Skocz do zawartości

Wyszukaj

Wyświetlanie wyników dla tagów 'gromada kulista' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj za pomocą nazwy autora

Typ zawartości


Forum

  • Obserwujemy Wszechświat
    • Astronomia dla początkujących
    • Co obserwujemy?
    • Czym obserwujemy?
  • Utrwalamy Wszechświat
    • Astrofotografia
    • Astroszkice
  • Zaplecze sprzętowe
    • ATM
    • Sprzęt do foto
    • Testy i recenzje
    • Moje domowe obserwatorium
  • Astronomia teoretyczna i badanie kosmosu
    • Astronomia ogólna
    • Astriculus
    • Astronautyka
  • Astrospołeczność
    • Konkursy FA
    • Sprawy techniczne F.A.
    • Zloty astromiłośnicze
    • Astro-giełda
    • Serwisy i media partnerskie

Znajdź wyniki...

Znajdź wyniki które...


Data utworzenia

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Rozpoczęcie

    Zakończenie


Grupa podstawowa


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Zamieszkały


Interests


Miejsce zamieszkania

Znaleziono 9 wyników

  1. Jeśli ktoś przebił się już przez moją ostatnią relację albo chociaż zerknął okiem na część trzecią, ten już wcześniej mógł spodziewać się, że następnym obiektem tygodnia będzie właśnie NGC 6441. NGC 6441 tudzież Dunlop 557, przez Interstellarum określana też jako Silver Nugget Cluster, to gromada kulista okupująca niebo tuż przy żądle Skorpiona. Została odkryta 13 maja 1826 r. przez szkockiego astronoma Jamesa Dunlopa. Znajduje się w zgrubieniu centralnym Drogi Mlecznej, ok. 13 tys. lat świetlnych od jej środka oraz ok. 40 tys. lat świetlnych od Ziemi i jest jedną z najbardziej masywnych oraz najjaśniejszych gromad kulistych w naszej Galaktyce. Należy do najbardziej metalicznych gromad kulistych (zawiera stosunkowo dużo pierwiastków cięższych od wodoru i helu), a wśród jej gwiazd znajdziemy nadzwyczaj dużo zmiennych, głównie typu RR Lyrae, oraz przynajmniej cztery pulsary milisekundowe, z których dwa tworzą układ binarny. W klasyfikacji Shapleya-Sawyer* określana jest jako typ III, z silnie zagęszczonym obszarem centralnym – przy średnicy 175 lat świetlnych połowa jej jasności zawiera się w piętnastu najbardziej wewnętrznych latach świetlnych gromady. Z obserwowalnym blaskiem 7.15 magnitudo i średnicą 9.6′, pod względem jasności wizualnej plasuje się w trzeciej, a według rozmiarów kątowych w piątej dziesiątce pośród obiektów tego typu. W porównaniu z jej niezwykłymi, astrofizycznymi cechami, pod względem aparycji nie prezentuje się szczególnie wyjątkowo, prawda? Ot zwykła gromada kulista jakich wiele. Ale jednak nie do końca. Czymś, co podczas obserwacji odróżnia nasz dzisiejszy obiekt spośród podobnych sobie nie jest wcale jej wygląd, ale otoczenie – NGC 6441 na niebie ulokowała się ok. 8 minut kątowych na wschód od pomarańczowego olbrzyma trzeciej wielkości (a dokładniej +3.21 mag) imieniem G Scorpii. Coś Wam to przypomina? -Tak, równie pomarańczowy Mirach wraz ze swoim Duchem NGC 404 to zdecydowanie dobre skojarzenie. Jednak w pobliżu znajdziemy coś jeszcze. Ok. 3.5′ ponad wspomnianą gwiazdą znajduje się tajemniczy obiekt o równie enigmatycznym oznaczeniu Haro 1-36. Początkowo uważany za mgławicę planetarną, a obecnie określany jako symbiotyczny układ podwójny, składa się z czerwonego olbrzyma i białego karła. W wyniku rozszerzania się tego pierwszego, jego najbardziej zewnętrzne warstwy przekroczyły granicę (tzw. powierzchnię Roche’a), powyżej której mogą opuścić macierzystą gwiazdę bez potrzeby uzyskania dodatkowej energii. Materiał ten opada na drugi składnik systemu, wywołując czasem rozbłysk – nową. Haro 1-36 ma jasność ok. 12.5 magnitudo oraz rozmiar 10". Ponadto sama NGC 6441 oferuje pewną niespodziankę – w jej wnętrzu skrywa się JaFu 2 – jedna z czterech znanych mgławic planetarnych powiązanych z gromadami kulistymi. Odkryta w 1997 r. ma rozmiar 4.9", niestety nigdzie nie znalazłam informacji na temat jej jasności obserwowalnej, chociaż nie wydaje mi się, by było możliwe dostrzeżenie jej wizualnie, a przynajmniej nie przez sprzęt dostępny dla większości śmiertelników. Są jednak śmiałkowie próbujący i z takimi paskudami, nie trafiłam jednak na pozytywny wynik takich zmagań. Po lewej: JaFu 2 sfotografowana w paśmie H-alpha. Po prawej: ta sama fotografia, ale z usuniętymi gwiazdkami i zwiększonym kontrastem w celu uwidocznienia mgławicy. Źródło: https://www.noao.edu/jacoby/ngc_6441.html No dobrze, poopowiadałam trochę o samej gromadzie oraz o jej sąsiedztwie, wspomniałam nawet co nieco o tym, czego raczej na pewno nie zobaczymy, ale co w końcu z obserwacjami NGC 6441? Przy deklinacji ponad -37°, nawet w najbardziej na południe wysuniętym punkcie naszego kraju, opisywana gromada kulista wznosi się na wysokość maksymalnie trzech stopni… Ale już z miejsc, które chętnie odwiedzamy w czasie urlopu, jak np. kraje śródziemnomorskie, a tym bardziej z okołorównikowych państw będących często celami wypraw astronomicznych, dostrzeżemy ją znacznie wyżej. Zaczynając od najmniejszego sprzętu potrzebnego do zobaczenia NGC 6441 oraz od bardziej przystępnych nam szerokości, na Cloudy Nights znalazłam wzmiankę o obserwacjach lornetką 10x70 „z ręki”, pod niebem 6 mag i na równoleżniku ok. 42° N – podobno gromada była ledwo dostrzegalna. Sama z 43° N widziałam ten obiekt przez APM 25x100, niestety nie miałam ze sobą Nikona 10x50 (rozkolimował się biedaczek ) Przy większych aperturach, rzędu 12 cali, możemy pokusić się nie tylko o parkę NGC 6441 – G Scorpii, ale także o dostrzeżenie Haro 1-36. Trafiłam na bardzo ładny opis tego obiektu z Dobsona 305/1500 z okolic hiszpańskiej Grenady, wzbogacony w dodatku pięknym szkicem: Źródło: https://elnidodelastronomo.com/2017/10/17/exotico-triplete-en-escorpio-ngc-6441-haro-1-36/ Z drugiej strony, pod afrykańskim niebem Lukost obserwował ją w Fujinonie 10x50 oraz 12-calowym newtonie, o czym opowie nam poniżej. Zatem jeśli następnym razem udasz się w podróż do ciepłych krajów, weź ze sobą choćby lornetkę, a potem spróbuj i daj znać jak poszło! *Dwunastostopniowy system klasyfikacji gromad kulistych powstały w oparciu o ich strukturę wewnętrzną i opisywany cyframi rzymskimi od I do XII, gdzie I oznacza największe zagęszczenie gwiazd w kierunku centrum, a XII niemal całkowity brak ich koncentracji.
  2. A teraz oficjalnie. Przedstawiam obiekt załapany w Zatomiu. Niestety tylko kanał luminacji ale jak by nie patrzeć swój urok ma. Być może fotkę już widzieliście. Ta wersja jest troszkę bardziej wyciągnięta niż poprzednia. Dane: Obiekt: Messier 5 Data: 12-04-2018 Teleskop: SW 150/750 Detektor: ATIK 383L+Mono Czas: L 8x300s
  3. A oto mrowisko gwiazd a w jego centralnej części skupisko nazywane przez znawców M71. Ten materiał uchował się nietknięty na HDD od września ubiegłego roku. Dziś chwilkę przy nim przysiadłem. Może w tym sezonie uda się dopalić kolor bo w ubiegłym nie miałem jeszcze filtrów RGB. Na razie jednak wersja BW. CROP Dane: Obiekt: Messier 71 Data: 06-09-2016 Teleskop: SW 150/750 Detektor: ATIK 383 L+Mono Czas: 53x180s
  4. Letnie niebo dominuje w gwiazdozbiory pełne wodorowych mgławic, niestety moje "balkonowe obserwatorium" nie pozwala na załapanie wysoko położonych obiektów. Muszę się zadowolić tym co mam w zasięgu na południowo-wschodniej stronie nieba. Gromada kulista M15 (NGC 7078) znajdująca się w gwiazdozbiorze Pegaza. Została odkryta przez Jean-Dominique Maraldiego 7 września 1746 roku podczas obserwacji komety. W katalogu Messiera znajduje się od 3 czerwca 1764. W 1783 William Herschel jako pierwszy zaobserwował pojedyncze gwiazdy ją tworzące. Gromada jest oddalona od Ziemi o 33600 Lśw. SW 150-750 / Atik 428EX / HEQ5 / LRGB / L-25x180 RGB-15x180 BIN2 na kanał / Katowickie niebo
  5. Nigdy nie wiem która wersja powinna być publikowana dlatego wstawiam obie. Oby nie okazało się, że żadna z nich nie jest dobra a złoty środek jest gdzieś między tą a tą wersją. Obiekt to oczywiście M13. Sprzęt: Atik 383l+ mono podłączony do SW 150/750 A trzeba było naświetlać 28 x 300s. pzdr. Szymon. EDIT: Teraz po napisaniu i podglądzie tego posta zdecydowanie jestem za wersją ciemniejszą.
  6. Kolejne moje boje z obróbką LRGB. Dlatego też wybrałemM12. Uważam że gromady kuliste mają swój urok i jako że są duże i jasne, świetnie nadają się też do nauki :-) M12 znajduje się 16 tyś lat świetlnych. Jej promień to 75 lat świetlnych. W gromadzie tej zanotowano 13 gwiazd zmiennych. SW 150-750 / Atik 314E / LRGB 12:360 / MaximDL,PS CS3
  7. Zdjęcie jeszcze bez guidingu bo tak jak przewidziałem nie udało mi się go uruchomić za pierwszym razem ale myślę że przy kolejnej próbie już się uda. Nie planowałem tego zdjęcia (w planach były testy guidingu) ale ponieważ wszystko było ustawione to w coś wycelowałem i padło na M13. MN190/1000, NEQ6, 39x60s, ISO 800, Canon1100, DSS, Ps
  8. Witam. O kulisach powstania tego zdjęcia możemy przeczytać tutaj. :) Na szczęście 4 godziny później na niebie znów pojawiły się gwiazdki i można było zbierać materiał. Po drodze nie obyło się bez problemów. Jakieś dziadostwo na matrycy. Tu możecie coś więcej o tym przeczytać. Kilka słów o tej fotce jest także na moim blogu Zapraszam. A oto moje wypociny: O zdjęciu. Data: 13-11-2013 Obiekt: M15 Teleskop: SW 150/750 Detektor: Canon 450D mod Czas: 40x60s ISO 400 (mały crop przy obróbce) pzdr Szymon
  9. Rodzaj obiektu-Gromada kulista Gwiazdozbiór-Wężownik Jasność-6,8 m Rozmiary kątowe-17' Nazwy obiektu-M19, NGC 6273 Odległość od Słońca 28 tyś. ly Najlepszy czas na obserwacje-początek czerwca koniec lipca Gromada kulista odkryta w 1764 roku przez Charlesa Messiera. Znajdująca się zaledwie 5200 ly od centrum naszej Galaktyki, z powodu dużych sił grawitacyjnych tego centrum jest jedną z najbardziej spłaszczonych Gromad Kulistych. M19 ma średnicę 140 lat świetlnych, znajdują się w niej cztery gwiazdy zmienne typu RR, obiekt oddala się od nas z prędkością 146 km/s. źródło http://wikipedia.org
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2019)