Skocz do zawartości

Janko

Użytkownik
  • Zawartość

    1175
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    15

Ostatnia wygrana Janko w Rankingu w dniu 14 Wrzesień

Janko posiadał najczęściej polubioną zawartość!

Reputacja

1919 Excellent

O Janko

  • Tytuł
    Syriusz
  • Urodziny 24.06.1947

Profile Information

  • Płeć
    Nie podano
  • Zamieszkały
    Warszawa

Ostatnie wizyty

14204 wyświetleń profilu
  1. Mając kiedyś dobry nastrój i wolny czas, podjąłem dyskusję z dwoma panami krążącymi po wsi, w której przebywałem latem. Gdy rutynowo starszy z nich zapytał mnie, czy znajdując zegarek na pustyni uważam, że powstał on tam sam z siebie, objaśniłem mu teorię ewolucji (dopiero później przekonałem się, jaki to był nietakt ). Nie bardzo wiedział, co odpowiadać, choć na koniec zapewnił mnie, że nie został przekonany. Jednak może posiałem niejakie wątpliwości u drugiego z nich, znacznie młodszego. Na koniec życzyłem im wszystkiego najlepszego doradzając, by przestali marnować życie na taką działalność
  2. Niebawem zniknę...

    Mececina, mesecina Nema vise sunca Nema vise meseca Nema tebe, nema mene Niceg vise, nema joj. Pokriva nas ratna tama Pokriva nas tama joj. A ja se pitam moja draga Sta ce biti sa nama? Mesecina, mesecina, joj, joj, joj, joj Sunce sija ponoc bije, joj, joj,…
  3. Żyrafa płacze bo nie dostała bannera :’(

    ;)

    1. ignisdei

      ignisdei

      Kurcze myślałem, że piszesz "bo nie dostała banana"  :banany: :) 

      Jak tylko skończymy sprawę kalendarza będzie baner...obiecuję Cool

       

       

    2. Janko

      Janko

      Żyrafa i listkiem figowym się zadowoli, nie musi od razu banany jeść :))

    3. Janko

      Janko

      Już nie płacze. Mniam, mniam!

  4. Wspomnienie wakacji z gwiazdami

    Tylko pozazdrościć - miejscówki, nieba, opisu i szkicu. Dziękuję! Chciałbym jednak, nie umniejszając relacji, zwrócić uwagę na pewną językową "niedoskonałość", skądinąd często spotykaną w najlepszych nawet tekstach. Nie bierz więc tego zbytnio do siebie, takie mamy czasy
  5. Teleskop astronomiczny dla nowicjusza :)

    Radzę Ci słowami Agnieszki Osieckiej: Rób co chcesz, mów co chcesz, tylko nie pal! Całuj, grzesz, baw się, ciesz, tylko nie pal!
  6. Lornetka do astronomii – Nikon

    Panie Mariuszu, czy Panu chodzi o zakup lornetki? Bo coś mi tu nie pasuje
  7. Lornetka do astronomii – Nikon

    Nikon Monarch 5 16x56 Patrz też tutaj.
  8. Nightscapes.pl - Jezioro po sezonie

    Ge-nial-ne! Tylko nie mogę dojść, co to za woda odbija Hawrań z Płaczliwą Skałą i całą resztą.
  9. Czy to prawda?

    Polecam te przemyślenia Edycja: Może jeszcze jedno: nieboskłon to nie kartka papieru ani nawet nie najlepszy monitor. Najprawdziwszy szkic to całkiem coś innego, niż świetlista mgiełka Galaktyki Bodego czy Cygara, odnaleziona wśród mrowia gwiazd, gdy wokól czai się ciemność a Ty słyszysz odgłosy pobliskiego lasu. Jeśli jeszcze niebo przetnie meteor, możesz poczuć, że sam jesteś cząstką tego niesamowitego spektaklu Wszechświata. I właśnie to się liczy, niezależnie od jakości posiadanego sprzętu, wielkości kątowych czy jasności obserwowanych obiektów
  10. Nie tylko Astro...

    No to szybko odleci Jacku, wiemy, że jesteś odważny, nie musisz nam udowadniać!
  11. Obiekt tygodnia 29.10.2017 Maffei I

    Tiaaa, jeszcze tylko planety pozasłoneczne i propozycja dla młodego astroamatora na listopadowy wieczór gotowa
  12. Z lornetką w Letniej Chmurze Gwiazdowej

    Dla mnie Dzika Kaczka wraz z tym gwiezdym trapezikiem to taki mini-wozik, w dodatku bezpośrednio pod sierpem złożonym z dość jasnych gwiazd. Jeśli jeszcze dodać, że całość znajduje się na linii osi Orła (ogon?) , co więcej przed moim balkonem w sezonie jesienno-letnim, więc nic dziwnego, że odwiedzam Kaczuchę bardzo często. Nawet w mieście się daje
  13. Żyrafa na deser

    Listopad - dla obserwatorów niebezpieczna pora. Bywa chłodno, wilgotno i wietrznie. Łatwo wtedy zrezygnować z obserwacji nawet jeśli się wypogodzi. Jesienna obfitość Perseusza i Kasjopei ustępuje właśnie powoli gwiazdozbiorom zimowym. Jeśli dopisze pogoda, o co niełatwo, ci najwytrwalsi podziwiają Byka z jego podeszłym krwią okiem – Aldebaranem, otoczonym barwnymi klejnotami Hiad, poszukują mgławicy Krab ciągle rozbiegającej się po wybuchu supernowej sprzed tysiąca lat, rozdzielają gromady otwarte M36, M37 oraz M38 w Woźnicy i oczekują wzejścia Oriona. Mało kto interesuje się pozornie pustym obszarem na wschód od Kasjopei, pomiędzy wielobokiem Woźnicy a Gwiazdą Polarną. Na mapach nieba jest tam zaznaczony gwiazdozbiór Żyrafy (Camelopardalis). Gwiazdozbiór Żyrafy z otoczeniem Mapę wytworzył kol. Rokita w oparciu o katalog SAC 8.1. Brak jasnych gwiazd powoduje jednak, że omijamy ten rejon. Niesłusznie – znaleźć tam można obiekty unikalne, tym ciekawsze, że mało znane astroamatorom. Orientacja w gwiazdozbiorze nie jest łatwa ze względu na brak gwiazd o jasności ponad 4 mag. Oznacza to, że z miasta praktycznie nic w nim nie widać a i pod wiejskim niebem bez adaptacji wzroku także niewiele. Jednak po właściwej adaptacji oczu do ciemności, kilka gwiazd łatwo dostrzegalnych gołym okiem układa się rzeczywiście w kształt zwierzęcia o długich nogach i jeszcze dłuższej szyi. Żyrafa jak żywa; źródło: https://www.cgtrader.com/3d-models/animals/mammal/giraffe-giraffa-camelopardalis Za tylną nogę można uznać ciąg pięciu gwiazd o jasności około 4,5 mag na linii południe- północ, ponad „plecami” Perseusza, rozpoczynając od CE i CS Cam znajdujących się ok. 8° na wschód od Gromady Podwójnej a kończąc na γ Cam, w którą celuje linia łącząca gwiazdy δ i ε Cas, po przedłużeniu jej o 10° na północny wschód. Nogę przednią stanowią gwiazdy od 7 Cam na dole gwiazdozbioru, jakieś 7° na północ od Kapelli i tyleż samo ale na zachód od δ Aur, poprzez podwójne gwiazdy 11+12 Cam i β Cam, aż do trzeciej pod względem jasności widomej α Cam. Zarys szyi formują gwiazdy L, M i VZ Cam oraz, zależnie od fantazji grafika rysującego mapę gwiazdozbioru – inne, bliższe północnego bieguna niebieskiego i Gwiazdy Polarnej. Gwiazdozbiór Żyrafy Mapę wytworzył kol. Rokita w oparciu o katalog SAC 8.1. Proponuję napocząć Żyrafę od przedniej nogi. Kopytko stanowi gwiazda 7 Cam (ok. 4,5 mag), łatwa do odnalezienia z powodu bliskości jasnej Kapelli (α Aur) oraz słabszych – pomarańczowej δ Aur z białą ξ Aur. Tej ostatniej towarzyszy dość zwarta grupa kilkunastu słabszych gwiazd, nie będąca jednak gromadą lecz tylko ładnym, owalnym asteryzmem. Jeden stopień ponad 7 Cam znajdziemy odmienny asteryzm, podobny do kwiatu na długiej łodydze. Składa się z kilkunastu gwiazd 7 mag - 9 mag, jest rozciągnięty na 2,5° w pionie, lekko łukowaty i rozdwojony od północy (na górze). Prawda, że oryginalny, chociaż nigdzie nie opisywany? Kwiat Żyrafy Źródło: Sky-map.org Utrzymując gwiazdę 7 Cam w dole ponad sześciostopniowego pola widzenia średniej lornetki, powinniśmy widzieć ten asteryzm pośrodku. W okolicach górnego skraju pola, 5° na północ od 7 Cam znajdziemy wtedy parę białych gwiazd 11 Cam i 12 Cam o zbliżonej jasności (5,4 mag i 6,5 mag). Kątowy odstęp między nimi to niemal 2 minuty, więc najmniejsza lornetka wystarczy do ich rozdzielenia. Obie są gwiazdami zmiennymi o niewielkich wahaniach jasności. Tylko około 1° wyżej, więc ciągle w tym samym polu widzenia, choć na jego górnym, północnym skraju jest najjaśniejsza gwiazda Żyrafy – β Cam. To także gwiazda podwójna o składowych 4,1 mag i 7,4 mag odległych na nieboskłonie o ponad 80 sekund kątowych, więc możliwych do rozdzielenia w każdym sprzęcie. Ogólnie, cały gwiazdozbiór Żyrafy obfituje w rozległe pary, trójkąty i liniowe asteryzmy. Jest ich tyle, że trudno wyliczyć i opisać wszystkie, jednak buszując swobodnie z lornetką po tym rejonie napotkamy ich dziesiątki. Jeśli odbijemy od β Cam i pary 11-12 Cam 6-7° na wschód, znajdziemy liczną i rozległą na 3-4° grupę gwiazd 5 mag-9 mag, częściowo już w gwiazdozbiorze Rysia. Także w niej doszukamy się par rozległych na 20-30’, trójkątów i rombów. Warto poświęcić trochę czasu na ich rozpoznanie i podziwianie. Pięć stopni na północ od β Cam znajdziemy trzecią w gwiazdozbiorze pod względem obserwowanej jasności, białą gwiazdę α Cam. Jest ona bardzo odległa – niektóre szacunki mówią, że nawet powyżej 6000 lat świetlnych, ponad 2 razy dalej niż słynny z wielkiej jasności bezwzględnej Deneb (α Cyg) i świeci z ogromną mocą. Może być nawet 680 000 razy jaśniejsza niż Słońce i 2,5 razy niż Deneb. Ponadto oddala z zawrotną szybkością kilkuset a może nawet kilu tysięcy kilometrów na sekundę, co wywołuje falę uderzeniową obserwowaną w podczerwieni. Tylko 2° ponad nią można wyszukać czerwoną gwiazdę zmienną ST Cam o zakresie zmienności 7 mag-8,4 mag. Typowo lornetowy obiekt do obserwacji znajdziemy dalsze 5° na północ. Jest to gromada otwarta Collinder (Cr) 464, zawierająca ok. 50 gwiazd, z czego 15 jaśniejszych niż 7 mag. Próżno wypatrywać jej przy powiększeniach teleskopowych – jest zbyt luźna i zbyt rozległa (3°x2°). W lornetce nie tylko ładnie mieści się w polu widzenia wypełniając jego środek, lecz także wyraźnie odcina się od ubogiego w gwiazdy tła. Gromada otwarta Collinder 464 Źródło: Sky-map.org W prawym dolnym rogu widoczna jest także galaktyka IC 342 poniżej niebieskiej gwiazdy γ Cam. Szyja Żyrafy, złożona z gwiazd: białej L Cam, pomarańczowej M Cam i czerwonej VZ Cam (zmienna o niewielkim zakresie zmienności) rozciąga się jeszcze dalej na północ, sięgając okolic Gwiazdy Polarnej (α UMi). Jest to rejon obfitujący w galaktyki, jednak są one zbyt słabe i niedostępne do obserwacji lornetowych. Żyrafa inaczej; źródło: https://alchetron.com/Camelopardalis-2032017-W Jednak we wschodniej części gwiazdozbioru możemy odszukać jasną galaktykę NGC 2403. Łatwiej do niej trafić od strony Wielkiej Niedźwiedzicy. W tym celu odnajdźmy gwiazdę ο UMa (Muscida), stanowiącą czubek nosa Niedźwiedzicy. Galaktyka znajduje się w odległości 7° na północny zachód od niej i tyleż samo lecz w przeciwnym kierunku od gwiazdy L Cam, stanowiącej nasadę szyi Żyrafy. Jasność NGC 2403 wynosi 8,3 mag a rozmiary kątowe na nieboskłonie 25’x13’, choć przez lornetkę zobaczymy nie więcej niż połowę tego. Na tle galaktyki świeci kilka słabych gwiazd, co jednak nie przeszkadza w jej dostrzeżeniu. NGC 2403 należy do Grupy M81, stosunkowo bliskiej naszej Grupie Lokalnej galaktyk. Tym razem zamieszczam szkic kolegi Robsona_g z zaprzyjaźnionego forum Astropolis, by uświadomić niezorientowanym różnicę między obrazem widzianym w teleskopie a astrofotografią. Galaktyka NGC 2403 w szkicu Robsona_g; źródło: https://astropolis.pl/topic/26122-ngc-2403-w-żyrafie/ Tylna noga Żyrafy, granicząca z gwiazdozbiorem Perseusza i Kasjopei, także zawiera kilka gwiazd zmiennych. Dwóm z nich na południowym, dolnym skraju – CE Cam i CS Cam (ta ostatnia ma ok. 4,2 mag i jest druga co do jasności w gwiazdozbiorze), towarzyszą słabe mgławice refleksyjne, dostępne tylko dla dużych teleskopów. Do CS Cam łatwo trafić przesuwając pole widzenia na wschód od gromad i mgławic Kasjopei, IC 1805 (Serce) i IC 1848 (Dusza), a zwłaszcza od leżącej na skraju Kasjopei i Żyrafy jasnej gromady otwartej Pazmina (Stock 23, 5,6 mag, 14’ średnicy). Ponad gwiazdami CE i CS Cam, 3-4° na północ, znajduje się najbardziej spektakularny obiekt gwiazdozbioru, Kaskada Kemble’a. Jest to asteryzm, lecz przedziwny – niemal idealnie prosta linia długości 3° złożona z 20 gwiazd. Nazwa pochodzi od nazwiska kanadyjskiego obserwatora, który jako pierwszy opisał ten obiekt. Niczego podobnego nie znajdziemy na całym nieboskłonie. W dodatku południowo-wschodni kraniec linii przyozdobiony jest niewielką ale jasną gromadą otwartą NGC 1502 (jasność 5,8 mag, średnica 8’). Lecz to jeszcze nie koniec – najjaśniejsza gwiazda widoczna w gromadzie, SZ Cam (inaczej Σ485), jest gwiazdą podwójną. Jej niemal identyczne, niebiesko-białe składowe (typ widmowy B, jasność 7 mag i 7,1 mag) dzieli 18 sekund kątowych, co widać już w lornetce 10x50. Kaskada Kemble’a; Credit & Copyright: Noel Carboni/Greg Parker/New Forest Observatory/NASA; https://www.universetoday.com/19703/camelopardalis/ Nieznacznie poniżej gromady (na południe) mamy szanse zobaczyć wyraźnie czerwoną gwiazdę zmienną UV Cam. Z kolei piękną pomarańczową barwę ma położona 2-3° na północ nad Kaskadą Kemble’a nieregularna gwiazda zmienna BE Cam (4,35 mag-4,48 mag). Pięć stopni na północ od BE Cam warto odszukać białą gwiazdę γ Cam (4,59 mag) otoczoną trójką słabszych (5,5 mag-6,5 mag) w odległości 0,5°-1°. Jeśli przyjrzymy się jej dokładnie, możemy dostrzec towarzyszkę 7,3 mag w odległości ponad 1’ kątowej, W połowie odległości między γ Cam i BE Cam, czyli ok. 2,5° od każdej z nich, spróbujmy teraz odnaleźć galaktykę oznaczoną jako IC 342. Jej jasność to 9,1 mag zaś średnica kątowa ok. 20’. Nie jest to więc obiekt o dużej jasności powierzchniowej i jego dostrzeżenie wymaga czystego, ciemnego nieba. W takich warunkach próbujmy dostrzec chociaż jaśniejszy rdzeń tej ustawionej „twarzą” do nas galaktyki, odległej według aktualnych szacunków o 7 do 11 milionów lat świetlnych. Galaktykę obserwujemy w płaszczyźnie Drogi Mlecznej, więc przesłania ją gaz i pył galaktyczny. Utrudnia to obserwacje i prawidłową ocenę odległości. Edwin Hubble przypuszczał, że IC 342 należy do naszej Grupy Lokalnej galaktyk, obecnie jednak uważa się, że jest to odrębne ugrupowanie określana jako Grupa IC 342/Maffei. IC 342 na fotografii Marcina Paciorka; źródło: http://www.astromarcin.pl/pages/ic342.html Czy udało się dostrzec tę „wyspę wszechświata”, jak jeszcze niedawno określano galaktyki? Jeśli tak, przypatrzmy się jej uważnie. Ta szara mgiełka kryje setki miliardów słońc, przynajmniej w części okrążanych przez planety. Jeśli prawa natury są wszędzie takie same, z pewnością na niektórych z nich powstało życie, zapewne także wysoko rozwinięte. Nie mamy technicznych możliwości by to sprawdzić, lecz przecież wyobraźnia może nas tam zaprowadzić, gdy przypatrujemy się galaktyce przez nasz ulubiony sprzęt – niewielką lornetkę przyniesioną na pasku przerzuconym przez ramię.
  14. Jasne gromady kuliste. M15 i M2. Łatwe lokalizacyjnie. Wieczorem są na południowym niebie, jedna obok, druga sporo poniżej pomarańczowej gwiazdy Enif (epsilon Pegasi).
  15. Obiekt tygodnia 29.10.2017 Maffei I

    Dla mniej zorientowanych w topografii może warto dodać, że astrofotograficy (nawet ci majwybitniejsi ) z reguły publikują swe zdjęcia tak, jak je widać w teleskopie, czyli mówiąc po ludzku "do góry nogami". Mapa (mówię o Sky Map ) nie popełnia tego "błędu". PS Na kolegów nie gadaj. Że sam jesteś takim mocarzem, to nie znaczy, że wszyscy mogą. Zobaczysz, jeszcze Ci pokażę!
×
© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2017)