Skocz do zawartości

Na srebrnym globie


megrez23

Rekomendowane odpowiedzi

Widzę że kolega nie próżnuje,, i dobrze👏. Szykowałem się na księżyc, bo ostatnio przy 430x ,szczeka spadła mi na trawnik ,a oczy na tubus teleskopu,ale, właśnie to cirrusowe spowicie mnie zniechęciło i jeszcze ten halny ...który poprawia seeing na V/VI.A!

 

PS .A Św. Mikołaja to można było dostrzec zerkaniem, jako słabą mgiełkę o biało czerwonawym zabarwieniu ,tyle że na N części nieba  😀

  • Haha 2

NEWTON 14" F/4.2

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Taki mały off top w księżycowym wątku, ale obserwuję z balkonu przy dużym LP już któryś rok i nie odnoszę wrażenia żebym wyczerpał potencjał tej "miejscówki". Jedno mnie tylko denerwuje, że po zmianie MAK-127 na 150 na Moonie widzę więcej szczegółów i nie jestem w stanie tego przenieść na papier....😁 Jeszcze tyle planów obserwacyjnych mam w głowie...🤔

Pozdrawiam

Jarek

  • Like 2
  • Haha 1

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

7 grudnia 2020. Nie po to człowiek zarywa noce, żeby schodzić z balkonu pokonanym z powodu nadciągająych chmur. Miałem 10 minut na szkic. Samotna góra Piton Mons licząca 2300 metrów nad poziomem odniesienia i jej cień, a także krater Piazzi Smyth lądują na papierze. Dla przypomnienia dodam tylko, że Charles Piazzi Smyth, to angielski astronom, syn również astronoma Williama Henry’ego Smytha. 

Pozdrawiam

Jarek

 

IMG_20201207_084419.jpg

  • Like 8

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

  • 3 tygodnie później...

26 grudnia 2020. Nareszcie warunki pozwalające na obserwację. Tym razem moją uwagę przykuwają długie cienie we wnętrzu krateru Anaximander oraz wyłaniający się z cienia krater Carpenter.

Krater Anaximander ma średnicę 68,7 km i głębokość 2,4 km. Nosi nazwę żyjącego w 6 wieku p.n.e. greckiego filozofa i astronoma.

Krater Carpenter ma średnicę 59 km i głębokość 2,6 km.

Poniżej zamieszczam szkic, wykonany w ciągu 45 minut przy teleskopie oraz gotową grafikę "dopieszczoną w domowym zaciszu".

Pozdrawiam

Jarek

Carpenter1.png

Carpenter.png

  • Like 5

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeszcze kilka słów na temat moich "udoskonaleń" sprzętowych. Po zakupie oryginalnego noska Baadera do bino oraz redukcji 2/1,25 cala powstała taka wariacja baaderowsko-skywatcherowska. Skróciłem drogę optyczną kątówki SW o kolejne 18 mm wykonując tulejkę z  clamping-ringiem o wysokości 25 mm. Oczywiście moje pomysły zamienia w "złoto" kolega Piotrek z Krakowa. Zamieszczam zdjęcia "modułu planetarnego".

Pozdrawiam

Jarek

 

1.png

2.png

3.png

  • Like 2

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

  • 1 miesiąc później...
  • 3 tygodnie później...

22.02.2021. Tym razem po dłuższej chwili wybierania "łatwego" obiektu do szkicu, rysuję kratery Reinhold i Reinhold B, położone na południowy-zachód od krateru Copernicus ,na Morzu Wysp /Mare Insularum/.

Rainhold ma średnicę 48 km, natomiast jego głębokość wynosi 3,3 km. Ściany wewnętrzne krateru są ukształtowane tarasowo, co doskonale widać w czasie obserwacji.

Został nazwany na cześć XVI-wiecznego niemieckiego astronoma i matematyka Erazma Reinholda.

Pozdrawiam

Jarek

Reinhold.PNG

  • Like 8
  • Thanks 1

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Eleganckie szkice, a ten ostatni jak na moje laickie oko chyba jeden z najlepszych. Jak oglądam takie szkice, to zawsze mi się przypominają obrazy Ksieżyca ze starej literatury, gdzie były różne drzewo czy miedzio ryty, nie znam się za bardzo 🙂 

  • Thanks 1

jolo-astrojolo.png

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Napisano (edytowane)
3 godziny temu, jolo napisał:

Eleganckie szkice, a ten ostatni jak na moje laickie oko chyba jeden z najlepszych. Jak oglądam takie szkice, to zawsze mi się przypominają obrazy Ksieżyca ze starej literatury, gdzie były różne drzewo czy miedzio ryty, nie znam się za bardzo 🙂

 

Godzinę temu, MichalKaczan napisał:

Też jestem pod wrażeniem, świetny szkic! 👍

Dziękuję koledzy. Za każdym razem kiedy szkicuję jakiś księżycowy krater czuję niedosyt i mam mieszane odczucia co do mojej grafiki. Tak jest i tym razem. Trzeba by jeszcze drugie tyle czasu żeby Schickard był bardziej zbliżony do rzeczywistości. Niestety detal, którym raczy Nas nasz Satelita jest tak bogaty, a warunki zmienne w czasie obserwacji, że trzeba iść na skróty. Trudno mi zachować proporcję i rzeczywisty rozkład drobnych elementów tej układanki. Mam nadzieję, że z czasem dojdę do wprawy. Tym czasem mam nadzieję, że chociaż w pewnym stopniu oddaję charakter szkicowanych obiektów.

Pozdrawiam

Jarek

 

Edytowane przez megrez23

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

40 minut temu, jolo napisał:

No ładnie, ładnie. Może niedługo zmozaikujesz swoje szkice w jakąś jedną, dużą pracę? A może docelowo cała tarcza? 

Pierwsze próby całej tarczy już robiłem okiem nieuzbrojonym zanim postanowiłem wrócić do astro-hobby po latach przerwy. Przykłady poniżej.

Pozdrawiam

Jarek

 

moon2.PNG

moon1.PNG

  • Like 4

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Zachęcam zainteresowanych szkicami na strony CN. Poniżej link do rysunku wspomnianej przeze mnie Miyamori Valley: 

https://www.cloudynights.com/topic/757855-miyamori-valley-near-crater-lohrmann-and-ricioli-silverpoint/#entry10919626

Pozdrawiam

Jarek

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

02.03.2021.

Korzystam z kolejnej okazji do obserwacji Księżyca szkicując tym razem krater Taruntius z przerwaną krawędzią przez niewielki krater Cameron. Średnica Taruntiusa wynosi 56 km, a jego głębokość to 1 km. Struktura jest położona na północno-zachodnim skraju Morza Żyzności /Mare Fecunditatis/.

Został nazwany na cześć starożytnego rzymskiego filozofa, matematyka i astrologa Lucjusza Tarutiusa Firmanusa .

Sprzęt i wszystkie dane z obserwacji na obrazku poniżej. Dodam jeszcze, że jest to rysunek wykonany bez nasadki bino z wykorzystaniem popularnego okularu BCO10. Dawno tak nie szkicowałem i nie przyglądałem się obiektom Układu Słonecznego. Mam natomiast jeden wniosek, a mianowicie:  „chyba plusy korzystania z bino przysłoniły mi minusy”. Jednak prostota, wprawa, prowadzenie i wygodne siedzenie są najważniejsze. Trenuję obserwacje raz lewym raz prawym okiem bez mrużenia powieki. Co z tego wyniknie, zobaczymy….

Pozdrawiam

Jarek

taruntis.PNG.41f3df2b521fd6b07007d0bff3e94618.PNG

  • Like 7

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

04.03.2021.

Druga połowa nocy to dla mnie najbardziej magiczna pora obserwacji Księżyca. W wyciągu kolejno „lądują” BCO 18, Pentax XF12, BCO10 i Pentax XF8. Każdy z tych okularów jest klasą samą w sobie i jest godny polecenia do wszelkiego typu obserwacji. Ze względu na niskie położenie Księżyca i słaby seeing decyduję się na szkic Pentaxem XF12. W przypadku naszego Naturalnego Satelity nigdy nie czekam na idealne warunki, ponieważ detalu do przeniesienia na papier jest i tak nadmiar.

Krater Cyrillus położony na północno-zachodnim brzegu Morza Nektaru /Mare Nectaris/ ma średnicę 98 km i głębokość 3,6 km. Po prawej stronie na rysunku widoczny jest także krater Ibn-Rushd, natomiast po lewej stronie nieco na północ lśni wewnętrzna krawędź zasypiającego w ciemnościach księżycowej nocy Theophiliusa.

Cyrillus pochodzi od św. Cyryla z Aleksandrii, koptyjskiego papieża i teologa.

Pozdrawiam

Jarek

cy2.png.e4fc30b61215729e367258c77f2b2ae8.png

  • Like 7

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

  • 3 tygodnie później...

25 marca 2021.

Zaczęło się mało obiecująco. Księżyc raz mniej raz bardziej spowity w poświacie cirrusów snujących się w górnych warstwach atmosfery. Na szczęście chmury ustąpiły, pozwalając delektować się widokiem księżycowych formacji. Zaczynam podglądanie naszego Satelity w bino, wracając jednak po raz kolejny do mono. Jak zwykle na początku obserwacji jasnych obiektów najwięcej uwagi przykuwają śmieci w moich oczach /zmętnienie ciała szklistego/, których niestety jest coraz więcej, cóż starość nie radość….i takie tam. Na szczęście po jakimś czasie przestaję zwracać na nie uwagę i stają się mniej dokuczliwe.

Ale wróćmy do obserwacji. Zrobiłem małe porównanie Baader Classic Ortho 10 mm z Pentaxem XL 10,5 mm, cóż „orciak” został w wyciągu. Mimo, że mniej wygodny to jednak obraz jakoś taki bardziej klarowny, bardziej szklisty i czysty.

Na poniższym szkicu krater Cavenidsh, który znajduje się w południowo-zachodniej części Księżyca. Jego średnica to 56 km, a głębokość 2,4 km.

Nazwa formacji pochodzi od Henry’ego Cavendish’a, brytyjskiego chemika i fizyka, członka Royal Society.

Pozdrawiam

Jarek

cavendis b.PNG

cav.PNG

  • Like 7

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Napisano (edytowane)
4 godziny temu, Erik68 napisał:

samobójstwo....

.... samobójstwo to szkicowanie galaktyk moim MC made in Państwo Środka na balkonie😁

Edytowane przez megrez23

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Napisano (edytowane)

26 marca 2021.

Pięćsetna "jubileuszowa" odnotowana sesja obserwacyjna. Dosyć długo przyglądam się tarczy Srebrnego Globu obserwując uważnie jego obszary w pobliżu terminatora. Waham się co naszkicować "łatwego" Pithagorasa, czy "trochę trudniejszego" Heveliusa. Wybieram po dłuższym rekonesansie ten drugi krater. Tym razem korzystam z bino Baader Maxbright I oraz pary Baader Classic Ortho 18 mm. Muszę przyznać, że dopiero 40 minut wpatrywania się w ten rejon pozwala mi nasycić się widokiem i wyłuskać większość subtelnych detali pojawiających się w zasięgu mojego wzroku. Niestety ołówkowy szkic nie oddaje pięknej rzeczywistości tej fenomenalnej różnorodności. Księżyc jest niewyczerpaną kopalnią możliwości, przyciąga jak magnes jego cała tarcza, jak również drobne fragmenty. Uwielbiam wpatrywać się w kratery przenosząc ich charakterystyczne części na papier. Jest to również świetna okazja do przemyśleń sprzętowych. Ciepłe powiewy wiatru przyniosły również nostalgię, którą wywołały wspomnienia niedawnej opozycji Marsa.

Krater Heweliusz ma średnicę 115 km, a w 1935 roku został nazwany nazwiskiem polskiego astronoma przez Międzynarodową Unię Astronomiczną.

Jan Heweliusz był gdańskim astronomem, matematykiem i konstruktorem instrumentów naukowych.

Zachęcam wszystkich miłośników nocnego nieba do świadomego podglądania naszego naturalnego satelity. Nich pełnia, czy inne fazy lunacji nie są tylko uciążliwością w obserwacjach DSO, ale staną uzupełnieniem, a tym samym okazją do lepszego wykorzystania pogodnych nocy na obserwacje. Zresztą prawda jest taka, że tego Księżyca tak "dużo" nie ma na naszym niebie jak mogło by się wydawać.

Pozdrawiam

Jarek

hevelius.PNG

hevelius2.PNG

Edytowane przez megrez23
  • Like 5

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

28 marca 2021.

Pełnia Robaczego Księżyca, czyli pierwsza wiosenna pełnia. Nazwa Pełnia Robaczego Księżyca została nadana przez rdzennych amerykanów i jest związana ze wzrostem temperatury w marcu. W momencie, gdy robi się cieplej, a mróz znika, na rozmokniętą ziemię wydostają się różne robaki, m.in. dżdżownice, które na glebie pozostawiają liczne ślady. To właśnie na cześć wspomnianych stworzeń Indianie z Ameryki Północnej nadali taką nazwę pełni.

Ta faza, jest jak zwykle dla mnie świetną okazją do podziwiania formacji brzegowych znajdujących na powierzchni Księżyca. Srebrny Glob nawet w tej fazie jest ciekawym obiektem obserwacji. Dopiero teraz uświadomiłem sobie, że jeszcze nigdy nie widziałem jego tarczy oświetlonej w stu procentach. Dochodzę do wniosku /poprawcie jeśli się mylę/, że jedynie w czasie całkowitego zaćmienia była by taka możliwość po usunięciu cienia Ziemi. Tam zawsze trwa walka światła z cieniem.

Ale do rzeczy. Tym razem moją ofiarą, pada bliski sąsiad dobrze znanego wszystkim krateru Drygalskiego, mianowicie krater Hausen. Jakież one podobne na pierwszy rzut oka do siebie.

Krater Hausen jest położony wzdłuż południowo-zachodniej krawędzi Księżyca. Jego średnica wynosi 167 km, a głębokość 3,9 km. Na widoczność tego krateru znaczący wpływ mają efekty libracyjne, chociaż nawet w najlepszych warunkach jest on oglądany prawie na krawędzi Księżyca.

Christian August Hausen (1693-1743) był niemieckim matematykiem , znanym ze swoich badań nad energią elektryczną.

 

c.d.n.

hausen.PNG

  • Like 8

MAK150 SW OTAW, EQ5 na statywie stalowym 1,75" z prowadzeniem w osi RA, Baader Maxbright I ...

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić obrazków. Dodaj lub załącz obrazki z adresu URL.

  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    • Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2020)