Skocz do zawartości
Tajulek

Porównania Różnych Światłosił

Rekomendowane odpowiedzi

Hej,

 

ten temat jest o czymś innym. Zwracam się do Was z pytaniem, czy macie może jakieś fajne, przejrzyste porównanie obrazu tych samych obiektów- w tym samym powiększeniu, lecz przez instrumenty o różnej światłosile? Szukałem na forum i w internecie (po polsku i po angielsku), lecz nic takiego nie znalazłem. Może macie jakiś link/obrazek? Byłbym bardzo wdzięczny.  :)

 

 

PS: Czy filtry polaryzacyjne (np. TEN) obniżają wpływ "skażenia światłem"?

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Jeżeli porównujemy dwa teleskopy o rożnej światłosile to zakładamy, że jednak aperturę mają podobną.

Jeden ma po prostu krótszą ogniskową.

W takim samym powiększeniu, uzyskanym oczywiście innym okularem, oba obrazy obiektu będę miały

podobną subiektywną jasność powierzchniową.

 

Przykład:        Luneta 100/1000 z okularem 32 mm. oraz Luneta  100/500 z okularem 16 mm.

Obraz w zasadzie podobny.

Pomijam niuanse jakości okularów i winietowanie (gdy sięgamy do bardzo długoogniskowych okularów).

 

Pozdrawiam

p.s.

[Okular krótkoogniskowy dający podobny jakościowo obraz będzie zapewne nieco droższy]

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Hej,

 

ten temat jest o czymś innym. Zwracam się do Was z pytaniem, czy macie może jakieś fajne, przejrzyste porównanie obrazu tych samych obiektów- w tym samym powiększeniu, lecz przez instrumenty o różnej światłosile?

 

 

PS: Czy filtry polaryzacyjne (np. TEN) obniżają wpływ "skażenia światłem"?

1. Potrenuj z tymi programami: http://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/3079-astronomy-ccd-calculator/ i prostszy  http://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/3080-astrotabak/ - dadzą Ci mniej więcej wyobrażenie.

 

2. Filtr polaryzacyjny, który podlinkowałeś nie jest filtrem do zwalczania LP - on jest stosowany do b. jasnych obiektów, np. Muniuś w pełni, przez obrót zmniejszasz sobie transmisję światła i nie dostajesz po oczach.

Do wycinania LP służą filtry ALP np. IDAS http://www.teleskop-express.de/shop/product_info.php/language/en/info/p2580_Hutech-IDAS-2--Nebelfilter-LPS-P2-fuer-Deep-Sky-Fotografie.html czy Astronomik http://telescopes.net/store/cls-2-cls-filter.html

  • Like 1

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Tajulek- światłosiła teleskopu ma znaczenie przy astrofotografii. Przy wizualu, stosując zbliżone źrenice praktycznie nie ma znaczenia - przy tej samej aperturze i źrenicy obiekty będą wyglądać identycznie bez względu na światłosiłę teleskopu.

  • Like 2

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Tajulek- światłosiła teleskopu ma znaczenie przy astrofotografii. Przy wizualu, stosując zbliżone źrenice praktycznie nie ma znaczenia - przy tej samej aperturze i źrenicy obiekty będą wyglądać identycznie bez względu na światłosiłę teleskopu.

Teoretycznie tak!

 

Acz... ;)

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

W wizualu też ma znaczenie jeśli chcemy uzyskać bardzo duże źrenice wyjściowe, przecież nie kupimy wtedy Maka f/15 tylko refraktor, albo Newtona, ewentualnie SCT i reduktor itp.

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Nie, no tak możemy mnożyć.

Że inne pole widzenia, że długa albo krótka tuba, że okulary trzeba lepsze do jaśniejszego, że ciężej wyostrzyć w F/4, że LW inne i obstrukcja oraz kontrast.

Ale to nie o to chyba chodziło w pytaniu :)

  • Like 2

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Zgadzam się z Piotrkusiu.  Wydaje mi się, że chodziło raczej o podstawową wiedzę czym skutkuje różnica w światłosile. Tak najogólniej.

Pozdrawiam

p.s.

Niemniej napiszę coś co mnie osobiście zaskoczyło i może jakoś nawiązuje trochę do wypowiedzi Coacha.

Mak 127mm, z wyciągiem 1.25 cala, nawet z dosyć długoogniskowym okularem (rzędu 40 mm, a może i ciut więcej) praktycznie nie winietuje.

Zatem, jak ktoś akurat taki okular ma, lub może, przez przypadek, tanio zdobyć, to i w Maku może uzyskać dość dużą źrenicę

wyjściową (albo małe powiększenie - "przy ustalonej aperturze i ogniskowej teleskopu"  - inaczej to ujmując).

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Najpierw Kolego Tajulek pojęcie źrenicy wyjściowej:
http://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/1403-zrenica-wyjsciowa-z-czym-to-jesc/

Potem kilka argumentów za tezą że nie zawsze teoria idzie w parze z praktyką

Teleskopy o mniejszej światłosile oraz te bez większej obstrukcji centralnej nadają się wyśmienicie do planet. Dzięki swojemu sporemu kontrastowi.
Duże lustra Newtonów o wielkiej światłosile są dedykowane słabym obiektom DSO z uwagi że potrafią skupić wiele światła



Reasumując dobra planeta to planeta oglądana: O:-) O0

- w dłuższej ogniskowej i z mniejszą śwaitłosiłą, mamy wtedy lepszy kontrast -obrazy w jasnych lustrach bywały rozmyte i obarczone sporymi wadami,

- ale również -  jasne, krótkie refraktory achromatyczne raziły fioletem aberracji chromatycznej!
- Nic po długiej ogniskowej jeśli nie pójdzie w parze ze zdolnością rozdzielczą - duże lustro i tak pokaże więcej -nawet jasne! Np. moja Capella f 4,4 daje przepiękne obrazy planet bo potrafi lepiej rozdzielić dwa punkty świetlne w przestrzeni niż lustro mniejsze!
-Nic po kontraście jeśli lusterko wtórne Newtona, katadioptryka przesłoni nam centrum lustra. Im większe lustro tym obstrukcja centralna mniej dokuczliwa
Najdokładniej wyszlifowane jest centrum lustra- a gdy przesłoni nam je spore LW to pozostanie obserwacja pozostałą częścią zwierciadła!
Krótkie tuby wymagają ponadto większego lusterka wtórnego - przy małej aperturze masakruje to kontrast!
Poza tym większa światłosiła niesie z sobą rozwarty kąt stożka światła co wymusza okulary o dobrej korekcji!

Wielkie lusterko wtórne i trzymający je pająk po środku tubusu, zabija kontrast. Dlatego refraktory będą miały tą wyższość nie będzie obstrukcji centralnej...(obcinającej światło z centralnego krążka dyfrakcyjnego) co stanowi kluczową rolę w utrzymaniu kontrastu – a co za tym idzie lepszych obserwacji planetarnych i Księżycowych

edit: Duże powiększenie+ zdolność rozdzielcza+ fajny kontrast  to prawie pełen sukces dochodzi jeszcze jeden istotny element.. nasze polskie warunki obserwacyjne ;)
Ufff.. to wszystko co mi przychodzi z głowy :) :P


 

  • Like 2

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Refraktory achromatyczne pokazują aberrację chromatyczną zależną w przybliżeniu od kwadratu wartości światłosiły .

Podobno aberracja jest niedostrzegalna od f 13 ,co przy aperturze 100 mm daje nam nierealną ogniskową 1300 mm.

Mam teleskop Bresser Messier 150/750 mm , czyli f 5.

Aberacja chromatyczna  widoczna na Jowiszu i Marsie ,Księży c tylko trochę zbyt jasny .

Jak sobie z tym poradzić ?

Zmniejszyć światłosiłę przez zmniejszenie aprertury .Blenda o średnicy 110 mm  da nam światłosiłę 0k. f 7  ,a 95 mm ok. f 8. .

Aberacja jest istotnie mniejsza ,umożliwia świetne obserwacje (planety są jasne i ilość światła jest wystarczająca ).

Jest to dobre rozwiązanie do wizuala dla światłosilnych teleskopów o dużej aperturze .

Ta sama zasada co w obiektywach foto ,gdzie przymknięcie przesłony o 1 lub 2 działki znacząco poprawia kontrast i jakość obrazu.

Kosztem 5zł i 20 min. pracy mamy obraz zbliżony do ED 100 mm .

jednocześnie zostaje duża apertura do DS i gwiazd podwójnych.,co daje nam uniwersalny teleskop.

Obserwowałem w ten sposób tranzyty księżyców Jowisza ,czapę lodową Marsa ze szczegółami powierzchni planety oraz  oraz przerwę Cassiniego i 4 księżyce Saturna.

Niebo miejskie i mocno zaświetlone.

ED 110 mm nie pokazał mi więcej szczegółów a jedynie bardziej blady obraz.

Apo triplet ok.100 mm do wizuala  to pomyłka -mniej szczegółów na planecie , mniej księżyców niż w achromacie po blendowaniu .

Do aberracji chromatycznej można się zresztą zaadoptować , jak to mądrze i logicznie wykazał kolega fotograf na swoim blogu.

Życzę wszystkim udanych obserwacji na swoich 100/500 ,150/750  ,lidletkach i Skyluxach .

Pozdrawiam

  • Like 1

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Refraktory achromatyczne pokazują aberrację chromatyczną zależną w przybliżeniu od kwadratu wartości światłosiły .

Podobno aberracja jest niedostrzegalna od f 13 ,co przy aperturze 100 mm daje nam nierealną ogniskową 1300 mm.

Mam teleskop Bresser Messier 150/750 mm , czyli f 5.

Aberacja chromatyczna  widoczna na Jowiszu i Marsie ,Księży c tylko trochę zbyt jasny .

Jak sobie z tym poradzić ?

Zmniejszyć światłosiłę przez zmniejszenie aprertury .Blenda o średnicy 110 mm  da nam światłosiłę 0k. f 7  ,a 95 mm ok. f 8. .

Aberacja jest istotnie mniejsza ,umożliwia świetne obserwacje (planety są jasne i ilość światła jest wystarczająca ).

Jest to dobre rozwiązanie do wizuala dla światłosilnych teleskopów o dużej aperturze .

Ta sama zasada co w obiektywach foto ,gdzie przymknięcie przesłony o 1 lub 2 działki znacząco poprawia kontrast i jakość obrazu.

Kosztem 5zł i 20 min. pracy mamy obraz zbliżony do ED 100 mm .

jednocześnie zostaje duża apertura do DS i gwiazd podwójnych.,co daje nam uniwersalny teleskop.

Obserwowałem w ten sposób tranzyty księżyców Jowisza ,czapę lodową Marsa ze szczegółami powierzchni planety oraz  oraz przerwę Cassiniego i 4 księżyce Saturna.

Niebo miejskie i mocno zaświetlone.

ED 110 mm nie pokazał mi więcej szczegółów a jedynie bardziej blady obraz.

Apo triplet ok.100 mm do wizuala  to pomyłka -mniej szczegółów na planecie , mniej księżyców niż w achromacie po blendowaniu .

Do aberracji chromatycznej można się zresztą zaadoptować , jak to mądrze i logicznie wykazał kolega fotograf na swoim blogu.

Życzę wszystkim udanych obserwacji na swoich 100/500 ,150/750  ,lidletkach i Skyluxach .

Pozdrawiam

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

 

W pogoni za ,,szczegółem" co do jakości obrazów (planety) ,  to oprócz  abbery chrom. , bardzo ważna jest również korekcja obiektywu względem ab. sferycznej ( piszę  to głównie odnośnie refraktorów). Kiedyś miałem w ,,zasięgu" trzy tuby AR6", i każda różniła się ostrością na tym samym okularze. Po prostu  nie szło w danym egzemplarzu odpowiednio wyostrzyć, pomimo zbliżonej ab. chromatycznej. Mało tego, gdy parę lat temu nabyłem swojw ED-100 , to od razu byłem nim ,,zachwycony"( pewnie dlatego, że dość długo miałem ,,zwykłe refraktory), jednak po kilkudziesięciu obserwacjach zacząłem dostrzegać np; ,,flarki" wyrzucane od jasnych gwiazd. Dopiero podczas przeróbki pod bino (skrócenie tubusu i przetocznie nowego gwintu pod celę na nim) udało mi się to wyeliminować.

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach
Aberrację sferyczną eliminować można tak czy inaczej - i całe szczęście :)

 

"Wada optyczna przejawiająca się różnym miejscem ogniskowania się promieni wchodzących do soczewki w różnej odległości od jej centrum (osi optycznej). Wielkość aberracji sferycznej zależy od średnicy i ogniskowej soczewki czy zwierciadła, a także od odległości obserwowanego obiektu od centrum pola widzenia. W przypadku zwierciadeł aberrację sferyczne likwiduję się budując zwierciadła paraboliczne lub przed zwierciadłem sferycznym stawiając płytę korekcyjną (system Schmidta) lub menisk (system Maksutova). W przypadku soczewek stosuję się metodę podobną do niwelowania aberracji chromatycznej polegającą na konstruowaniu obiektywów składających się z dwóch lub trzech soczewek zbudowanych z różnego rodzaju szkła lub też konstruuję się soczewki o specjalnych kształtach tzw. soczewki sferyczne."

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników, przeglądających tę stronę.

×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy pliki cookies w Twoim systemie by zwęszyć funkcjonalność strony. Możesz przeczytać i zmienić ustawienia ciasteczek , lub możesz kontynuować, jeśli uznajesz stan obecny za satysfakcjonujący.

© Robert Twarogal, forumastronomiczne.pl (2010-2018)