Skocz do zawartości

Księżycowe Zakamarki


Rekomendowane odpowiedzi

 

Jeszcze jedno ujęcie tego samego obszaru pokazanego w nieco większej skali, wykonane tego samego wieczora.

Być może nie wszyscy pamiętają, że bazaltowe równiny księżycowe, to nie tylko większe i mniejsze morza, ale także niewielkie obszary nazywane jeziorami. Oczywiście określenie to nawiązuje wyłącznie do ich niewielkich rozmiarów - morfologicznie są to takie same "morza" jak Morze Jasności czy Ocean Burz. Jest ich całkiem sporo (20) - niemal tyle co księżycowych mórz (22), choć jako obiekty niewielkie rzadko bywają uwzględniane na mapach i w związku z tym nie wszyscy je znają.

Jednym z nich jest Jezioro Dobroci (Lacus Bonitatis), widoczne jako równinny, ciemniejszy obszar otaczający od strony północno-wschodniej duży krater Macrobius wyróżniający się na zdjęciu rozmiarami i warstwowo opadającymi ścianami.

 

PALUS-SOMNI-&-SINUS-CONCORDIAE-2020-08-07-01.jpg

lacus bonitatis.jpg

Edytowane przez lulu
  • Like 5
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Odpowiedzi 493
  • Utworzony
  • Ostatnia odpowiedź

Najczęściej odpowiadający w tym temacie

Najczęściej odpowiadający w tym temacie

Popularne odpowiedzi

Dawno nie fotografowałem naszego satelity. 25 marca pogoda dopisała więc czas najwyższy sobie przypomnieć co nie co. Zdjęcia wykonane kamerą ASI 290 M i refraktorem TSAPO 130.

Dzisiejsze zakamarki - teraz przerwa na kawkę i potem jeszcze jedno podejście, zobaczymy jak się warunki rozwiną. Na razie tak sobie z seeingiem. Łańcuch kraterów przy kraterze Abulfeda nazywany

Nagapiłem się dziś na Łysego przez godzinkę, to i jakiś ślad trzeba było zostawić Warunki średnio dobre, cały czas dość mocno bulgotało, ale dwa kadry zarejestrowałem. Meade ACF 10", ASI290MM, filtr

Dodane obrazy

 

Kontynuując senną tematykę księżycową i przemieszczając się w kierunku północnym od Bagna Snu (Palus Somni), pomiędzy kraterem Posidonius a parą kraterów Hercules i Atlas natrafimy na Jezioro Snów. Lacus Somniorum to największe "jezioro" wśród księżycowych "mórz". Jego pokaźna średnica jest trudna do jednoznacznego oszacowania, ponieważ obszar ten nie jest w wyraźny i regularny sposób odgraniczony od otaczających go terenów. Podaje się wartości w przedziale od 300 do nawet 384 km.

Niezależnie od tych kontrowersji, rozmiary Jeziora są zdecydowanie większe od wielu formacji cieszących się oficjalnie nazwą "morza". Dla porównania - średnica Morza Przesileń wynosi ok. 418 km. Ta jawna niesprawiedliwość została przyklepana przez IAU już w 1935 roku. No a potem nikt nie miał już głowy, żeby protestować...

 

LACUS-SOMNIORUM-2020-08-07.jpg

  • Like 7
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • 3 tygodnie później...

Zrobiłem wczoraj jeszcze próbę ze zbliżeniem się w zakamarki Księżyca używając trybu kadrowania w C60D, z CC6 daje to mniej więcej takie powiększenie jak na obrazku. Szału nie ma, pływający obraz przez kiepskie warunki swoje zrobił ale chętnie z tym poeksperymentuję więcej jak Księżyc będzie wysoko. To 20% z ok. 2000 tys. klatek, AutoStakkert, Registax6, RawTherapee:

Moon_31_08_2020_a1.jpg.6f6f823e125757dd97f42c4ac9e05c77.jpg

  • Like 7
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

 

Kto wie gdzie szukać Mare Smythii? Starzy księżycowi wyjadacze oczywiście wiedzą - to morze słynie w kręgach miłośników obserwowania obiektów na granicy widocznej z Ziemi części Księżyca, ujawnianych czasem bardziej, a czasem mniej, w zależności od kaprysów księżycowej libracji. Na krawędzi tarczy Księżyca to niewielkie morze o ok. 200 km średnicy zaznacza się czasem jako spłaszczony fragment księżycowej okrągłości. 3 września obszar ten znalazł się na granicy terminatora w takim położeniu względem nas, że można było zajrzeć sobie z boku w głąb pogrążającego się właśnie w mroku, tajemniczego basenu Mare Smythii:

MARE-SMYTHII-2020-09-03--01.thumb.jpg.0455941c176d71637ee7a4d4da68ec3e.jpg

MARE-SMYTHII-2020-09-03--02.thumb.jpg.ae126ed419c0b753ac519022ddf26c3e.jpg

Jeżeli ktoś nie wie gdzie szukać tego obszaru, albo co gorsza nawet o nim nie słyszał, nie ma powodów do wstydu. Po pierwsze, mówiąc szczerze Mare Smythii nie należy do czołówki księżycowych przebojów turystycznych, a po drugie - z pewnością je znacie, chociaż niekoniecznie o tym wiecie. Kto bowiem nie widział słynnych zdjęć wykonanych przez dzielną załogę statku Apollo 11, pokazujących wschód naszej pięknej Ziemi nad powierzchnią Księżyca? Te zdjęcia wykonano właśnie nad Morzem Smytha:

1901989848_Apollo_11_Mission_Image_-_View_of_moon_limb_with_Earth_on_the_horizon_Mare_Smythii_Region_(5052744654).thumb.jpg.c040cc48b2cf37097a0397b42af8c41c.jpg

A tak obszar ten wygląda w rzucie z góry - znajdziecie tu bez trudu widoczne na zdjęciu formacje znajdujące się w pobliżu krawędzi Morza Smytha, w tym przede wszystkim kratery Gilbert i Kastner:

qm-lroc-1599174622923.thumb.jpg.9e828fc5509c1233508c5c45bf944a5c.jpg

 

Edytowane przez lulu
  • Like 5
  • Thanks 1
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • 2 tygodnie później...
  • 3 tygodnie później...
  • 2 tygodnie później...

Gwiazdy południowo-wschodniej krawędzi tarczy - Langrenus i Petavius. Między nimi jest jeszcze Vendelinus - trzeci krater podobnej wielkości, najczęściej jednak niezauważany z powodu obecności dwóch prominentnych towarzyszy. Szkoda bo to ciekawy obiekt. Zainteresowanym polecam krótki tekścik na moim blogu w którym wyjaśniam dlaczego moim zdaniem zasługuje na uwagę: http://astrostrona.pl/na-niebie/ksiezyc-przewodnik-turystyczny/vendelinus-cichy-swiadek-historii-ksiezyca/

LANGRENUS-&-PETAVIUS-2020-09-04.jpg

Edytowane przez lulu
  • Like 6
  • Thanks 1
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dorsum Oppel, Dorsum Termier, Dorsa Harker, Dorsa Tetyaev - cztery osobne nazwy selenograficzne, ale tak na prawdę jedna formacja, stanowiąca zapewne ślad wału materii wyrzuconej podczas uderzenia, które uformowało Morze Przesileń. Krótkie rozwinięcie tematu: http://astrostrona.pl/na-niebie/ksiezyc-przewodnik-turystyczny/cztery-grzbiety-morza-przesilen/

 

MARE-CRISIUM-2020-09-04-sRGB.jpg

Edytowane przez lulu
  • Like 6
  • Thanks 1
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Moze troche offtopowo ale temat dotyczy Ksiezyca. Spieram sie z pewnym znajomym z FB , ktory uwaza ,ze sfotografowane przez niego kanaly lawy maja tylko 300m szerokosci a ja uwazam ze jednak wiecej , poniewaz wydaje mi sie ze z trudem uchwycil kraterek w Plato , ktory ma 1,7 km srednicy , a krateru obok o srednicy 0,94 km nie widac na jego zdjeciu. Jego sprzet to Newton 10 cali , soczewki Barlowa Televue 5x i Televue 2,5x oraz kamerka ASI 224MC oraz programy PIPP , Autostakkert , Registax. Podobnie uwaza ze gory w srodku krateru Kopernik maja po 700- 900 metrow srednicy kazda z osobna.  Zalaczam jego zdjecia , niech wypowiedza sie fachowcy ,bo ja na Ksiezycu znam sie bardzo slabo ale temat mnie zaciekawil.

Brak dostępnego opisu zdjęcia.

Obraz może zawierać: na zewnątrz

Obraz może zawierać: woda

Zdjecia o szarym kolorze pochodza z Lunar Reconaissance Orbiter . Uzyl on ich do pomiaru obiektow na swoich zdjeciach.

  • Like 1
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
33 minuty temu, lemarr7 napisał:

Podobnie uwaza ze gory w srodku krateru Kopernik maja po 700- 900 metrow srednicy kazda z osobna.  Zalaczam jego zdjecia , niech wypowiedza sie fachowcy ,bo ja na Ksiezycu znam sie bardzo slabo ale temat mnie zaciekawil.

Zdjecia o szarym kolorze pochodza z Lunar Reconaissance Orbiter . Uzyl on ich do pomiaru obiektow na swoich zdjeciach.

Specjalistą nie jestem ale Kopernik ma ponad 90 km średnicy. Średnica jego dna to w przybliżeniu polowa tego. Zaznaczony lewy łańcuch ma więc szacunkowo długość ok. 11 km. 700m to chyba lekka przesada, no chyba, że będziemy mierzyć średnice góry nie u podnóża ale wyżej.  Obraz jest dość ostry, tak że błąd związany z rozmazaniem nie powinien zbytnio fałszować tego szacunku.

kopernik.jpg

Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dzieki za odpowiedz , mysle tak samo. Ten kolega to jakis niereformowalny milosnik powerowania. Calkowicie offtopowo dodam ze ma filmilki Jowisza i Saturna i innych obiektow zrobione tym samym zestawem [Synta 10 Dobson , Televue Barlowy i kamera ASI 224MC] ,  Zalaczam link

https://www.youtube.com/channel/UCULSGlA15xMxC9GwyY17ydw/videos

 

Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

9 września 2020 r. Znajdujące się na granicy terminatora Morze Jasności, Morze Spokoju oraz Morze Nektaru i otaczające je klify Rupes Altai. Na zachód od Mare Nectaris i Zatoki Grubiaństwa znajduje się miejsce lądowania misji Apollo 16. Wśród pozostawionych tam gratów do dziś zalega tam teleskop, za pomocą którego przeprowadzono pierwsze obserwacje astronomiczne z ciała niebieskiego innego niż Ziemia. Kilka słów na ten temat: http://astrostrona.pl/na-niebie/ksiezyc-przewodnik-turystyczny/apollo-16-i-teleskop-astronomiczny-ktory-pozostal-na-ksiezycu/

 

RUPES-ALTAI-2020-08-09-opt.jpg

  • Like 4
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

3 września. Humboldt i jego charakterystyczne "centralne pasmo górskie". Na pierwszym planie Vendelinus, Petavius B i Petavius.

Ze względu na niekorzystną librację Humboldt widoczny jest w bardzo płaskiej perspektywie, ale ma ona swoje uroki, pozwalając obejrzeć centralne wzniesienia i brzegi krateru z perspektywy niskiej orbity - tak jak mielibyśmy szansę widzieć je na miejscu np. załogi Apollo 15, która miała okazję przelatywać nad tym terenem. To jeden z uroków obserwowania obiektów w pobliżu krawędzi tarczy Księżyca. Krótka refleksja na ten temat okraszona zdjęciami wykonanymi z pokładu Apollo 15 na moim blogu: http://astrostrona.pl/na-niebie/ksiezyc-przewodnik-turystyczny/niskie-loty-nad-kraterem-humboldta/

HUMBOLDT-&-PETAVIUS-B-2020-09-03--02.jpg

  • Like 5
Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić obrazków. Dodaj lub załącz obrazki z adresu URL.

  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2020)