Skocz do zawartości

rybi

Użytkownik
  • Zawartość

    509
  • Rejestracja

  • Wygrane w rankingu

    10

Ostatnia wygrana rybi w Rankingu w dniu 4 Luty 2017

rybi posiadał najczęściej polubioną zawartość!

Reputacja

872 Excellent

O rybi

  • Tytuł
    Syriusz

Profile Information

  • Płeć
    Male
  • Zamieszkały
    Szczecin
  • Interests
    Gwiazdy zmienne, Fotometria DSLR/CCD ... i cała Astronomia.

Converted

  • Miejsce zamieszkania
    Szczecin

Ostatnie wizyty

2713 wyświetleń profilu
  1. Przesunięcie paralaktycznego Wolfa 359 na bazie Ziemia-NH około 19" powinno być widać nawet na mojej fotce o skali 1,65"/piksel (prawie 12 pikseli różnicy!). Jest to zdjęcie z dzisiejszej nocy o FOV = 1°47'(DEC) x 1°12'(RA) złożone z 40 naświetleń 30 sekundowych na matrycy lustrzanki APS-C. Światło zostało zebrane przez APO 102mm F/7. Pole widzenia nastawiałem względem 56 Leo (5,9V), którą widać na południowych obrzeżach kadru. Wolf 359 wydaje się czerwony
  2. Opracowałem na dzisiejszy wieczór metodę ręcznego złapania moim zestawem fotometrycznym gwiazdy Wolf 359 Ostatnio robiłem fotometrię gwiazdy o jasności 11,5V z dokładnością około 0,02mag przy naświetlaniu 30sek, więc 6x słabsza gwiazda (13,5 mag) powinna się też wyraźnie zarejestrować. Zestaw ma pole widzenia w kadrze ~1x2° (APO 102mm F/7 + lustrzanka APS-C) o prostym obrazie w wizjerze. Jest poniżej limitu apertury >= 6" wskazanego pomysłodawców akcji. Wystarczy znaleźć gwiazdę 5 wielkości gwiazdowej c Leo (59 Leo), która tworzy trójkąt równoramienny o bokach ~14° z Denebolą i Regulusem (podstawa trójkąta Denebola-Regulus --> ~25°). Ustawiamy c Leo w dolnym lewym rogu i przesuwamy w RA o około 1° "w prawo" w stronę malejącej rektacencji. FOV mojego zestawu obejmuje około 1° w RA i i 2° w DEC (1 kratka w poziomie x 2 kratki w pionie), więc powinno się w miarę łatwo trafić w Wolfa 359. Do trafienia przyda się też lunetka celownicza.
  3. Więcej szczegółów na temat tej akcji znalazłem pod poniższym odnośniem: http://pluto.jhuapl.edu/Learn/Get-Involved.php#Parallax-Program Mamy odrobinę "względności" Jak jednocześnie zrobić zdjęcia z Ziemi i z satelity znajdującego się w odległości 6,5 godzin świetlnych.. New Horizons jest o 2,89 godzin świetlnych bliżej Proximy Centauri niż Ziemia oraz 3,74 godziny świetlnej dalej niż Wolf 359 - co oznacza, że zdjęcia zrobione na satelicie New Horizons i z Ziemi muszą być wykonane w różnych momentach czasu. Ten harmonogram "jednoczesności" wygląda następująco: W momencie robienia zdjęć New Horizons będzie w odległosci 7,01 mld km od Ziemi, czyli 6,5 godzin świetlnych Wolf 359 będzie fotografowany przez New Horizons w dn. 23 kwietnia 2020r. o godz. 4 i 10 UT, czyli gdy w Europie jest dzień (23 kwietnia godz. 6 i godz. 12) Nie uda się tej "jednoczesności" zrealizowac od nas. I jeszcze mapka okolicy gwiazdy Wolf 359 dostępna pod ww. odnośnikiem dla chętnych obserwatorów.
  4. W dniach 22 i 23 kwietnia 2020 roku misja kosmiczna New Horizons zrobi zdjęcia dwóch najbliższych gwiazd Proxima Centauri (4,2 roku świetlnego) oraz Wolf 359 (7,9 roku świetlnego). W połączeniu z obserwacjami z Ziemi daje to bazę pomiarów paralaksy do tych obiektów około 23 razy większą niż tradycyjne 2 jednostki astronomiczne. Aktualnie satelita New Horizons znajduje się w odległości 46 razy większej od Słońca niż Ziemia (około 8 mld km), czyli ponad 6 godzin świetlnych. Potrzebne są zdjęcia miłośników astronomii dysponujących małymi teleskopami (ok. około 6 cali) z kamerami CCD/CMOS z 22 i 23 kwietnia. Połączenie tych zdjęć astroamatorskich ze zdjęciami z satelity New Horizons pozwoli stworzyć trójwymiarowy obraz najbliższych gwiazd na tle tych dalszych. Zdjęcia z satelity New Horizons mają być opublikowane w maju 2020r. Dodatkowo zespół naukowców działających w ramach projektu New Horizons oraz Brian May - gitarzysta zespołu Queen (posiadacz doktoratu z astrofizyki) mają stworzyć trójwymiarowe obrazy pokazujące Wolfa 359 i Proximę Centauri. Poniżej pokazano zdjęcie okolicy gwiazdy Wolf 359 wykonane przy końcu 2019r. Ruch własny Wolfa 359 spowoduje, że ten czerwony karzeł przesunie się o ponad sekundę do kwietnia 2020r. Zielona kropka oznacza przewidywaną pozycję na zdjęciach New Horizons tego obiektu w kwietniu 2020r. W Polsce nie widać Proximy Centauri. Ale można zaobserwować tylko czerwonego karła Wolf 359 (CN Leo) w gwiazdozbiorze Lwa o jasności obserwowanej około 13,5 magnitudo. Góruje on teraz na naszym niebie około godz. 22 na wysokości około 48 stopni (Polska północna). Pomóżmy!!! Materiały źródłowe: [1] z 17 kwietnia 2020r. "Amateur Astronomers: Help NASA's New Horizons Mission with a Historic Stellar Parallax Experiment" - http://pluto.jhuapl.edu/News-Center/News-Article.php?page=20200417 [2]z 29 stycznia 2020r. "Seeing Stars in 3D: The New Horizons Parallax Program" - http://pluto.jhuapl.edu/News-Center/News-Article.php?page=20200129 [3] https://pl.wikipedia.org/wiki/Wolf_359
  5. Zaćmienie EE Cep 2020 - jak zwykle coś innego ... Tym razem od lutego 2020 jasność się zmieniała w pięciu falach do oczekiwanego środka zaćmienia około 3 kwietnia 2020r. Ciekawe, że najmniejszą jasność układ osiągnął około 24-25 marca (jedna "fala" przed oczekiwanym środkiem zaćmienia). Więcej informacji na temat przebiegu tego zaćmienia przygotowałem na portalu Proxima: https://proxima.org.pl/index.php/item/94-zacmienie-ee-cephei-2020-juz-jestesmy-po-minimum-jasnosci
  6. Mam i ja swoje małe zielone coś w okienku 1 na 2 stopnie przy okazji fotometrii DSLR gwiazd zmiennych. Chyba z godzinę szukałem po niebie zanim trafiłem. Teraz na takim mało rozgwieżdżonym obszarze nieba przebywa C/2019 Y4 Atlas, 32 ekspozycje - 30 sek w dn. 31 marca 2020r. w godz. 22:30-22:50 każda za pomocą 400D + TS APO 102mm F/7 na EQ3-2 Obróbka za pomocą Irisa jak do fotometrii gwiazd + użycie funkcji black w Irisie (szczyt moich możliwości w zakresie astrofotografii artystycznej ).
  7. Zaćmienie EE Cephei to jest jak najlepszy dwumiesięczny serial. Aż chce się obserwować, bo pogoda dopisuje!!! Każdego wieczoru nowy odcinek - jasność wzrosła, zmalała, czy się nie zmieniła ? Wygląda na to, że właśnie zbliżamy się do wielkiego finału. Czyżby nastąpiło lekkie odgięcie ku mniejszym jasnościom i ostateczny zjazd do minimum ??? Około 1 kwietnia 2020 ???
  8. Upłynął już prawie miesiąc od początku zaćmienia w układzie EE Cephei i nadal jesteśmy na gałęzi opadającej krzywej blasku. Najkrótsze zaćmienie w układzie EE Cephei trwało około 1 miesiąc (1992r.), najdłuższe - około 2m-ce (1969r.). Póki co zaćmienie nie jest zbyt głębokie - spadek jasności o około 0,5 mag (10,85-11,38V), ale jeszcze się pogłębia. Wskaźnik barwy B-V zbliża się już do około 0,45 mag (oszacowanie z krzywej blasku AAVSO). Podczas poprzedniego zaćmienia w 2014r. wskaźnik B-V osiągnął około 0,48mag w fazie maksymalnego spadku jasności - co widać na poniższym rysunku (źródło arXiv: 2001.05891) Kontynuuję fotometrię DSLR EE Cephei podczas zaćmienia we wszystkich trzech barwach TG/TB/TR. Gwiazda jest trochę za słaba na używaną przeze mnie aperturę 102 mmm refaktora TS APO. Dodatkowo problemem są bardzo niekorzystne warunki obserwacji z wieczora (wysokość na horyzontem 20-30stopni - zgodnie ze sztuką w tych warunkach nie powinno się robić fotometrii ). Natomiast nie jestem porannym słowikiem by wstać do obserwacji o 4 rano (EE Cep 40-45 stopni nad horyzontem), gdy z rana trzeba iść do roboty (... a w zasadzie pracować zdalnie). Ze względu na specyfikę fotometrii DLSR (2x więcej pikseli TG niż TR/TB) najdokładniejsze wartości uzyskuje w barwie TG (na ogół błąd ok. 0,02-0,03 mag), a w barwach TB/TR jest gorzej (na ogół błąd ok. 0,03-0,06 mag). Jest to odchylenie standardowe liczone ze średniej z 10 obserwacji (każda obserwacja to zdjęcie naświetlane przez 30 sek przy ISO 800 za pomocą Canona 400D). Robię całą serię obserwacji trwającą przez około godzinę. Prawie na pewno obecne zaćmienie EE Cep będzie wyglądało inaczej niż np. poprzednie w 2014r. Potrzebne są dalsze obserwacje. W końcu EE Cephei to kameleon wśród układów zaćmieniowych.
  9. Zaćmienie w układzie podwójnym EE Cephei trwa ... Jak będzie wyglądało zaćmienie EE Cep tym razem? Nie wiadomo (np. w 2014r. oczekiwano, że będzie to zaćmienie o amplitudzie aż 2 mag, a zaobserwowano coś innego-szczegóły poniżej). Wykonałem fotometrię DSLR w wszystkich kolorach (Tri-G, Tri-B, Tri-R) w trzy wieczory. Ale wieczorem EE Cep jest bardzo nisko na horyzontem (poniżej 30 stopni). Z tego powodu oraz ze względu na małą aperturę refraktora (102 mm) przy jasności ok. 11V dokładność nie jest powalająca (np. 0,01-0,02 w filtrze Tri-G, w pozostałych barwach jest gorzej). Większą dokładność powinno się osiągnąć nad ranem, gdy gwiazda wznosi się ponad 40 stopni nad horyzontem. Ale trzeba by wstawać o 4 nad ranem
  10. Czyżby zaćmienie w układzie EE Cephei już się zaczęło około tydzień przed prognozowanym początkiem ingresu (~7 marca 2020r. )? Sugeruje to aktualna krzywa blasku AAVSO ( ...obserwacje dwóch różnych obserwatorów z 25 lutego br).
  11. Czas wyciągać jednorurki i obserwować zaćmienie EE Cephei zarówno fotometrycznie jak i spektroskopowo w okresie od 7 marca - do 21 kwietnia 2020r. (środek zaćmienia - 3 kwietnia 2020r.). Polecam "kompendium" wiedzy n.t. EE Cephei z 2014r. --> https://www.ptma.szczecin.pl/prelekcje/2014_06_26_Ryszard_Biernikowicz_zacmienie_EE_Cephei.pdf Analiza zaćmienia EE Cep z poprzedniego zaćmienia w 2014 r. w A&A --> https://arxiv.org/pdf/2001.05891.pdf Okazało się, że zaćmienie EE Cephei w 2014 r. było znacznie płytsze (0,7 mag) niż oczekiwane (2 mag). Oznacza to, że model precesji dysku wymaga udoskonalenia. W poprzedniej akcji obserwacyjnej uczestniczyło kilku miłośników astronomii z Polski, których nazwiska znalazły się na liście współautorów (m.in. Andrzej Armiński, Marcin Biskupski, Tadeusz Smela) Krzywa blasku z zaćmienia w 2014r. Krzywe blasku z dotychczas zaobserwowanych zaćmień EE Cep (1947-2014): Akcja jest koordynowana przez doktoryzującego się Dariusza Kubickiego (UMK Toruń) na stronie -> https://sites.google.com/site/eecep2020campaign/about-ee-cep Jest również wiele informacji na portalu AAVSO --> https://www.aavso.org/aavso-alert-notice-700 Pogodnego nieba ...
  12. Jeszcze trwa analiza obserwacji fotometrycznych z ostatniego zaćmienia w dnia 18-21 stycznia 2020r. w potrójnym układzie b Persei. Tym razem b Persei zaskoczyła nas dwoma faktami obserwacyjnymi: 1. Po raz pierwszy w historii zaobserwowano zmianę koloru (B-V) o ~0,02 mag w układzie b Per podczas zaćmienia. Mianowicie w podczas zaćmienia głównego, gdy mniejszy i ciemniejszy składnik "C" wędruje na tle najjaśniejszego składnika "A" wskaźnik barwy (B-V) wynosił +0,06 mag. Poza fazą głównego zaćmienia wskaźnik barwy (B-V) jest rzędu ~ + 0,04 mag. WSPANIAŁE ODKRYCIE!!! Obserwacje PEP (Photo Electric Photometry) w dwóch filtrach fotometrycznych Johnson-V i Johnson-B wykonał Gerald Persha (AAVSO nick PGD). 2. Niespodziewane zaćmienie przed prognozowanym początkiem zaćmienia 0 UT 18 stycznia 2020r. To były moje ostatnie obserwacje DSLR zaćmienia b Per, ponieważ dokładnie od około 0 UT 18 stycznia 2020r chmury przesłoniły całe niebo na długie noce. Mimo, że nad Europą "szalał" wyż z rekordowym ciśnieniem ~1050 hPa, to jednak zasysał powietrze z niewłaściwej strony Więcej informacji na temat styczniowego zaćmienia b Per można znaleźć na forum AAVSO: https://www.aavso.org/b-per-campaign-january-2020
  13. Już jesteśmy po połowie zaćmienia w potrójnym układzie b Persei. Środek zaćmienia był widoczny na drugiej półkuli (Hawaje, Japonia?). U nas w tym czasie był dzień. Miałem całkiem dobrą pogodę obserwacyjną przed zaćmieniem. A teraz totalna klapa pogodowa. Chmury, chmury, ech ... Na poniższym rysunku porównałem "na oko" aktualne obserwacje b Per z bazy AAVSO z symulacją zaćmienia wykonaną przez prof. D.Collinsa ...
  14. Zbliża się kolejne zaćmienie w potrójnym układzie zaćmieniowym b Persei AB-C o okresie orbitalnym ponad 700 dni. Tym razem będzie to zaćmienie główne, gdy najjaśniejszy składnik układu "A" (typ widmowy A2 V) zostanie przesłonięty przez słabego towarzysza "C" (typ widmowy F V ?). Tym samym należy oczekiwać największych spadków jasności od ~4,6 mag do nawet ~5,1 mag. Gdzieś tam będzie również zakrywany składnik "B", krążący razem ze składnikiem "A" w ciasnym układzie podwójnym o okresie orbitalnym ~1,5 dnia wokół wspólnego środka masy. Koordynator tej akcji prof. D.Collins opublikował symulację krzywej blasku tego zaćmienia. Zaćmienie powinno rozpocząć się w dn. 18 stycznia 2020r. około godz. 0 UT i potrwać aż do 21 stycznia 2020r. do godzin porannych, czyli ponad trzy dni. Początek zaćmienia w dn. 18 stycznia około godz. 0 UT to jest idealny czas dla obserwatorów b Per w Europie i Ameryce Pn. Wtedy zostanie częściowo zasłonięty słabszy składnik "B" przez C". Następnie w tej symulacji jest zakrywany główny składnik "A" przez "C" - co może dać spadek jasności nawet ~5,1 mag.(?). Wstawka w poniższym rysunku przedstawia wzajemną pozycję trzech gwiazd w chwili środka zaćmienia (= dn. 19 stycznia 2020r. godz. 12 UT / JD=2458868) - moment symulacji zaćmienia, gdy składnik "C" przesłania środek masy układu elipsoidalnie zmiennego "AB". Składnik "C" ponownie zaczyna przesłaniać gwiazdę "A" po minięciu środka masy układu "AB". I na koniec jeszcze powinno dać się zaobserwować zaćmienie muskające w dn 21 stycznia 2020r. od godz. ~0 UT. (I) Fotometria CCD/CMOS/DSLR. Jak zwykle potrzebna jest najprostsza standaryzowana fotometria różnicowa z trzema następującymi gwiazdami na jednej fotce: 1. gwiazda porównania (comp star) '55' ( AUID 000-BLL-386 = HIP 20156 = SAO 39457 = HR 1330 = HD 270840) o jasności 5.456 V, 2. gwiazda zmienna (var star) b Persei 4,6 <-> 5,1 mag, 3. gwiazda testowa (check star) HIP 20370 (J2000 RA, Dec = 04 21 45.47 +50 02 06.64). Jasność gwiazd porównania, zmiennej i testowej należy mierzyć: -) albo w filtrze Johnson-V (kamery monochromatyczne CCD/CMOS), -) albo jako wyseparowana barwa zielona Tri-G z negatywów cyfrowych RAW (lustrzanki cyfrowe / aparaty cyfrowe / kamery kolorowe CCD/CMOS). Nie są potrzebne żadne transformacje jasności. UWAGA! Oprócz fazy zaćmień są potrzebne również kilkugodzinne (2-4 godz.) ciągłe obserwacje fotometryczne zmienności elipsoidalnej poza zaćmieniami (amplituda ~0,06mag), aby skalibrować względem siebie fotometrię różnych obserwatorów. Potrzebne są obserwacje w okresie od 5 stycznia do 2 lutego 2020r. W czasie zaćmień należy prowadzić ciągłe obserwacje fotometryczne tak długo jak się da ... Jest to niepowtarzalne zjawisko, i bardzo brakuje obserwatorów z Azji i Pacyfiku! (II) Spektroskopia. Temat adresowany do polskich miłośników spektroskopii posiadających lub kończących budowę-drukowanie swoich spektrografów - w szczególności: @Esku1RES , @jolo , @Bajastro. Więcej na temat tych ATM-owych spektrografów można znaleźć tutaj i tutaj. Potrzebne są obserwacje spektroskopowe układu b Persei podczas głównego zaćmienia, gdy jest przesłaniana gwiazda A2V. Mogą one pozwolić zaobserwować przesunięcia prędkości radialnych wynikające z rotacji gwiazdy typu widmowego "A". Widma należy przesyłać e-mailem do Dr Anatoly Miroshnichenko a_mirosh(AT)uncg.edu. W FITS-ie musi być informacja odnośnie współrzędnych obserwacji, nazwisko obserwatora, RA+DEC gwiazdy (... b Per), czas UT środka ekspozycji. Natężenie musi być podane w ADU (bez normalizacji do poziomu widma ciągłego / kontinuum) i długość fali geocentryczna. Potrzebne będą siatki dyfrakcyjne dające duże rozdzielczości, które pozwolą analizować zmiany w profilach linii widmowych gwiazdy typu widmowego A2V. Dr Anatoly Miroshnichenko stosował względną rozdzielczość R=λ/Δλ ~ 12000, ale "amatorzy" np. (J.Foster) stosowali rozdzielczości R~6000. Na przykład James Foster zaobserwował efekt przesunięcia rzędu 1,8A w H-alfa podczas zaćmienia w lutym 2018r.: Przy dużej rozdzielczości widm powinno udać zaobserwować efekt Rossiter'a-McLaughlin'a w profilach linii widmowych (różowy profil widmowy), gdy zostanie przesłonięta gwiazd A2V przez coś słabszego (F?). Widmie b Persei do tej pory nie udało się odkryć linii składnika "zielonego" z poniższej symulacji (animowany gif został wzięty stąd: http://phoebe-project.org/docs/2.2/examples/rossiter_mclaughlin): BIBLIOGRAFIA: Więcej informacji odnośnie zaćmienia b Per w styczniu 2020r. można znaleźć na portalu AAVSO: https://www.aavso.org/b-per-campaign-january-2020 https://www.aavso.org/aavso-alert-notice-688 Więcej na temat obserwacji spektroskopowych można znaleźć na stronach AAVSO i ARAS: https://www.aavso.org/february-2018-b-per-campaign-spectroscopy http://www.spectro-aras.com/forum/viewtopic.php?f=5&t=1952 Tak do tej pory wyglądały zaobserwowane zaćmienia wtórne ... Tak do tej pory wyglądały zaobserwowane zaćmienia główne ...
  15. rybi

    Wydrukuj sobie spektroskop

    Jeszcze kontynuuję wątek obserwacji spektroskopowych b Persei ... Przy dużej rozdzielczości widm powinno udać zaobserwować efekt Rossiter'a-McLaughlin'a w profilach linii widmowych (różowy profil widmowy), gdy zostanie przesłonięta gwiazd A2V przez coś słabszego (F?). Widmie b Persei do tej pory nie udało się odkryć linii składnika "zielonego" z poniższej symulacji: Informacyjnie - ww. gif'a wziąłem stąd: http://phoebe-project.org/docs/2.2/examples/rossiter_mclaughlin
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2019)