Nocny spacer Alpejską Doliną

[pmochocki]

To wszystko przez @Janko! 
Ale od początku... . Kierownik popołudniu poprosił o slajdy na środowe spotkanie. Więc plan, co robić jak tylko dzieci pójdą spać, był jasny. Tylko jak studenci robią wszystko, żeby nie uczyć się do kolokwium, tak niektórzy mają ze slajdami...
Zajrzałem wiec na forum, a tam powrócił temat: "Księżyc nad Warszawą". Super pomyślałem. Nie ma czasu na obserwacje to pooglądam sobie ładne fotki księżyca chociaż. A tam @Janko zamiast umieścić jakieś zdjęcie informuje: "Dzisiaj terminator przecina Dolinę Alpejską." I do tego dodał link do Wikipedii... Choć wiedziałem że to błąd kliknąłem. Zdjęcia z Lunar Orbiter 4 i Lunar Orbiter 5 powalające. Myślę sobie: Jest robota do zrobienia, zresztą teleskop to nie satelita, pewnie i tak nie będzie za bardzo widać. No ale niestety @Janko dodał "Jej wschodni kraniec widać już w powiększeniu 20x".

Poszedłem wyrzucić śmieci... Przy okazji przekonałem się, że na niebie nie ma ani jednej chmurki. W drodze powrotnej zaniosłem MAK127 do samochodu. Niech się chłodzi. Skończę slajdy, to jak będzie trochę czasu, to może coś pooglądam. Wróciłem do domu, zrobiłem dwa wykresy. A sprawdzę czy dzieci śpią, no i przy okazji może zajrzę do Atlasu Księżyca Antonína Rükla:

Dobra... slajdy nie zając, zresztą sen jest przereklamowany... zachowując resztki zdrowego rozsądku stwierdziłem, że nie będę nigdzie jechał mimo, że ostatnio przed blokiem pogoniły mnie dziki.

Rozstawiłem cały sprzęt: MAK 127 + Bino z okularami 20mm/66*.

Seeing niestety nie był najlepszy. Na początku myślałem, że może teleskop się nie schłodził, ale obraz falował do końca obserwacji.
Dolinę odnalazłem bez problemu i muszę przyznać, że robi wrażenie. Potem oglądałem Alpy, Krater Cassini, bardzo charakterystyczny Krater Egede. Następnie próbowałem odnaleźć miejsce lądowania Apollo 15, podziwiałem kratery wbite w wysokie góry takie jak Conon i Aratus. Zainteresowały mnie charakterystyczne ciemne obszary na Morzu Oparów nad Rima Hyginus, która była wyraźna w teleskopie podobnie jak Rima Ariadaeus. Potem moją uwagę przykuł Krater Walther i szczyt w jego centrum. Cień szczytu ciągnął się prawie do krawędzi krateru.

Potem znów wróciłem do Alpejskiej Doliny i następnie już bez atlasu błądziłem sobie po srebrnym globie. Niesamowite jak wyraźne były pasma górskie tej nocy. Księżyc ma nam bardzo dużo do zaoferowania. Szkoda, że ciekawe smaczki pojawiają się na forum tak rzadko.

Moje rozmyślania przewało zniknięcie Księżyca:

Wrzuciłem sprzęt do samochodu i wróciłem do domu, gdzie czekała na mnie już półtorej roczna córka, która stwierdziła, że urządzi nocną imprezkę. ?

[Panasmaras]

Ano, swego czasu polowałem na Vallis Alpes, z tego co pamiętam - skutecznie, choć niekoniecznie pamiętam minimalne powiększenie. Wczoraj pogapiłem się na Księżyc z leżaczka balkonowego, ale to z ręki. Jeśli dziś pogoda dopisze, ustatywię Fujinona (a może i Tereskę?) i zobaczę, co tam słychać...
A do Doliny Alpejskiej wrócę w najbliższym możliwym terminie, o!

[GKG]

Dzisiaj się udało coś pooglądać Księżyc.

Sprzęcik jaki miałem to:

- lornetka APM 20x70

- Mak 127 + nasadka bino (najtańsza TS)  + parki okularów ortho: 24mm oraz 12,5mm

Warunki: przejrzystość dobra, seeing zmienny (od bardzo dobrego do słabego).

 

Cóż lorneta daje rady. Powiększenie 20x to takie minimum do rozpoczęcia szukania detali na Księżycu. Oczywiście dolinka widoczna bez problemu. Widokami z lornetki delektowałem się spokojnie, bp z boku czekał Mak. Jak się warunki poprawiły (bo na początku lekkie chmurki)  to przeskoczyłem na Maka. Co ciekawe w monecie przejścia popatrzyłem gołym okiem na pobliskie gwiazdy i miałem szczęście bo piękny bolid akurat przeleciał - pojawił się pod Lwem i spadał w kierunku S - był ciekawy czerwono - pomarańczowa kula bez większych odłamków. Był to sygnał że może Mak już się wychłodził. O tak po założeniu parki do bino 24mm co jak się nie mylę z katówką 2" i redukcja na 1,25" wydłużyło ogniskową Maka do ok. 2200mm przez co miałem powiększenia w okolicach 90x. No teraz to jest Księżyc z pięknie rysującą się linią graniczną cienia i oświetlenia, a i górki super rzucały cienie. Zaś tematyczna dolina ostra, szeroka i dość długa. Czuć było, że to powiększenie daje wrażenie przelotu nad Księżycem.

Żeby było ciekawiej z telefonu (oj nie było łatwo) przez jeden z okularów cyknąłem fotkę z rejonu tematycznej doliny:

Zachęcony dobrym seeingiem zamontowałem parkę okularów 12,5mm, co też dało już poważne powiększenie  ok. 180x. Obraz wyraźnie przyciemniał, ale było jasno w sam raz. Warunki pozwoliły cieszyć się takim powiększeniem, wszystko, łącznie z doliną zrobiło się szersze, a Alpy urosły do poważnych gór. Z tego co udało mi się ustalić wyłuskiwałem bez problemu z zadowalającą ostrością kraterki o średnicach 3,5 km. Jednak trzeba przyznać że Księżyc uciekał szybko z pola widzenia. 

Oj było pięknie, a chciałem też to uwiecznić, ale jak telefon + powiększenie 180x ??? Ale jakimś szczęśliwym trafem i z pomocą oparcia smartfonu o statyw lornetki cos się udało - tak z przymrużeniem oka na pamiątkę:

 

 

Drugi biegun też był piękny - szczególnie spodobało mi  się ułożenie cieni wewnątrz krateru Clavius z  podświetlonymi jak obrączki wewnętrznymi kraterami C i D

 

 

 

 

[Andrzej Lach]

Od siebie wrzucę wczorajsze ujęcie z Doliną Alpejską ? 

CC 8", Canon 6D, Barlow 2x, PS

[Mareg]

U mnie teraz od tygodni pogoda zaporowa i ostatnio ten obszar Księżyca obserwowałem w lutym, ale za to warunki były bardzo dobre, tak że w lustrze 300 mm widoki były wspaniałe,
Ja mapy Księżyca przeglądam raczej dopiero po obserwacjach, wracając do obszarów, na których spędziłem najwięcej czasu.
W czasie obserwacji po prostu przeczesuję terminator i przyległe obszary, zostając na dłużej przy krajobrazach które w aktualnym oświetleniu wydają mi się najpiękniejsze lub są dla mnie mniej znane.
Czasem obserwacje dokumentuję fotkami z telefonu, aby potem wrócić do tych obszarów z mapami.
Poniżej wrzucam Valis Alpes z nocy 20 lutego: pojedyncze zdjęcie z T300 + (najprawdopodobniej) XW 3.5 + Galaxy S7,  spore przycięcie i prosta obróbka w Corel PhotoPaint.
Niestety na takim zdjęciu widać sporo mniej niż wizualnie, ale do "nauki Księżyca" to zupełnie mi wystarcza.

 

Edytowane 21 Kwietnia 2021 przez Mareg

[sylwas72]

Ja mam też tylko, że z zeszłego roku, zdjęcie z MAKa 127, jakoś nie mogłem ostrości złapać.

[Bartek M.]

Do tej pory rzadko oglądałem Księżyc, bo tylko przez SW105/500 na jedno oko i nie lubiłem się wtedy długo wpatrywać. Wczoraj wieczorem wyszedłem na balkon, zobaczyłem połówkę łysego i poleciałem po lornetkę 16x56 na statywie. Małe powiększenie, ale co tam...

3 noc z rzędu bez chmur i dwuoczne patrzenie pozwalało mi się delektować długo Księżycem i przesuwającym się powoli terminatorem, ilość szczegółów zaskoczyła mnie. Mam tę lornetkę ponad rok i czemu wcześniej tego nie zrobiłem?! W odstępie 3h zdołałem chyba dostrzec nieznaczne przesunięcie cienia po lekkim rozjaśnieniu jakiś gór. Nie wiem, czy to możliwe w 3h, czy tylko wydawało mi się :)

Okolica Archimedesa była tym bardziej ciekawa, że testowałem zdolność rozdzielczą lornetki i zdołałem bez problemu dojrzeć 3 obiekty wokół. Pozwoliłem sobie pożyczyć fotkę Andrzeja Lacha z posta powyżej i zaznaczyłem te fragmenty. Aż mi się buzia uśmiechnęła, jak okazało się, że to struktury o rozmiarach ok. 15 km, widziane z 366 tys km. Mniamm! A to tylko lornetka 16x. Przy 30-40x to bym zleciał z balkonu oszołomiony nadmiarem kraterów i wrażeń :)

W każdym razie widoki są zacne, a przesuwanie terminatora, to jak oczekiwanie na odcinek wciągającego serialu. Wczoraj wyłonił się z ciemności Copernicus i zaćmił wszystko swoją monumentalnością, ale to już historia na kolejny wątek, bo temat był o alpejskiej dolinie.

 

[prestoneq]

Takie spektakularne widoki były 16.07 w okolicach godziny 22.00 ?