Niebo w grudniu 2022 - Zakrycie Marsa przez Księżyc

[radio-teleskop.pl]

Kochani! Mars wita nas! Grudniowe noce upływają w maksimum blasku Czerwonej Planety - z przerwą na zakrycie Marsa przez Księżyc rankiem 08 grudnia. To jedno z najbardziej spektakularnych zjawisk w 2022 roku. Na tym nie koniec, bo pod choinkę dostaniemy wieczorny "szał niebieskich ciał". Wszystkie planety Układu Słonecznego będą widoczne jak na dłoni. Pomiędzy nimi śmigać będzie Księżyc niczym św. Mikołaj z workiem prezentów - także od nas 😉 A jaki obiekt odegra rolę tegorocznej Gwiazdy Wigilijnej? Sprawdź w naszym filmowym kalendarzu astronomicznym! Piotr Majewski, Wesołych Świąt 🙂

 

 

[Hagen]

Wszystko dobrze, ale żeby tak ktoś jeszcze sprawił piękne czyste niebo! Pozdrawiam!!!

[sosna]

Ehh tragedia z tą pogoda, teleskop na działce to już kurzem chyba zarósł. Latarnie zaczeli gasić o 23:30 tak że nawet z balkonu warunki mam znośne... no i od miesiąca raz skyluxa wystawiłem na balkon na dziury w chmurach. 

[GKG]

Tyle udało się uchwycić przed chmurami 

[lukost]

Pojedynczy szczał między chmurami, Canon 1100d,  Canon 400 mm f/5.6, 1/400 s, ISO 100, na statywie.

I sam moment kontaktu, niestety już przez dość gęste chmury, więc foto wygląda jak wygląda.

[radio-teleskop.pl]

Nadzieja nie umarła 😉 A i chmury czasem potrafią coś dodać niż ująć...

[Charon_X]

Zdjęcie z zakrycia. SCT 8" + ASI 224 MC. Zdążyłem tuż przed chmurami, zaczęły lekko nachodzić w momencie zakrycia Wizualnie patrzyłem jeszcze EDkiem w międzyczasie. Zdjęcie przed zakryciem 100 klatek, sekwencje zakrycia po kilkanaście klatek (resise 75%)

[radio-teleskop.pl]

@Charon_X No jest efekt skali - gratulacje! No i momenty są... 😉

[RobertW]

Po ponad miesiącu patrzenia na gruby szarostalowy kożuch chmur, dzień przed zakryciem Marsa, ok. 18:00 ze zdumieniem spostrzegłem plamy czystego nieba wśród chmur. W jednej z nich na wschodzie, piękny Księżyc z kropką po lewej, odległą od niego o kilka stopni. Czyżby? Tak, to Mars - za dwanaście godzin ma go dopaść Łysy. Ale oczywiście nie ma żadnych szans na obserwacje, więc spokojnie można przespać całą noc, bo jak pobiegłem po komórkę, żeby cyknąć pamiątkowe zdjęcie, po parce nie było już śladu.

Budzę się jak zwykle o 4:30 i widzę, że w pokoju jasno. Czyżby? Tak, tym razem randka przeniosła się na zachodni nieboskłon, chmur prawie nie ma. Szybka fotka ze zbliżenia obojga i czas ubierać się do pracy. Szkoda, bo szanse wzrosły bardzo, pojawił się niepokój przegapienia zjawiska. Ale trudno, jak mus to mus. Może wziąć do pracy lornetkę? Chyba nie ma sensu, dużo więcej niż gołym okiem nie zobaczę przez 7x50. OK, piąta rano, trzeba wychodzić. Rodzinka jeszcze śpi, zamykam drzwi na klucz. Gonitwa myśli, walka wewnętrzna, ale cały czas idę wypełniać codzienne obowiązki. Z drugiej strony, przecież wszystkie tematy w robocie pod kontrolą, terminy dopięte, zero zaległości, a ja nie muszę być w pracy tak wcześnie. Jak będę o 7:30, a nie o 5:30 też będzie OK. Przecież to jest jak rozstąpienie się Morza Czerwonego, po tylu tygodniach odcięcia od nieba. Po 200 m przechadzki w tył zwrot, wracam, mam jeszcze 50 min na wychłodzenie SCT8. Euforia, szczęście, banan na twarzy, że jeszcze raz udało mi się w życiu dokonać właściwego wyboru.

Żonka nadal śpi, wystawiam telepa, a tam aż gęsto od chmurew. Ale większe prześwity się zdarzają, nadzieja umiera ostatnia. Telep się chłodzi, jem śniadanie przeznaczone do pracy, piję kawkę. Czas się zbierać i ubierać, bo zimno.

Pomiędzy chmurami i przez nie widok pary cudowny, jakby jakiś statek kosmiczny miał zamiar wylądować na powierzchni naszego satelity. Niestety seeing słaby, bo wysokość nad horyzontem niewielka, ok. 16 stopni. Moment połknięcia, około 6:00, udało się w ostatniej chwili zobaczyć. Niestety żadnych spektakularnych obserwacji, na które miałem nadzieję, a związanych np. z rzeźbą terenu Księżyca nie poczyniłem. Myślę, że głównie z powodu seeingu, a być może z powodu samego obszaru Księżyca, który jak mi się zdaje w żadne spektakularne formy w tym miejscu nie obfituje. Potem 50 minut oczekiwania i wydalenie po drugiej stronie tarczy Łysego. Było to trudniejszym zadaniem, z uwagi na to, że nie byłem pewien, w którym miejscu defekacja nastąpi, a pole widzenia w okularze miałem dość ograniczone z powodu używania zooma Baadera przy ogniskowej 8 mm. Nie ufałem też efemerydom Sky Safari, więc ostatnie 5 minut przed odkryciem spędziłem w pozycji, która dała się we znaki mojemu krzyżowi. Ale udało się trafić i Księżyc mógł sobie spokojnie odczytać nazwę swojej ofiary od tyłu. Proszę o wybaczenie wszystkich, których mogłem urazić fizjologicznymi skojarzeniami.

W ekscytacji wykonałem parę fotek komórką przez okular, z przyłożenia, bez żadnego uchwytu.

Po drodze do pracy zatrzymałem się jeszcze, żeby uwiecznić parę w pewnym już oddaleniu od siebie.

Cudownie naładowany energią mogłem zacząć kolejny dzień walki.

[radio-teleskop.pl]

@RobertW Gratuluję bardzo ciekawej relacji i równie dobrych efektów! Trzyma w napięciu nawet post factum 🙂 Ale fizjologicznych skojarzeń bym unikał 😉 Serdeczności! 🙂

[RobertW]

Dziękuję bardzo i jeszcze raz przepraszam za te niewczesne zabawy w skojarzenia. Szczególnie za sugerowany ostatni anagram, a właściwie palindrom.

Z drugiej strony, jak się mówi o połknięciu (A), wypadałoby powiedzieć i o dalszym ciągu (B). 😋

I znowu wiadome skojarzenia - "anagram" - ech. Lepiej pożyczę wszystkim czystego nieba 😉.