Planetarium Keplera

[jpatka]

Nasz Kepler zniesie wszystko. Dlatego postawiliśmy, i to już dość dawno, zbudować własne planetarium. Kupić oczywiście łatwiej, ale potrzeba sporo kasy a frajdy mniej. Poza tym, gdy po zakończeniu budowy nadal chcemy je mieć, to znaczy, że faktycznie jest nam potrzebne. Jak pomyśleliśmy tak zrobiliśmy. Budowa trwał ponad rok. A to dlatego, że prace trwały tylko w czasie naszych zajęć - 1 raz w tygodniu po 3 godziny. Żmudne było samo dobieranie materiału, by części w miarę pasowały do siebie. No i cała robot czysto ręczna - jak na uczniów Adama Słodowego przystało.

 

Materiał to karton z recyklingu ze sklepów. Szukaliśmy odpowiednio dużych rozmiarów i w miarę grubego lub dwuwarstwowego. Cięcie, klejenie i spinanie w całość. Oczywiście konstrukcję można rozebrać i przenieść lub schować gdy potrzeba więcej miejsca w sali.

 

Oto kilka zdjęć z montażu i pierwszej projekcji.

 

 

 

 

 

 

Do budowy wykorzystaliśmy konstrukcję kopuły geodezyjnej. Całość ma 3m średnicy i 1.5 m wysokości. Do projekcji używamy komputera ze Stellarium oraz rzutnika cyfrowego a rzutowanie przez lustro sferyczne wypukłe.

 

Teraz możemy powiedzieć, że warto wykorzystać nasz pomysł gdyby komuś coś takiego się zamarzyło. Zakupić musieliśmy tylko samoprzylepny papier na ekran - biały - oraz lustro. Rzutnik był w naszym Centrum Kultury, choć przydałby się większej rozdzielczości.

 

Do wykonania mamy jeszcze podstawę. Na niej stanie cała konstrukcja tak by znalazła się na właściwej i wygodniej wysokości.