Niebo z Zatomia okiem laika

[jolo]

Tym razem na zlocie nie upolowałem żadnych obiektów za pomocą kamerki. Za to przetestowałem maczka 8" f/12 pod kątem obserwacji wizualnych - warto tutaj dodać, że moje doświadczenie w obserwacjach wizualnych jest bliskie żadnemu, więc proszę o wyrozumiałość :) W parze z makiem pracowały bardzo budżetowe okulary RKE 40mm 50*, LET 28mm 55* oraz już z innej półki SWAN 15mm 72* co się przekładało na źrenice wyjściowe odpowiednio 3.3, 2.3 oraz 1.25mm. 

27/28.09.2014, Zatom, IX Zlot. Niebo nienajlepsze w porównaniu z tym sprzed dwóch dni. Zasięg wg mnie niewiele ponad 6mag, ale przy mojej wadzie -0.25 ciężko to ocenić gołym okiem.

Na początek coś łatwego bardzo poszło na okular - perseuszowe chichotki. W okularze 28mm tylko jedna była widoczna jednocześnie, ale w 40mm obie potrafiły się zmieścić w polu widzenia. Bardzo piękne zgrupowania jasnych gwiazd, prawie kłujących w oczy. Wszystkie z nich białe albo wpadające w błękit. Odcinają się wyraźnie od słabszych gwiazd w tle. Później dopiero sobie przypomniałem, że jest tam też kilka trochę bardziej żółtawych i warto by je odszukać  :)

Niedaleko od nich M31. W polu okularu 40mm wyglądała jak wielkie pojaśnienie tła zajmujące chyba większość pola widzenia. Niestety nie potrafiłem się dopatrzyć żadnych szczegółów w M31, ale samo ogromne, rozmyte jądro galaktyki w jednym polu widzenia z pobliską M32 prezentowało się znakomicie. Nie próbowałem większych powiększeń na M31 i po chwili podziwiania wielkiej i małej mgły skierowałem teleskop na inne obiekty.

 

Następny obiekt wysoko na niebie - M57. Klasycznie i pięknie. W 40mm widać śliczny, niewielki pierścionek zawieszony w rozgwieżdżonej przestrzeni. W okularze 28 już widać było go znacznie wyraźniej, a w 15mm przyglądałem mu się najdłużej. Widać było wyraźnie obły kształt, ciemniejszy w środku, przy czym ciemny obszar w środku wydawał mi się niejednorodny. Przeciwległe, dłuższe obrzeża wydawały mi się nieco jaśniejsze. Nie udało mi się wypatrzeć gwiazdy centralnej. 

 

Od pierścienia szybko przeskoczyłem na epsilony z nadzieją na pełne rozdzielenie, ale nie były całkowicie rozdzielone, choć wyraźnie podwójne. Mam nadzieję że to przez seeing a nie przez słabą jakość optyki maka :)

Niedaleko Lutni przebywa jak wiadomo Herkules, a w nim M13. Gromada ta prezentowała się ślicznie zarówno w 40 jak i 28mm. 15mm nie próbowałem, teraz trochę żałuję. Wyraźna, wielka, puchata kula, jaśniejsza w centrum, z pojedynczymi gwiazdkami widocznymi zarówno w jej środku jak i na obrzeżach. Całość prezentuje się genialnie w polu widzenia okularu. Największe wrażenie zrobił na mnie widok pojedynczych gwiazd gromady widocznych na tle tej nierozdzielonej, jaśniejącej kulistości :)

Zachęcony tym widokiem przestawiłem szybko teleskop do Pegaza na M15. Okazało się, że jest ona niewiele mniejsza od M13 i również udało się zaobserwować pojedyncze gwiazdy. W porównaniu do M13 gromada wydawała mi się mniej skupiona, a jej centrum słabsze i mniejsze.

Niestety nie zaopatrzyłem się jeszcze w odrośnik do nowego nabytku i praktycznie co 5-10 minut konieczne były operacje suszarką. Menisk okazał się wyjątkowo skuteczny w wyłapywaniu wilgoci z powietrza :)

Od Herkulesa teleskop powędrował w górę do Albireo. W okularze 40mm widok przepiękny - obie gwiazdki wykreślone z przerażającą ostrością i wyraźnie różniące się od siebie kolorem. Jednocześnie przy stosunkowo niewielkim powiększeniu wydawały się zupełnie nieruchome i prawie się czuło jak ich obrazy wiercą dziurę w siatkówce.

A następnie w wyciągu znalazł się SWAN 15mm i po szybkim sprawdzeniu Pierścienia skierowałem teleskop na NGC6826 - Mgławicę Mrugającą. Była fajniutka i malutka, choć wyraźnie inna niż otaczające gwiazdy. Ale nie udało mi się zaobserwować złudzenia optycznego, któremu mgławica zawdzięcza swoją nazwę.

Kolejna mgławica - NGC7008 to już nie taki łatwy obiekt. Była wyraźnie słabsza niż 6826, choć wciąż widoczna patrzeniem na wprost, to dopiero zerkaniem można było wyraźnie dostrzec, że jest to obiekt mgławicowy i różni się od otaczających gwiazd. Mgławica ta znana jest również jako Embrion, ale nie udało mi się tego kształtu potwierdzić :)

 

Następna mgławica planetarna którą upolowałem to NGC7662 i sprawiła mi ona miłą niespodziankę. Była wyraźnie widoczna jako owalna ciapka i jestem prawie pewny, że widać było jej niebieskawy odcień! Wpatrywałem się w nią długo, wróciłem na chwilę do M57 dla porównania, która wg mnie była całkiem szara, i po powrocie do mgławicy 7662 znowu widziałem błękit. Pewnie stąd jej angielska nazwa Blue Snowball Nebula.

I niestety niespodziewanie obserwacje zostały zakończone przez mgławice atmosferyczne, czyli chmurki :) Ale jestem zadowolony, bo oprócz klasyków udało mi się też dojrzeć kilka nowych obiektów. 

[Jacek E.]

To dlatego byłeś taki milczący - ,,nieobecny" :)

Super relacja - wycisnąłeś co się dało z tej nocki 8)

[Borowy Misiek]

Bardzo fajna relacja !!!

Ja też ostatnio w związku z kapryśną pogodą, a przede wszystkim z nieogarnięciem nowego setupu pod względem astrofoto, no nowo odkrywam uroki wizuala. Szczerze przyznam , że po paru latach przerwy wrażenia z wizuala są wspaniałe :)))

[marianowski]

 

Tym razem na zlocie nie upolowałem żadnych obiektów za pomocą kamerki. Za to przetestowałem maczka 8" f/12 pod kątem obserwacji wizualnych - warto tutaj dodać, że moje doświadczenie w obserwacjach wizualnych jest bliskie żadnemu, więc proszę o wyrozumiałość :)

 

 

Super relacja,za nią wciśnęty "lajk" z mojej strony,drugi byłby gdyby taka była możliwość za skromność bijącą z tego zdania powyżej.

Cenna ona powinna być dla wszystkich nowych astromiłośników.MAKi to także świetne instrumenty do obserwacji DS.Utarta i zarazem mylna opinia że MAK i SCT to planetarne sprzęty jest wielką pomyłką,to że super wypadają w nich obrazy planet jest wynikiem dobrej i doskonałej w niektórych modelach korekcji,a światłośiła ma większe znaczenie dla fotografii,dla obserwacji DS wielkość lustra jest ważna.

Jeśli to czytasz młody adepcie astrohobby i masz dylemat co wybrać i żeby to było uniwersalne i służyło na lata to kup z giełdy 8 cali SCT lub droższy 8 cali MAK ,i ciesz się świetnymi,kontrastowymi widokami DS i US .Wraz z paralektykiem są równie mobilne jak 8 czy 10 cali newtony które przy swojej światłosile aby dorównać katadioptrykom potrzebują bardzo drogich okularów.

Sorry za to OT rozwinięcie,ale jakoś nie mogłem się powstrzymać po przeczytaniu tej relacji obserwacyjnej.

Sam jestem użytkownikiem SCT.

 

 

[szdom1]

Kolega Łukasz i wizual? Nie wiedziałem? ;)

[jolo]

Kolega Łukasz i wizual? Nie wiedziałem? ;)

Postanowiłem powalczyć z samym sobą zamiast ze sprzętem tego wieczora, w końcu siebie znam o wiele dłużej, choć niekoniecznie lepiej :D

[Gość]

Dobra relacja, opisy są z przyzwoitą ilością informacji.

Kiedy wrócę do M 57 to poza dokładniejszym przestudiowaniem pierścienia, spróbuję też przyjrzeć się wnętrzu, któremu ostatnio niemal w ogólne nie poświęciłem uwagi. Jestem ciekaw czy uda mi się coś tam dojrzeć, wszystko spróbuję umieścić na szkicu.

 

Moją uwagę przykuł też Maczek. Co to za model? 

 

pozdrawiam,

Wojtek

[jolo]

To taki niezbyt popularny Bosma 200/2400 - http://astropolis.pl/topic/46350-maksutov-bosma-8-2002400/ . Zakupiony głównie z myślą o filmowaniu planet i Księżyca, ale to w końcu osiem cali z wyciągiem z tyłu co mnie skusiło do sprawdzenia go pod ciemnym niebem :)

[Gość]

A! Myślałem o nim za każdym razem kiedy wypływał na giełdzie, ale zawsze odstraszała mnie jego waga :) Dla mojego montażu azymutalnego to trochę za dużo, a DS-ów nie lubię obserwować na montażu paralaktycznym (ze względu na kable i znacznie większe drgania podczas ostrzenia).