Skocz do zawartości

Opozycja Marsa 2022 - szkice


megrez23

Rekomendowane odpowiedzi

29.10.2022. To pierwszy szkic w czasie tegorocznej widoczności Marsa po kilku wcześniejszych podejściach. Temat zakładam mając nadzieję, że uda mi się jeszcze zamieścić chociaż kilka rysunków. Zachęcam każdego, komu będzie się chciało do załączania portretów Marsa.

Planeta rośnie „w oczach” zbliżając się do opozycji, która przypadnie dokładnie 8 grudnia 2022 roku, pokazując już przy 150-u krotnym powiększeniu sporych rozmiarów traczkę. Tym razem w czasie obserwacji  refraktorem postaram się nie korzystać z filtrów, żeby podziwiać widoki w naturalnych kolorach.

Poniżej efekt dzisiejszej porannej sesji. Pasmo na południu to Mare Tyrrhenum, Cimmerium oraz Sirenum. Na północy łukowate pociemnienie to prawdopodobnie Utopia.

CM 207°.

mars.PNG.8a3d48b7849e37dde21358782645f3f6.PNG

ccm207.PNG.86ba218775fb9d8a889c6d8560f5ed76.PNG

Pozdrawiam Jarek

Edytowane przez megrez23
  • Like 7

Refraktor Sky-Watcher 120ED Black Diamond na EQ5, GSO Dobson 12" DeLuxe oraz zestaw kilkunastu niezbędnych okularów

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

30.10.2022. Kolejny szkic Marsa z widocznymi daleko wysuniętymi na południe "morzami" Cimmerium oraz Sirenum. Na północy wyraźnie widoczny jaśniejszy obszar wyraźnie odcięty od reszty planety. Są to pozornie najmniej ciekawe rejony Marsa pozbawione szczegółów. Pamiętajmy jednak, że w tym rejonie na tarczy Czerwonej Planety możemy dostrzec największy wulkan w Układzie słonecznym - Olympus Mons. Niestety nie maiłem jaszcze możliwości zobaczenia go przez teleskop. Góra Olimp wznosi się na 21 287,4 m nad średni poziom planety i 26-27 km ponad otaczającą wulkan równinę. Mierzy 624 km średnicy u podstawy, wyraźnie zaznaczonej skarpami o wysokości dochodzącej do 6 km. Znajdujący się na wierzchołku krater ma długość 85 km, szerokość 60 km oraz głębokość 3 km.

mars2.PNG.d191e4e72cd041d58de67ec6c0b017e8.PNG

cm171.PNG.246bd091b58064c9c068ff1a3cec776f.PNG

PS O godzinie 02:59 zerkałem na telefon i mogłem po raz pierwszy zobaczyć zjawisko, które jest "manipulacją czasem", a mianowicie  wyświetlacz pokazał po 02:59 godzinę 02:00.

Pozdrawiam Jarek

 

Edytowane przez megrez23
  • Like 9

Refraktor Sky-Watcher 120ED Black Diamond na EQ5, GSO Dobson 12" DeLuxe oraz zestaw kilkunastu niezbędnych okularów

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Napisano (edytowane)

01.11.2022.

Zapowiadało się mało obiecująco, obraz drgał i falował uniemożliwiając dostrzeżenie czegokolwiek, ale po pierwszej wszystko zaczęło się uspokajać tak, że mogłem nawet korzystać z okularu Fujiyama HD-OR 4 mm (x225). Ostatecznie jednak obserwowałem i rysowałem korzystając z Baader Genuine Ortho 5 mm (x180), ponieważ większe powiększenie nie wnosiło nic nowego w czasie obserwacji oprócz większej wrażliwości na niestabilność atmosfery.

Na poniższym szkicu na południu widoczne ukośne pasmo to Mare Sirenum, w rejonie bieguna północnego wyraźne jaśniejszy obszar spowity szronem. Wspomnę jeszcze, że na północy mamy marsjańską wiosnę, a na południowej półkuli jesień.

Niestety widoki Marsa nie są takie jak te na szkicach, które możemy spotkać przeglądając serwis Pochmurne Noce, ale dla mnie jest już magia w okularze.

CM 146°

mars.PNG.a372865d54d86fb5bdd92136dd51b295.PNG

cm146.PNG.855fb0271cec6ff7396de1a9bd105cc4.PNG

Pozdrawiam Jarek

Grafika ze S&T w postach z 29 oraz 30 października powinna być zorientowana odwrotnie w poziomie.

Edytowane przez megrez23
  • Like 5

Refraktor Sky-Watcher 120ED Black Diamond na EQ5, GSO Dobson 12" DeLuxe oraz zestaw kilkunastu niezbędnych okularów

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

„Zawsze kiedy spoglądam przez teleskop na Czerwoną Planetę zastanawiam się czymże są widoczne na jej powierzchni rozmaitych kształtów i wielkości liczne ciemniejsze obszary. 

 Czy są to morza i zatoki krystalicznej wody pełne różnorodnych gigantycznych stworzeń, rozlane na obszarze monstrualnej ceglanej pustyni smaganej bezlitośnie lodowatym wiatrem?       

Czy może stanowią one jednak lądy pokryte bujną roślinnością w której znajdują schronienie niezliczone gatunki ptactwa, jadowitych gadów oraz żądnych krwi drapieżników? Byłyby one wtedy, jak kontynenty skąpane w bezmiarze rdzawego budzącego niepokój oceanu.

Niektórzy badacze nawet twierdzą, że zaobserwowali na Marsie kanały* irygacyjne biegnące prostymi liniami od stref biegunowych będących bez wątpienia magazynami zamrożonej wody w kierunku tychże oaz marsjańskiego życia.   Stanowić to może podstawy, aby przypuszczać że na sąsiedniej Planecie zamieszkuje zaawansowana cywilizacja być może na tyle, żeby pomóc nam rozwiązać najważniejsze problemy. A co jeśli okaże się wroga i nienawistna? Któż dzisiaj zna odpowiedzi na tak frapujące pytania?                                                                                                                                                              

Drugą, jakże nieliczną grupę naukowców stanowią bardziej sceptycznie nastawieni do istnienia tak zaawansowanego systemu nawadniania obszarów równikowych. Owi niedowiarkowie twierdzą naiwnie, iż owe struktury są jedynie złudzeniem optycznym, któremu rzekomo mieliby ulegać ziemscy obserwatorzy.                                            

Może w niedalekiej przyszłości ludzkość oderwie się od Ziemi wysyłając w kierunku Marsa statki powietrzne pełne instrumentów do badania jego powierzchni i istniejących tam form życia. Dzisiaj możemy jedynie spoglądać z zaciekawieniem przez nasze lunety w jego kierunku zastanawiając się nad odpowiedzią.”

A.D.1822

 

*Pierwszą osobą, która użyła słowa kanał, aby opisać cechy morfologii Marsa, był Angelo Secchi, który w roku 1858 dostrzegł spore struktury na powierzchni planety. Jednak Secchi nie dostrzegł żadnych prostych linii.  

Dopiero doniesienia włoskiego astronoma Giovanniego Schiaparellego o zaobserwowaniu prostych linii na powierzchni Czerwonej Planety podczas opozycji Marsa w roku 1877 wywołały dyskusję na ten temat wśród astronomów. Schiaparelli nazwał proste linie słowem canale (liczba mnoga canali), które mogło oznaczać sztuczne kanały albo dukty wodne, czy też kanały w znaczeniu przejścia lub połączenia między dwoma punktami.

Niektórzy naukowcy doszli do wniosku, że proste linie muszą być dziełem istot inteligentnych. Według tych badaczy hipotetycznie Marsjanie mieli budować kanały, aby nawodnić równikowe obszary swojej planety. Jednym z najznamienitszych propagatorów tej idei był Percival Lowell.

  • Like 4

Refraktor Sky-Watcher 120ED Black Diamond na EQ5, GSO Dobson 12" DeLuxe oraz zestaw kilkunastu niezbędnych okularów

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Od kiedy zobaczyłem szkice @megrez23 wiedziałem że muszę  dorzucić coś od siebie, tylko w przeciwieństwie do kolegi obserwacje o 1.00 nie wchodzą w grę 🙂 . Tak więc :

05.11.2022 22:20

Pierwszą próbę podjąłem z kuchni . Wiem że to nie etyczne ale coś tam zobaczyłem. Widok był "niestabilny" ciemniejsze obszary wyskakiwały co jakiś czas w okularze. Ciężko było mi zauważyć ich kształty. Byłem pewien tylko że widzę dwa pociemnienia - większe na dole i mniejsze ( zdecydowanie mniej oczywiste) na górze.

DSC03141.thumb.JPG.59a319daadbc2d224ec03fb8b4586cbc.JPG 

06.11.2022 22:00

Tym razem obserwacje balkonowe. Mimo że mam balkon od strony północnej to do 22:10 Mars jest w zasięgu mojego teleskopu. Z racji tego że doba marsjańska trwa prawie tyle samo co doba ziemska - obserwowałem te same regiony co poprzedniej nocy czyli Mare Erythraeum ( niżej ) oraz Mare Acidalium ( wyżej ). Tym razem również nie było mowy o wyłapaniu kształtu. Pociemnienia wyłapywałem w momentach lepszego seeingu.

DSC03142.thumb.JPG.184fb34538ee70dbc380aebb673ed75d.JPG

Edytowane przez [email protected]
  • Like 3

Oczy i trochę szkła żeby zebrać więcej światła ?

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

06.11.2022.

Poniżej szkic wykonany przy bardzo niestabilnych warunkach, jakże dobrze znanym wśród obserwatorów planet. Przejściowe zachmurzenie na przemian z niemal krystalicznym niebem, a do tego typowy seeing.

Co było widać? Błyszczący biegun północny, Mare Acidalium, zlane w jedną całość Mare Erythraeum z Margaritifer Sinus oraz trochę nieregularne pojaśnienie na południu. Może w ten obraz wtapiało się jeszcze malowniczo Sinus Lacus? Trudno stwierdzić.

Gdybym był astro-świeżakiem od razu poszedłbym w większą aperturę, bo przecież większy może więcej. Na szczęście pamiętam wiele lat wstecz kiedy walczyłem 8-10 calowymi Newtonami, czy też mniejszymi MAK-ami z planetami i tak, naprawdę ciężko było, czy też jak kto woli rzadko uzyskać obrazy, które by potwierdzały przewagę jednych nad drugimi w tejże materii. Generalnie jest trudno zobaczyć jakieś szczegóły. Nie spodziewam zresztą szału w czasie tej opozycji. Średnica Planety w czasie największego zbliżenia o ile dobrze pamiętam wyniesie 17,1". Trzeba zarzucić wędkę i cierpliwie czekać, może następnym razem zamiast płotki złapie się szczupak. To chyba na tyle tym razem.

m.PNG.ea49300ed656347585e19860281ccb5a.PNG

Przechwytywanie.PNG.d2a6e4dd2320d4f88cca18227bfa4957.PNG

Pozdrawiam Jarek

  • Like 5

Refraktor Sky-Watcher 120ED Black Diamond na EQ5, GSO Dobson 12" DeLuxe oraz zestaw kilkunastu niezbędnych okularów

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

2 minuty temu, [email protected] napisał:

Hej @megrez23, przyciemniasz jakoś obraz w swoim ED -ku podczas obserwacji Marsa. 

W ED120 nie stosuje żadnych filtrów, żeby nie wprowadzać dodatkowych elementów do układu. Mam filtr Baader Orange, ale bez dobrego seeingu niestety on zbyt wiele nie wnosi w moim refraktorze. Robiłem próby. Ten układ w dobrych warunkach sam się obroni, ale o tym cisza, żeby się nie przeniosły na FA dyskusje z sąsiedniego Forum.🤣

Pozdrawiam Jarek 

  • Thanks 1

Refraktor Sky-Watcher 120ED Black Diamond na EQ5, GSO Dobson 12" DeLuxe oraz zestaw kilkunastu niezbędnych okularów

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

[email protected] nawiąże jeszcze raz do Twojego pytania, ponieważ podczas wczorajszego obserwowania i szkicowania tj. 09.11.2022 mam jeszcze pewne przemyślenia. Zdaje sobie sprawę, że nic nowego nie wymyślę, ponieważ wszystko zostało już sprawdzone i napisane, ale podzielę się moimi przemyśleniami. Nie zamierzam nikomu nic narzucać i udowadniać.

1.Warunkiem udanych obserwacji planetarnych przede wszystkim jest seeing. Pomijam kwestie od czego on zależy, możliwości sprzętowe oraz zdolności postrzegania każdego obserwatora.

2.Wczoraj po raz kolejny przekonałem się, że zastosowanie filtra kolorowego w tym przypadku pomarańczowego nie przyniosło oczekiwanego rezultatu. Owszem efekt turbulencji został trochę zamaskowany, a niebieskawe obszary przyciemniały nabierając brązowej barwy, ale ilości szczegółów to nie poprawiło. Nie mówię nie kolorowym filtrom, ale ostatnio jakoś wolę Marsa w naturalnych kolorach.

3.Tutaj dochodzimy do sedna, moich przydługich wywodów. Około 23:00 zaczęła gęstnieć mgła, przyciemniając tarczkę Planety i maskując średniej jakości stabilność atmosfery. Wszystko stało się bardziej wyraziste, a Mars pozostał w naturalnych kolorach.

Myślę, że najlepszym rozwiązaniem będzie zastosowanie pojedynczego filtra szarego dobrej jakości. Do polaryzacyjnego nie jestem przekonany ze względu na ilość szkła. Niektórzy używają filtrów neodymowych. Miałem Baadera, nie odczułem poprawy w dawanych obrazach planet.

Pozdrawiam Jarek

  • Like 2

Refraktor Sky-Watcher 120ED Black Diamond na EQ5, GSO Dobson 12" DeLuxe oraz zestaw kilkunastu niezbędnych okularów

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

09.11.2022.

Tym razem mgła i trochę lepszy seeing niż poprzednio. Na tarczy Marsa zaczynają pokazywać się znane i rozpoznawalne obszary. Na północy bez wątpienia Mare Acidalium stanowiące na szkicu jedną całość z Niliacus Lacus. Bardziej na południe Mare Erythraeum, a wzdłuż równika Aurorae Sinus oraz Margaritifer Sinus. Przy terminatorze majacząca Sinus Meridiani.

m.PNG.1baa07b91d837dfa8fa3d891ba3d1aea.PNG

Przechwytywanie.PNG.782bb92ec892613854a9dd3d28d6fd96.PNG

Pozdrawiam Jarek

  • Like 4

Refraktor Sky-Watcher 120ED Black Diamond na EQ5, GSO Dobson 12" DeLuxe oraz zestaw kilkunastu niezbędnych okularów

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

4 godziny temu, megrez23 napisał:

[email protected] nawiąże jeszcze raz do Twojego pytania, ponieważ podczas wczorajszego obserwowania i szkicowania tj. 09.11.2022 mam jeszcze pewne przemyślenia. Zdaje sobie sprawę, że nic nowego nie wymyślę, ponieważ wszystko zostało już sprawdzone i napisane, ale podzielę się moimi przemyśleniami. Nie zamierzam nikomu nic narzucać i udowadniać.

 

1.Warunkiem udanych obserwacji planetarnych przede wszystkim jest seeing. Pomijam kwestie od czego on zależy, możliwości sprzętowe oraz zdolności postrzegania każdego obserwatora.

 

2.Wczoraj po raz kolejny przekonałem się, że zastosowanie filtra kolorowego w tym przypadku pomarańczowego nie przyniosło oczekiwanego rezultatu. Owszem efekt turbulencji został trochę zamaskowany, a niebieskawe obszary przyciemniały nabierając brązowej barwy, ale ilości szczegółów to nie poprawiło. Nie mówię nie kolorowym filtrom, ale ostatnio jakoś wolę Marsa w naturalnych kolorach.

 

3.Tutaj dochodzimy do sedna, moich przydługich wywodów. Około 23:00 zaczęła gęstnieć mgła, przyciemniając tarczkę Planety i maskując średniej jakości stabilność atmosfery. Wszystko stało się bardziej wyraziste, a Mars pozostał w naturalnych kolorach.

 

Myślę, że najlepszym rozwiązaniem będzie zastosowanie pojedynczego filtra szarego dobrej jakości. Do polaryzacyjnego nie jestem przekonany ze względu na ilość szkła. Niektórzy używają filtrów neodymowych. Miałem Baadera, nie odczułem poprawy w dawanych obrazach planet.

 

Pozdrawiam Jarek

 

Dwa lata temu, podczas poprzedniej opozycji Marsa byłem w posiadaniu sześciu albo ośmiu filtrów kolorowych. Zielony, żółty, czerwony, fioletowy i tak dalej. Dwie albo trzy sesje poświęciłem na wkręcanie i wykręcanie. Miałem wtedy achromat Bresser 102/600. Nie byłem zadowolony z efektu jaki filtry dawały na Jowiszu i Marsie ( oszukane kolory i dyskusyjna poprawa widzianych detali ) pozbyłem się wszystkich. Myślę podobnie jak Ty, delikatne przyciemnienie obrazu mogło by pomóc.  

  • Like 1

Oczy i trochę szkła żeby zebrać więcej światła ?

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

11.11.2022.

Kolejna obserwacja w czasie której widoczne już były Sinus Sabaeus oraz Sinus Meridiani jako wyraźnie ciemniejszy obszar na powierzchni Marsa. Trochę dalej Margaritifer Sinus oraz Aurorae Sinus. Najlepiej w czasie obserwacji był widoczny kompleks Mare Acidalium.

Ty razem udało się również zastosować Fujiyama HD-OR 4 mm, co dało 225 krotne powiększenie. Muszę przyznać, że można było dostrzec w chwilach wolnych od turbulencji delikatne pojaśnienia w głębi tarczy Planety, jakby odcienie ceglanego koloru, a sam Mars przypominał tego z niektórych fotografii. No cóż, im lepsze warunki tym bardziej ED 120 mnie pozytywnie zaskakuje.

m.PNG.8a48323f1ff43bc5b0fd507acccbe3b2.PNG

Przechwytywanie.PNG.263a7d7c38251c7c54da08ef30267c6a.PNG

Pozdrawiam Jarek

PS [email protected] po wczorajszej obserwacji dochodzę do wniosków, że filtry nawet te szare w przypadku naszych teleskopów są zbędnym gadżetem. Lepiej inwestować w jeszcze większy.............., bo jak mówi stare przysłowie: "masz jeden refraktor, kup drugi większy"😀

  • Like 5

Refraktor Sky-Watcher 120ED Black Diamond na EQ5, GSO Dobson 12" DeLuxe oraz zestaw kilkunastu niezbędnych okularów

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

  • 2 tygodnie później...

19.11.2022

W miarę stabilna atmosfera pozwoliła cieszyć się pięknem czerwonej planety. Prezentowany obszar to najbardziej kontrastowa stron  Marsa czyli Sysrtis Major Planum. Niestety obserwacje planety przypadły na sam koniec dwugodzinnej sesji na mrozie więc nie trwały zbyt długo. Widok w okularze był na tyle oczywisty że nie miałem wątpliwości na co patrzę.

DSC03144.thumb.JPG.0c37a7c3221748b152577c8caa50c9bf.JPG

 

 

  • Like 3

Oczy i trochę szkła żeby zebrać więcej światła ?

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Wczoraj z ciekawości skierowałem maczka 90 na Marsa i również dojrzałem Syrtis Major. Przy powiększeniu 104x to raptem kilka-kilkanaście ciemniejszych kropek na tarczy planety, ale i tak miłe zaskoczenie 🙂

Vortex Viper HD 8x42, Orion Resolux 15x70 + Slik PRO 700DX, MAK90

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

7 godzin temu, SpandexFob napisał:

Wczoraj z ciekawości skierowałem maczka 90 na Marsa i również dojrzałem Syrtis Major. Przy powiększeniu 104x to raptem kilka-kilkanaście ciemniejszych kropek na tarczy planety, ale i tak miłe zaskoczenie 🙂

Nigdy nie miałem styczności z Makiem ale wydaje mi się że nieco większe powiększenie powinno pokazać dość wyraźnie kształt tego obszaru. X140 - x160 powinno być ok. Okular 8 mm da powiększenie x 156 . 

Oczy i trochę szkła żeby zebrać więcej światła ?

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jak najbardziej, choć ja raczej planety traktuje jako ciekawostkę. Dla mnie ten maczek to uzupełnienie lornetek do Księżyca. Niemniej jednak Mars mnie zaciekawił 🙂 Jak będzie bezchmurnie to na pewno zerknę jeszcze na niego.

Vortex Viper HD 8x42, Orion Resolux 15x70 + Slik PRO 700DX, MAK90

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić obrazków. Dodaj lub załącz obrazki z adresu URL.

  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    • Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.