Wizual's Not Dead

[MichalKaczan]

13 godzin temu, krzych napisał:

Natomiast tego samego dnia Pacman był niewidoczny a przecież jego jasność jest większa (próbowałem z i bez filra OIII)

Trudno to wytłumaczyć, może jakiś cirrus się wałensał?

Co to za filtr OIII 5.5nm?

NGC6820 widziałem ostatnio w 2x6", z filtrami , chyba UHC . Natomiast Pacman był widoczny bez filta.

[krzych]

58 minut temu, MichalKaczan napisał:

Trudno to wytłumaczyć, może jakiś cirrus się wałensał?

Co to za filtr OIII 5.5nm?

NGC6820 widziałem ostatnio w 2x6", z filtrami , chyba UHC . Natomiast Pacman był widoczny bez filta.

Cirrus na bank nie.

Chodziło mi o SVBony 5 nm

[Damian P.]

19 godzin temu, krzych napisał:

Jednym z obiektów na jaki przez przypadek się natknąłem przeczesując niebo była mgławica NGC6820. Bez filara majaczyła poświata, po założeniu OIII 5,5 nm ładnie się prezentowała i odcinała od tła. Powiedział bym, że oczywista oczywistość. Natomiast tego samego dnia Pacman był niewidoczny a przecież jego jasność jest większa (próbowałem z i bez filra OIII).

 

19 godzin temu, krzych napisał:

Zmierzając do sedna problem polega na tym, że 2 tygodnie temu na tej samej miejscówce 50 km na północ od Warszawy chciałem zobaczyć ponownie NGC6820 i niestety nie znalazłem jej tzn. najprawdopodobniej gromadę miałem w okularze ale mgławica się nie ujawniła.  Dziwne. A pacmam pięknie się pokazał nawet z ciemnymi wcięciami.

Trochę dziwne to, co piszesz, szczególnie, jeśli wykluczyć cirrusa. Dziwne, bo po pierwsze nie ma możliwości, żeby nie dostrzec Pacmana (z filtrem czy bez) w takim teleskopie oraz na dobrym niebie i bez przeszkadzających źródeł światła (zakładam, że adaptacja wzroku była zachowana), po drugie jest to na pewno łatwiejszy cel od mgławicy NGC 6820. Pacmana widywałem wielokrotnie w małej lornetce, natomiast jeśli chodzi o NGC 6820, kojarzę, że coś tam szukałem kiedyś w 12", ale czy dostrzegłem, nie kojarzę (być może nie miałem wtedy jeszcze filtrów).

19 godzin temu, krzych napisał:

Czy to możliwe, że w zależności od warunków jedne obiekty się pokazują a inne znikają?

Jeśli idzie o zestawienie ze sobą większych mgławic czy galaktyk, to niemożliwe. W lepszych warunkach każda z podobnej wielkości mgławic i galaktyk będzie lepiej widoczna. Mogą natomiast pojawić się jakieś przewrotne spostrzeżenia przy zestawianiu diametralnie innych celów; np. maleńkiej planetarki, kulki, czy tyciej galaktyki, które to ucieszą się na pewno ze świetnego seeingu, lecz niekoniecznie na świetnym niebie, z dużą i słabą mgławicą, która będzie lepiej widoczna na lepszym niebie, choć seeing może być fatalny. Wszystkie obiekty zaś będą lepiej widoczne przy lepszej przejrzystości (zakładając, że w przypadku maleństw seeing nie będzie drastycznie różny), jednak może być tak, że na nieco gorszym niebie, obiekt będzie widoczny lepiej przy bardzo dobrej przejrzystości, a na lepszym niebie ukaże się gorzej, gdy przejrzystość będzie słaba. Do tego można dorzucić jeszcze airglow, przez który także obiekt może być słabiej widoczny na lepszej miejscówce, niż na gorszej w inną noc.

Niemniej, w Twoim przypadku warunki nie wydają się być powodem. Wygląda to bardziej na nietrafienie w obiekt lub zaparowanie okularu (ewentualnie LW).

[Erik68]

Najpierw musimy sprecyzować, który obiekt był obserwowany. Rzeczona NGC 6820 to niewielka mgławiczka (tzw. „węzeł”), stanowiąca część większego kompleksu mgławicowego Sh2-86, powiązanego z gromadą otwartą NGC 6823. Sądząc z opisów, gdzie jest mowa o gromadzie otwartej powiązanej z mgławicą, najprawdopodobniej mowa jest właśnie o Sh2-86.Cała mgławica jest dosyć duża – zajmuje około 40′. Jej główna emisja to H-alfa (czyli odpowiednik H-beta w wizualu), natomiast środkowa część, w rejonie gromady, świeci również w OIII.Jest to obiekt dosyć wymagający i najprawdopodobniej przyczyną tego, że podczas jednej z sesji go nie dostrzegłeś, była słaba przejrzystość. Niestety, określenie stopnia przejrzystości wymaga doświadczenia obserwacyjnego i odpowiedniego stażu. Stąd czasami raportuje się, że jednej nocy obiekt jest dobrze widoczny, a innej już nie – i to na tej samej miejscówce, tym samym sprzętem i przy podobnych pozornie warunkach.Co do Pacman Nebula – to na tyle jasny obiekt, że nawet pod bardzo słabym niebem jest dostrzegalny na luzie z użyciem filtrów, a pod lepszym niebem nawet w małych- lornetkach.Jest jednak jedno „ale”. Jego niby ewidentne ułożenie wydawałoby się, że gwarantuje sukces i bezbłędne trafienie w obiekt. I tu właśnie jest problem.W tym roku również byłem na Roztoczu i pod niebem 21,5 mag/arcsec², lornetką 10×50 z FOV 6°, nie mogłem w niego trafić, pomimo kilku podejść. Podobną sytuację miałem kiedyś u siebie, z pod domu, z ATM 10×60 i FOV 8°.Obstawiam więc, że po prostu patrzyłeś w inny, podobny rejon nieba, sądząc, że to Pacman, który z niewyjaśnionych przyczyn nagle zniknął. 😉

 

Edytowane 27 Września przez Erik68

[MichalKaczan]

Wczoraj szybki wypad z 22" pod Strzelin na dwie godzinki ciemniejszego nieba. Warun był średni, ale łatwość odnajdywania obiektów Cedarem sprawiła, że odwiedziłem kilka mgławiczek dawno przeze mnie nie widzianych. Seeing pozwalał na obserwacje z powiększeniami 220x-280x , dodatkowo w ruch poszła nasadka bino z powiększeniem 165x. Trzy najciekawsze w Pegazie:

Ngc 7332/7339  - piękna parka galaktyk .Ustawiona bokiem, bardzo jasna igła 7332 i przypominająca poskręcaną chmurkę 7339. W tej ostatniej widoczny przebłysk pasma pyłu od dołu. Pamiętam ,że w 16" nie było widoczne pod niebem z którego najczęściej obserwuję.

Ngc 7678 - galaktyka spiralna w otoczeniu 3 jasnych gwiazdek, które tworzą świetną scenerię dla galaktyki. Północne ramię spiralne dość łatwo widoczne jako zakrzywiona wypustka. Południowe bardziej rozmyte , ale po chwili zerkania też się pojawiło. Przepiękna , warto by do niej wracać.

Ngc 7752/7753 - miniatura M51 - można było dostrzec obydwa składniki, kierunek skręcenia . Całość przypominała ten rysunek: NGC 7752-53 drawing , z tym ,że przebłyskiwało ramię w kierunku NGC 7753, ale było bardzo trudne.

Z nasadką bino i nakręconym na barlowa 1.5x filtrem OIII polatałem trochę po mgławicach planetarnych  - Ślimak, M27 i Ngc 6905 - te obiekty tak świecą w paśmie OIII ,że wolałem widok z nasadki . Nawet kosztem detalu, za to bez mrużenia oka i z wrażeniem zawieszenia tych obiektów na czarny tle.

Padło jeszcze Palomar 13 , spiralka  NGC 278 w Kasjopei i wiele klasyków. A , wciąż widoczna jest supernowa w Ngc 7331.

Edytowane 4 Października przez MichalKaczan