Po prostu obserwacje

[Ciekawska]

Trzecie obserwacje w tym roku, w końcu. Szaleństwo, nie ma co. Akurat tak się trafiło, że pierwszy raz od kilku miesięcy wróciłam do domu na dłużej i od razu trafiła się pogodna noc, i to pogodna nie byle jak, bo dawno nie widziałam w Inwałdzie takiego nieba. A może po prostu tak dawno mnie tu nie było, że zapomniałam jak normalnie ono wygląda? W każdym razie mimo przeziębienia, które męczyło mnie od kilku dni ciągłym kaszlem i bólem gardła, nie zastanawiałam się czy iść i po prostu to zrobiłam.

Jakoś koło północy wyszłam przed dom i już po pierwszym zadarciu głowy ku górze ugięłam się przytłoczona ilością gwiazd. Ostatni raz niebo inne niż z okolic Krakowa/Kalisza widziałam jakoś we wrześniu zeszłego roku i naprawdę zdążyłam zapomnieć jak ładne potrafi być to inwałdzkie. A dziś było ładne wybitnie ? nie pamiętam, kiedy ostatni raz widziałam tyle gwiazd migoczących tuż nad górami. Droga Mleczna jaśniejąca w zenicie ciągnęła się aż do Przełęczy Biadasowskiej pomiędzy Wapiennicą a Czubami, gdzie nisko wisiał Strzelec buchający ze swojego czajniczka parą złożoną z blasku tysięcy odległych słońc. Wyglądało to niesamowicie, a jednocześnie trochę abstrakcyjnie ? naprawdę nie spodziewałam się takiego widoku nad moim domem, praktycznie na skraju Śląska i jakieś 50 m od rozświetlonej latarniami drogi krajowej nr 52.

      

Złapałam APM, wcelowałam w niebo tuż nad wspomnianą przełęczą i zaczęłam przesuwać się między gwiazdami, aż trafiłam do M8 jaśniejącej tuż nad krzewem białego jaśminu. Pobliska M22 wisiała nieco wyżej, bardziej spuchnięta i masywniejsza od kulek nieba północnego. Przesuwałam się powoli (no, tak naprawdę to nie, za bardzo chciałam zobaczyć wszystko na raz) wzdłuż smugi Galaktyki, a pośród rozległych, rozgwieżdżonych pól coraz wyraźniej zaczęły zaznaczać się smoliste kłęby ciemnych mgławic. W niektórych z nich rozpoznałam nawet kształty znane z obserwacji pod mniej zaświetlonym niebem, szczególnie pyły zlokalizowane w okolicy M11. W miarę jak pięłam się po siatce współrzędnych, zmieniał się mój odbiór tego co widzę. Bliżej horyzontu mniej gwiazd wybijało się w jakiś szczególny sposób, zaś zdecydowaną większość pola widzenia wypełniało delikatne mrowienie gwiazdek budujących naszą Galaktykę. Im wyżej jednak spoglądałam, tym więcej słońc wyskakiwało z tła, by w rejonie rządzonym przez Łabędzia całkiem przyćmić ten drobny maczek. Tam to się po prostu gotowało od srebrzystych diamentów upakowanych ciasno koło siebie, a czasem pojawiała się też jakaś gratka w postaci przykładowo M27, która wydawała się wręcz wypalać oczy swym blaskiem.

Krążyłam tak po całym niebie, trafiając po drodze na różne obiekty głębokiego nieba, między innymi na poczciwą M57. I w tym miejscu chciałabym się podzielić jedną obserwacją, czy może raczej wrażeniem, a mianowicie wspomniany Pierścionek w lornecie wydawał się wyskakiwać spomiędzy gwiazd, wisieć zdecydowanie bliżej niż one, zaś taka M13 wywoływała całkiem przeciwne odczucie, wyglądała jakby stanowiła tło dla położonych bliżej słońc, rozmywając się przy tym w przestrzeni kosmicznej. Ciekawe.

Z innych obiektów ? popodziwiałam Chichoty obsypujące mieniącym się makiem nieboskłon, zawiesiłam oko na E.T., który zwrócił moją uwagę, gdy przebywałam w Kasjopei, odnalazłam Ducha skrywającego się w blasku Miracha, odwiedziłam soczystą Andromedę i wpadłam do pobliskiej M33 pokazującej sporo nieregularności, a także zabawiłam się z oboma Veilami ? spodziewałam się dostrzec tylko część wschodnią, ale i Miotła Wiedźmy zamigotała kilkukrotnie w blasku 52 Cyg. Trochę czasu poświęciłam też na Helixa, nie wiem dlaczego, ale coś mnie tknęło, by pośród jesiennych gwiazdozbiorów poszukać akurat jego ? poszło bardzo łatwo, ale pomogło delikatne trząchanie lornetką. Były też lodowe Plejady na sam koniec nocy astronomicznej. I planety! I Kiwi ocierający się o nogi, kilka meteorów, mnóstwo przelatujących satek i samolot, który wyłonił się znad lasu porastającego Przykaźń i zmylił mnie przez chwilę swoją jasnością. I muzyka w słuchawkach, i tańczenie pod tym rozgwieżdżonym niebem z czerwoną latarką w ręce!

 

Bardzo dużą część tej nocy poświęciłam na po prostu spoglądanie w niebo tak o, gołym okiem. Było piękne. I piękne było patrzenie na nie w ten sposób, bez pędu za jego konkretnymi obiektami, dostrzeżenie go jako całość.

Jeszcze na sam koniec przypomniało mi się o Księżycu. Pobiegłam więc w górę ogrodu, tam gdzie powinien być widoczny między drzewami, i oto ujrzałam. Cieniutki sierp, który dopiero co musiał wzejść nad horyzont, wisiał tuż nad domami, przyozdobiony bardzo subtelnym światłem popielatym i obtulony delikatną warstwą chmur. Wróciłam po lornetkę i poświęciłam mu kilkanaście minut. Mleczna smuga gwiazd nade mną wyraźnie zbladła ? świt żeglarski stawał się coraz jaśniejszy. Zwinęłam się do domu.

Ps W czasie tej nocy zdążyły przewalić się przez niebo cienkie chmury, miałam też okazję poprosić sąsiada o zgaszenie światła, które nieopatrznie pozostawił skierowane w moją stronę. Do pełni doświadczeń obserwacyjnych brakowało jedynie postraszenia przez dziki? Choć kot szeleszczący w liściach wziął mnie z zaskoczenia w pewnym momencie ?

 

Edytowane 28 Lipca 2022 przez Ciekawska

[midimariusz]

Super się czyta! 

[Erik68]

Ola, czytałem to jak bajkę!Niesamowity klimat,widać pióro MISTRZA!(Mistrzyni?). Znakomite opisy obiektów, bez tworzeni "suchych" list.tak trzymaj!

PS .Z niecierpliwością czekam na więcej.

Edytowane 28 Lipca 2022 przez Erik68

[Panasmaras]

2 godziny temu, Ciekawska napisał:

Przesuwałam się powoli (no, tak naprawdę to nie, za bardzo chciałam zobaczyć wszystko na raz)

Lornety mają w sobie coś takiego, że jak człowiek nieopatrznie przez nie spojrzy na Drogę Mleczną, to zaczyna się zachowywać jak małe dziecko w sklepie z zabawkami - i chce wszystko na jeden raz. 
Nie przypominam sobie sesji, żebym nie poświęcił kwadransa czy dwóch (ewentualnie siedmiu) na kompletnie bezładne skakanie, skanowanie, fruwanie i zatapianie się w gwiezdnych widokach.

[Paweł Sz.]

Fajna relacja : ) Wczoraj też byłem na polu z APM, okolice Łabędzie to był po prostu szał, ile tam tego jest.....

[Charon_X]

Gdyby nie te winietowanie i pojechane gwiazdki na zdjeciach byłaby super relacja ? .

[polaris]

1 godzinę temu, Charon_X napisał:

Gdyby nie te winietowanie i pojechane gwiazdki na zdjeciach byłaby super relacja ? .

No faktycznie, słabo to wygląda.

?

[Janko]

3 godziny temu, Charon_X napisał:

Gdyby nie te winietowanie i pojechane gwiazdki na zdjeciach byłaby super relacja ? .

 

1 godzinę temu, polaris napisał:

No faktycznie, słabo to wygląda.

?

Malkontenci!  ?

[midimariusz]

Mi te wady absolutnie nie przeszkadzają i nie zmniejszają wartości relacji. Nie ma co się na siłę czepiać  

[eszetka]

To chyba każdy tak ma z Mleczną. Wyskoczyłem na chwilę na miejscowe jeziorko podmiejskie zobaczyć czy już w końcu ciemne noce się zaczęły. Wziąłem Adventurera, może akurat coś cykne. Zawsze też zabieram ze sobą lornetkę, klasyka Nikona Actiona Ex 10x50. Patrzę Mleczna jest, nawet przyzwoicie, zdjęcia ustawiłem, niech się robi. Nikon do ręki tak tylko na chwilę, przegląd zrobić i...ooo M22, ooo M25, ooo Omega, ooo Laguna, Orzeł, a jeszcze kaczuszka M11 i tak...dużo tych ooo się zrobiło, że nie można się oderwać, a czas zleciał moment i szybciej niż się spodziewałem. Fotki wyszły na sztukę, ale jak przyjemnie było popatrzeć  ? Dobrze, że nie zabrałem Newtona. Aż wstyd, że zapomniałem jakie przyjemne są szerokie pola.

[polaris]

3 godziny temu, midimariusz napisał:

Mi te wady absolutnie nie przeszkadzają i nie zmniejszają wartości relacji. Nie ma co się na siłę czepiać  

To był żart. Z zazdrości.

[Paweł Sz.]

Godzinę temu, eszetka napisał:

To chyba każdy tak ma z Mleczną. Wyskoczyłem na chwilę na miejscowe jeziorko podmiejskie zobaczyć czy już w końcu ciemne noce się zaczęły. Wziąłem Adventurera, może akurat coś cykne. Zawsze też zabieram ze sobą lornetkę, klasyka Nikona Actiona Ex 10x50. Patrzę Mleczna jest, nawet przyzwoicie, zdjęcia ustawiłem, niech się robi. Nikon do ręki tak tylko na chwilę, przegląd zrobić i...ooo M22, ooo M25, ooo Omega, ooo Laguna, Orzeł, a jeszcze kaczuszka M11 i tak...dużo tych ooo się zrobiło, że nie można się oderwać, a czas zleciał moment i szybciej niż się spodziewałem. Fotki wyszły na sztukę, ale jak przyjemnie było popatrzeć  ? Dobrze, że nie zabrałem Newtona. Aż wstyd, że zapomniałem jakie przyjemne są szerokie pola.

Super fota, jakiego Adventurera używasz? Sam myślę nad jakimś aby porobić dłuższe czasy na szeroko, widziałem że jest jakiś nowy SWSA mini, do telefonu by się nadał ? Mam jeszcze w zapleczu Canona 6D + 24mm, może i nim by się dało coś wycisnąć.

[megrez23]

Po prostu "Międzygwiezdna podróż".

Pozdrawiam Jarek