Skocz do zawartości

rybi

Użytkownik
  • Zawartość

    431
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    10

Ostatnia wygrana rybi w Rankingu w dniu 4 Luty

rybi posiadał najczęściej polubioną zawartość!

Reputacja

726 Excellent

O rybi

  • Tytuł
    Wega

Profile Information

  • Płeć
    Male
  • Zamieszkały
    Szczecin
  • Interests
    Gwiazdy zmienne, Fotometria DSLR/CCD ... i cała Astronomia.

Ostatnie wizyty

1189 wyświetleń profilu
  1. W najnowszej Uranii ukazało się "wprowadzenie do wprowadzenia" do fotometrii lustrzankowej. Zachęcam do lektury tego artykułu oraz szczególnie odnośników w czerwonej ramce.
  2. 1. Na IV Zlocie w Zatomiu (wiosna 2012r.) była pierwsza prelekcja na ten temat: 2. Jedną z późniejszych wersji ww. prelekcji na ten temat można znaleźć tutaj: http://www.ptma.szczecin.pl/prelekcje/2014_03_20_Ryszard_Biernikowicz_Fotometria_DSLR.pdf 3. No i poza tym szczegóły niektórych obserwacji lustrzankowych można znaleźć w Proximie począwszy od roku 2012: http://proxima.org.pl/index.php/download-biuletyn-proxima-menu?limit=12&start=12
  3. Minęło kolejne 20 lat i najprawdopodobiej właśnie w sierpniu 2017 roku rozpoczęło się kolejne zaćmienie w unikalnym podwójnym układzie zaćmieniowym VV Cephei. Jest układ zaćmieniowy typu Algola o jednym z najdłuższych znanych okresów 7430.5 okresów / 20.34 lat, w którym oba składniki wykazują zmienność pulsacyjną. Zaćmienie trwa prawie dwa lata (ok. 650 dni - od 1 do 4 kontaktu). Układ podwójny VV Cephei składa się z zimnego czerwonego nadolbrzyma (M2 Iab) i mniejszego gorącego / niebieskiego towarzysza (B0-2V). Składnik główny VV Cephei ma masę około 20 Mo. Zaćmienie główne występuje, gdy jaśniejszy nadolbrzym typu widmowego M przesłania słabszego towarzysza typu widmowego B. VV Cephei jest obiektem 5 wielkości gwiazdowej w zakresie wizualnym, którego jasność zmienia się w tym zakresie od 4.9 mag do 5.4 mag. Jednak samo zaćmienie w zakresie wizualnym nie jest praktycznie widoczne gołym okiem (amplituda zaledwie 0.1 mag!!! ). W.w. zmienność dotyczy jest związana z okresowymi pulsacjami nadolbrzyma (P~145 dni). Natomiast zaćmienie jest wyraźnie widoczne w filtrach B (amplituda = 0.45 mag) i U (amplituda=1.8 mag). VV Cephei - inne oznaczenia: HR 8383, HD 208816, HIP 108317 R.A. (2000) 21h 56m 39.1s DEC. (2000) +63d 37' 32.01” Odległość: 4900 lat świetlnych, Średnica: 1000–1800 x średnic Słońca, Epoka: JD=2435931.4 Okres: 7430.5 dni/(20.34 lat) Zaćmienie 2017-2019 Ingress/Egress: 84 /99 dni (dane z zaćmienia z 1998r.), Całkowite zaćmienie: 467 dni (dane z zaćmienia z 1998r.) / 373 dni (w-g Pollmann'a [6]), Czas trwania: 650 dni (dane z zaćmienia z 1998r.) / 673 days (w-g Pollmann'a [6]). Zaćmienie 2017-2019 - prognozowane fazy zaćmienia przez Pollmann'a [6]: T1- 04 sierpnia 2017, JD=2457970 (obserwować wcześnie wieczorem), T2- 27 października 2017, JD=2458054 (obserwować wcześnie wieczorem), T0- środek zaćmienia - 01 czerwca 2018 , JD=2458288 (obserwować wcześnie wieczorem), T3- 06 lutego 2019, JD=2458521 (obserwować wcześnie wieczorem), T4- 16 maja 2019, JD=2458620 (obserwować późno wieczorem), Fotometria: Podczas zaćmienia potrzebne są dokładne (+- kilka setnych mag) obserwacje: -) CCD szczególnie w filtrach Johnson-B i Johnson-V lub -) obserwacje lustrzankami cyfrowymi (DSLR) w barwach niebieskiej (TB) i zielonej (TG). Kalibracja ww. barw "lustrzankowych" do dżonsonowskich jest niemożliwa, ze względu na ekstremalnie czerwony wskaźnik barwy VV Cephei (B-V ~ 1.54 mag). Podajemy standaryzowane jasności TB/TG (różnica jasności instrumentalnej VV Cep i gwiazdy porównania powiększona o jasność B / V tej gwiazdy porównania). Gwiazdy porównania: AUID 000-BCP-877 B=4,630 V=4,29 Rc=4,001 (label 43) AUID 000-BCP-370 B=7.040 V=5,52 Rc=4,281 (label 55) lub (gdy nie mieszczą się w polu widzenia): BD+63 1784 = HD 208439 Bmag= 7.612 Vmag= 7.601 Rmag= 7.600 (label C1) BD+62 2004 = HD 208713 Bmag= 7.759 Vmag= 7.235 Rmag= 6.890 (label C2) Spektroskopia: Potrzeba jest spektroskopia w wysokiej rozdzielczości - spektrograf z siatką dyfrakcyjną przynajmniej 2400 linii / mm (np. Lhires). Pozwoli to na analizę zmian profilu linii widmowej H-alfa składającej się z emisji "V" i "R". Więcej informacji na temat spektroskopii VV Cep można znaleźć na forum spektroskopowym ARAS [5] Na poniższym rysunku pokazano zmiany w profilu H-alfa (stosunek natężeń emisji V/R) podczas ostatniego zaćmienia w roku 1998 z [4]. Bibliografia: 1. Alert AAVSO nr 594 - https://www.aavso.org/aavso-alert-notice-594 2. Strona akcji obserwacyjnej BAV (j. niemiecki): http://www.bav-astro.eu/index.php/veraenderliche/bedeckungsveraenderliche/vv-cep-kampagne 3. Hopkins, Jeffrey L.; Bennett, Philip D.; Pollmann, Ernst 2015, "VV Cephei Eclipse Campaign 2017/19" - http://adsabs.harvard.edu/abs/2015SASS...34...83H 4. Leedjärv, L.; Graczyk, D.; Mikolajewski, M.; Puss, "The 1997/1998 eclipse of VV Cephei was late" - http://adsabs.harvard.edu/abs/1999A&A...349..511L 5. Forum spektroskopowe ARAS z tematami o VV Cep - http://www.spectro-aras.com/forum/viewforum.php?f=19 6. http://www.astrospectroscopy.de/media/files/VV-Cep-Campaign-2017.pdf 7. Forum dyskusyjne AAVSO n.t. akcji VV Cep 2017-2019 - http://www.ap.smu.ca/~pbennett/vvcep/campaign2017.html 8. https://pl.wikipedia.org/wiki/VV_Cephei 9. https://www.universeguide.com/star/vvcephei 10. http://stars.astro.illinois.edu/sow/vvcep.html
  4. Masz skalę pomniejszenia 1/miliarda (np. Słońca 1,39m średnicy). Może ze względów praktycznych (za dużo chodzenia ... ) warto byłoby trochę jeszcze pomniejszyć ten model. Zobacz przykład realizacji takiego model podczas ostatniego Pikniku Pasji w Szczecinie przez PTMA - Słońce na jednym ze zdjęć (złota kula) ma 50-60 cm (?) średnicy. http://www.ptma.szczecin.pl/relacje-menu/348-piknik-pasji-fotorelacja http://www.ptma.szczecin.pl/54-aktualnosci/346-wielki-model-ukladu-slonecznego-na-pikniku-pasji-5-czerwca O Obserwatorium Astronomicznym w Piwnicach pod Toruniem ten model jest jeszcze mniejszy (1:10 000 000 000 - 1/10mld) - pod poniższym odnośnikiem jest parę zdjęć z planetami z tego modelu. http://www.ptma.szczecin.pl/relacje-menu/351-fotorelacja-z-wycieczki-do-obserwatorium-w-piwnicach
  5. Spektroskopia amatorska

    Znalazłem ostatnio prawdziwą "kopalnię" wiedzy o amatorskiej astro-spektroskopii - strona "Amatour Astronomy Association-Germany/Section Spectroscopy": http://spektroskopie.fg-vds.de/index_e.htm Materiały są dostępne języku niemieckim i (w sporej części ...) w języku angielskim. Odnośnie budowy spektrografów polecam na tej stronie zakładki (górny lewy róg wspomnianej strony internetowej) "Spectrographs" i "Literature". Instrumenty członków: http://stahl-hd.mooo.com/otmar/specdb/instruments.php Baza widm: http://spektroskopie.fg-vds.de/data.htm http://stahl-hd.mooo.com/otmar/specdb/ Wydawnictwo on-line (artykuły w j.niem.+ang.): http://spektroskopie.fg-vds.de/journal.htm Konferencje: http://spektroskopie.fg-vds.de/conference.htm W ostatnim magazynie Spektrum nr 51 (http://spektroskopie.fg-vds.de/pdf/Spektrum51.pdf) znalazłem również info o seminarium spektroskopowym dla początkujących dn. 5-7 maja 2017r. (piątek godz.18-niedz.godz.15) w szkole w Wuppertalu (tam jest spektrograf DADOS podczepiony do 0,5m teleskopu, o którym wspomniano w niniejszym wątku). Prawdopodobnie nie obejdzie się bez znajomości niemieckiego. http://www.baader-planetarium.de/workshop-spektroskopie/kurs-pollmann.htm Koszt-110 euro/osoba. Niedługo odbędzie się najbliższa roczna konferencja ASpekt XVII w Szwajcarii 9-11 czerwca 2017r. (zapisy do 9 marca br!) : http://www.spektralklasse.de/index_e.htm Poprzedni ASpekt XVI odbył się w Berlinie i nawet na FA padło zaproszenie od organizatorów tej imprezy:
  6. A teraz c.d. o przyszłości energetyki jądrowej, czyli elektrowniach termojądrowych ... Krąży dowcip, że komercyjne elektrownie termojądrowe zostaną uruchomione w perspektywie 20-30 lat (... i zawsze tak będzie!). Jednak po tym co zobaczyłem i dowiedziałem się w Greifswaldzie (i nie tylko tam ...) sądzę, że realne jest uruchomienie komercyjnych elektrowni termojądrowych do roku 2050. Jest to "tylko" kwestia determinacji i pieniędzy Właściwości plazmy, w której zachodzi samo-podtrzymująca się synteza deuteru i trytu są znane. Poza tym plazma traci energię proporcjonalnie do jej pola powierzchni, ale ją generuje (reakcje syntezy termojądrowej) proporcjonalnie do objętości plazmy. Szacuje się, że przy objętości plazmy rzędu 800-900 m3 powinien już być znaczny zysk energetyczny (=stosunek ilość energii uzyskanej do włożonej). Zysk energetyczny rzędu 10 powinno się uzyskać w budowanym we Francji tokamaku ITER. Komercyjne elektrownie termojądrowe powinny mieć zysk energetryczny rzędu 20-50. Ale sposób więzienia plazmy za pomocą pól magnetycznych w elektrowniach termojądrowych pozostaje narazie sprawą otwarta (tokamak, stallarator, tokamak lub stellarator?). Można policzyć, że alternatywą dla elektrowni węglowej o mocy 1000MW, która spala 3 mln ton węgla rocznie (+ 11 mln CO2 i innych zanieczyszczeń) jest elektrownia termojądrowa, która potrzebuje ok 250 kg mieszaniny deuteru i trytu (+ praktycznie zero promieniotwórczości i zanieczyszczeń). Tryt wytwarza się w cyklu zamkniętym z bombardowania szybkimi neutronami atomów litu (lit jest zawarty w obudowie wewnętrznej komory plazmowej, tzw. blanket). W Greisfwaldzie znajduje się Instytut Fizyki Plazmy (Max Planck Institute for Plasma Physics - w skrócie IPP). Drugi kompleks budynków IPP znajduje się w Garching pod Monachium. Tutaj prowadzi się badania na sposobem wytworzenia plazmy zdolnej do syntezy termojądrowej deuteru i trytu w eksperymentalnym stellaratorze Wendelstein 7-X. Kompleks IPP w Greisfwaldzie zwiedziliśmy po południu 9 stycznia 2016r. UWAGA! Tekst ilustrowałem zdjęciami własnymi (RB_...) oraz Qbanosa (JR_...) i Admirala (MPA_...). Wysłuchaliśmy bardzo ciekawy wykład dr Marcina Jakubowskiego pt. „Wendelstein 7-X. Synteza termojądrowa źródłem energii na Ziemi”. I pobraliśmy materiały o IPP Ruszamy na zwiedzanie Kaski włóż i rozpoczyna się zwiedzanie ... Przy wejściu głównym IPP stoi jako eksponat jeden z historycznych stellaratorów o średnicy około 2-metrów. W IPP w Greifswaldzie bardzo eksponowane są profilowane w 3-D cewki, które generują skręcone pole magnetyczne (jest ich 50 w W 7-X). Nie bez przyczyny ... Komputery policzyły takie kształt cewek, aby zapewnić optymalne kształt pola magnetycznego. Jednak przez problemy z wykonaniem tych cewek projekt W 7-X opóźnił się o kilka lat, a włoska firma, która jako pierwsza je robiła - splajtowała. Każda z tych skręconych cewek ma wysokość ~3,5 m zawiera ~1 km nawiniętego kabla nadprzewodzącego i waży około 6 ton). Są tak dopasowane, aby po schłodzeniu do temperatury 3-4°K posiadały oczekiwany kształt z dokładnością do 2mm. Oczekiwana topologia pola magnetycznego jest zachowana z dokładnością 1/100000 (więcej o tym np. http://www.nature.com/articles/ncomms13493). Cewki muszą być solidnie przykręcone ponieważ podczas normalnej pracy działają na siebie siłami rzędu 70 ton. Np. taki wybrakowany egzemplarz skręconej cewki stellaratora W 7-X stoi przed wejściem do IPP w Greifswaldzie. Na poniższej fotce najlepiej widać to "skręcenie": W kablu nadprzewodzącym schłodzonym do temperatury 3-4K podczas ostatnich eksperymentów W 7-X płynie prąd o natężeniu 12-13 tysięcy amperów, który wytwarza pole magnetyczne o natężeniu ok. 2,5 Tesli. Bardzo interesująca jest konstrukcja kabla nadprzewodzącego, który składa się z wiązek drutu niobowo-tytanowego (nadprzewodnik w temperaturze ciekłego helu) oraz druku miedzianego. Ten ostatni jest po to, gdyby nagle kabel stracił właściwości nadprzewodzące to cały prąd płynie przez kabel miedziany i tylko przepala potężne bezpieczniki. No poniższym zdjęciach oprócz fragmentu stellaratora widać rozpleciony kabel nadprzewodzący. Plazma jest bardzo precyzyjnie nagrzewana mikrofalami o częstotliwości 140 GHz za pomocą ECRH (ang. Electron Cyclotron Resonance Heating). Jest to częstotliwość rezonansowa, która odpowiada częstotliwości cyklotronowej elektronów poruszających się wzdłuż linii pola magnetycznego o natężeniu 2,5 Tesli. Mikrofale o mocy 1 MW są generowane w girotronie, z którego wychodzą przez aperturę 88mm, wykonaną z syntetycznego diamentu (dobrze, że to syntetyk, bo naturalny diament to by pewnie kosztował pokaźny % W 7-X?) - szczegóły poniżej. Strumień mikrofal o mocy 1MW jest odbijany (2x?) od "zwierciadełek" takich jak poniżej zanim trafi do komory plazmowej i podgrzeje elektrony. "Zwierciadełko" jest specjalnie robione pod częstotliwość mikrofal i chłodzone wodą Zdjęcie wycieczki z wartym 370 mln euro stellaratorem Wendelstein 7-X (... kto tyle da? ) I trochę zdjęć z wnętrza ... Ach te komputerowe lampki ... Stellarator jest zamknięty hali ze ścianami o grubości ok. 1,8m. Ściany są wykonane z betonu z dodatkiem boru, aby spełnić normy dotyczące promieniotwórczości - muszą pochłaniać szybkie neutrony o energiach ok. 13 MeV i promieniowanie gamma. Nawet drzwi, które są zamykane na czas eksperymentów posiadają grubość 1,8m ... Na drzwiach o grubości 1,8m są przymocowano logo firm, które go budowały. Gdy już opuszczaliśmy IPP to zmierzchało. Przed wyjazdem przez godzinę pospacerowaliśmy się po pięknej starówce w Greifswaldzie, niezniszczonej podczas II Wojny Światowej. TOKAMAK vs STELLARATOR Wygląda na to, że w przyszłych elektrowniach termojądrowych pole magnetyczne o natężeniu kilku Tesli generowane w reaktorach typu tokamak lub/i stellarator będzie więziło plazmę deuterowo-trytowa o parametrach odpowiednich do reakcji termojądrowych. Tokamak / stellarator : cel ten sam, ale inna koncepcja projektowa, Główna idea stellaratora: tak zmieniać pole magnetyczne, aby znieść wpływ sił na zjonizowane cząstki krążące w torusie. W plaźmie generowanej w stellaratorze praktycznie nie płynie prąd. Główna idea tokamaka: urządzenie dostarcza wymagany kształt pola magnetycznego, nie przez modyfikacje tego pola magnetycznego, ale przez sterowanie prądem indukowanym w samej plaźmie. W plaźmie płyną prądy o natężeniu milionów amperów, które w niesprzyjających okolicznościach nawet mogą zniszczyć reaktor. Tokamak jest urządzeniem impulsowym opartym na zasadzie transformatora - centralna cewka indukcyjna indukuje prąd płynący w plazmie (a następnie ten prąd generuje składową poloidalną pola magnetycznego). Gdzieś czytałem, że jednak z dodatkowym b. kosztowym wspomaganiem ITER będzie mógł podtrzymać w sesjach 1000-sekundowych plazmę zdolną do reakcji termojądrowych. Na poniżej fotce ze ścian IPP na samym dole widać składowe pola magnetycznego (toroidalna + poloidalna) generowane przez tokamak i stellarator. STELLARATOR WENDELSTEIN 7-X W latach 60-tych XX wieku stellaratory budowano metodą prób i błędów. Znalezienie optymalnego kształtu pola magnetycznego było możliwe tylko z pomocą superkomputerów. Prace projektowe nad stellaratorem Wendelstein 7-X ruszyły w 1994 roku, a optymalny kształt pola magnetycznego do utrzymywania plazmy oraz kształt 50 skręconych cewek uzyskano w wyniku modelowania komputerowego. Aby zapewnić dodatkowe możliwości w stellaratorze zainstalowano 20 płaskich cewek. Celem eksperymentalnego stellaratora Wendelstein 7-X jest pokazanie około roku 2021, że po raz pierwszy stellarator jest w stanie utrzymać plazmę o takiej jakości jak w tokamakach w sposób ciągły przez długi czas rzędu 30 minut. Informacje ogólne na temat stellaratora Wendelstein 7-X -) największy na świecie, -) dotychczasowe koszty – 1 miliard euro (z infrastrukturą - sam W 7-X kosztował około 370 mln euro)- w tym 80% Niemcy, 20% EU, Polska parę mln euro (15 razy tańszy niż budowany tokamak ITER!) -) robocizna 1 milion r/g, -) budowany w latach 2005-2014 (projekt 1994 r.), -) pierwsza plazma uzyskana w 10 grudnia 2015r. (1 mln K przez ok. 0,1 sek), -) w 2016 roku - seria eksperymentów z plazmą o temp. 80 mln K utrzymywanej przez ¼ sek. -) około roku 2021 – utrzymywanie plazmy deuterowo-trytowej zdolnej do fuzji przez ok. 30 minut. Stellarator Wendelstein 7-X – parametry: -) Wielkość urządzenia - średnica 16m, wysokość 5m; -) Masa - 725t -) Max.promień plazmy - 5,5m(średnia wartość); -) Min.promień plazmy - 0,53m (średnia wartość); -) Natężenie pola magnet. - 3 Tesle -) Ciągła praca przez 30 minut przy ogrzewaniu mikrofalami Stellarator Wendelstein 7-X - parametry plazmy -) skład chemiczny - wodór, deuter; -) objętość - 30 m3; -) waga - 0,005 do 0,03 grama; -) Ogrzewanie plazmy - 15 megawatów -) Temperatura plazmy - do 100 milionów K -) Gęstość plazmy - do 3 x10^^20 cząstek/m3 I na koniec trochę ciekawych materiałów filmowych na temat stellaratora Wendelstein 7-X: -) 3 lutego 2016r. - sprawozdanie filmowe w j. angielskim z oficjlnej uroczystości, gdy kanclerz RFN dr Angela Merkel zainicjowała pierwsze wytworzenie plazmy wodorowej (polecam nagranie od ok. 40 minuty, gdy ruszyła procedura generowania plazmy). BTW. A.Merkel zanim podbiła świat polityki światowej zdążyła zrobić doktorat z chemii kwantowej. http://www.ipp.mpg.de/livestream_e_16 https://youtu.be/fjnILeK99oQ?t=2360 -) 15 grudnia 2015r. kilkuminutowe sprawozdanie z pierwszego generowania plazmy helowej https://youtu.be/R_kPM1J-F0Q -) Timelapse 3-minutowe jak stallarator był składany w latach 2005-2014 http://www.ipp.mpg.de/1727365/zeitraffer_w7x https://youtu.be/MJpSrqitSMQ -) Wendelstein 7-X - from concept to reality https://youtu.be/lyqt6u5_sHA
  7. Małe niemieckie miasteczko Greisfwald (56 tys. mieszkańców) i jego okolice są ważnym miejscem dla energetyki jądrowej. Tutaj znajduje zamknięta elektrownia jądrowa (Lubmin) oraz największa na świecie "butelka magnetyczna" do trzymania plazmy (30 m3) typu stellarator. Oba obiekty są dostępne dla zorganizowanych grup zwiedzających. Wybraliśmy się tam rankiem 9 stycznia 2017 roku grupą 40-osobową w ramach wycieczki oddziałowej PTMA-Szczecin (Greisfwald znajduje się około 2 godziny jazdy samochodem od Szczecina). Najpierw niedaleko Greisfwaldu zwiedziliśmy kartę z przeszłości - zamkniętą elektrownię jądrową w Lubminie na Zatoką Pomorską. Elektrownia w Lubminie działała od lat 70-tych XX wieku (wtedy jeszcze było NRD ...) i została zamknięta po zjednoczeniu Niemiec i nadal trwa jej stopnniowy demontaż. Elektrownia miała docelowo miała liczyć 8 bloków zawierających każdy rektor jądrowy typu WWER 440/213. Skrót WWER pochodzi z j. rosyjskiego Wodno Wodianoj Energeticzeskij Reaktor. Są one bezpieczniejsze niż czernobylskie RBMK-1000, ale Niemcy zdecydowali się na ich zamknięcie. Reaktory tego typu są chłodzone wodą o temperaturze 270-300 stopni C pod ciśnieniem 125 atmosfer (w tych warunkach fizycznych jeszcze woda nie wrze). Moderatorem (substancja spowalniająca neutrony) jest również woda. UWAGA! Tekst bogato ilustrowałem zdjęciami własnymi (RB_...) oraz Qbanosa (JR_...) i Admirala (MPA_...). Zwiedzanie tej zamkniętej elektrowni zabrało nam około 2 godz. w dwóch grupach <=20 osób. Przed zwiedzaniem wysłuchaliśmy ok. 0,5-godzinną prezentację w (łamanym) j. angielskim jednego z inżynierów, który pracował w tej elektrowni za czasów NRD, a teraz oprowadza wycieczki. Również obejrzeliśmy wystawę poświęconą tej elektrowni. W elektrowni w Lubminie prąd wytwarzały 4 bloki (...reaktory). Blok 5 przez krótki okres był napełniony paliwem uranowym, ale ostatecznie również został wyłączony. Natomiast pozostałe bloki (6,7,8) były w trakcie budowy, którą zatrzymano po zjednoczeniu Niemiec i nie były napełniane materiałami radioaktywnymi. Zwiedziliśmy blok nr 6, do którego są przygotowane obrazkowe materiały w j. angielskim. Pozwoliłem sobie z nich "wyciąć" ogólny schemat pomieszczeń reaktora. W bloku nr 6 jest kilka „pięter” (tzw. poziomów względem wejścia: -4,5m; -0,6m; 0m; +5,4m; +9,9m; +12,5m; 16,5m; 50,4m). Duże wrażenie na mnie zrobił pokój sensorów (A - sensor room), w którym rozmieszczone 214 urządzeń mierzących ciśnienie, 1000 zaworów. Nieco niżej (poziom -0,6m) znajduje się basen napełniony wodą (C- cooling pond heat exchanger), w którym były przechowywane pręty uranowe przez 3 lat przed zamontowaniem do reaktora. Woda w tym basenie nagrzewała sie do kilkudziesięciu stopni C. W tym reaktorze co roku była wymieniana 1/3 prętów paliwowych. Wejście do pomieszczenia z basenem do przechowywania prętów uranowych. Na poziomie -0,6 m zwiedziliśmy również okrągłe pomieszczenie do pomiaru strumienia neutronów generowanych przez reaktor (B - neutron flux). W tym pokoju znajdują się 24 kanały, w których umieszczono ruchome komory jonizacyjne W pomieszczeniu "B-neutron flux" znajduje się też symboliczne centrum sterowania reaktorem (tylko 2 "biurka", normalnie to byłaby cała hala). A tak powinna wyglądać oryginalna sterownia tego reaktora. Największa atrakcja na poziomie +9,9 (M-reactor) - możliwość zajrzenia do wnętrza reaktora jądrowego typu WWER 440/213. Na szczęście nie było tam 42 ton uranu Do zobaczenia wnętrza reaktora ustawiła się spora kolejka W bryle bloku nr o wyskości ponad 50m znajduje się dużo pustej przestrzeni o objętości ~60 tys. m3 na pasywny system bezpieczeństwa (12 pomieszczeń kondensacyjnych, 4 pułapki gazowe), którego celem jest niedopuszczenie do wydostania się na zewnątrz skażonej promieniotwórczo wody w sytuacji, gdyby zawiódł główny obwód chłodzący reaktora. Jedną z pułapek gazowych planuje się adaptować na halę do tenisa. Inne ciekawe widoki wewnątrz bloku nr 6 ... c.d.n.
  8. ASTROLAB Szczecin

    Już głosowałem "na 102" Również cała rodzinka powyżej 16 roku życia głosowała on-line. Są przekonani, że to najlepszy projekt ogólnomiejski w tegorocznej edycji szczecińskiego SBP'2017! Przy głosowaniu on-line potrzebny jest dostęp do telefonu komórkowego, na który otrzymuje się 4-cyfrowy kod autoryzacyjny. Ten kod wprowadza się podczas głosowania internetowego. Na jeden numer telefonu można uzyskać maksymalnie 5 kodów autoryzacyjnych. Astromaniacy szczecińscy - głosujcie na 102 !
  9. Algol - co się dzieje w Głowie Diabła?

    Zmienne w Perseuszu można teraz obserwować praktycznie całą noc i całe zaćmienie Algola można złapać w jedną noc. W ub. miesiącu praktycznie całą noc obserwowałem b Persei. Niestety w przypadku tej gwiazdy zaćmienie trwa 2-3 noce, a tylko jedna była pogodna.
  10. Supernowa Grzegorza i Michała

    Jarosław, kibicuję Tobie w rywalizacji z "asasinami". Teleskopy ASAS-SN mają ograniczenie na odległość od Słońca i Księżyca, od której nie fotografują. Musi to być dość spora wartość (?). Na przykład supernowa SN 2015I została odkryta 2 maja 2015 roku w galaktyce NGC 2357 przez miłośnika astronomii i osiągnęła jasność maksymalną około 14mag. Galaktyka NGC 2357 nie była obserwowana przez ASAS-SN od 22 kwietnia do 29 sierpnia 2015r. ze względu na bliskość Słońca. Również pod tym względem masz nad nimi przewagę!
  11. Pod poniższym odnośnikiem można znaleźć aktualną wycenę jakości powietrza do oddychania w różnych częściach Polski (ale również na całym świecie) http://aqicn.org/map/poland/pl/ Dzisiaj przy ujemnych temperaturach w niektórych miejscowościach w Polsce (... i Czechach i Słowacji) nie wygląda to dobrze w porównaniu np. do zachodniej Europy :( Największą wartość jaką wypatrzyłem to było 441 w Czechach i w Polsce 411 - Nowiny. Legenda: Przykładowe indeks zanieczyszczenia powietrza dla różnych punktów pomiarowych w Polsce z dzisiaj (8 stycznia 2017r.: EDIT: niepoprawnie odczytałem ostatnią listę (status zanieczyszczenia powietrza "idzie" po miejscowości). Dlatego zgodnie z tą informacją dzisiaj rano niebezpieczeństwo dla życia stanowiło przebywanie w następujących miejscowościach: 1. Żywiec (411)!!! 2. Nowiny (357) 3. Gliwice (309) 4. Katowice (359) 5. Piastów (340) 6. Otwock (303) A gdzie tutaj "smok" krakowski ...
  12. Supernowa Grzegorza i Michała

    Trochę to współzawodnictwo w odkrywaniu supernowych wydaje mi się skazane na porażkę w epoce automatycznych przeglądów nieba, ale ... Właśnie czytam artykuł z analizami statystycznymi za rok 2015 największego "wymiatacza" w odkrywaniu supernowych, czyli jak się sami nazywają "zabójców supernowych" (ASAS-SN). W roku 2015 odkryli oni 57 jasnych supernowych (mv<17 mag) podczas gdy wszyscy inni - 47. Przy tym "zabójcy skarżą się", że mogło to być spowodowane faktem wystąpienia maksimum jasności pomiędzy obserwacjami ASAS-SN lub podczas pełni Księżyca (wtedy czułość 14-cm "teleskopów" ASAS-SN jest mniejsza). Jeżeli to jest prawda, to wszyscy (nasi) obserwatorzy z Europy całkiem są konkurencyjni z teleskopami ASAS-SN (jeden na Hawajach, a drugi - Chile) ze względu na znaczne różnice stref czasowych i znacznie większe apertury zbierające światło! I nie jest to taka beznadziejna walka z tym zabójczym kombajnem do przetwarzania zdjęć nieba.
  13. Zaliczyłem najka trwającego prawie 10 godzin w krzywej blasku podczas zaćmienia b Persei. Pogoda się uśmiechnęła do mnie 16 grudnia, gdy w nią zwątpiłem. Pisałem o tym w smutnych słowach w poprzednim poście. Wyszedłem z roboty po 18 i kompletnie zaskoczony ciągnąłem obserwacje b Persei od mniej więcej 19:30 do 5 rano. Pogoda nie była nadzwyczajna, ale dobra i taka. Do północy szwendało się trochę chmur po niebie i chwilami musiałem czekać na widoczność b Persei, a gwiazd nie było widać poniżej 30 stopni nad horyzonetem. Po północy przyszły cirrusy, które szczęśliwie omijały okolice b Persei. No i przed północą wylazł Księżyc na nieboskłon, ale to specjalnie nie przeszkadzało w fotometrii DSLR b Persei. Było to moje trzecie zaćmienie główne b Persei, które szczęśliwe w końcu obserwowałem aż przez całą noc. Podczas pierwszego (... w historii ludzkości ) zaćmnienia obserwowanego w lutym 2013 roku udało mi się złapać tylko parę minut obserwacyjnych pomiędzy chmurami. W połowie stycznia 2015 roku nawet nie próbowałem (pogoda jak zwykle kiepska + przeziębienie). Dopiero szczęście dopisało mi podczas ostatniego zaćmienia w połowie grudnia 2016 roku - cała noc obserwacji!!! Warunki obserwacyjne będą się pogarszały podczas kolejnych zaćmień głównych: połowa listopada 2018r., październik 2020r., wrzesień 2022r. ...). Moje obserwacje już wrzuciłem do bazy AAVSO oraz prześlę do polskiej bazy obserwacji gwiazd zmiennych. Krzywa blasku AAVSO wygląda dość chaotycznie, ale to jest wynik braku kalibracji. Niektórzy obserwatorzy wrzucają obserwacje bez redukcji do standardowych jasności astronomicznych. Moje obserwacje (nick AAVSO: BRIA), zredukowane do standardowej janości dżonsonowskiej V w tej chwili nadają się tylko do porównania z wynikami obserwatora o nicku PROC, który również wprowadził obserwacji przetransformowane do V. Szczęśliwie obaj złapaliśmy tego samego "najka" w krzywej blasku. Aczkolwiek PROC rozpoczął obserwacje wcześniej ode mnie i skończył wcześniej. Zainteresowany tym tematem emerytowany astronom Donald Collins będzie porządkował te obserwacje. Całość procesu opracowania zdjęć i fotometrii aperturowej wykonałem korzystając z IRISA. Obliczenia wykonałem excelu (w załączeniu). B_Per_2016_12_16(zmienic_rozszerzenie_na_xls).txt
  14. Już rozpoczęło się zaćmienie w potrójnym układzie b Persei - 15 grudnia 2016r. po godz.22:30 UT Pierwszy zauważył początek zaćmienia francuski miłośnik astronomii Roger Pieri, który prowadzi obserwacje metodą DSLR. Bardziej szczegółowe informacje przedstawił Donald Collins obserwujący w USA techniką CCD - po godz. 0,4 UT jasność zaczęła stopniowo spadać od 4,64 mag do 4,70 mag. A u nas niestety, podobnie jak w przypadku ostatnich trzech obserwowanych zaćmień głównych b Persei - chmurwy, chmurwy, chmurwy Trzebaby wyjechać na trzy dni z tej pochmurnej północy - podobno na południu Polski w nocy mają być widoczne gwiazdy? Ech... Zaćmienie główne b Persei zdarza się raz na około 700 dni i trwa tylko 3 dni
×
© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2017)