osi wolniej niż Ziemia. Pozdrawiam

IMG_20200926_100623.jpg

IMG_20200926_100652.jpg

IMG_20200926_100748.jpg

  • Like 5
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • 2 tygodnie później...

4 października 2020. Mars odsłania kolejne regiony. Czapa polarna słabo widoczna, natomiast wyraźnie widoczne zachodzące Mare Sirenum, rozciągnięte Mare Cimmerium oraz wschodzące Mare Tyrrhenum. Między pasem wymienionych struktur, a czapą można było dostrzec również ciemniejszy podłużny i skośny obszar. Wokół brzegu Planety wyraźne pojaśnienie. Pozdrawiam Jarek

IMG_20201006_175204.jpg

  • Like 6
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • 2 tygodnie później...
W dniu 13.09.2020 o 18:42, JSC napisał:

Swoja drogą na Calsky tez maja fajną symulację i dość dobrze oddającą  wizual.... 

 

Serwis calsky.com właśnie został zlikwidowany. Ktoś wie co się stało? Działał chyba od 1998 roku...

  • Sad 1
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

22 października 2020. W końcu można się było napatrzeć na Marsa w niezłych warunkach. Balkon stanowi barierę seeingową, ale najważniejsze jest to co dzieje się w niebiosach. Pozdrawiam Jarek

IMG_20201023_103933.jpg

Edytowane przez megrez23
  • Like 8
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
10 godzin temu, megrez23 napisał:

22 października 2020. W końcu można się było napatrzeć na Marsa w niezłych warunkach

Taki obrazek utkwił mi w głowie przez  wczorajsze wślepianie się w program do avikowania. Przy wschodniei i zachodniej stronie tarczy można zauważyć ciemne plamy otoczone jasnym fragmentem jakby obwódką... te dwa miejsca mnie wczoraj początkowo zmyliły, bo myślałem, że to plamy na matrycy, dopiero po chwili zorientowałem się, że w odróżnieniu od prawdziwych paprochów te falują jak całą reszta

Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

24 października 2020. Zaczynam obserwacje już przed dwudziestą pierwszą. Wspaniale prezentuje się Sinus Sabaeus oraz Sinus Meridiani przechodząca przez południk centralny. Korzystam z Bino Baader Maxbright I oraz pary Plossli Bresser'a 15 mm. Ogniskową oceniam na około 2,5 metra i powiększenie na 166x. Mars ma wielkość paznokcia kciuka widzianego z około 30 cm. Używam również pomarańczowego filtra Baadera. Planeta ma ceglano-pomarańczowy kolor z lekko brązowymi odcieniami. Bez filtra jest blado żółta, a struktury albedowe są niebieskawe. Szkice wykonane w odstępie 100 minut pokazują, że obraz w okularze zmienia się dosyć szybko z obrotem planety. Od zawsze Mars był dla mnie Number One wizualnych obserwacji, a obrazy które dostrzegam ostatnio tym niewielkim teleskopem utwierdzają mnie w przekonaniu że, jest to Najwspanialszy Obiekt Obserwacji i jeden z najpiękniejszych Klejnotów na niebie. Pozdrawiam Jarek

IMG_20201025_084019.jpg

IMG_20201025_084050.jpg

  • Like 5
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dodam jeszcze, że wygodna pozycja w czasie obserwacji, korzystanie z Bino oraz to, że Mars "wisi" nieruchomo w polu widzenia dzięki prowadzeniu teleskopu potęguje wrażenia podczas oglądania. To taka mandarynka z błyszczącym czubkiem pokryta ciemniejszymi plamkami.

Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

31 października 2020. Kolejna pogodna noc, którą staram się wykorzystać na obserwacje Marsa. Tym razem seeing dosyć słaby, Ant. III - IV. Obraz przeważnie zamazany z okresami dobrej widoczności. Zerkam korzystając z filtra Baader Orange oraz bez filtra. Filtr pomarańczowy bez wątpienia podnosi kontrast ciemniejszych obszarów. Na pierwszym szkicu widoczne zachodzące Mare Tyrrhenum oraz Syrtis Major. Dalej w prawo ciemna podłużna struktura to Sinus Sabaeus. Jasny obszar nad Sabaeus to Deucalionis Regio nad którym widać ciemny prosty obszar. To prawdopodobnie Mare Serpentis i Pandore Fretum. Jasny duży owalny region to oczywiście Hellas. Czapa polarna płaska i słaba. Odnoszę również wrażenie, że zaczyna być widoczna faza Marsa po wschodniej stronie.

Na drugim szkicu można zauważyć Sinus Meridiani jako ciemną plamkę na końcu Sinus Sabaeus. Czapa polarna jest bardziej wyraźna, natomiast waruki seeingowe gorsze niż przy pierwszym szkicu i faza mniej oczywista. Wydaje mi się, że nie jest to jeszcze szczyt planetarnych możliwości MAK-a 150. Niestety seeing jest barierą nie do przebicia. Pozdrawiam Jarek

IMG_20201101_101202.jpg

IMG_20201101_101133.jpg

  • Like 5
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dokładnie tak samo widziałem Marsa wczorajszej nocki ( filtr #8, przysłona 180mm na 16", BCO18mm+barlow ~200x) z tym, że czasami odniosiłem wrażenie, że na brzegu tarczy, na końcu Sinus Meridiani pojawiał się niebieski odcień (chmury?).

  • Like 2
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
59 minut temu, MichalKaczan napisał:

czasami odniosiłem wrażenie, że na brzegu tarczy, na końcu Sinus Meridiani pojawiał się niebieski odcień (chmury?).

Jak najbardziej, chmury lub mgła nad wyłaniającą się powierzchnią po marsjańskiej nocy.

  • Thanks 1
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

5 listopada 2020. Kolejna obserwacja Marsa, tym razem w około 250-cio krotnym powiększeniu /Baader Maxbright I + parka BCO10/. Oczywiście przy tym powerze skutki seeingu odczuwalne wyraźnie, ale teleskop daje radę pod względem rozdzielczości i kontrastu. W idealnych warunkach opad szczęki gwarantowany! Nie wiem jak bino w większych średnicach, ale w tej 6-tce bez tego gadgetu jestem "ślepy".

Wracając do poniższego obrazka. Od lewej zachodzące Mare Cimmerium oddzielone od Mare Tyrrhenum jasną Hesperią. Nad Mare Cimmerium ciemna smuga to prawdopodobnie Mare Chronium lub Tiphys Fretum pod którym widać pojaśnienie Eridanii. Dalej w prawo Syrtis Minor i Major oraz owalna Hellas. Bez filtra na wschodzie, zachodzi i północy widoczne pojaśnienia. Fragment czapy polarnej lśni jak perełka na południowym biegunie. Pozdrawiam Jarek

IMG_20201106_081730.jpg

  • Like 2
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Cześć. Obserwowałem Marsa 3 i 5 listopada, trafiły się naprawdę dobre warunki do obserwacji Czerwonej Planety. 3 listopada bardzo dobrze widoczna czapa polarna, Mare Cimerium, Mare Tyrrhenum oraz Syrtis Major. Powyżej Mare Tyrrhenum i Sinus Sabaeus dobrze odcinał się Hellas Planitia. Natomiast 5 listopada najlepszy widok uzyskałem w okularze Meade UWA 5,5 mm. Widoczna dobrze i wyraźnie czapa polarna, zachodzące Syrtis Major, dalej Sinus Sabeaus oraz Terra Merciani. Zaznaczyłem to co widziałem na szkicach.

  • Like 1
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić obrazków. Dodaj lub załącz obrazki z adresu URL.

  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2020)